"Narośl" Agnieszka Peszek

 

"Thriller psychologiczny jakiego jeszcze nie czytałeś/słuchałeś.

Gdy Oliwia i Krzysztof poznają się na imprezie na studiach, nikt się nie spodziewa, że ich losy splotą się na całe życie.

Pochodzą z dwóch różnych światów. Ona – ambitna jedynaczka wspierana przez władczego ojca. On – przystojny chłopak, którego marzeniem jest wyciągnięcie rodziny z biedy.

Ich ślub, choć miał być początkiem czegoś pięknego, kończy się katastrofą. Ojciec panny młodej obraża swojego zięcia, ten zaś zasypia pod stołem pijany i załamany swoją nową rodziną.

Tymczasem panna młoda spędza swoją noc poślubną nie tam gdzie powinna.

Dziewięć lat później sąsiadka wraz z dozorcą odnajdują dwa ciała w mieszkaniu Oliwii i Krzysztofa. Kto zabił? Kto jest ofiarą, a kto tym złym?"

Muszę przyznać, że Autorka idealnie potraf zmylić czytelnika i diametralnie zmieniać perspektywę. Kiedy człowiek już myśli, że wie, o co chodzi, to się okazuje, że jest w błędzie, że wcale nie wie. Autorka stworzyła nieszablonową historię, gdzie do samego końca nie wiedziałam, kto będzie kim. Jakie motywacje i cele mają bohaterowie.

"Powtarzane wielokrotnie kłamstwo dla wielu zaczyna być prawdą, a wypowiadane na głos pytanie może zasiać niepewność."

"Wiele osób gubi gdzieś w pędzie życia siebie, swoje potrzeby, myśląc tylko o innych lub goniąc za wymykającym się na każdym zakręcie króliczkiem."

"Matka zawsze mu powtarzała, że jak nie ma z kim pogadać, niech gada ze sobą. To nic złego, a przynajmniej porozmawia z kimś sympatycznym i inteligentnym."

Bohaterowie są dobrze wykreowani, a perspektywa z różnych ram czasowych (powtórzę się, ale bardzo lubię ten zabieg w książkach) daje nam wgląd w głąb myśli bohaterów. To bardzo korzystne posunięcie. Kolejne zdarzenia (podawane niechronologicznie), jak puzzle, ostatecznie tworzą zaskakujący obraz. Ciekawa lektura, nawet bardzo.

8/10

"Dziewczyna z wnęki" Agnieszka Peszek

 

"Wzięła głęboki wdech i bardzo powoli ponownie otworzyła oczy. Było dokładnie tak jak przy pierwszej próbie. Otaczały ją egipskie ciemności. Nic nie widziała poza małą, świecącą się na czerwono diodą. To musi być jakaś kamera lub aparat - pomyślała. Chciała wyciągnąć do niej ręce i sprawdzić, co to dokładnie jest, ale nie była w stanie. Zaczęła się szarpać, ale nic to nie dawało. Ręce miała związane czymś z tyłu za krzesłem, a nogi unieruchomione przy jego nóżkach. Delikatnie przechyliła się na prawy bok i niemal od razu poczuła bliskość ściany. To samo stało się, gdy wychyliła się w lewo. Palcami rąk dotykała ściany za sobą, a światełko przed nią było dość blisko, to mogło oznaczać tylko jedno. Była uwięziona w mikroskopijnym pomieszczeniu, bez drzwi i okien. Próbowała krzyczeć, ale to coś w ustach nie pozwalało jej na to. Wiedziała, że jeśli szybko czegoś nie wymyśli, będzie po niej. Dobrze pamiętała z lekcji przyrody w szkole podstawowej, że człowiek jest w stanie wytrzymać bez wody maksymalnie pięć dni. Tylko czy w tym czasie ktoś ją znajdzie i wydostanie z tej pułapki?"

"Dziewczyna z wnęki" to druga odsłona przygód Doroty Czerwińskiej, która ponownie stanie przed trudnym zadaniem znalezienia mordercy.

Dodatkowo zostanie jej powierzona dawna nierozwiązana sprawa, którą 25 lat wcześniej żyła cała jej rodzina.

Jak tym razem poradzi sobie z trudem pracy policjantki?"

Jest to drugi tom cyklu, której bohaterką jest twarda policjantka z małego komisariatu w Suchodole - Dorota Czerwińska. Bardzo ciekawa intryga. Autorka świetnie miesza w głowach, jeśli chodzi o sprawcę. Podejrzanych miałam kilku.

"Czasami wydaje się nam, że coś jest mało istotne, ale gdy zbierze się dużo małych elementów, udaje nam się coś w końcu dotrzeć."

"Niezależnie od tego, jak ciężka do zaakceptowania jest czyjaś śmierć, wydaje się, że najgorsza jest niewiedza."

"Kobieta powinna być skromna, posłuszna i nie odzywać się niepytana."

Dobrze się czyta, ale zakończenie trochę rozczarowujące, jakby zabrakło kilku rozdziałów. Autorce udało się jednak stworzyć wciągająca powieść. Co jest wyczynem, mając na uwadze, że brak tutaj tajemnicy.

6/10

"Przez pomyłkę" Agnieszka Peszek

 

"Suchodół. Mała, spokojna miejscowość pod Poznaniem. Gdy zaczynają umierać jej mieszkańcy, prawie nikt nie widzi w tym nic dziwnego, bo niby dlaczego, skoro wszyscy zmarli w naturalny sposób lub w wyniku nieszczęśliwego wypadku. Nikt poza Dorotą Czerwińską, która na własną rękę podejmuje się wyjaśnienia ich śmierci. Jej policyjny nos podpowiada, że coś jest nie tak. Czy ma to coś wspólnego z wydarzeniami sprzed 18 lat? Czy ktoś mści się za śmierć niewinnie zabitej dziewczyny? Jeśli tak, to kto i dlaczego czekał tak długo, aby wymierzyć sprawiedliwość."

Nie spodziewałam się tak przyjemnej lektury. Przemyślana i ciekawa historia, która wciąga. Domyśliłam się kto jest sprawcą, ale nie spodziewałam się zupełnie powodów jego działania.

"Kie­dyś ktoś po­wie­dział jej, że uścisk dłoni wiele mówi o czło­wie­ku. Nie można tego robić, jakby się miało zaraz umrzeć. Tak robią słabi lu­dzie, dla­te­go za­wsze wkła­da­ła w to sporo siły."

"Kiedy je­ste­śmy mło­dzi, ro­bi­my głu­pie rze­czy. Nie my­śli­my o ich kon­se­kwen­cjach, o tym jak kogoś zra­ni­my. O ma­rze­niach, które ruj­nu­je­my. Do­pie­ro wiek, do­świad­cze­nie, śro­do­wi­sko po­wo­du­ją, że do­ra­sta­my i do­strze­ga­my swoje błędy."

"Bo nie sztu­ką jest cały czas być na fali. Upad­ki nie­ste­ty też są wpi­sa­ne w nasze życie."

Już sama historia jest bardzo ciekawa. Wartka akcja przeplatana retrospekcją pozwoliła na przeniesienie się w czasie, powrót do przeszłości bohaterów. Ogromny plus za to, że autorka zwodzi, podsuwa fałszywe tropy. Dlatego też zakończenie, przynajmniej dla mnie, okazało się totalnym zaskoczeniem.

7/10

"Paprotniki" Agnieszka Peszek

 

"Czy zło może powrócić po latach, czy może... nigdy nie odeszło?

Barbara Domańska – dziennikarka lokalnej gazety i instruktorka fitness w świetlicy dla kobiet – od lat próbuje zostawić przeszłość za sobą. Mimo rodzinnych powiązań z policją wybrała inną drogę niż ojciec i brat. Teraz jednak to przeszłość znajduje ją pierwsza.

Basia otrzymuje nietypowe zlecenie: ma napisać artykuł o własnej matce – znanej reporterce, która zginęła w niewyjaśnionych okolicznościach. W tym samym czasie w stolicy pojawia się morderca kobiet, zostawiający na ciałach ofiar kwiaty.

Gdy w Paprotnikach dochodzi do zbrodni, policja zaczyna podejrzewać, że to dzieło tego samego sprawcy. Im głębiej Barbara drąży rodzinne tajemnice, tym więcej odkrywa mrocznych powiązań między przeszłością a teraźniejszością. Każdy krok przybliża ją do prawdy – i do człowieka, który zrobi wszystko, by ta nigdy nie ujrzała światła dziennego.

Mroczne sekrety. Seria brutalnych morderstw. I jedno pytanie, które może kosztować życie: komu możesz zaufać, gdy wszyscy mają coś do ukrycia?"

Mroczna i wciągająca od początku historia. Agnieszka Peszek doskonale łączy kryminał z psychologiczną głębią. To nie tylko historia o morderstwach, ale też o relacjach rodzinnych. Autorka świetnie prowadzi czytelnika przez labirynt kłamstw, rodzinnych tajemnic i lęków.

"Pie­lę­gno­wa­nie swo­je­go we­wnętrz­ne­go dziec­ka to pod­sta­wa i wam to też ser­decz­nie po­le­cam."

"Każdy po­chło­nię­ty co­dzien­no­ścią zwra­cał uwagę tylko na to, co dzia­ło się dwa metry przed nim, a póź­niej po­ja­wia­ła się ma­gicz­na blo­ka­da."

"Twarz opraw­cy po­ja­wia­ła się przed ocza­mi, jak tylko na chwi­lę jej głowa nie sku­pia­ła się na wła­ści­wych rze­czach."

"Tak sobie po­my­śla­łam, że czę­sto opie­ra­my swoją wie­dzę na tym, co ktoś nam powie. Nie spraw­dza­my do­ku­men­tów nowo po­zna­nych osób."

Dobrze skonstruowana intryga, jak zwykle płynne dialogi i lekkie pióro gwarantują rozrywkę. Nie sposób nie wspomnieć o Filipie Kosiorze, który czyta audiobooka i jak zawsze wnosi do powieści nutę grozy i przyjemny dreszczyk emocji.

7/10

"Obietnica" Agnieszka Peszek

 

"Na pozór ma wszystko – stabilne małżeństwo, grono wiernych przyjaciół i literacką karierę, o jakiej wielu może tylko marzyć. Weronika, autorka bestsellerowych thrillerów, żyje w świecie, który sama zbudowała. Do czasu.

Pewnej nocy budzi się w koszmarze, który mógłby być sceną w którejś z jej powieści. Grzegorz, jej mąż, zostaje znaleziony martwy, a miejsce zbrodni nie zdradza żadnych śladów włamania. Tylko ona była w domu. Tylko ona mogła to zrobić. A może… komuś zależało, by tak to właśnie wyglądało?

Krąg przyjaciół, który od lat uchodził za nierozerwalny, zaczyna chwiać się w posadach. Aneta i Wojtek – najbliżsi Weroniki – skrywają sekrety, które nigdy nie miały ujrzeć światła dziennego. Im głębiej Weronika grzebie w przeszłości, tym bardziej zaczyna się zastanawiać, komu tak naprawdę może ufać. A może zło zaczęło kiełkować dużo wcześniej?

„Obietnica” to mroczna i niepokojąca kontynuacja „Narośli”, w której Agnieszka Peszek z chirurgiczną precyzją obnaża fałszywe więzi, tłumione emocje i sekrety, które mogą zabić.

Bo każda obietnica ma swoją cenę."

Styl Peszek cechuje się krótkimi, dynamicznymi scenami oraz błyskotliwymi dialogami. Bardzo mi to pasuje i wprowadza dodatkowy element zaskoczenia.

"Wie­dzia­ła, że w tym wszyst­kim po­ja­wił się pech. Nie mały pe­szek, ale tłu­sty pech. Tam, gdzie coś mogło pójść nie tak, to się to dzia­ło."

"Nigdy wcze­śniej nie ro­zu­mia­ła uży­wa­ne­go przez ko­le­gów sfor­mu­ło­wa­nia, że coś jest nie do od­zo­ba­cze­nia, ale wtedy przed ocza­mi sta­nę­ło jej coś, co bar­dzo chcia­ła­by wy­ma­zać z głowy."

"Jak ktoś kie­dyś po­wie­dział, za­zdrość to uczu­cie, które naj­bar­dziej po­bu­dza wy­obraź­nię, dla­te­go przed ocza­mi po­ja­wi­ło mu się mnó­stwo nie­po­ko­ją­cych ob­ra­zów."

Ciekawa i wciągająca historia. Agnieszka Peszek po raz kolejny wciągnęła mnie w wir zupełnie nieprzewidywalnych wydarzeń, pozwoliła zatracić się w świecie pełnym kłamstw, manipulacji i niedomówień. To książka z gatunku tych, których nie da się odłożyć. Warta uwagi, bez dwóch zdań.

7/10

"Krew na rękach" Agnieszka Peszek

 

"Anna od lat pracuje jako pielęgniarka, ale czuje, że nadszedł czas na zmianę. Kiedy wreszcie decyduje się odejść ze szpitala, trafia na nietypową ofertę pracy – opiekę nad ciężko chorym starszym panem.

Jego syn Daniel jest gotów zapłacić każdą cenę za najlepszą pomoc. Praca wydaje się idealna. Ustronny, elegancki dom, dobre warunki i jeden pacjent.

Jednak już po kilku dniach coś zaczyna Annę niepokoić. Jej rzeczy zmieniają miejsce, a ona sama czuje się coraz bardziej osłabiona, jakby ktoś powoli odbierał jej siły. Początkowo zrzuca wszystko na stres i nowe otoczenie, ale nie może oprzeć się wrażeniu, że w tym domu dzieje się coś dziwnego.

Gdy budzi się w karetce skuta kajdankami, nie ma już wątpliwości.

Ktoś kłamie.

Ktoś manipuluje.

Ktoś ma krew na rękach.

Pytanie brzmi: kto? I dlaczego…?"

Świetnie skonstruowana i przemyślana intryga. Przedstawiona jest ona z różnych perspektyw, co wzmacnia zainteresowanie i towarzyszące czytaniu emocje. To thriller psychologiczny, który przykuwa uwagę czytelnika, angażuje i nie pozwala o sobie zapomnieć jeszcze długo po zakończeniu lektury.

"Mój mózg nie pod­po­wiada mi żad­nych ob­ra­zów. Jakby ktoś wy­ma­zał je z mo­jej pa­mięci ma­gicz­ną gumką."

"Mam na kon­cie sporo kasy ze spad­ku po babci, ale jest on na sta­rość, nie na prze­że­ra­nie go, gdy je­stem w kwie­cie wieku, bo cały czas tak na sie­bie pa­trzę."

"Ni­gdy nie wy­pi­sy­wa­łem so­bie żad­nych po­sta­no­wień no­wo­rocz­nych. Ni­gdy nie wy­zna­cza­łem ce­lów tylko z tego wzglę­du, że zmie­niał się rok. Ro­bię to na bie­żąco. Cele od za­wsze mają w moim ży­ciu spore zna­cze­nie. Po­ma­gają iść do przo­du."

To powieść z gatunku tych, o których nie da się szybko zapomnieć. Polecam serdecznie każdemu, kto lubi ciekawe, zawiłe intrygi i zagłębianie się w zagmatwane umysły bohaterów – nawet tych negatywnych.

8/10

"One" Agnieszka Peszek

 

"Maria Krzemińska przeprowadza się do Grodziska Mazowieckiego, zostawiając za sobą karierę w modelingu oraz męża, który się nad nią znęcał. Chce rozpocząć nowy etap życia, ale również liczy na odszukanie rodziny, która kiedyś mieszkała w okolicy.

W odnalezieniu się w nowym miejscu pomaga jej poznana w Internecie Olga Szumicka, znawczyni marketingowych strategii. Ich znajomość początkowo krąży wokół pomysłu na działalność Marii, jednak z czasem coraz bardziej schodzi na tereny prywatne.

Losy kobiet zaczynają się splatać coraz bardziej. A ponieważ każda z nich skrywa w sobie sekrety, których za nic nie chce ujawnić, nieuchronnie dążą do najgorszego.

Ginie człowiek.

Co się z nim stało?

Ktoś mu coś zrobił?

Kto jest tym złym?

„One” to historia pojedynku dwóch kobiet, kierowanych zupełnie różnymi motywami.

Jedna się broni, a druga atakuje, bazując na błędnych przekonaniach."

Świetna książka. Każda z bohaterek skrywa tajemnice, których nie ujawnia innym. Każda prowadzi swoją grę. Autorka stworzyła historię pełną iluzji, którą częstuje czytelnika. Co jest prawda, a co dobrze przemyślanym kłamstwem? 

"Tylko cięż­ką pracą je­steś w sta­nie coś zdzia­łać. Tylko dzię­ki małym kro­kom je­steś w sta­nie osią­gnąć duży cel."

"(...) zwy­cięz­cy to ci, co nie za­wra­ca­ją, ale dążą do końca wy­zna­czo­ną ścież­ką. Zmo­ty­wo­wa­ło mnie to."

"My­ślisz, że praca to cią­gła tęcza i jed­no­roż­ce? Zmar­twię cię, Olguś, ale nie. Trze­ba za­pie­przać, a tej miłej czę­ści jest uła­mek. Dziw­ne, że muszę ci to tłu­ma­czyć, ta­kiej wy­ja­dacz­ce biz­ne­so­wej."

Książka ciekawa, dużo psychologii i manipulacji człowiekiem oraz skutki chorej zemsty. Najbardziej w tej książce uderzyła mnie jej emocjonalna intensywność. Autorka świetnie oddaje wewnętrzne napięcia, które targają bohaterkami, a także atmosferę nieuchronnej katastrofy. Książka warta uwagi i czasu.

7/10