Podsumowanie 2024 - książki

W tym roku pobiłam rekord, ale i czasu na czytanie miałam znacznie więcej. I jak przy filmach: pogrubienie - te, które podobały mi się najbardziej; kursywa - literatura polska.

1. "Siła kobiet" Barbara Wysoczańska
2. "Nielekarz, czyli jak wyleczyłem się z medycyny" Adam Kay
3. "Nie odkryjesz prawdy" Diana Brzezińska
4. "Nie wygrasz ze mną" Diana Brzezińska
5. "Nie odpuszczę" Diana Brzezińska
6. "Nie dopniesz swego" Diana Brzezińska
7. "Krzyk orła" Karin Smirnoff
8. "Adrenalina" Jeff Abbott
9. "Morderstwo w księgarni" Merryn Allingham
10. "Niszcz, powiedziała" Piotr Rogoża
11. "Strefa śmierci" Nora Roberts
12. "Zerwane zaręczyny" Agatha Christie
13. "Czarna ceremonia" J.D. Robb
14. "Pięć małych świnek" Agatha Christie
15. "Kobieta do zjedzenia" Margaret Atwood
16. "Uśpiona" Alicja Sinicka
17. "Morderca znad Green River. Historia polowania na najokrutniejszego zabójcę w historii Stanów Zjednoczonych" Ann Rule
18. "Kukułcze jajo" Camilla Läckberg
19. "Imię i nazwisko zastrzeżone" Jane Sigaloff
20. "Wartka śmierć" Robert Galbraith
21. "Deniwelacja" Remigiusz Mróz
22. "Lekarka więzienna. Kiedy przemoc, narkotyki i samobójstwa to twoja codzienność" Amanda Brown
23. "Spojrzenie w mrok. Jedenaście odcieni makabry" C.J. Tudor
24. "Nora" Katarzyna Puzyńska
25. "Rodzina z naprzeciwka" Nicole Trope
26. "Dziennik mojego zniknięcia" Camilla Grebe
27. "Martwy sad" Mieczysław Gorzka
28. "Czarne narcyzy" Katarzyna Puzyńska
29. "Reina Roja. Czerwona królowa" Juan Gómez-Jurado
30. "Uległość" Michel Houellebecq
31. "Dom czwarty" Katarzyna Puzyńska
32. "Służące do wszystkiego" Joanna Kuciel-Frydryszak
33. "Łaskun" Katarzyna Puzyńska
34. "Ponad wszelką wątpliwość" Malin Persson Giolito
35. "Utopce" Katarzyna Puzyńska
36. "Z jednym wyjątkiem" Katarzyna Puzyńska
37. "Trzydziesta pierwsza" Katarzyna Puzyńska
38. "Zupełnie normalna rodzina" M.T. Edvardsson
39. "Nie oskarżysz mnie" Diana Brzezińska
40. "Nie oszukasz mnie" Diana Brzezińska
41. "Księżyc jest kobietą" Joanna Gawrych-Skrzypczak
42. "Wszyscy mamy coś do ukrycia" Maja Gulka
43. "Zły wybór" Hanna Greń
44. "Maski pośmiertne" Anna Rozenberg
45. "Nielat" Piotr Kościelny
46. "Pogrzebany" Jussi Adler-Olsen
47. "N czy M?" Agatha Christie
48. "Zbrodnia niedoskonała" Katarzyna Bonda, Bogdan Lach
49. "Ostatnie wyznanie" Lisa Regan
50. "Lilie" Mieczysław Gorzka
51. "Oczy do wynajęcia" Jonathan Kellerman
52. "Toksyczna przyjaźń" Polly Phillips
53. "Bestia" Max Czornyj
54. "Bardzo niecierpliwy morderca" Zuzanna Śliwa
55. "Wybrzeże szpiegów" Tess Gerritsen
56. "Lalkarz" Paulina Cedlerska
57. "Zwierz" Piotr Kościelny
58. "Dziewczyny z Roanoke" Amy Engel
59. "Wrócę, gdy będziesz spała. Rozmowy z dziećmi Holocaustu" Patrycja Dołowy
60. "Zerwa" Remigiusz Mróz
61. "Uwierz w Mikołaja" Magdalena Witkiewicz
62. "Ludzie cienia" Graham Masterton
63. "Randka ze śmiercią" J.D. Robb
64. "Układ" Piotr Kościelny
65. "W szponach" Izabela Janiszewska
66. "Bez litości" Lisa Jackson
67. "Paderborn" Remigiusz Mróz
68. "Amok" Izabela Janiszewska
69. "Ostatnie życie" Peter Nyström, Peter Mohlin
70. "Florystki" Alicja Sinicka
71. "Mężczyzna, który przestał płakać" Ninni Schulman
72. "Morderstwo na polu golfowym" Agatha Christie
73. "Witajcie w Wieczności" Camilla Grebe
74. "Smolarz" Przemysław Piotrowski
75. "Pokrzyk" Katarzyna Puzyńska
76. "Martwy punkt. Sprawa zabójstwa Iwony Cygan" Mateusz Baczyński
77. "Stąpając po cienkim lodzie" Camilla Grebe
78. "Lista sędziego" John Grisham
79. "Szymek" Piotr Kościelny
80. "Kobieta, która skłamała" Claire Douglas
81. "Osada" Michał Śmielak
82. "Życie Violette" Valérie Perrin
83. "Ostatni świt" Mieczysław Gorzka
84. "Niewidzialny człowiek z Salem" Christoffer Carlsson
85. "Schronisko, które spowijał mrok" Sławomir Gortych
86. "Morderczy dotyk" Beverly Barton
87. "Dziewczyna w czarnej sukience. Historia zbrodni miłoszyckiej" Ewa Wilczyńska
88. "Blizna" Juan Gómez-Jurado
89. "Krew w piach" Katarzyna Bonda
90. "Anatomia zbrodni. Sekrety kryminalistyki" Val McDermid
91. "Ulubione rzeczy" Sharon Bolton
92. "Geneza zła" Max Czornyj
93. "Kot wśród gołębi" Agatha Christie
94. "Bagno" Przemysław Piotrowski
95. "Memoria" David Lagercrantz
96. "Szept" Weronika Mathia
97. "W gąszczu kłamstw" Kate Alice Marshall
98. "Dystopia" Vincent V. Severski
99. "Na uwięzi" Katarzyna Bonda
100. "Wisząca dziewczyna" Jussi Adler-Olsen
101. "Yellowface" Rebecca F. Kuang
102. "Requiem na Wyspie Mgieł" Mariette Lindstein
103. "Jej wszystkie życia" Briana Cole
104. "Milcząca żona" Karin Slaughter
105. "Nie wiesz dlaczego" Marcel Moss
106. "Tyle groźnych miejsc" Stacy Willingham
107. "Żar" Weronika Mathia
108. "Pani Dalloway" Virginia Woolf
109. "Kości niezgody" Lisa Regan
110. "Zemsta byłych żon" Anna Matusiak-Rześniowiecka
111. "Im mroczniej, tym lepiej" Stephen King
112. "Most nad wzburzoną wodą" Marcel Woźniak
113. "Zapadlina" Robert Małecki
114. "Przegrana" Marek Stelar
115. "Uśpienie" Camilla Grebe
116. "Blisko domu" Lisa Jackson
117. "Osiecka. Tego o mnie nie wiecie" Beata Biały
118. "Zagubieni" Sharon Bolton
119. "Prawdziwie, do szaleństwa. Dzienniki" Alan Rickman
120. "Hitra" Samuel Bjørk
121. "Dochodzenie 3" David Hewson
122. "Kruche szczęście" Malin Stehn
123. "Nocna zmiana" Ania Bas
124. "Zły wilk" Nele Neuhaus
125. "Uwolniona" Igor Brejdygant
126. "Miraż" Camilla Läckberg, Henrik Fexeus
127. "Zbędni" Wojciech Chmielarz
128. "Dziwna Sally Diamond" Liz Nugent
129. "Złe dziecko" Camilla Way
130. "Manipulantka" Sonia Rosa
131. "Polowanie na psy" Mieczysław Gorzka
132. "Cygańska narzeczona" Carmen Mola
133. "Pięć i pół śmierci" Hanna Greń
134. "Śledzę cię" Karen Rose
135. "Ofiara numer 2117" Jussi Adler-Olsen
136. "Anioł śmierci" J.D. Robb
137. "Zrost" Robert Małecki
138. "Perfekcyjna rodzina" Alex Dahl
139. "Nie Anioł" Mieczysław Gorzka
140. "Skłam, że mnie kochasz" Piotr Borlik
141. "Kolekcjoner" M. Mackenzie
142. "Tańcząc na prochach zmarłych" Ludwik Lunar
143. "Po tamtej nocy" Karin Slaughter
144. "Noc kłamstw" Izabela Janiszewska
145. "Kadry niedogaszonych wspomnień" Remigiusz Mróz
146. "Na psa urok, ości śledzia" Olga Rudnicka
147. "Zaklinacz" Donato Carrisi
148. "Kwiat nieśmiertelności" J.D. Robb
149. "Kłamstwa mojej żony" Dorota Glica
150. "Zgiń, przepadnij" Olga Rudnicka
151. "Efekt morza" Katarzyna Bonda
152. "Głośniej" Anna Górna
153. "Czerwień" Małgorzata Oliwia Sobczak
154. "Idealna rodzina" Lisa Jewell
155. "Wilcza Chata" Michał Śmielak
156. "Pozostała rodzina" Lisa Jewell
157. "Horyzont" Jakub Małecki
158. "Zaginiony chłopiec" Nicole Trope
159. "Mała" Carmen Mola
160. "99 ofiar Tytusa Mayera" Marcel Moss
161. "Czarny świt" Rolf Börjlind, Cilla Börjlind
162. "Trzeci głos" Rolf Börjlind, Cilla Börjlind
163. "Przypływ" Rolf Börjlind, Cilla Börjlind
164. "Stella. Narodziny psychopatki" Adrian Bednarek
165. "Cichy płacz" Lisa Regan
166. "Urodzony morderca" Katarzyna Bonda
167. "Kameleon" Marek Stelar
168. "Nic do stracenia" Przemysław Piotrowski
169. "Prawo matki" Przemysław Piotrowski
170. "Debit" C.J. Tudor
171. "Asymetria" Bartosz Szczygielski
172. "Pacjent" Juan Gómez-Jurado
173. "Rodzina zastępcza" Nicole Trope
174. "Berdo" Remigiusz Mróz
175. "Dysharmonia" Bartosz Szczygielski
176. "Nasza dziewczynka" Georgina Cross
177. "RAK. Psy szczekają, karawana jedzie dalej" Nadia Szagdaj, Grzegorz Filarowski
178. "Niebezpieczne związki" Pierre Choderlos de Laclos
179. "Mroczne sekrety" Marcel Moss
180. "Szepty moich lęków" Mariusz Kanios
181. "Sekret pacjentki" Loreth Anne White
182. "Orient" Maciej Siembieda
183. "Umrzeć w deszczu" Aleksander Sowa
184. "Stanie się coś złego" Jakub Bączykowski
185. "Kukły" Maciej Siembieda
186. "Morderstwo na Wyspie Szczęścia" Eeva Louko
187. "Nie pytaj" Maria Biernacka-Drabik
188. "Anubis" Przemysław Piotrowski
189. "Pomsta" Maciej Kaźmierczak
190. "Bezbronne" Taylor Adams
191. "Drugie narodziny mordercy" A.J. Kazinski
192. "Już czas" Jodi Picoult
193. "Zgorzelisko" Maria Gąsienica-Zawadzka
194. "Siedem sióstr" Lucinda Riley
195. "Porwani" Marcel Moss
196. "Obrona" Remigiusz Mróz
197. "Świat na rozdrożu" Marcin Popkiewicz
198. "Trans i pół, bejbi" Torrey Peters
199. "Gangrena" Rolf Börjlind, Cilla Börjlind
200. "Śpijcie, kotki" Rolf Börjlind, Cilla Börjlind
201. "Łańcuch" Adrian McKinty
202. "Zabij mnie, tato" Stefan Darda
203. "Dwadzieścia" Sam Holland
204. "Matka wie najlepiej" Kira Peikoff
205. "Jedno małe poświęcenie" Hilary Davidson
206. "Wybrana" Marek Stelar
207. "Odwróć wzrok" Rachel Abbott
208. "Zapomniana dziewczyna" Karin Slaughter
209. "Zgubny wpływ" Mike Omer
210. "Sobowtórka" Sarah Bonner
211. "Marionetka" Sylwia Bies
212. "Echo Man" Sam Holland
213. "Apogeum zła" Max Czornyj
214. "Tylko ona została" Riley Sager
215. "Męczennicy na płótnie" Hanna Szczukowska-Białys
216. "Robaki w ścianie" Hanna Szczukowska-Białys
217. "Krwawy księżyc" Jo Nesbø
218. "W głąb" Katarzyna Bonda
219. "Zrobiliśmy coś złego" Sonia Rosa
220. "W błogiej nieświadomości" JP Delaney
221. "Lowizm, czyli na szlaku po ulgę" Filip Cembala
222. "Czasami kłamię" Alice Feeney
223. "W jej sercu czai się mrok" J.D. Barker
224. "Czerń" Małgorzata Oliwia Sobczak
225. "Rodzinny interes" Wojciech Chmielarz
226. "Wdowa" Fiona Barton
227. "Kim jesteś?" Paweł Leśniak
228. "Kształt nocy" Tess Gerritsen
229. "Ciało obce" Paulina Cedlerska
230. "Gra na antenie" J.D. Barker
231. "Wróg" Łukasz Orbitowski
232. "Atlas chmur" David Mitchell
233. "Rój" Weronika Mathia
234. "Nikt nie wyjdzie stąd żywy. Historia Jima Morrisona" Jerry Hopkins, Danny Sugerman
235. "Pomyśl dwa razy" Harlan Coben
236. "Haker. Prawdziwa historia szefa cybermafii" Kevin Poulsen
237. "Przewina" Agnieszka Jeż
238. "Tak cię straciłam" Jenny Blackhurst
239. "Tranzyt" Piotr Kościelny
240. "Dlatego kłamaliśmy" Karin Slaughter
241. "Trzcinowisko" Kinga Wójcik
242. "Anatomia zła" Dr Michael H. Stone
243. "Kuratorka sądowa. Patologia, przemoc i dramaty w polskich domach" Hanna Flara

"Kuratorka sądowa. Patologia, przemoc i dramaty w polskich domach" Hanna Flara

 

"Siada przy jednym stole z bezwzględnymi mordercami, alkoholikami, pedofilami, ale i na pierwszy rzut oka zwyczajnymi ludźmi, którzy po prostu popełnili w życiu poważny błąd – choć oni wciąż niezmiennie dowodzą, że diabeł tkwi w szczegółach. Odwiedza skazanych i ich rodziny w ich domach; czasem słucha intuicji, która podpowiada jej, że niektórych progów lepiej nie przekraczać. A już na pewno nie w samotności, po zmroku i bez broni.

Lubimy myśleć, że takie historie dzieją się tylko w kryminałach, gdzieś daleko, na pewno nie u nas ani nie u sąsiada. Autorka – doświadczona kuratorka sądowa z pionu karnego – niszczy tę wygodną iluzję, zabierając czytelnika ze sobą „w teren”, by zrelacjonować najbardziej wstrząsające i poruszające historie ze swojej codziennej pracy. Para, która poznała się i pobrała w więzieniu, grabarz, cierpiący na schizofrenię malarz, który znęcał się nad partnerką, dziewczyna „z dobrego domu”, wzbudzający współczucie zabójca własnej żony… Wśród jej podopiecznych znajdują się osoby z różnych środowisk, a każda z nich skrywa własne bolesne tajemnice. Teraz i ty możesz odkryć je razem z nią."

Autorka przepracowała wiele lat jako kuratorka sądowa. Teraz dzieli się z czytelnikami historiami swoich klientów. Klienci są, oczywiście, anonimowi. Jest o czym pisać i jest o czym czytać.

"Pił nadal, codziennie dwa piwa, na które wyciągał kasę od ojca lub... dziadka. Ten ostatni miał dziewięćdziesiąt sześć lat i mieszkał na drugim końcu miasta, co nie przeszkadzało mojemu podopiecznemu jeździć w dni parzyste autobusem o parzystych (a jakże!) numerach w odwiedziny do dziadka. Wizyty trwały tyle, ile zajmuje wyjęcie kilku monet ze słoika."

"W terenie najczęściej oglądam jednak klitki, lokale socjalne w starych kamienicach i zaniedbane, zgrzybiałe nory w blokach z wielkiej płyty. Bywa, że poza grzybem porastającym ściany we wnętrzu takiego domostwa wali też petami. Zdarza się, i to nierzadko, że wykładzina jest upstrzona plamami, meble poobklejane resztkami jedzenia, firanki zaś pożółkłe i zesztywniałe z brudu. A jak usiądę na wersalce, to spodnie będą do wyrzucenia. Prawdziwe schody zaczynają się jednak, gdy funkcję ubikacji pełni worek na śmieci umieszczony prowizorycznie w klozecie i nie ma bieżącej wody. Jak to taktownie przedstawić w wywiadzie?"

"Zanim idealny Piotruś pojawił się na sali, zdążył już swojej partnerce w szesnastu esemesach obiecać poprawę i pierścionek zaręczynowy na zgodę. Napisał, że pójdzie na odwyk, że nawet już szuka terapii zamkniętej. Wie, że jest chory, i chciałby lepiej żyć, a bez niej już nie potrafi. Prosił, żeby dała mu szansę. Jeszcze jedną. Ostatnią. Bo inaczej rzuci się z mostu. Zastosował więc wszystkie chwyty, z szantażem emocjonalnym na czele, jakie wykorzystują w takich sytuacjach moi podopieczni."

Czasem aż nie chce się wierzyć, co ludzie potrafią zrobić i w jakich warunkach żyć. Włos się na głowie jeży. Świat nie jest zły, to ludzie są źli. Patologia, przemoc i dramaty w polskich domach. To jest wszystko to, z czym ludzie mierzą się na co dzień. Toksyczne związki, maltretowanie, krzywda na dzieciach - takie sytuacje zdarzają się aż za często, ale jak tego uniknąć? Czy się w ogóle da? Czasem ciężko się o tym czyta. A ten reportaż na pewno nie jest dla osób wysoko wrażliwych.

Zastrzeżenie można mieć co do umiejętności pisarskich. Język literacki jest raczej prosty, czasami pojawiają się wyświechtane zwroty, ale innymi razy całkiem dowcipne i cięte przytyki. Nie jest źle, ale mogłoby być lepiej.

7/10

"Dlatego kłamaliśmy" Karin Slaughter

 

"Wszyscy tutaj są kłamcami, ale tylko jedno z nas jest zabójcą...

Cichy ośrodek wypoczynkowy w górach

Dla śledczego GBI Willa Trenta i lekarki sądowej Sary Linton ośrodek McAlpine Lodge jest idealnym miejscem na spędzenie miodowego miesiąca. Usytuowany z dala od cywilizacji, w otoczeniu pięknych gór, wydaje się doskonały do ucieczki od zgiełku codzienności i bycia we dwoje… dopóki nocnej ciszy nie przetnie mrożący krew w żyłach krzyk.

Morderca jest wśród nich.

Mercy McAlpine, menedżerka ośrodka, nie żyje. Szalejąca burza zalała jedyną drogę dojazdową do kompleksu wypoczynkowego, wiadomo więc, że mordercą musi być ktoś tutejszy. Ale gdy Will i Sara zaczynają przyglądać się rodzinie McAlpine’ów i pozostałym gościom, uświadamiają sobie, że wszyscy tutaj kłamią. Kłamią na temat swojej przeszłości. Okłamują swych bliskich. Oszukują nawet samych siebie.

Kto zabił Mercy McAlpine?

Wkrótce staje się jasne, że w McAlpine Lodge nie obowiązują normalne zasady, a Will i Sara będą musieli uważać na każdym kroku. Uwięzieni w ośrodku starają się rozwikłać istniejącą od kilkudziesięciu lat sieć tajemnic, by odkryć, co się stało z Mercy. A gdy zabójca szykuje się do ponownego ataku, poślubny wyjazd przemienia się w wyścig z czasem."

Karin Slaughter po raz kolejny nie zawodzi. Autorka czaruje słowem, historią i klimatem, jaki tworzy. Jej książki nigdy nie pędzą na skróty do celu.

"Jest tak diabelnie mądra, zabawna i piękna, a on po ciemku nie potrafi nawet rozsupłać własnej sznurówki."

"Napełnił płuca powietrzem. Poczuł, jak jego tętno zaczyna zwalniać. Cisze przerywało tylko cykanie świerszczy."

"Will uśmiechnął się, ponieważ ona się uśmiechała. Motylki w jego brzuchu rozpoczęły swój taniec. Potem poruszyły się także inne rzeczy, bo czuł bijące od niej ciepło."

Akcja do połowy toczy się wolno, ale niesamowicie wciąga swoją aurą tajemniczości. Im jednak głębiej, tym więcej mrocznych sekretów wychodzi na jaw. Podejrzanymi są wszyscy po kolei, a zakończenie tak zaskakuje, że aż niemożliwe, żeby można było aż tak wyprowadzić czytelnika w pole. Jedna z lepszych książek z tej serii. Naprawdę polecam.

8/10

"Anatomia zła" Dr Michael H. Stone

 

"Od narcyzmu do agresji – kiedy w umyśle rodzi się zło?

Charles Manson, Ted Bundy, Jeffrey Dahmer – to tylko kilku z kilkuset seryjnych morderców, których przypadki zbadał dr Michael H. Stone i na których powołuje się w tej książce. Psychiatra analizuje dwie istotne cechy osobowości, narcyzm i agresję, typowe u przestępców zarówno popełniających zbrodnie w afekcie, jak i sprawców najgorszych potworności: sadystycznych tortur i morderstw.

Zastanawia się, czy zło ma swoje źródła w genach, wychowaniu czy może istnieją inne czynniki wpływające na rozwój skłonności przestępczych. Czy zło jest nieuniknione, czy istnieją sposoby na jego zrozumienie i przeciwdziałanie? Co psychologia, psychiatria i neuronauka mówią nam o umysłach tych, których czyny można opisać jako prawdziwe zło? I co to oznacza dla nas? Studium zła dr. Michaela H. Stone’a rzuca nowe światło na naturę ludzkiego okrucieństwa, psychopatię, socjopatię oraz inne zaburzenia osobowości. To próba zrozumienia, czy wszyscy jesteśmy potencjalnie źli i co skrywa się za fasadą zła."

Kawał dobrego reportażu i próby analizy, czym jest zło i skąd się ono bierze. I co sprawia, że tylko niektórzy ludzie są zdolni do naprawdę brutalnych zabójstw?

"Teraz przychodzi kres na ciebie. Wysyłam gniew mój przeciwko tobie, aby cię osądzić według twoich dróg i ciebie uczynić odpowiedzialną za wszystkie twoje obrzydliwości."

Czy w ogóle można zrozumieć zło?  Autor wyjaśnia czym jest zło w czasie pokoju, skąd się bierze i czy można go uniknąć. Przedstawia stworzoną przez siebie gradację zła. Skala zła autora to 22 kategorie, na które dzieli poszczególnych morderców. Podaje przykłady, opowiada o ich zabójstwach i wyjaśnia, dlaczego jego zdaniem przypasował ich do danej kategorii. Nie jest to łatwa książka, zdecydowanie wymaga skupienia i czasu, ale warto po nią sięgnąć. To skupiająca się na umysłach morderców i opisująca ich zbrodnie, ale nie tylko. To przede wszystkim książka pozwalająca lepiej zrozumieć zło i to co skrywa się za jego fasadą.

8/10

"Tranzyt" Piotr Kościelny

 

"Gra wywiadów, wojska specjalne i terroryzm szalejący w całej Europie. Do Europy zmierzają tysiące uchodźców. Ludzie uciekają przed wojną, która toczy się na Bliskim Wschodzie. Jaki jest związek największego exodusu w dziejach ludzkości z pociągiem wiozącym materiały radioaktywne? Czy pośród rzeszy uchodźców są terroryści chcący doprowadzić do nuklearnej apokalipsy? Czy w związku z wydarzeniami, które mają miejsce we Francji, Niemczech i Polsce, uda się bezpiecznie przewieźć ładunek? Czy pociąg dotrze do celu? Piotr Kościelny – autor bestsellerowych thrillerów – kreśli wizję świata ogarniętego chaosem. Świata, który niebezpiecznie zaczyna odzwierciedlać rzeczywistość…"

Przerażająca wizja, która niestety może się sprawdzić. Ta książka to wizja świata, w którym nic nie jest pewne, w którym ataki terrorystyczne to dzień powszedni, w którym w imię Allach giną niewinni ludzie. Książka dobra i wciągająca, niestety zbyt prawdopodobna, miejscami czyta się ją tak jak wiadomości z telewizji.

"Każ­dy kraj ma lu­dzi od brud­nej ro­bo­ty. Oni ist­nie­ją, czy chcesz tego, czy nie. Ro­bią to, co trze­ba, i ro­bią to, że­byś ty nie mu­siał tego ro­bić."

"To nie Gwiezd­ne woj­ny. Ty nie je­steś Jedi, a ze mnie ża­den Va­der. Ży­cie to cią­głe je­ba­nie się po dwóch róż­nych stro­nach mocy."

Zdecydowanie wolę autor w kryminałach. 

6/10

"Tak cię straciłam" Jenny Blackhurst

 

"Susan po trzech latach wychodzi ze szpitala psychiatrycznego z nową tożsamością. Bliscy, policja, lekarze – wszyscy mówią Emmie – tak ma teraz na imię – że trafiła tam, bo zabiła swojego synka. Emma nic nie pamięta. Więc musi im ufać… prawda? A jeżeli wszyscy kłamią, a ona została wrobiona w tę zbrodnię? A jeżeli zbrodni nie było, a Dylan żyje…?"

Świetna i zaskakująca książka, czytałam ją z wypiekami na twarzy. Ciekawa historia kobiety, która trzy lata żyje ze świadomością bycia morderczynią własnego dziecka. Akcja na początku nie toczy się szybko, jednak gdy nabiera rozpędu... 

"Herbata na kłopoty, kawa i papierosy na kryzysy."

"Najlepsze kłamstwa zawierają 90% prawdy."

"Wspomnienia, których tak bardzo chciałam się pozbyć, przenikają do mojej świadomości niczym woda przez skalne szczeliny."

"Umysł potrafi na różne dziwne sposoby radzić sobie z problemami, do których zbyt trudno jest się człowiekowi przyznać."

Bardzo dobrze napisana, intrygująca historia. Wszystko mi się podobało: jak akcja się rozkręcała, jak wątki się łączą ze sobą, jak bohaterowie są kreowani. Zdecydowanie polecam.

7/10

"Przewina" Agnieszka Jeż

 

"Dawne sanatorium w Kowalowej zaczyna nowy etap swojej działalności - skrytej i zasłoniętej przed oczami innych. Ani właściciel, ani pacjenci nie chcą rozgłosu. "Ostoja" - to obecna nazwa placówki - przyjmuje bowiem osoby uzależnione, które mają tu zacząć nowe, lepsze życie. Tadeusz Cichosz je kończy. Po kilku dniach pobytu w ośrodku zostaje znaleziony martwy w swoim łóżku.

Komisarz Sonia Kranz tego samego ranka obserwuje, jak w poszczególnych pokojach sanatorium zapalają się i gasną światła. Wydaje się, że to mogłaby być podpowiedź, kto zabił Cichosza. A jednak w tej sprawie nic nie jest oczywiste - ani przyczyna śmierci, ani motywacje tego, kto do niej doprowadził. W toku śledztwa okazuje się, że więcej niż jedna osoba miałaby powód, żeby pozbawić bogatego biznesmena życia, a tropy prowadzą do historii, która wydarzyła się w tym miejscu kilkadziesiąt lat temu. Sonia, sąsiadka sanatorium, dopiero teraz ją odkrywa. Nie tylko zresztą tę, zamkniętą w pożółkłej teczce sprawę - także w sferze prywatnej pani komisarz dokonuje odkryć, które domagają się jej reakcji.

Dochodzenie splata się z życiem osobistym Soni Kranz. W obu przypadkach policjantka ma wrażenie, że uczestniczy w rozgrywce, w której inni grają znaczonymi kartami. Jaki będzie finał tych rozdań?"

Kolejna świetna polska powieść wpadła mi w ręce. Pierwsze spotkanie z Agnieszką Jeż - i już jestem zachwycona. I wiem, że sięgnę po inne jej książki - koniecznie dwie pierwsze z tej serii. Autorka świetnie łączy wątki kryminalne z obyczajowymi. 

"Racjonalna część jej mózgu mówiła, że nie ma żadnego zagrożenia. W pokoju nie czai się potwór ani złoczyńca, korytarz też jest wolny od zagrożeń, a drzwi wejściowe zamknięte na klucz, zasuwę i łańcuch. Nie ma się czego bać. A jednak się bała. Truchlała, sztywniała, nawet nie drgnęła. Starała się jak najciszej oddychać, byle tylko nie zdradzić swojej obecności."

"Zaciekawiło ją to. Na razie prywatnie, choć… Po tylu latach pracy w policji prywatne i służbowe się mieszało. Intuicja nie rozdzielała tych obszarów."

"O tym informował ją głos w środku, instynkt samozachowawczy, który starał się oszczędzić jej bólu, stresu i rozczarowań. Przez wiele lat pracował na najwyższych obrotach, ją też utrzymując w ciągłym napięciu."

Jest tu tajemnicza historia, w której każdy szczegół odgrywa ważną rolę. Autorka dozuje nam napięcie z rozdziału na rozdział. Fajnie ukazane są emocje komisarz, której życie i problemy prywatne przeplatają się ze śledztwem i pracą. Wciągający kryminał. Myślę, że to przyjemna książka na wieczór. Polecam!

8/10

"Haker. Prawdziwa historia szefa cybermafii" Kevin Poulsen

 

"Historia człowieka, który przejął kontrolę nad cyberprzestępczym podziemiem.

Max „Iceman” Butler, nie ruszając się sprzed klawiatury, zgromadził dane z blisko dwóch milionów kart kredytowych. Za pomocą sieci podporządkował sobie tysiące oszustów z całego świata i stał się głową cybermafii.

Historia Icemana została spisana przez innego hackera - Kevina Poulsena - człowieka, który otrzymał najdłuższy wyrok za hacking w dziejach USA.

Z tej książki dowiesz się, jak przy pomocy faksu, telefonu i odrobiny charyzmy, w łatwy sposób wydobyć od poważnej firmy konsultingowej tysiące dolarów. Poznasz kulisy wojen hackerów. Dowiesz się więcej o ludziach, których ofiarą możesz stać się w każdej chwili.

Historia, która zafascynuje i sprawi, że dwa razy zastanowisz się zanim zapłacisz kartą lub zalogujesz się do swojego konta.

Odważysz się ją przeczytać?"

Bardzo przeciętny reportaż. Nic nowego, czego nie moglibyśmy już wiedzieć z mediów. 

"Mając nadzieję, że wyrwie ją z kolein dawnego życia, Johnson zasypywał Elizabeth jeszcze większa ilością prezentów i zapraszał na drogie kolacje. Właśnie to, a nie tajna współpraca z policją, skłoniło go do powrotu na dawną ścieżkę. Po prostu potrzebował pieniędzy."

Historia hakera, spisana przez innego hakera… i chyba dla hakerów głównie. Tak mi się przynajmniej wydaje. Nic porywającego. Śmiało można sobie odpuścić.

5/10

"Jaskinie umarłych" Katarzyna Wolwowicz

 

"Mroczny thriller, który zabiera nas w ciemne zaułki ludzkiej psychiki…

Do pogrążonej w jesiennej aurze Jeleniej Góry, przeprowadza się profilerka kryminalistyczna Carmen Rodrigez. Rozpoczyna pracę w policji, walcząc nie tylko z brutalnym mordercą, ale również z demonami z własnej przeszłości. Carmen musi stworzyć portret psychologiczny sprawcy, osobiście borykając się z zaburzeniami świadomości. Ofiarą jest młoda kobieta, której ciało zbezczeszczono w okrutny sposób i pozostawiono w jaskini w lesie. Rozpoczyna się trudne, pełne zwrotów akcji śledztwo, które Rodrigez prowadzi wraz z dwójką policjantów Bogusławem Leśniakiem i Borysem Szykiem. Jednak dziwne zachowanie profilerki oraz informacje, które docierają do Podkomisarza Szyka sprawiają, że mężczyzna zaczyna grzebać w przeszłości Carmen, a to czego się dowiaduje budzi w nim skrajne emocje.

Czy kiedy nie można ufać sobie i innym, możliwe jest rozwiązanie zagadki? Czy Carmen Rodrigez stoi po dobrej, czy złej stronie mocy? Katarzyna Wolwowicz w Jaskiniach Umarłych prezentuje swoją najwyższą formę!"

Pierwsze spotkanie z autorką. Nie twierdzę, że złe, ale nie takie, jakiego się spodziewałam. Miałam nadzieję, że będzie jeszcze lepiej. Tym bardziej, że górski klimat dodaje uroku wszystkim powieściom.

"Początkowo myślała, że nadal śpi i to jakiś absurdalny koszmar, który śni się w wyniku obejrzanego w nocy strasznego horroru i wciąż nie może się uwolnić spod jego wrażenia."

"Wstała z łóżka i podeszła do okna. Jej sypialnia nie miała tak spektakularnego widoku na pasmo Karkonoszy, jak salon i gabinet, ale wyłaniający się za parkingiem las całkowicie jej to wynagradzał."

"Niewielu znał policjantów w swoim wieku, którzy nie byli po rozwodzie lub nawet kilku. Jak zwykło się mawiać na komendzie: "ta praca to straszna kurwa", rozdzielała małżeństwa szybciej i skuteczniej niż jakakolwiek kochanka."

Zagadka kryminalna bardzo intrygująca, mroczny klimat i zaskakujące zakończenie. Nie przemówiła do mnie jednak postać głównej bohaterki. Nie pomaga też fakt, że Carmen sama boryka z demonami przeszłości i dziwnymi zaburzeniami świadomości. Niemniej autorka sprytnie prowadzi czytelnika przez fabułę, dokłada dreszczyku emocji pomału i skutecznie. I na pewno sięgnę po inne jej książki.

6/10

"Trzcinowisko" Kinga Wójcik

 

"Jak daleko jesteśmy gotowi się posunąć, aby chronić swoich bliskich i ich dobre imię?

Pierwsza część serii z detektywem Aleksandrem Zamojskim.

We wrześniu 1999 roku Ewa Ostaszewska wychodzi na spotkanie z przyjaciółką. Rankiem następnego dnia w trzcinowisku policjanci odnajdują zwłoki dziewczyny. Śledztwo prowadzi Jakub Sułecki. Na miejscu zbrodni nie ma żadnych śladów prowadzących do sprawcy. Tygodnie zamieniają się w lata, a rodzice zamordowanej wciąż nie mogą poznać tożsamości mordercy córki.

Po dwudziestu czterech latach Waldemar Ostaszewski, ojciec Ewy, podejmuje kolejną próbę i decyduje się wynająć jednego z najlepszych prywatnych detektywów w Polsce. Aleksander Zamojski ma przed sobą trudne zadanie.

Świadkowie zdarzenia zginęli w niewyjaśnionych okolicznościach, a mieszkańcy miasta boją się rozmawiać o wydarzeniach sprzed lat, bo wieść niesie, że w śmierć dziewczyny byli zamieszani policjanci. Do Zamojskiego dołącza dziennikarz i córka Jakuba Sułeckiego. Czy uda im się odkryć, co tak naprawdę wydarzyło się przed laty?"

Chciałam zacząć czytać tę książkę tak "w między czasie", nie udało się. Wciągnęła mnie tak bardzo, że nie mogłam się od niej oderwać nie zamykając jej wraz z ostatnią stroną. 

"Wyobraził sobie, jak podrywa się z ziemi, wyskakuje z rośli i nokautuje mężczyzn. Wzywa pomoc, bo może jeszcze nie jest za późno. Dzięki bohaterskiej postawie udaje mu sie uratować dziewczynę. Zostaje bohaterem. Wszyscy go podziwiają za odwagę i męstwo. Gdyby miał trochę odwagi, może tak by się stało. Ale on był tchórzem i pijakiem, który zasnął w krzakach, a gdy się obudził, zobaczył coś, czego nie powinien."

"Wieczorami siadywał w fotelu i przyglądał się pustoszejącym ulicom i nielicznym mieszkańcom, którzy powoli przygotowywali się na nadchodzącą noc. Nigdy nie spieszyło mu się do domu. Nie miał do kogo wracać i nikt na niego nie czekał. Miał czterdzieści lat, a sensem jego życia była praca. Kiedy odszedł ze służby w policji, nie miał wielkich planów."

"Chciał robić coś, w czym był dobry, a praca w policji nie spełniała jego oczekiwań. Nie umiał się podporządkować. Chadzał własnymi ścieżkami i stosował metody, które jego przełożeni uważali za niedopuszczalne."

Akcja powieści zaczyna się od zarysowania szczegółów dotyczących śledztwa, dzięki czemu czytelnik zyskuje pełny obraz sytuacji. Ilość teorii, które krążyły mi w mózgu w trakcie czytania, przekroczyła normę. Wszelkie zmysły oszalały, a ja nie mogłam jej odłożyć. Styl w książce jest bardzo angażujący, barwny i płynny. Finał jak najbardziej zaskakuje i wbija w fotel. Na pewno jest to książka warta uwagi i czasu. Dodaję do ulubionych.

8/10

"Pomyśl dwa razy" Harlan Coben

 

"Myron i Win znów razem!

Ulubieni bohaterowie powracają w nowym thrillerze arcymistrza gatunku - i od razu wpadają na trop wyjątkowo nietypowej sprawy…

Skomplikowane śledztwa, kulisy świata sportu i pełne namiętności relacje między barwnymi postaciami – to znaki rozpoznawcze Harlana Cobena, amerykańskiego mistrza thrillera.

Serial z Myronem Bolitarem już wkrótce na platformie Netflix!

JAK CZŁOWIEK, KTÓRY JUŻ NIE ŻYJE, MOŻE BYĆ POSZUKIWANY ZA MORDERSTWO?

Trzy lata temu agent sportowy Myron Bolitar wygłosił mowę podczas ceremonii pogrzebowej swojego klienta, znanego trenera koszykówki Grega Downinga. Myron i Greg byli niegdyś zaciekłymi rywalami, a później nieoczekiwanie zostali partnerami biznesowymi. Dla Myrona ich relacja, jakakolwiek by była, należała już do przeszłości – aż do teraz, gdy dwóch agentów federalnych wchodzi do jego biura, domagając się informacji o miejscu pobytu Grega.

Według agentów Greg wciąż żyje – ślady jego DNA znaleziono na miejscu podwójnego zabójstwa, co czyni go głównym podejrzanym.

Myron i Win jak zawsze biorą sprawy w swoje ręce, ale im bliżej rozwiązania zagadki, tym bardziej zagrożone jest życie ich samych… i ich wrogów."

Najnowsza powieść Cobena znów zachwyca, po raz kolejny autor trzyma poziom i fason. W dziedzinie literatury klasyfikowanej jako kryminał/thriller Coben przynależy do moich ulubionych, a serię z Myronem Bolitarem cenię sobie szczególnie wysoko. 

"Zabijanie to czynność stosunkowo prosta i zwykle szybka."

"Jeśli będziesz cierpliwy, osiągniesz swój cel z niewielkim ryzykiem lub bez niego. Wszystko zależy od przygotowania i cierpliwości."

"Lubimy myśleć, że wszechświat jest sprawiedliwy czy uporządkowany, ale dobrze wiemy, że to bzdura. Wszechświat jest okrutny i przypadkowy. Myślimy, że ewoluowaliśmy jako gatunek - dobór naturalny i tak dalej ale od wieków jest tak, że na wojnę idą najsilniejsi z nas, najinteligentniejsi i najodważniejsi, ludzie, którzy - jak Myron - na tej wojnie giną, podczas gdy słabi i tchórzliwi zostają w domu i się rozmnażają. Oto kim jesteśmy."

"Wszyscy jesteśmy sprzecznościami, Myron. Wszyscy jesteśmy hipokrytami. Chcemy czerni i bieli. Ale wszystko jest szare."

Książka dostarcza emocji i adrenaliny, a także pokazuje mistrzostwo Cobena w kreowaniu atmosfery niepokoju. Propozycja na przyjemne spędzenie czasu z książką, z lekkim dreszczykiem, w atmosferze kryminalnej intrygi. Fabuła rozbudowana, uwzględnia wiele elementów, lecz nie należy do mocno zaskakujących. Zdecydowanie polecam jako rozrywkę na jesienno-zimowe wieczory. Przykuje Waszą uwagę na pewno na jakiś czas. 

7/10

"Król uzdrowiska" Marek Stelar

 

"Król sanatoryjnego deptaka może być tylko jeden i na pewno nie jest nim Szwagier. Czy miłość może człowieka zmienić? To pytanie wciąż zadaje sobie Misiek, a odpowiedź nie jest oczywista, tak jak sam Szwagier. Ostatnia część perypetii Miśka i Szwagra – a wiadomo: jak kończyć, to z hukiem!

Koniec świata, Wisła się pali, piekło zamarzło, Szwagier się żeni. Podobno każda potwora znajdzie swego amatora, tym bardziej dziwi więc fakt, że narzeczona Szwagra to zwyczajna kobieta tuż po czterdziestce, całkiem do rzeczy i całkiem mądra. I właśnie ta ostatnia rzecz wydaje się Miśkowi najbardziej podejrzana… Skromność Grażyny, jej szeroka wiedza na przeróżne, zwykle przedziwne tematy stanowi dla Miśka zagadkę, którą postanawia rozwiązać. Wykorzystuje więc okazję, że babcia Malwina w ramach przedślubnego prezentu wysyła młodych do sanatorium w Kamieniu Pomorskim. Oczywiście, ktoś musi się nimi opiekować i jak zwykle pada na Miśka. Pełen podejrzeń o nieczyste intencje usidlenia Szwagra, potencjalnego spadkobiercy willi w Świeradowie, Misiek prowadzi prywatne śledztwo, które prowadzi… donikąd. Szwagier jak zwykle daje z siebie wszystko, by doprowadzić Miśka do rozpaczy, kiedy nagle sytuacja zmienia się diametralnie: oto Grażyna zostaje uprowadzona…"

Świetnie się czyta komedie kryminalne, a Marek Stelar jest w tym mistrzem! Naprawdę można się uśmiać aż do bólu brzucha. Potrzebowałam takiej dawki humoru, serio.

"Ko­bie­ty lubią wy­da­wać nie­po­trzeb­nie pie­nią­dze, ale jeśli to samo robią ich mę­żo­wie, to po­ja­wia się drob­ny pro­blem."

"Był szczę­śli­wy. Za­po­mniał nawet, że stan szczę­ścia trwa zwy­kle o wiele kró­cej niż po­rzą­dek w sa­mo­cho­dzie, ale na razie nie po­dej­rze­wał, że los szy­ku­je mu nie­spo­dzian­kę."

"Mi­siek już chciał wy­ja­śnić, że Szwa­gier sta­no­wi za­gro­że­nie we wszyst­kich dzie­dzi­nach życia, a nie tylko na dro­dze i w śro­do­wi­sku na­tu­ral­nym, ale uznał, że to wy­zna­nie tylko po­gor­szy sy­tu­ację."

Dobrze się bawiłam przy lekturze tej książki, bo jest w niej całkiem sporo angielskiego humoru, takich nieoczywistych żartów, no i oczywiście znakomity duet domorosłych detektywów, czyli Misiek i Szwagier. Trzeba przyznać, że metody śledcze mają ciekawe. Fajna intryga kryminalna, zabawne dialogi i sceny, chociaż momentami miałam wrażenie przesady. Mimo wszystko jednak świetna lektura na zimowe wieczory. 

7/10

"Rój" Weronika Mathia

 

"W iławskiej kamienicy dochodzi do morderstwa Kamili Witz. W tym samym czasie bez śladu znikają najbliżsi sąsiedzi kobiety. Czy widzieli coś, czego nie powinni?

Te wydarzenia sprawiają, że niespodziewanie przecinają się ścieżki kilku osób. Emerytowany policjant Zbigniew Ostrowski, pszczelarka Natalia Biel oraz niedawno owdowiały Marek Gronowicz i jego dwunastoletnia córka Łucja wkrótce przekonają się, że przeszłość zawsze dopomina się o sprawiedliwość, a niezawinione śmierci o zemstę.

Wydarzenia wymykające się spod kontroli.

Decyzje o nieodwracalnych konsekwencjach.

Bohaterowie uwikłani w intrygi, które nierzadko ich przerastają.

Ostatecznie każdy musi zmierzyć się z pytaniem:

Jak daleko się posuniesz, by chronić tych, których kochasz?"

I znów jeden z moich ulubionych zabiegów: teraźniejszość zmieszana z przeszłością. A wszystko to spójne i bardzo realne. Powieść pełna emocji, w której granica między winą a niewinnością jest niezwykle cienka, a intryga kryminalna jest pretekstem do opowieści o głębszych, bardziej uniwersalnych kwestiach.

"Nie sposób przecież żyć, gdy się choruje na umieranie."

"Lu­dzie wie­dzą, że nie­któ­re słowa są jak cię­cie nożem, więc bez skru­pu­łów po­cię­li nasze serca na ka­wa­łecz­ki."

"Miłość to czasami za mało. Potrzebna jest jeszcze uważność."

Powieść z gatunku nieodkładalnych, póki się nie skończy jej czytać. Fabuła wciągająca i poruszająca najczulsze struny naszej duszy - wplątując w historię dzieci, które pozostają na pierwszym planie. Świetny styl i klimat, barwny język. Polecam uwadze, nie tylko tę powieść autorki.

8/10

"Atlas chmur" David Mitchell

 

"Pasażer statku, z utęsknieniem wyglądający końca podróży przez Pacyfik w 1850 roku; wydziedziczony kompozytor, usiłujący oszustwem zarobić na chleb w Belgii lat międzywojennych; dziennikarka-idealistka w Kalifornii rządzonej przez gubernatora Reagana; wydawca książek, uciekający przed gangsterami, którym jest winien pieniądze; genetycznie modyfikowana usługująca z restauracji, w oczekiwaniu na wykonanie wyroku śmierci; i Zachariasz, chłopak z wysp Pacyfiku, który przygląda się, jak dogasa światło nauki i cywilizacji – narratorzy Atlasu Chmur słyszą nawzajem swoje echa poprzez meandry dziejów, co odmienia ich los zarówno w błahym, jak i w doniosłym wymiarze.

W tej niezwykłej powieści David Mitchell znosi granice języka, gatunku literackiego i czasu, proponując zadumę nad właściwą ludzkości żądzą władzy i niebezpiecznym kierunkiem, w którym w pogoni za władzą zmierzamy."

Trudno mi ocenić tę książkę w jakikolwiek sposób, gdyż jest z gatunku, za którym nie specjalnie przepadam i raczej książek z tych kategorii nie czytam. Chociaż zdarzają się takie z elementami fantasy czy sci-fi. Dawno temu jednak obejrzałam film i skuszona dobrymi recenzjami książki - i ja po nią sięgnęłam.

"Książki nie dają prawdziwej ucieczki, ale mogą powstrzymać umysł, zanim sam siebie rozdrapie do krwi."

"Nieograniczona władza w rękach ograniczonych ludzi zawsze prowadzi do okrucieństwa."

"Dusze przemierzają wieki, jak chmury przemierzają niebo i choć ani kształt chmury, ani barwa, ani wielkość nigdy takie same nie zostają, ciągle jest chmurą. I tak samo z duszą jest. Kto rzec może, skąd chmura przywiała? Albo kto tą duszą będzie jutro?"

Nietypowa konstrukcja rozdziałów - interesujące, rotowanie stylami literackimi - imponujące, jednak język dość ciężki i trudno mi się ją czytało. Czytając czułam się, jakbym miała za małą wyobraźnię, cały czas byłam gdzieś obok, a czytanie momentami mnie męczyło. 

5/10

"Wróg" Łukasz Orbitowski

 

"Przewrotna opowieść o namiętnościach ludzkiej duszy. I o miłości silniejszej niż czas.

Kraków, maj 2003 roku.

Ogień ogarnia Centrum Handlowe Gigant. Rozszalałe płomienie bezskutecznie próbuje opanować niemal dwustu strażaków. Wkrótce w areszcie śledczym przesłuchiwany przez psychiatrę strażak Staszek Zoll snuje niezwykłą historię, która może się okazać rozwiązaniem zagadki pożaru Giganta.

Imperium Rzymskie, lata 54–68.

Cesarz Neron zatraca się w uczuciu do Poppei, żony przyjaciela. Gdy miasto niszczy wielki pożar, odważnie dowodzi akcją ratunkową. Rozpoczyna się poszukiwanie winnych. Poppea uważa, że to chrześcijanie rzucili klątwę na cesarską rodzinę.

Co łączy te dwie katastrofy? Czy możliwe, że zagadka współczesnej tragedii sięga czasów starożytnego Rzymu?

"Wróg" to historia o zagubieniu i walce o własną tożsamość. O niszczycielskiej sile uczuć i tajemnicach, które splatają losy bohaterów na przestrzeni wieków. Żywioł pochłania tu nie tylko budynki, ale i ludzkie dusze, a granica między rzeczywistością a ułudą zaciera się z każdą stroną.

Orbitowski zderza okrutny i olśniewający świat starożytnego Rzymu z atmosferą Polski tuż przed przystąpieniem do Unii Europejskiej. Duszny przepych uczt, zapach kadzideł i krwi na arenach… a także współczesny Kraków, życie pełne ekscytacji i niepewności, nadzieja na rozwój i obawa przed zmianami. Przaśność i wielkie aspiracje."

Książka inna, niż wszystkie. Autor zamyka się w ramach jednego gatunku literackiego. Czerpie z wielu motywów, konwencji. Bywa kontrowersyjny. Pierwszym, co uderza czytelnika, jest niezwykłe połączenie Krakowa i Rzymu, miast, które dzielą stulecia, a jednak w powieści stają się jednością. 

"Czasami kochamy tak mocno, aż drugi człowiek w nas wzrasta i stajemy się jednym. Wspólne myśli, jeden stukot serca. I gdy nagle tego człowieka zabraknie, to nie mamy połowy siebie."

"Czas jest bowiem wszystkim. Walutą szczęścia."

"Eos pozostała w tęsknocie i ciszy. Te właśnie dwie rzeczy zostają po miłości."

Czasy starożytne kapitalnie połączone ze współczesnością. Mistrzowski język i niezrównany klimat. Bałam się tej książki, zupełnie niepotrzebnie. Ciekawie się czyta.

7/10

"Gra na antenie" J.D. Barker

 

"Jordan Briggs to charyzmatyczna, ale kontrowersyjna prezenterka radiowa, prowadząca popularny program w stacji SiriusXM. Znana jest z ostrych i bezkompromisowych poglądów, które przyciągają zarówno gorących zwolenników, jak i zaciekłych krytyków.

Pewnego dnia, podczas porannej audycji, Jordan odbiera telefon od słuchacza, który przedstawia się jako Bernie. Szybko okazuje się, że niewinna z pozoru rozmowa zmienia się w niebezpieczną grę. Bernie zmusza Jordan do podejmowania trudnych decyzji, z których każda może doprowadzić do przerażających konsekwencji. Słuchacze stają się świadkami koszmarnej rozgrywki, w której stawką jest życie niewinnych ludzi.

Jordan musi zmierzyć się z własnymi demonami, przeszłością i poczuciem winy. By powstrzymać Berniego, angażuje się w wyścig z czasem, próbując znaleźć sposób na zakończenie gry, zanim zginie więcej osób."

W tej powieści dzieje się wiele, a intensywność kolejnych zdarzeń nie pozwalała odłożyć książki na chwilę. Wybuchy, porwania i gra o najwyższą stawkę. Trudno przewidzieć kolejne wydarzenia, a jedyne, czego możemy być pewni, to emocje których tutaj nie zabraknie. Jakby się oglądało niezły film akcji. Autor serwuje czytelnikom prawdziwą jazdę bez trzymanki.

"Media spo­łecz­no­ścio­we to nowy sę­dzia, ława przy­się­głych i kat. Kat dwu­dzie­stego pierw­szego wieku."

"Kiedy facet daje mi numer tele­fonu, dener­wuję się jak trzy­na­sto­latka w szko­le śred­niej, z błysz­czą­cym apa­ra­tem do pro­sto­wa­nia zębów i trą­dzi­kiem, który współ­za­wod­ni­czy z pie­gami."

"Każdy pragnie tego, co nieosiągalne."

Zdecydowanie ta książka może przypaść do gustu fanom powieści sensacyjnych. Styl autora sprawia, że książkę czyta się dobrze i płynnie i ta objętość nie powinna nikogo przerażać. Książka jest dynamiczna, ciągle coś się dzieje i nie ma czasu na nudę.

6/10

"Ciało obce" Paulina Cedlerska

 

"Weronika i Miłosz, uciekając przed bolesnymi wspomnieniami, przeprowadzają się z krakowskiego mieszkania do niespodziewanie odziedziczonego domu na Wzgórzach Dylewskich. W okolicy dochodzi do makabrycznego morderstwa młodej kobiety. Zabójca obnażył ciało, a w gardle ofiary umieścił kamień. Ostatnią osobą, która widziała zamordowaną tuż przed śmiercią, był Miłosz. Wkrótce zabitych w ten sam sposób kobiet jest więcej, a na mężczyznę spływają kolejne oskarżenia. Weronika zaczyna dostrzegać niepokojące zachowanie męża, jednak jest przekonana, że nie byłby w stanie dopuścić się takiego okrucieństwa. Próbując uciec przed rzeczywistością, coraz bardziej zatraca się w traumatycznych wydarzeniach z przeszłości. Przypadkiem odkrywa, że wieś skrywa wiele tajemnic, a mieszkańcy Szumów zrobią wszystko, by stare grzechy nie położyły się cieniem na teraźniejszości. Jednak czające się w odmętach umysłów zło przybiera coraz wyraźniejszą formę. Kiedy nie ma już przed nim ucieczki, pozostaje się z nim zmierzyć…"

Książka, która od początku otacza czytelnika mrokiem jak mgła, jest gęsta i przytłaczająca. Budzi niepokój. Przeszłość i tajemnice, które wywołują strach. Sekrety, które miały nie ujrzeć światła dziennego. Brutalność i pustka.  Autorka umiejętnie lawiruje emocjami trzymając czytelnika cały czas w napięciu. Całość sama w sobie więc dość ciekawa.

"At­mos­fe­ra pa­nu­ją­ca w domu była lepka jak późny mar­co­wy śnieg."

"Może jakiś dzie­ciak dzię­ki temu znaj­dzie sobie w życiu cel. Cel jest ważny, bo wtedy wszyst­ko na­bie­ra sensu. Nawet matma."

"Czy przez to, że w miarę upły­wu czasu zmie­nia­ją się nasz sys­tem war­to­ści i ma­rze­nia, sta­je­my się obcy dla sie­bie sa­mych?"

Czytanie cieszy, a akcja z każdą stroną coraz bardziej się komplikuje. Naprawdę kawał dobrej powieści. Poleca się uwadze.

7/10

"Kształt nocy" Tess Gerrisen

"Ava Collette, próbując uciec od traumatycznego wydarzenia w jej życiu, przeprowadza się z Bostonu na wybrzeże Maine. Ma nadzieję, że atmosfera wynajętego na odludziu domu będzie sprzyjać pracy nad książką, na którą czeka wydawca. Wkrótce Ava przekonuje się jednak, że to miejsce nie zapewnia jej tak potrzebnego spokoju. Regularne wizyty nieproszonego gościa wprawiają ją w przerażenie i nie pozwalają skupić się na pisaniu, a dziwne zachowanie mieszkańców pobliskiego miasteczka, w którym doszło do niewyjaśnionych zabójstw, tylko podsyca nasilające się w niej poczucie zagrożenia. Zwłaszcza kiedy próbując dowiedzieć się czegoś na temat morderstw, natrafia na mur milczenia. Poznając historię domu, Ava dowiaduje się, że każda kobieta, która do niego trafiła, umarła w tym miejscu. Zaczyna mieć przeczucie, że może być następna. Zamiast czekać, aż stanie się kolejną ofiarą, decyduje się zrobić to, czym powinna była zająć się policja: przeprowadzić porządne śledztwo."

Do tej pory Tess Gerritsen mnie nie zawodziła. Tym razem się przekonałam, że jak każdy autor, tak i Gerritsen ma słabsze książki, a ta do nich zdecydowanie należy.

"Ciekawość jest zaraźliwa. Zmusza nas do patrzenia na to, czego naprawdę nie chcemy oglądać..."

"Najmroczniejsze sekrety zachowujemy dla siebie. Ukrywamy je przede wszystkim przed tymi, których kochamy."

"Duch jest w końcu idealnym kochankiem każdej kobiety. Nie muszę go uwodzić czy zabawiać, ani martwić się, że jestem za stara, za gruba albo przeciętna. Nie będzie rozpychał się nocą w łóżku ani rozrzucał po pokoju butów i skarpetek."

Książka okazała się nudna i przewidywalna, a historia w niej opisana mega absurdalna. Bohaterowie skrywają tajemnice, o których dowiadujemy się na koniec. Książka lekka, ale nie porywa. Niektóre rozwiązania interesujące, ale w mojej opinii nie zostały dobrze pociągnięte. Trochę smutek.

5/10

"Kim jesteś?" Paweł Leśniak

 

"Zima. Rok 1996. Nieopodal Nowego Sącza odnaleziony zostaje zamordowany młody mężczyzna. Wstępne oględziny wskazują na możliwy powrót seryjnego mordercy, którego nie udało się schwytać ponad piętnaście lat temu.

Do sprawy w ramach pomocy zostaje wyznaczony komisarz Michał Ptak z Komendy Wojewódzkiej z Krakowa, znany ze swojego twardego i często na pograniczu swych uprawnień działania. Atmosfera niepokoju w mieście narasta. Specjalna grupa dochodzeniowo śledcza powołana w celu rozpracowania miejscowego gangu, terroryzującego ulicę miasta nie daje wiary w powrót zabójcy. Jej członkowie są zdania, że są to działania mafii w celu odwrócenia od siebie uwagi miejskiej policji.

Pomimo starań komendy śledztwo szybko się komplikuje, a motywy działania przyjezdnego komisarza z Krakowa zaczynają być podejrzane. Czy morderca wrócił po piętnastu latach? Co łączy ze sobą ofiary? Aby się tego dowiedzieć, policja będzie musiała poszukać odpowiedzi w szemranej przeszłości, jaka wiąże się ze sprawą…"

Ciekawa fabuła i klimat, zbrodnie oraz kłamstwa. Tę powieść czyta się szybko i gładko, sunie się strona po stronie i nagle koniec. Uwielbiam kryminały, w których wraz z policjantami można rozwiązywać intrygę kryminalną krok po kroku.

"Las był zimny i cichy, sprawiał wrażenie wymarłego. Księżyc wyłaniający się zza ciężkich chmur zdawał się nad tą lichą chatką pochylać, jakby zaglądał do jej okien, by przyjrzeć się temu, co miał się w niej zaraz wydarzyć."

"Ludzie wcale się tak od siebie nie różnią i wszyscy popełniają te same błędy, mimo iż myślą, że są kreatywni i wszystko wcześniej przemyśleli."

"Teraz idź już i zrób mi przysługę: następnym razem pomyśl, zanim coś zrobisz. Po to masz w głowie mózg, a nie kamienie, żeby go używać."

Dawno już kryminał tak mnie nie zaskoczył, jak ten. To jest tak dobre, tak obrazowe, tak wciągające i  tak zaskakujące, że aż miło.

7/10

"Wdowa" Fiona Barton

 

"Przez lata Jean przemilczała wiele szczegółów zbrodni, o popełnienie której podejrzewano jej męża. Była zbyt pochłonięta rolą idealnej żony, trwającej u boku ukochanego człowieka mimo oskarżycielskich spojrzeń opinii publicznej i anonimowych pogróżek. Kiedy mężczyzna umiera, Jean zdaje sobie sprawę, że nadszedł moment, w którym może opowiedzieć swoją historię. Ale to od niej zależy, czy będzie zgodna z prawdą…"

Pierwsze spotkanie z autorką. Pozytywne. A wydarzenia opisywane przez kilka różnych postaci, w różnych ramach czasowych, które albo się uzupełniają albo pokazują zupełnie inny punkt widzenia - tylko podkręciło tę powieść i jej smaczek.

"Usprawiedliwienia, wymówki, zaprzeczenia. Z czasem powinno przychodzić mi to łatwiej. Wcale tak nie jest. Każde kolejne kłamstwo staje mi kwaśno w gardle jak niedojrzałe jabłko. Tkwi tam uparcie i sprawia, że wysychają mi usta. Zabawne, że najprostrze kłamstwa są najtrudniejsze. Z kolei te poważne przychodzą mi zupełnie gładko."

"Dusiły mnie własne myśli. Nieustannie z nimi walczyłam. Zamykałam oczy, żeby ich nie widzieć, pogłaśniałam radio, żeby nie słyszeć, ale one ciągle czaiły się tuż za rogiem, gotowe dopaść mnie, gdy tylko nieco opuszczę gardę."

"Nałogowcy to wytrawni kłamcy (...). Najpierw oszukują samych siebie, potem całe otoczenie. Nie przyjmują do wiadomości swojego problemu i stają się ekspertami w dziedzinie wynajdywania wymówek i przerzucania winy na innych (...)."

Niezła książka. Ciekawie skomponowana - czasowo i narracyjnie. Mocno trzyma w napięciu. Bardzo dobrze się czyta. Książka z pewnością warta uwagi i czasu jej poświęconego.

7/10