"Oczy lęku" Adrian Bednarek

 

"Nigdy nie wiesz, kto cię obserwuje…

Fabian Olszewski ma pomysł na dochodowy, nielegalny biznes. Sam jednak nie da rady go poprowadzić. Gdy przypadkiem poznaje Oliwię, zdesperowaną dziewczynę, która ma kilka tygodni na spłatę olbrzymich długów, zawiązują spółkę. Wkrótce potem Lena – nastoletnia córka lokalnego polityka – zostaje uprowadzona podczas wieczornego spaceru z psem.

Wiele lat później Fabian i Oliwia są już zawodowymi kidnaperami. Ze względu na swoją specyficzną strategię działania żadne z ich porwań nigdy nie zostało zgłoszone policji. Fabian mieszka na przedmieściach z żoną i córką, Oliwia w apartamencie w centrum. Pracują przez kilka dni w roku i cieszą się wygodnym życiem.

Kiedy kończą im się zgromadzone środki, znów przystępują do pracy. Świadomi, jak wiele rodzin zniszczyła ich spółka i jak wielu chciałoby poznać ich tożsamość, zachowują wzmożoną czujność. Nie wiedzą jednak, że zagrożenie czai się tam, gdzie go nie widać, a za zło wyrządzone drugiemu człowiekowi często płaci się podwójnie…"

Świetna książka, trzyma w napięciu od samego początku. Bardzo intrygujący wątek, z którym się jeszcze nie spotkałam. Autor po raz kolejny ukazuje nam portret psychologiczny skrzywdzonej osoby, w której umyśle rodzą się chore instynkty i potrzeby.

"Rzeczywistość dotarła do niej nagle, jakby została przeniesiona przez lufę pistoletu. Powinna była od razu zorientować się się, że coś jest nie tak. Przecież najbliższe blokowiska są kilka kilometrów stąd, a tu nikt nie dojeżdża przypadkowo!"

"Fabian wiedział, że świat jest podłym miejscem, sam czynił je jeszcze podlejszym, dlatego starał się zachować czujność."

Bohaterowie tej książki nie są jednoznacznie dobrzy czy jednoznacznie źli i pewnie dlatego jesteśmy w stanie ich polubić, a nawet kibicować im w ich poczynaniach. Akcja rozgrywa się w dwóch płaszczyznach, gdzie przeszłość przeplatana jest z teraźniejszością. Historia jest przerażająca, pełna bólu, po prostu kipi tutaj od okrucieństwa, zła i chciwości! Nic, tylko wziąć książkę w ręce i czytać.

7/10

"Pani do sprzątania" Tina Baker

 

"Maria to dobry człowiek i dobra sprzątaczka. Sprząta dla Elsie, uroczej staruszki, która traci pamięć i ma okropnego męża. Sprząta dla Briana, sympatycznego mężczyzny, który ma okropnego szefa. Sprząta dla tajemniczego pana Balogana, który ma okropnych sąsiadów. Jeśli rozważasz jej zatrudnienie, powinieneś wiedzieć, że Maria mogła zabić okropnego męża, okropnego szefa i okropnego sąsiada. Mogła także zamordować mężczyznę, którego kochała. Nie planowała zabijania kogokolwiek, ale jej klienci zatrudniają ją, by uporządkowała im życie, a ona bardzo poważnie podchodzi do swoich obowiązków – nie wspominając już o tym, o ile szczęśliwsi są teraz. Problem w tym, że morderstwa nie da się wymazać. Można je jedynie zamieść pod dywan i modlić się, by nikt nie przyglądał się zbyt dokładnie…"

Przyznaję, tym razem skusiła mnie okładka i opis na niej. Moje pierwsze spotkanie z Autorka i bardzo możliwe, że ostatnie.

"Wymienia z tuzin albo i więcej kotów, które miała przez te wszystkie lata, po czym nagle milknie. Maria zastanawia się, jak to możliwe, że Elsie pamięta imiona kotów sprzed lat, skoro w zeszłym tygodniu próbowała sobie umyć zęby grzebieniem."

Mimo szczerych chęci książka nie wzbudziła we mnie żadnych emocji i niestety dla mnie nie było w niej nic, co mogłoby przemówić na jej korzyść. Chwilami nieziemsko wiało nudą, a do tego zakończenie, które zupełnie nie przypadło mi do gustu i srogo rozczarowało.

4/10

"Zabiłaś mnie pierwsza" John Marrs

 

"5 listopada – Noc Ognisk. Kobieta budzi się wewnątrz koszmaru. Związana i zakneblowana leży w samym środku ogromnego ogniska. Dym gęstnieje, panika narasta. Płomienie są coraz bliżej. Jak się tu znalazła?

Jedenaście miesięcy wcześniej Margot – niegdyś popularna, lecz dziś skompromitowana celebrytka – oraz jej oddana, choć zmęczona życiem przyjaciółka Anna z zaciekawieniem przyglądają się nowej sąsiadce. Na ich ulicę wprowadza się Liv – urocza, pełna wdzięku kobieta z idealną rodziną. Wkrótce między trzema kobietami rodzi się pozorna przyjaźń, ale pod warstwą uśmiechów i uprzejmości kryją się głęboko skrywane tajemnice.

Kiedy maski zaczynają pękać, a sieć kłamstw oplata trzy sąsiadki coraz ciaśniej, wraz z nadejściem Nocy Ognisk wszystko zmierza ku nieuchronnej tragedii.

Kto przetrwa, a kto stanie w ogniu?"

Świetny thriller. To intrygująca opowieść o trzech sąsiadkach, które łączą kłamstwa, intrygi i tajemnice. Powieść nieoczywista, pełna napięcia i ciekawych zwrotów akcji.

"Każdy człowiek ma swoją wytrzymałość i można na niego naciskać tylko do pewnego momentu, po którym wstaje i odchodzi."

"- Co to jest Noc Ogniw? – pyta Rupert. - Noc ognisk – poprawiam go. Setki lat temu niegrzeczny pan, który nazywał się Guy Fawkes, próbował wysadzić budynek Parlamentu, żeby zabić króla. Nie udało mu się, więc raz w roku świętujemy to poprzez palenie ogniska i puszczanie fajerwerków."

Fabuła wciąga od pierwszych stron. Już na początku pojawiają się subtelne sygnały, że historia bohaterek nie jest taka, jak się wydaje. Zakończenie było niezwykle intensywne i pełne emocji. Działo się bardzo dużo. Fenomenalne i wyraziście zarysowane bohaterki. Świetnie się ją czytało, polecam.

7/10

"Nieznajomi" Izabela Janiszewska

 

"Greta stara się na nowo ułożyć swoje życie po rozwodzie, gdy do zaniedbanego domu na końcu ulicy wprowadza się starsze małżeństwo. Nikt nie przypuszcza, że wraz z nimi w miasteczku pojawi się coś znacznie mroczniejszego.

Z poddasza dobiegają krzyki.

Nowa sąsiadka kłamie.

A w oknie pojawia się twarz, której nie powinno tam być…

Greta postanawia przyjrzeć się bliżej parze emerytów, ale im lepiej ich poznaje, tym bardziej jest przekonana, że za miłymi uśmiechami małżonków kryją się brzydkie sekrety. Zdeterminowana, by odkryć, kim naprawdę są nowi sąsiedzi, nie przeczuwa, że prawda, do której dotrze, okaże się tak przerażająca, iż pożałuje, że kiedykolwiek jej szukała.

Bo są takie drzwi, do których nigdy nie powinno się pukać."

Kolejny świetny thriller w wykonaniu Izabeli Janiszewskiej. Autorka stawia na konkrety i pomija zbędne opisy, a mimo to potrafi wzbudzić emocje. Lekkie pióro sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko, a napięcie utrzymuje się do ostatniej strony.

"Jeżeli coś wygląda jak gówno i śmierdzi jak gówno, to najczęściej jest to gówno."

"Najwyraźniej zło wcale nie musi mieć potwornej twarzy. Może właśnie to jest w nim najbardziej przerażające. Nie sposób odgadnąć, w kim się tak naprawdę kryje."

"Ludzie boją się węży, rekinów czy lwów, ale zapominają, że to człowiek jest najgroźniejszym z drapieżników – powiedział. – Potrafi wzbudzać ogromny strach, jest niezwykle skutecznym zabójcą i dąży do celu w bezwzględny sposób. Tak nas ukształtowała natura, nie da się jej oszukać."

"Żyjemy w czasach, w których ważniejsze od wyroków sądów są te wydawane przez media i ludzi w sieci."

Ciekawa i nieprzeciągnięta. Ciekawe i zaskakujące zakończenie. Porusza trudny i wstrząsający wątek - niestety aktualny w dzisiejszych czasach. Uważam, że ta książka powinna być skierowana przede wszystkim do kobiet, jako przestroga. To nie tylko fikcja literacka. To historia, która poucza, otwiera oczy i skłania do przemyśleń.

Polecam.

8/10

"Wiedźmie drzewo" Tana French

 

"Toby jest rozpieszczanym przez los lekkoduchem. Ma wspaniałych przyjaciół, świetną dziewczynę i pracę, którą lubi i w której doskonale się sprawdza. Jego beztroskie życie przerywa dramatyczne wydarzenie – Toby przyłapuje na gorącym uczynku włamywaczy i zostaje przez nich brutalnie pobity.

Fizyczne i psychiczne rany leczy na prowincji, w domu, w którym jako dziecko spędzał wakacje z kuzynami. Opiekując się śmiertelnie chorym wujem, Toby stopniowo dochodzi do siebie. Czuje się już naprawdę dobrze, kiedy musi się zmierzyć ze wstrząsającym odkryciem: w pniu rosnącego w ogrodzie starego wiązu zostaje znaleziony ludzki szkielet.

Badania dowodzą, że kości należą do jednego ze szkolnych kolegów Toby’ego, a śledztwo policji wkrótce koncentruje się właśnie na nim. Usiłując dowiedzieć się, co naprawdę wydarzyło się w gospodarstwie wuja, Toby odkrywa mroczne sekrety z przeszłości swojej i własnej rodziny. Okazuje się, że to, co pamięta z dzieciństwa, jest tylko wyobrażeniem, a prawda jest zupełnie inna…"

Książka o stracie. Przenikliwa, mądra i wzruszająca, jednak... ledwo przez nią przebrnęłam. Pomysł na fabułę ciekawy, ale powieść napisana tak, że ciężko się ją czyta nie nudząc się w trakcie.

"A jeżeli szczęście w jakiś sposób zostało ze mnie wycięte, a ja nadal istnieję bez niego, to kim jestem?"

"Chodzi chyba o to, że człowiek przyzwyczaja się do siebie takiego, jakim jest. I trzeba jakiegoś wielkiego wstrząsu, żeby przebić tę skorupę i zajrzeć, co się może pod nią kryć."

"Miałem wrażenie, jakbym znalazł się w jednym z tych horrorów, gdzie ciała drugoplanowych postaci dostają się we władanie upiornych istot, którym nie do końca jednak udaje się je opanować, a nasz bohater dostrzega drobne wpadki i odkrywa rozgrywającą się na jego oczach intrygę..."

Nazbyt przeciągnięta, jak dla mnie. A przez to momentami nużąca. Potrafi uśpić nawet najbardziej wytrwałego czytelnika. Doczytałam do końca z ciekawości zakończenia - kolejny zawód. No jedna ze słabszych książek, jakie czytałam.

4/10

"Krzyk" Blake Crouch

 

"Teraz groza ma sforsować ogrodzenie i zmieść z powierzchni ziemi kruchą resztkę ludzkości.

Przed mieszkańcami Wayward Pines ukazała się droga wolności, czy może droga do piekła…

Wydawałoby się, że przed obywatelami miasteczka zostały odkryte wszystkie karty. Odarci nie tylko z ułudy, w której żyli, ale przede wszystkim z nadziei, która ich napędzała, teraz muszą tylko przetrwać. A nie jest to proste, gdy tak naprawdę nie wiedzą kim jest przeciwnik. Krzyki przerażonych ludzi mieszają się z mrożącymi krew w żyłach wrzaskami…

Czy agent specjalny Ethan Burke zapanuje nad niechybnie zbliżającą się katastrofą i znajdzie wyjście z sytuacji patowej? Czy przechytrzy szaleńca odpowiedzialnego za zło panoszące się wokoło?"

Zupełnie inna od poprzednich części. Jednak w "Krzyku" czegoś mi brakowało. Była ciekawość co dalej, ale bez efektu wow.

"Chciałbym, żebyśmy żyli w świecie, gdzie działania mierzy się intencjami, które im przyświecają. Prawda jest jednak taka, że mierzy się je skutkami."

"Nie obchodzi mnie, czy skoczymy razem, czy razem zejdziemy na dół. Po prostu nie róbmy tego samotnie."

"Jak znaleźć sens, jeśli jest się jednym z siedmiu miliardów?"

"Kiedy twój świat się rozpada, trzymaj się tego, co dobrze znane."

Dużo się w tej powieści działo, ale paradoksalnie brakowało mi w niej większego napięcia i tajemnic. Końcówka jest, jak dla mnie, lepsza i poziomem dorównuje pierwszej części, wzrusza i pozostawia w niepewności i nadziei. To jednak tylko ostatnich parę stron.

6/10

"Dziewczyna z wymiany" Nelle Lamarr

 

"DŁUGIE BLOND WŁOSY. BŁYSZCZĄCE CIEMNE OCZY. IDEALNE PERŁOWOBIAŁE ZĘBY. ZJAWIŁA SIĘ W TWOIM DOMU. ALE CZY NA PEWNO WIESZ DLACZEGO?

Nigdy wcześniej jej nie spotkałam, ale od razu wiem, że to właśnie ona, gdy tylko dostrzegam ją w tłumie na lotnisku. Ponieważ nasz nowy gość jest wierną kopią córki, którą niedawno straciliśmy. I właśnie dlatego ją wybrałam. W chwili, gdy Tanya wchodzi do naszego domu, czuję, jakby moje dziecko wróciło do życia.

Studentka z wymiany, z długimi blond włosami i smukłą sylwetką, tak bardzo przypomina Anabel, że czasami mogę niemal udawać, że córka nie zginęła w tamtym tragicznym wypadku. Tanya jest naprawdę idealnym gościem – miła, uprzejma i zawsze chętna do pomocy w kuchni. Nareszcie ktoś komplementuje mój piękny dom i cieszy się domowymi obiadami, które przyrządzam. A kiedy zadaje pytania o moje życie, czuję, że wreszcie znalazłam kogoś, komu mogę się zwierzyć.

Moja młodsza nastoletnia córka, Paige, nie jest zadowolona z obecności gościa. Uważa, że to dziwne, że Tanya wygląda jak Anabel i nie cierpi, gdy nosi stare ubrania jej siostry. No ale relacje pomiędzy Paige i Anabel zawsze były napięte... A ja jestem pewna, że pojawienie się innej nastolatki w tym domu pomoże uzdrowić naszą rodzinę. Teraz Paige nalega, żebym sprawdziła akta Tanyi. Jest przekonana, że dziewczyna nie jest tym, za kogo się podaje.

Już dawno temu nauczyłam się, że czasami lepiej nie zadawać pytań, na które nie chce się znać odpowiedzi. Zdecydowanie nie chcę, żeby Paige ciągnęła ten wątek... ponieważ sama nabieram podejrzeń, że Tanya może jednak mieć jakiś sekret. Ale jestem pewna, że to drobiazg w porównaniu z tym, którego sama strzegę..."

Uważam, że historia stworzona przez Nelle Lamarr ma spory potencjał, ale. Zabrakło mi spójności. Nie wszystko się ze sobą, jak dla mnie, kleiło. Nie twierdzę, że to jest książka zła. Może tylko ja jej kunsztu nie doceniłam. 

"Chciałam zobaczyć zwycięską wojowniczkę, a ujrzałam pokonaną żołnierkę. Samotną i zmęczoną. Przegraną."

"Kiedy oszukasz mnie raz – powinieneś się wstydzić. Kiedy oszukasz drugi raz – to ja powinnam się wstydzić."

"Zniszczenie naszego gościa okazało się trudniejsze, niż przypuszczałam."

"Gdy się poddajesz, pozwalasz, by ktoś inny wygrał."

Ciekawa historia i zawiłe intrygi - to się zgadza i tego tej książce nie brakuje. Jednak cała reszta sprawiła, że nie urzekła mnie ta książka aż tak, jak się tego spodziewałam. Trudno, bywa i tak.

6/10

"Jedno małe kłamstwo" K.A. Tucker

 

"Livie zawsze była tą bardziej zrównoważoną z sióstr Cleary. Poradziła sobie z tragiczną śmiercią rodziców. Jednak pod zewnętrzną powłoką twardej i silnej młodej kobiety, kryje się mała dziewczynka, uczepiona ostatnich słów ojca: „Spraw, bym był dumny”. Obiecała, że się postara…Przez ostatnie siedem lat każda decyzja, słowo i czyn przybliża ją do wytyczonego celu.

Livie trafia do Princeton z życiową misją: uczęszczać na zajęcia, zdać na medycynę i poznać dobrego, porządnego faceta, za którego pewnego dnia wyjdzie za mąż. Nie planuje jednak: galeretkowych shotów, sympatycznej współlokatorki-imprezowiczki, której nie potrafi odmówić i Ashtona – przystojnego kapitana uczelnianej osady wioślarskiej. Jego zdecydowanie NIE planuje. Ashton jest aroganckim dupkiem, który rozpala zwykle uśpiony temperament Livie, ponadto uosabia wszystkie cechy, których dziewczyna pragnie u faceta uniknąć. Co gorsza, jest przyjacielem i współlokatorem Connora, który, jak się akurat składa, idealnie spełnia wymagania Livie. Dlaczego więc dziewczyna cały czas wraca myślami do Ashtona?

Czy obowiązkowa i przykładna dotąd Livie zostanie zmuszona, by zrezygnować z ostatniej obietnicy, jaką złożyła ojcu? A wraz z nią z jedynej drogi życiowej, którą zna?"

Powieść wywołuje we mnie mieszane odczucia - zarówno są tu momenty pełne wzruszeń i ogromnych emocji, jak i kompletnie płytkie, banalne. Dość schematyczny wątek miłosny. 

"Życie składa się z prób i błędów."

"Czasami w życiu podejmujesz decyzję, a potem wątpisz w jej słuszność. Nie żałujesz, bo wiesz, że dokonałeś właściwego wyboru, i że tak prawdopodobnie jest lepiej. Za to spędzasz mnóstwo czasu zastanawiając się, co, u diabła, robisz."

"Życie znajduje zabawne sposoby, by poddać nas testom. Generuje krzywe, które sprawiają, że robisz, myślisz i czujesz rzeczy, różne od tych, jakie miałaś zaplanowane, i które nie pozwalają ci żyć w czarno-białym świecie."

No cóż, nic mnie tutaj nie porwało i na kolana też nie padłam. Zupełnie nie moje klimaty. Nie jest to książka zła, tego powiedzieć/napisać nie mogę. Ale nie jest w moim guście.

6/10

"Córka mordercy" Jenny Blackhurst

 

"Trudno żyć z takim piętnem. Nawet jeśli zmienisz nazwisko, i tak żyjesz w ciągłym lęku, że ktoś rzuci ci te słowa w twarz.

Kathryn miała pięć lat, kiedy jej ukochany tata zabił jej rówieśniczkę i najlepszą przyjaciółkę, Elsie. Teraz jest trzydziestoletnią kobietą i nadal sobie z tym nie poradziła. Regularnie odwiedza ojca, który odsiaduje wyrok, i bezskutecznie próbuje się od niego dowiedzieć, gdzie ukrył ciało swojej ofiary. A dziennikarze dbają o to, by nie zapomniała o tamtym strasznym zdarzeniu. Regularnie pojawiają się przed jej domem i bombardują ją pytaniami.

I na pewno sobie tego nie odpuszczą w dwudziestą piątą rocznicę śmierci Elsie. Ale tego dnia to nie paparazzi sprawiają, że serce zamiera Kathryn zamiera z przerażenia, lecz wiadomość o zniknięciu pięcioletniej Abigail z domu, w którym dwie i pół dekady wcześniej zniknęła Elsie.

Zdeterminowana, by wreszcie uzyskać odpowiedzi, Kathryn wraca w swoje rodzinne strony, na walijską wyspę, i włącza się w poszukiwania zaginionej dziewczynki. I już pierwszej nocy przekonuje się, że jest ktoś, kto bardzo jej tam nie chce."

To rasowy thriller, który opiera się na tajemnicy z przeszłości i zbrodni, która odcisnęła swoje piętno na życiu bohaterów. Akcja powieści jest dość dynamiczna, choć początek może sugerować jej wolne tempo. Całość skupia się na bieżących wydarzeniach, które przedstawione z perspektywy trzech różnych postaci. Są oczywiście nawiązania do przeszłości, które stopniowo przybliżają do prawdy.

"Przysięgam na Boga, byłabym bardziej bezpieczna, gdybym prowadziła po pijaku, niż z tą kobietą za kółkiem."

"Nie jesteśmy odpowiedzialni za to, co spierdolili nasi ojcowie."

"Szczerze mówiąc, nie chcę być sama - istnieje granica samotności, jaką może znieść człowiek, i chyba dotarłam do punktu krytycznego."

Fabuła bardzo mnie wciągnęła, przeczytałam jednym tchem. Chociaż domyśliłam się rozwiązania, nie odebrało mi to przyjemności z czytania.

6/10

"Tajemnice wydarte zmarłym" Emily Craig

 

"Jak pachnie katastrofa masowa?

Jak wygląda twarz zamieszkana przez setki larw?

Co czujesz, kiedy dotykasz zwęglonych kości?

Antropolożka sądowa Emily Craig – uczennica twórcy "Trupiej Farmy" – odpowie na wszystkie pytania, które boisz się zadać.

W powietrzu unosiła się ledwie wyczuwalna trochę słodkawa, trochę stęchła woń, której nie potrafiłam rozpoznać. Zbliżaliśmy się do słynnej Trupiej Farmy, gdzie Bill Bass szuka odpowiedzi na pytanie: co dzieje się z ludzkim ciałem po śmierci?

Nagle zatrzymaliśmy się, a mój przewodnik wskazał coś wśród traw. Najpierw widziałam tylko błoto, zeschłe liście i brązowe grudy ziemi, ale potem dostrzegłam, że to kości ludzkiego przedramienia. Zwilgotniałe, poszarpane szczątki, które już dawno przybrały barwę gleby, a z ich końców zwisały strzępki szarobrązowych ścięgien. Wyglądały niczym kościotrup z Halloween, który zamarł w środku szalonego tańca.

Emily Craig wykorzystuje osiągnięcia nauki nie tylko po to, aby odkrywać tożsamość ofiar. Potrafi coś więcej: na podstawie czaszki jest w stanie odtworzyć twarz zmarłej osoby. Choć nie może odwrócić przeznaczenia, przywraca ofiarom godność, którą odebrali im mordercy."

Książka na pewno nie dla ludzi wrażliwych i delikatnych. To lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy interesują się tematem antropologii sądowej. 

"Korzystajmy z naszych możliwości, póki możemy - w końcu i tak zeżrą nas robaki."

"Spędziłam co najmniej pół godziny pod prysznicem, usiłując zmyć z siebie zapach śmierci, nim wreszcie zrozumiałam, że przylgnął nie do mojego ciała, lecz do mózgu."

"Życie w ciągłym napięciu emocjonalnym przez wiele nocy i tygodni ma swoją cenę. W ochronnym murze, który wokół siebie wzniosłam, zaczęły pojawiać się rysy oraz pęknięcia. Mimo to pracowałam dalej." 

"Z nieprzyjemnym dreszczem uświadomiłam sobie, że choć bardzo lubimy o sobie myśleć, iż znajdujemy się na końcu łańcucha pokarmowego, w rzeczywistości po śmierci stajemy się po prostu jednym z jego ogniw."

Książka, mimo bardzo trudnej tematyki, napisana jest przystępnym językiem, co zdecydowanie ułatwia lekturę. To książka, która z szacunkiem traktuje zmarłych i, co najważniejsze, oddaje im utracone twarze.

Jestem zachwycona i formą i treścią. Polecam każdemu zainteresowanemu tą tematyką.

8/10

"Potrzask" Piotr Kościelny

 

"Komisarz Sikora po zranieniu przez Cieślaka dochodzi do siebie. Michał Bielecki opiekuje się partnerem i jego synem. Wydział zabójstw nadal prowadzi śledztwo w sprawie napadów na emerytów. Zabójca kolejny raz atakuje. Aneta zastanawia się nad odejściem z policji. Zaczyna się bać o swoje życie i zdrowie. Za namową członków wydziału postanawia jednak zostać. Powoli z Łukaszem zaczynają przygotowania do ślubu. Sikora rozpoczyna batalię z rodzicami Moniki o Piotrusia. Zdaje sobie sprawę, że nie może dopuścić by trafił w ich ręce. W mieście pojawia się kolejny zabójca. Cały wydział wie, że z czymś takim nie mieli jeszcze do czynienia. Jest brutalny i wyjątkowo inteligentny…

Czy uda się złapać zabójcę emerytów? Czy nowy morderca rzeczywiście jest tak bardzo niebezpieczny? Pełen nagłych zwrotów akcji thriller, w którym zło czyha na każdym kroku…"

Kolejna świetna powieść Kościelnego. Wartka akcja i ilość przeplatających się zdarzeń sprawiają, że kartki przewracają się same.

"Nie zmu­sisz ni­kogo, by cię po­ko­chał. Mo­żesz je­dy­nie za­mknąć go w piw­nicy i cze­kać, aż wy­stąpi u niego syn­drom sztok­holm­ski."

"Po­dej­rze­wam, że masz ni­skie IQ, ale to w su­mie nie prze­stęp­stwo."

"Z cza­sem przy­wykł do my­śli, że śmierć za­biera osoby, które ko­chamy naj­moc­niej."

"Nie jest su­per­bo­ha­te­rem w pe­le­ry­nie, który wkra­cza do ak­cji, gdy zło się pa­no­szy. Jest zwy­kłym gliną, który stwier­dził, że pora odejść."

W tej książce jest tak, jak w życiu - nic nie jest oczywiste, a jak coś ma się zepsuć, to na pewno się zepsuje. Przerażająca, pełna emocji i tajemnic historia, dość brutalna, a momentami bardzo smutna. Historia, w której zostały poruszone trudne tematy. Warta uwagi, choć nie dla ludzi o słabych nerwach.

7/10

"Poszukiwacz zwłok" Mieczysław Gorzka

 

"Komisarz Laura Wilk staje na czele grupy śledczej poszukującej brutalnego zabójcy nastolatek, co nie podoba się jej kolegom z wydziału kryminalnego. Mimo początkowych sukcesów, brak współpracy między policjantami komplikuje sytuację. Kiedy jeden ze śledczych zostaje zamordowany, komisarz Wilk uświadamia sobie, że problem jest o wiele poważniejszy, niż jej się początkowo wydawało.

Maciej Lesiecki, psycholog współpracujący z policją, jest tak uwikłany w walkę z traumami z dzieciństwa, że nie dostrzega niepokojących zdarzeń, które nagle pojawiają się w jego życiu. Powoli traci kontrolę i jest coraz bardziej zagubiony. Nieoczekiwanie otrzymuje propozycję od nieznajomej kobiety. Ma znaleźć zwłoki zaginionej przed wielu laty młodej dziewczyny. Przyjmuje to zlecenie wierząc, że dzięki temu rozwiąże wszystkie swoje problemy. A sprawa ta nie jest prosta i niesie ze sobą wiele zagrożeń.

Pomimo własnych problemów komisarz Wilk próbuje pomóc Lesieckiemu. Oboje wpadają w pułapkę. Muszą walczyć o życie w świecie, gdzie wrogowie pozostają wrogami, na przyjaciół nie można liczyć, a za rogiem czai się nieuchwytny zabójca."

Dawno nie czytałam tak dobrego kryminału jak ten albo ostatnio głównie na takie dobre trafiam. A Mieczysław Gorzka na pewno nigdy nie zawodzi.

"Każda inność musi być napiętnowana."

"Tak właśnie działali nieletni szkolni bandyci. Tracili cały rezon, kiedy brakowało hordy popleczników i trzeba było samemu spojrzeć osobie prześladowanej w twarz."

"Jeżeli ktoś przez całe życie wyżywa się na słabszych, wcale się od tego nie robi twardy. Wprost przeciwnie, po prostu maskuje swoją słabość."

"Pieprzone poniedziałki! Czy ktoś w ogóle lubi poniedziałek? We krwi krążyły pewnie jeszcze jakieś ostatnie promile z sobotniej popijawy i z leczenia kaca piwem w dzień święty."

Mroczna i intrygująca powieść. Spodobało mi się tempo i bohaterowie, którzy mają charakter. Autor stopniowo, krok po kroku, odkrywa tajemnice, czym daje czytelnikowi możliwość na samodzielne rozwikłanie zagadki. Jest to książka, na którą zdecydowanie warto zwrócić uwagę.

8/10

"Odkupienie" David Baldacci

 

"Amos Decker powraca do Burlington w rocznicę śmierci swoich bliskich. Na cmentarzu odnajduje go Meryl Hawkins, którego aresztował przed wielu laty za zabójstwa. Mężczyzna zwolniony z więzienia ze względu na nieuleczalną chorobę twierdzi, że jest niewinny. Jeżeli mówi prawdę, to morderca cały czas jest na wolności! Załamany Decker odkrywa brzemienne w skutki błędy, które popełnił, prowadząc swoje pierwsze śledztwo, i kwestionuje dowody, które przed laty nie budziły jego wątpliwości. Sprawa, którą uważał za zamkniętą, wciąż przynosi nowe ofiary."

Kolejna powieść Baldacciego warta uwagi i przeczytania. Ta seria jest naprawdę dobra i godna polecenia każdemu. Kolejna dobra opowieść pełna zaskakujących sytuacji.

"(...) jak ciekawi bywają ludzie. Czasem nie potrafią odróżnić prawdy od ewidentnych bzdur. Czasem po prostu nie chcą. Często łatwiej im wierzyć w kłamstwa."

"Spokoju sumienia nie można sobie kupić."

"Wspomnienia nie ogrzeją cię w nocy. Nie rozweselą. - Zawiesił głos. - Chociaż potrafią doprowadzić do płaczu."

"Prawie nikt nie mówi całej prawdy. Ludzie zwykle naginają fakty, żeby lepiej wypaść albo się wybielić. Albo jedno i drugie."

Dobrze napisana powieść, ciekawy zarys fabuły. Zgrabnie poprowadzona intryga i bohaterowie, którym się kibicuje. Takie książki czyta się z największą przyjemnością.

7/10

"Budynek Q" David Baldacci

 

"W bazie wojskowej Fort Monroe w Wirginii zjawiają się równocześnie John Puller i Paul Rogers. Żaden z nich nie ma pojęcia o istnieniu tego drugiego. Żaden nie wie, że dawno temu ich drogi już raz się w tym miejscu przecięły. Obaj przyjechali tu zamknąć sprawy, które zaważyły na ostatnich 30 latach ich życia…

Trzydzieści lat. Dwóch mężczyzn. Jeden szuka sprawiedliwości, drugi zemsty…

Puller postanawia wreszcie wyjaśnić okoliczności tajemniczego zaginięcia matki, Rogers zamierza dopaść winnych swojego fizycznego i psychicznego cierpienia. Obaj chcą się upomnieć o prawdę. Ale ta prawda ma swoją cenę…"

Ciekawa i dobrze napisana książka. Bardziej sensacyjna, niż kryminalna, ale to akurat mi tu nie przeszkadza. Świetnie skonstruowana fabuła, taka z polotem.

"Zastanawiał się, po co ludzie przychodzą do baru, skoro w nim nie siedzą. Może mają drugi, prywatny tam na górze. I może serwują w nim coś więcej niż zwykłym klientom na parterze."

"Nigdy w to nie wątpiłam. Bo ty po prostu taki jesteś. Wymienili uśmiechy, a następnie oboje popatrzyli przed siebie. Czekała ich droga. Do lepszego świata."

Ciekawy wątek, a główna postać bardzo intrygująca. Wyobraźnia autora nie zna granic. Polecam, to fantastyczna książka.

7/10

"Dziewczynka z Widow Hills" Megan Miranda

 

"Sześcioletnia Arden Maynor podczas lunatykowania zostaje porwana przez szalejącą burzę i znika na wiele dni. Jej odnalezienie staje się lokalną sensacją, a na dziewczynkę i jej matkę spada niespodziewana sława. Z biegiem czasu Arden za wszelką cenę pragnie odciąć się od traumatycznych wydarzeń i zacząć od nowa. Zmienia imię i wyjeżdża z miasta.

W dwudziestą rocznicę jej ocalenia wspomnienia wracają ze zdwojoną siłą. Media rozpisują się o sprawie, a kobieta znów czuje się obserwowana. I zaczyna lunatykować. Którejś nocy budzi się na podwórku własnego domu, a u jej stóp leżą zwłoki zamordowanego mężczyzny.

Mężczyzny z jej poprzedniego życia."

O, jaka dobra powieść! O, jak mi się ją dobrze czytało! Muszę przyznać, że zaintrygowała mnie i zainteresowała od pierwszych stron na tyle, że zupełnie popłynęłam wraz z historią i przeczytałam tę książkę na raz. Dawno coś takiego mi się nie zdarzyło.

"Od matki nauczyłam się jednego: stajesz się historiami, które opowiadasz. A najprawdziwsza historia to ta, którą opowiadasz sobie w samotności."

"Ale ludzie już tacy są - czasami widzimy tylko to, co można dostrzec na pierwszy rzut oka, a wiadomo, że każdy dba o pozory. Ludzie potrafią być czarujący."

"To była kolejna prawda, którą wtedy odkryłam: twoja historia nie zawsze należy do ciebie. Należy przede wszystkim do autora. Do świadka. Do tego, kto ją opowiada."

"Sprzedaj słowa, przyjaciół, a nawet własną duszę. A potem patrz, co się stanie. Ale uważaj. Stamtąd nie ma już powrotu."

Megan Miranda stworzyła bardzo klimatyczny i doskonale poprowadzony thriller, w którym prawda jest na wyciągnięcie ręki, a mimo to trudno ją dosięgnąć. Autorka w znakomity sposób stopniuje napięcie i nie pozwala aby ono spadło. Zdecydowanie polecam!

8/10

"Zawsze będziesz winna" Anna Rozenberg

 

"Helen jest dojrzałą, mocną kobietą, ma dobrą pracę, która pozwala jej na niezależność. Kiedy pewnej śnieżnej nocy odkrywa w zaspie zwłoki mężczyzny, los przypomina jej, że pod eleganckim drogim płaszczem skrywa się głęboko poraniona przez życie osoba. By świat się o niej nie dowiedział, Helen rozpoczyna prywatne śledztwo. Wkrótce okazuje się, że nic nie dzieje się bez przyczyny, a każda podjęta w przeszłości decyzja pociąga za sobą konsekwencje."

Bardzo ciekawa powieść, nie spodziewałam się. Pozytywne zaskoczenie. Pełno tu intensywnych emocji, motywacji karmionych bólem i nienawiścią. Czy są one w stanie otworzyć bohaterce drogę do prawdziwej wolności? 

"Zdradzonym sercem najłatwiej sterować."

"Żałoba może nie ma daty ważności, ale nieukojona jest niekończącym się bólem, a w bólu robimy różne rzeczy."

"Po szczęście trzeba się skradać."

"Zawsze wydaje nam się, że mamy czas."

Bardzo ciekawy thriller psychologiczny, którego zakończenia w życiu bym się nie spodziewała. Akcja powieści rozgrywa się na kilku płaszczyznach czasowych. Są one wyraźnie zaznaczone, więc nie ma obawy, że człowiek się pogubi w czasoprzestrzeni. Te przeskoki budują napięcie. Bardzo dobrze się czyta tę powieść. Zaskakująco dobrze. Warto na nią zwrócić uwagę.

7/10

"Nocny stalker" Robert Bryndza

 

"Jeśli on cię obserwuje, jesteś już martwy…

Pod koniec parnego lata detektyw Erika Foster zostaje wezwana na scenę zbrodni. Ofiarę znaleziono w łóżku. Jego nadgarstki związano, a wytrzeszczone oczy wyglądają zza przezroczystej, plastikowej torby, której użyto, by udusić mężczyznę.

Kilka dni później policja znajduje kolejne zwłoki. Okoliczności są dokładnie te same. Erika i jej zespół próbują dociec do prawdy i trafiają na trop doskonale przemyślanych działań seryjnego mordercy, który cierpliwie śledzi swoje ofiary i wybiera idealny moment, by uderzyć.

Wszystkie ofiary to samotni mężczyźni, którzy bardzo cenią sobie prywatność. Dlaczego przeszłość tych wszystkich osób jest owiana tajemnicą? I co ich łączy z mordercą?

Fale gorąca atakują Londyn, a Erika zrobi wszystko, co w jej mocy, by powstrzymać Nocnego Łowcę, zanim liczba ofiar się zwiększy. Nawet jeśli będzie musiała zaryzykować własną pracą. Poza tym nie jest powiedziane, że morderca śledzi jedynie ofiary. Życie Eriki też może być zagrożone…"

Drugie spotkanie z Autorem. Liczyłam na równie dobre, co to pierwsze. Tutaj, niestety, trochę słabiej. Nie skreślam jednak Autora, na pewno jeszcze sięgnę po inne jego książki, aby się przekonać - leży mi jego pisanie, czy nie.

"(...) źli ludzie są wszędzie. Świat jest pełen dobra i zła. Ludzie popełniają straszliwe czyny. Musisz skupić się na tym, co możesz z tym zrobić."

"Ci, których kochasz, nigdy nie odwzajemniają twoich uczuć! Matki powinny kochać. Mężowie. Ludzie, którym ufasz. Ale oni ciągle cię zawodzą! A gdy już ktoś cię zawiedzie, następuje efekt domina. Stajesz się bezbronna, ludzie cię wykorzystują, widzą twoje słabe punkty."

"Ciemność mnie przerasta. To właśnie wtedy czuję się najbardziej samotna."

Ta książka trzyma w napięciu, ale nie jest to klasyczny kryminał, gdzie do ostatniego momentu nie wiemy, kim jest morderca i jakie są jego motywy. Tutaj autor narysował szkic psychologiczny zabójcy już w połowie książki i możemy łatwo przewidzieć, jaki będzie modus operandi tytułowego Nocnego stalkera. To odbiera nieco radości czytelnikowi. Przynajmniej mi odebrało. Ale ogólnie nie jest źle.

6/10

"Dylemat" David Baldacci

 

"Detektyw Amos Decker zostaje zaangażowany do bardzo tajemniczej sprawy. W Waszyngtonie, przed siedzibą FBI, sześćdziesięcioletni Walter Dabney zastrzelił Anne Berkshire i popełnił samobójstwo. Nie ma żadnych powodów, dla których ten spokojny człowiek zabił spokojną nauczycielkę i kobietę, która jako wolontariusz pracuje w hospicjum. Szybko okazuje się, że Anne była niewiarygodnie bogata. Po głębszych poszukiwaniach Amos odkrywa, że jej praca w hospicjum była związana z przekazywaniem tajemniczych informacji z zakresu bezpieczeństwa państwa."

Bardzo dobrze napisana książka, spójna i ciekawa akcja. Fantastyczne śledztwo, na dodatek historia ma wiele tajemnic, ciągle coś nowego się pojawia i nie wiadomo, kto tu jest katem, a kto ofiarą.

"Wszystko jest istotne, póki nie udowodnimy, że nie jest (...)."

"Wydaje ci się, że znasz kogoś kopę lat, a potem okazuje się, że wcale nie znasz tej osoby. I nim się obejrzysz, jest już za późno."

"(...) kiedy człowiek patrzy na swój rychły koniec, to widzi wszystko tak przejrzyście jak nigdy dotąd."

"Kto by pomyślał, że można tak otwarcie mówić o własnej zbliżającej się śmierci. Ale kiedy człowiek nie ma wyboru, to po prostu... rozmawia."

Mam jednak wrażenie, że dużą robotę odgrywa tu zdolność autora do opowiadania i dbałość o szczegóły. Baldacci stworzył grupę świetnych postaci i bardzo cieszę się, że wokół tej grupy buduje historie. Czyta się świetnie i szybko. A później żal, że to już koniec. Niemniej dalsze części serii w kolejce do przeczytania.

7/10

"Już nikt mnie nie skrzywdzi" Marcel Moss

 

"Warszawski licealista Maks Hajder w trakcie rodzinnej kłótni wpada w szał i atakuje nożem domowników. Jego rodzice giną na miejscu, a młodszy brat w stanie krytycznym trafia do szpitala. Przybyłe na miejsce służby zastają Maksa siedzącego spokojnie na podłodze i otoczonego zakrwawionymi ciałami. Sprawia on wrażenie, jakby nie zdawał sobie sprawy z tego, co zrobił.

Tydzień po zatrzymaniu Maks targa się na własne życie i zapada w śpiączkę. Gdy odzyskuje przytomność, początkowo nie potrafi przypomnieć sobie szczegółów tamtego tragicznego dnia.

Prowadzący śledztwo i zmagający się z medialną presją policjanci próbują ustalić, dlaczego spokojny, lubiany i pochodzący z dobrego domu nastolatek dopuścił się tak potwornej zbrodni. Gdy Maks odzyskuje wreszcie pamięć, przenosi ich do mrocznego, toksycznego świata pełnego fizycznych i psychicznych tortur, których dopuszczał się na nim ojciec. Przerażeni śledczy odkrywają, jakie dramaty latami rozgrywały się za zamkniętymi drzwiami okazałego domu Hajderów. I mają wątpliwości, czy Maks jest z nimi szczery.

‌Co tak naprawdę wydarzyło się tamtego dnia?

Czy Maks mówi prawdę?

I czym jest tajemnicza organizacja o nazwie Armia Pokrzywdzonych, której członkowie samodzielnie wymierzają karę sprawcom przemocy wobec nastolatków?"

Lubię twórczość Marcela Mossa i lubię tę serię. W każdej z części poruszany jest jakiś ważny problem/temat, który ogólnie uważany jest za tabu. Autor udowadnia, że wiele osób sprytnie nosi maski. W gronie obcych zachowujemy się wręcz idealnie, uchodzimy za kulturalnych, radosnych. Co się jednak dzieje za zamkniętymi drzwiami? Wtedy zamieniamy się wręcz w bestie.

"Nasza rodzina istnieje tylko na papierze. Żyjemy razem, nawzajem się zamęczając i marząc o uwolnieniu się od tego koszmaru."

"To smutne, że miejsce które powinno się dziecku kojarzyć z miłością i bezpieczeństwem, dla mnie jest od zawsze polem bitwy."

"Wszyscy widzieli w moim ojcu idealnego męża i troskliwego tatusia, który zawsze rozpieszczał swoich synków. Nikomu nie przeszło nawet przez myśl, że za zamkniętymi drzwiami zmieniał się w najgorszego bydlaka."

"Czasem żałuję, że człowiek nie ma wbudowanego w siebie włącznika, dzięki któremu mógłby jednym przyciskiem czyścić całą głowę z myśli."

Ta powieść to wstrząsający i szokujący, ale przede wszystkim uświadamiający thriller. Jest to książka dla ludzi o mocnych nerwach. Powieści o przemocy w rodzinie są przerażające. Najbardziej boli myśl, że takie rzeczy dzieją się naprawdę. Często w zamkniętych czterech ścianach, bez szansy na jakąkolwiek pomoc.

8/10

"Widzę Cię wszędzie" Lisa Gardner

 

"Frankie Elkin specjalizuje się w poszukiwaniach zaginionych osób, o których świata już zapomniał, ale nigdy nie spodziewała się, że przyjdzie jej szukać siostry seryjnej zabójczyni, która za trzy tygodnie ma zostać stracona. Żaden mężczyzna nie boi się kobiety. Nawet takiej, która jest nieodrodną córką swojego ojca. Ta sprawa była sensacją. Kaylee Pierson od razu przyznała się do winy i zrezygnowała z prawa do apelacji. Mówiła o sobie, że jest „śmiercią”, ale ludzie nazywali ją diablicą. Pomimo, że media rozpisywały się o tragicznych okolicznościach łagodzących – wychowywał ją skłonny do przemocy ojciec – niewielu znalazło w sobie choć cień współczucia dla „Pięknej Rzeźniczki”, która poderżnęła gardła osiemnastu poznanym w barach mężczyznom. Pierson zostało już tylko dwadzieścia jeden dni życia, ale właśnie teraz otrzymała wskazówkę dotyczącą miejsca pobytu uprowadzonej ponad dekadę temu siostry, a dla Frankie wiadomość otrzymana od „Pięknej Rzeźniczki” stanowi niemożliwą do odparcia pokusę: Kiedy ostatnio twoje poszukiwania zakończyły się odnalezieniem żywej osoby? Dwanaście lat wcześniej pięcioletnia Leilani zaginęła na Hawajach. Głównym podejrzanym był wtedy były chłopak Kaylee, potentat technologiczny, Sanders MacManus. Na odległej wyspie na środku Pacyfiku – w miejscu najnowszego projektu MacManusa – właśnie pojawiły się nowe dowody. Aby poznać prawdę i być może uratować życie młodej kobiety, Frankie musi udać się pod przykrywką do odciętej od świata bazy. Wśród tuzina nieznajomych i niezliczonych niebezpiecznych sekretów, Frankie nie będzie wiedziała, komu może zaufać i nie będzie miała możliwości, żeby wezwać pomoc. Ale naprawdę groźnie zrobi się dopiero, kiedy nadejdzie burza…"

Po książki Lisy Gardner mogę sięgać w ciemno. Tym razem również dostałam to, czego oczekiwałam i spędziłam przyjemny czas zanurzona w niezwykle angażującą fabułę. W tej powieści znajduję wszystkie elementy, które, moim zdaniem, są niezbędne w przypadku powieści kryminalnych lub mrocznych thrillerów.

"Jej ból nie jest emo­cją, ale pier­wot­nym krzy­kiem. Prze­szy­wa na wskroś, nie spo­sób go znieść. Wi­dzia­łam w życiu wiele ro­dza­jów udrę­ki, ale żadna nie była tak strasz­na jak ta."

"Żyję z dziu­rą w pier­siach i nie­na­wi­ścią w sercu, a kiedy za­pa­da noc..."

"Chcę być jak inni lu­dzie. Bo tak na­praw­dę nigdy nie lu­bi­łam być sobą."

"Nie po­no­sisz od­po­wie­dzial­no­ści za to, co zda­rzy­ło się przed twoim uro­dze­niem. Ale od­po­wia­dasz za to, żeby nie po­wtó­rzy­ło się to w przy­szło­ści."

Kolejna ciekawa powieść, którą czyta się jednym tchem. Trochę smutne zakończenie, które pokazało, jak nienawiść wyniszcza człowieka od środka. Jeśli szukacie ciekawej, dynamicznej książki z dużą dozą sensacji i thrillerowego napięcia - to ta książka jest dla Was.

7/10