"Odległe życie" M.L. Stedman

 

"Zapierająca dech w piersiach epicka powieść o rodzinnych tajemnicach i nieprzemijającej sile miłości, a także o tragedii, której skutki będą odczuwalne przez wiele lat.

Australia Zachodnia, rok 1958. MacBride’owie od pokoleń mieszkają na rozległej stacji hodowli owiec Meredith Downs. Pewnego dnia na pustej drodze głowa rodziny, Phil MacBride, skręca gwałtownie, żeby ominąć kangura. W ułamku sekundy dochodzi do wypadku, w którym traci życie on i starszy syn, a młodszy – Matt – zostaje ciężko ranny. Najwyraźniej zły los nie chce zostawić MacBride’ów w spokoju. Wdowie po Philu, Lornie, pozostaje wprawdzie jeszcze dwoje dzieci, ale i one są naznaczone piętnem tragicznego wypadku i poczuciem winy, co musi się odbić na losie niewinnego chłopca, przekonanego, że jest sierotą. Na drodze w nieznane, którą podąży Matt – bez mapy i przewodnika –będzie musiał dokonać dramatycznych wyborów: między miłością a obowiązkiem, między poświęceniem a szczęściem."

Jedna z lepszych książek przeczytanych w moim życiu. "Odległe życie" to próba ustalenia, co jest ważne w naszym życiu, jak ważna jest rodzina i to co nas kształtuje. W książce poruszono przede wszystkim temat straty i tego, jak różni ludzie radzą sobie z nią na własny sposób.

"Wiek skrada się niepostrzeżenie, siedzi na twoich ramionach tak cicho, że nie czujesz, jak z dnia na dzień robi się coraz cięższy. Rzeczy zmieniają się powoli. Przyzwyczajasz się do kształtu, jaki przybiera życie, tak jak przyzwyczajasz się do zmarszczek na swojej twarzy, choć nie sądziłeś, że kiedykolwiek się tam pojawią."

"Jeśli się nad tym zastanowić, to dla każdego życie jest więzieniem... więzieniem kolejnych dni. Cała Sztuka polega na tym, żeby się w nim dobrze rozgościć. Znajdź swój obszar wolności we wnętrzu tego, co jest twoim więzieniem."

"Czas jest głupi. Przynosi tylko kłopoty. Okłamuje: jedna minuta wcale nie jest równie długa jak następna. Kilka sekund może zniszczyć całe twoje życie. Na zawsze."

Ta książka robi duże wrażenie dlatego, że nie opowiada wyłącznie o samej tragedii, ale przede wszystkim o jej konsekwencjach. O poczuciu winy, o sekretach ukrywanych latami i o tym, że niektórych ran nie da się całkowicie zagoić. To smutna, melancholijna opowieść, która pokazuje, jak łatwo jedno wydarzenie może zmienić całe życie kilku osób. Książka naprawdę warta uwagi i czasu.

9/10