"Bebok" Aldona Reich

 

"Każdy ma swoje demony. Jedne można oswoić lub uśpić, inne odejdą same, a jeszcze inne trzeba… zabić. Demon, który osiedlił się w niewielkiej miejscowości pod Wrocławiem, zdołał przeciąć ścieżki kilkorga bohaterów. Każdy musiał uporać się z własną przeszłością, stając do konfrontacji z tym, co stawia pod wielkim znakiem zapytania słuszność podejmowanych wyborów.Poszukujący „chwytliwego” tematu pisarz, Tomasz Radwan,przyjeżdża do Zalesina, aby poznać okoliczności zaginięcia i śmierci jedenastoletniej Łucji Warskiej. Tam po raz pierwszy słyszy o beboku, lokalnym demonie, który wedle śląskich wierzeń porywał dzieci. Zagłębiając się w całą sprawę, Radwan powoli odkrywa, że w tej z pozoru niedorzecznej legendzie jest wiele prawdy, a sprowadzony do współczesności pogański bebok pozwala na uporanie się z innymi demonami - nie tylko tymi, z którymi sam przyjechał do Zalesina, ale także tymi, które tam zastał."

Przyznaję bez bicia - po książkę sięgnęłam głównie ze względu na tytuł i opis na okładce. Okazało się, że to całkiem dobrze skonstruowany kryminał, który pokazuje mroczne sekrety na pozór zwykłych ludzi z małej miejscowości. W fabułę zostały wplecione lokalne legendy i wierzenia, dzięki czemu możemy lepiej wczuć się w nastrój małomiasteczkowej społeczności - bardzo lubię takie "dodatki" w powieściach, tworzą niesamowity klimat.

"Czasem, nawet jakby człowiek z diabłem pakt zawarł, to się nie uda... I tak go ten diabeł ocygani..."

"To on nauczył Tomasza, że w odchodzeniu gorzej mają ci, którzy zostają."

Określiłabym ją jako powieść kryminalno-obyczajową, gdyż oprócz samego morderstwa autorka zwróciła tu uwagę również na aspekty społeczne. Książkę czytało się szybko i łatwo. Jest to bardzo przyjemna lektura i na pewno sięgnę po inne książki Autorki.

7/10

"Anonim" Diana Brzezińska

 

"Jedna noc. Jedna tajemnica. Jeden list, który po siedemnastu latach burzy spokój małej społeczności.

Na posterunek trafia anonim z opisem zbrodni sprzed lat: pobicie, uprowadzenie, rozczłonkowanie… i ognisko, nad którym sprawcy mieli piec części ludzkiego ciała. Nikt nie zna nazwiska ofiary. Nikt nie chce pamiętać tamtej nocy. A jednak ktoś w końcu pęka.

Prokurator Komorowski i policjant Kozłowski ruszają tropem, który przypomina wiejską legendę – dopóki informacje z podsłuchów, przesłuchań i zeznań nie zaczynają układać się w coś przerażająco spójnego. Rośnie panika. Ktoś kłamie. Ktoś próbuje ratować swoją rodzinę. Ktoś ukrywa prawdę, która może zniszczyć życie wielu osób.

To historia o winie, którą nosi się jak drugą skórę.

O kłamstwach, które dojrzewają w ciszy.

I o zemście, która smakuje gorzej niż strach."

Jedna z lepszych powieści Diany Brzezińskiej, jaką czytałam. Niewątpliwie atutem tej lektury jest nietuzinkowa struktura, w której akta sprawy i przesłuchań mieszają się ze standardową narracją historii, zachowując swoją rzeczywistą formę. Nie jest to książka, w której akcja toczy się dynamicznie, lecz czyta się ją i tak z zapartym tchem.

"Miłość ma swoje granice, a jeśli nawet nie ona, to zdrowy rozsądek, którym powinniśmy kierować się w życiu."

"Mówienie, ze dzieci z miasta i ze wsi miały te same szanse, było kłamstwem. Wieś była bardziej zamknięta na obcych. Mieszkańcy stanowili jeden sprawny organizm, niekoniecznie zdrowy. Pomagali sobie."

"Każdy wiedział wszystko o każdym. I się nie wtrącał. Skrywał te sekrety, odwracał wzrok, bo sam nie chciał, aby jego sprawy wyszły na jaw. Szczególnie przed obcymi."

Jest to książka, która zostanie w mojej pamięci. "Anonim" to historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami i to przeraża najbardziej. Człowiek to bestia, która na co dzień ukrywa mrok za czarującym uśmiechem. To historia o złości, żalu i poczuciu niesprawiedliwości.

8/10

"Copycat" Mieczysław Gorzka

 

"Agnieszka Dudek. Kiedyś patrzyła śmierci prosto w oczy. Jako nastolatka została w ostatniej chwili uratowana przez policję z piwnicy brutalnego oprawcy. Dziś jest uznaną pisarką. Próbuje zostawić przeszłość za sobą i wciąż uczy się żyć normalnie.

Robert Wójtowicz. Kiedyś otarł się o śmierć, a wspomnienie tamtych wydarzeń do dziś wywołuje w nim paraliżujący lęk. Dziś jest cenionym fotografem, lecz zmaga się z wieloma fobiami. Rzadko opuszcza swój dom, który stał się jego jedynym bezpiecznym azylem.

Marek Rosiński. Kiedyś śmierć zburzyła jego bezpieczne życie. Odebrała mu ojca – policjanta, który zginął tragicznie. Dziś sam jest policjantem w stopniu komisarza.

Pewnego dnia śmierć wraca, żeby dokończyć dzieło rozpoczęte przed laty.

Tym razem ma imię Copycat."

Nie polubiłam głównego bohatera ale mimo wszystko doceniam zawiłości fabuły i ostateczny zwrot akcji. Pomysł ciekawy, klimat całkiem dobry, jednak całość nie porwała mnie tak, jak oczekiwałam.

"Wczoraj wyglądałeś, jakby cię poskładali z luźnych klocków Lego, przy każdym kroku wydawało się, że się rozlecisz."

"Chirurg kroi ludzi, myśląc o tym, co zje na obiad, a patolog robi sekcję zwłok, przypominając sobie krągłości ciała swojej kochanki."

"Każda inna kobieta samotnie mieszkająca w wielkim, starym domu, pamietającym jeszcze początki dwudziestego stulecia, poczułaby w tym momencie strach. Ale nie Agnieszka Dudek. Ona miała defekt. Od wielu lat nie czuła strachu. Chyba że we śnie, kiedy wracały wspomnienia koszmaru z piwnicy."

Dobra, ale strasznie nierówna. Wszystko szło dobrze, gdyby nie jedno! Ja lubię tych złych bohaterów. Musiał wszystko zepsuć. Myślałam, Gorzka wrócił do formy. Ale potem zdałam sobie sprawę, że nie wiem, co w końcu z Agnieszką i Wójtowiczem. Trochę się zawiodłam.

6/10

"Zła przeszłość" Mieczysław Gorzka

 

"Zabójca sprzed wielu lat, zwany Prorokiem, powraca. Zaczepia kobiety na ulicy, przepowiada im śmierć i za kilka dni je morduje. Podkomisarz Karina Buczko staje na czele grupy śledczej, jednak mimo szeroko zakrojonych działań, nie ma nawet podejrzanego.

Kiedyś bliska Marcinowi Zakrzewskiemu osoba przyjeżdża z Warszawy aby zbadać, dlaczego pierwsze śledztwo w sprawie Proroka zakończyło się fiaskiem. Przy okazji policja odkrywa, że z magazynu zniknęły ślady zabezpieczone w miejscach poprzednich zabójstw. Czy ktoś w policji chronił Proroka?

Rozpoczyna się dramatyczna walka z czasem. Jednak zanim pościg za Prorokiem na dobre się zacznie, każdy z bohaterów będzie musiał zmierzyć się z własnymi traumami i demonami przeszłości.

Takie śledztwa to specjalność nadkomisarza Marcina Zakrzewskiego. Tylko czy inne spojrzenie, jego podstawowa zasada, w tej sytuacji zadziała? Bo przeszłość jest zła i ma wielki wpływ na teraźniejszość."

Od pierwszej strony wiedziałem, że będzie dobrze – i nie zawiodłem się. Fabuła mocna, trzymająca poziom, bez niepotrzebnych przestojów. Podoba mi się również, że postać Zakrzewskiego ewoluowała, że facet trochę dojrzał.

"Każdy ma swoje de­mony, z któ­rymi albo wal­czy, albo się z nimi za­przy­jaź­nia."

"Czasem lepiej jest żyć dniem dzisiejszym, lepiej nie wiedzieć, jak to było naprawdę, bo bardzo często się zdarza, że przeszłość jest zła."

"– Mnie nie py­taj, Nowy. – Za­krzew­ski po­krę­cił głową. – Naj­waż­niej­sze jest to, co ty zde­cy­du­jesz. Nie py­taj ni­kogo o zda­nie, bo ule­gniesz pre­sji, zro­bisz nie tak, jak chcesz, i bę­dziesz miał wy­rzuty su­mie­nia. Masz po­stę­po­wać tak, że­byś się póź­niej czuł z tym do­brze."

Bardzo dobra książka – wciągająca, dobrze napisana i pełna emocji. Bohaterowie są autentyczni, zmagają się ze śledztwem i swoimi problemami. Świetnie się słucha, robi wrażenie.

7/10

"Dom obok" Klaudia Muniak

 

"Chciała zrobić im niespodziankę. Dlatego nie mówiła, że przyjeżdża. Jednak Milena nie zastała w domu ani rodziców, ani nastoletniej siostry, Laury. By dostać się do ogródka, gdzie spodziewa się znaleźć klucz do drzwi, prosi o pomoc sąsiadów, rodzinę Nowickich. Tę samą, która jakiś czas temu była zamieszana w zaginięcie młodego chłopaka.

Milena budzi się w zamkniętym pokoju. Pamięta niewiele. Brak klucza, rozładowany telefon, zgubiony pierścionek, noc u Nowickich i drogę na parking. Później nie ma już nic.

Tak zaczyna się koszmar dziewczyny więzionej przez człowieka, który podda ją niewyobrażalnym torturom. Jaki ma cel? I czy Laurze uda się odnaleźć siostrę, nim ta wyda z siebie ostatni krzyk?

W „Domu obok” kryje się zło. Bo nawet to, co stworzone z dobrych pobudek, w nieodpowiednich rękach może siać ból, zniszczenie i śmierć."

Bardzo intrygująca fabuła i zaskakujące zakończenie - a to lubię najbardziej. Historia jest pokazana z dwóch perspektyw, dwóch sióstr - ten zabieg dwutorowości też bardzo lubię. Od początku wiedziałam, że będzie to intrygujący thriller, ale nie sądziłam że aż tak.

"Pewne rzeczy zostają w nas na zawsze, pozostawiając trwałe ślady..."

"Zło ma oblicze ludzkiej intencji, a jego narzędzia zawsze znajdują w czyichś rękach..."

"Spoglądam na dom obok. Jest nieco większy od segmentu, w którym mieszkają moi rodzice, wszystko dlatego, że to ostatni apartament w rzędzie. Należy do Nowickich. I wygląda na to, że sąsiedzi są w domu."

Książka pokazuje przede wszystkim, aby się nigdy nie poddawać i zawsze mieć nadzieję. Widzimy w jakim stopniu człowiek potrafi być wytrwałym. I na ogromny plus zasługuje fakt, że Autorka pozostawia czytelnika z pytaniem w głowie: "Czy na pewno wiesz, co się dzieje w domu obok?" A ja bardzo lubię, kiedy jeszcze jakiś czas po zakończeniu książki wciąż o niej myślę.

7/10

"Obława" Piotr Kościelny

 

"Komisarz Sikora powraca i kolejny raz musi zmierzyć się z czymś, co wykracza poza jego wyobraźnię…

Pościg za kanibalem trwa. Miasto ogarnia paraliżujący strach. Każdy może być jego kolejną ofiarą. Zespół z wydziału zabójstw skupił się na ludobójcy a nie wie, że do miasta właśnie zmierza przerażające zło. Sikora musi zmierzyć się z potworem z którym miał już do czynienia w przeszłości. Pierwszy raz od dawna ma wątpliwości czy z tej walki wyjdzie zwycięsko. Kiedyś nie miał nic do stracenia, teraz na szali jest życie jego syna."

Autor znany jest z brutalnych, dosadnych historii, w których nie brakuje najmroczniejszych zakamarków ludzkiej psychiki. Również tutaj nie oszczędza czytelnika. Powieść jest więc intensywna. To mroczny, brutalny kryminał, który nie pozwala czytelnikowi na chwilę oddechu.

"- Powiem ci coś, czego może jeszcze nikt ci nie mówił. Ty jako komendantka możesz tego nie wiedzieć, ale ludzie tacy jak ja, zajmujący się najbardziej ohydnymi zbrodniami, czasem wracają do domu. Jadą autobusem i pasażerowie się od nich odsuwają. Wiesz czemu? - Pewnie mi powiecie. - Bo śmierdzą trupem."

"- Nie wierzgaj tak. Zestresowane mięso szybko się psuje i nie smakuje tak dobrze. A mi zależy na tym, żebyś był smaczny..."

"- Mogę ci udowodnić, że potrafię sprawiać ból. - Oprawca pochylił się i popatrzył Grześkowi w oczy. - Wierzę ci, chłopie. Gdy tylko poczułem smród z twojej gęby, dotarło do mnie, że kontakt z tobą naprawdę może boleć. O szczypaniu w oczy nie wspomnę."

Sięgając po tą książkę wiedziałam, że będzie grubo, ale nie spodziewałam się, że aż tak. Finał jak zwykle jest ogromną furtką do kontynuacji. Mnie tylko rozczarowuje pod tym względem, że sprawa kanibala ciągnie się aż za długo.

7/10

"Wywierzysko" Kinga Wójcik

 

"Czy bijące w rezerwacie źródła zabijają ludzi? Mieszkańcy wierzą, że kiedy wywierzyska przestają bić, w mieście zawsze dzieje się coś złego…

Druga część serii z detektywem Aleksandrem Zamojskim.

Przed piętnastoma laty w Tomaszowie Mazowieckim zaginęła pięcioosobowa rodzina. To jedna z najbardziej tajemniczych spraw kryminalnych w Polsce. Iwona, Daniel i ich troje dzieci dosłownie rozpłynęli się w powietrzu. Ich dom wyglądał tak, jakby wyszli tylko na chwilę. W zlewie zalegały brudne naczynia, a na stole resztki jedzenia. Zostawili komórki, zabawki, albumy ze zdjęciami, ubrania, komputery, a na ławie w salonie rozłożone zeszyty z pracą domową.

Do detektywa Aleksandra Zamojskiego zgłasza się staruszka, która zapewnia, że widziała zaginionego wnuczka. Zamojski zgadza się jej pomóc, choć rozwiązanie zagadki wydaje się niemożliwe.

Tymczasem w mieście znika nastolatka, a jej poszukiwaniami zajmuje się policjantka Roma Sułecka. Wiele wskazuje na to, że obie te sprawy są ze sobą powiązane… Aleksander i Roma łączą siły w kolejnym pasjonującym i trudnym śledztwie."

Wychodzi na to, że seria z detektywem Aleksandrem Zamojskim dołączyła do moich ulubionych! Powieść wciągająca od pierwszych stron. Napięcie rośnie z każdą przeczytaną stroną. Autorka świetnie oddała klimat zaginięć połączonych z miejską legendą. Aura bijących źródeł oddaje mroczny klimat tego kryminału.

"W Polsce ginie rocznie kilkanaście tysięcy osób, ale tylko część z nich zostaje odnaleziona. Jest to możliwe, choć nie zdarza się często. Wiele z tych ludzi wcale nie chce, aby ich odszukano. Uciekają od problemów i znikają, by zacząć nowe życie w innym miejscu. Jednak zaginięcie pięcioosobowej rodziny jest wyjątkowe."

"Dom sprawiał wrażenie, jakby rodzina wyszła dosłownie na moment. Minęło jednak piętnaście lat, a oni wciąż nie wrócili."

"Mieszkańcy uważają, że źródła są sercem miasta, a kiedy przestają bić, ludzie giną w niewyjaśnionych okolicznościach. Do rezerwatu lepiej nie wybierać się po zmroku, bo można nigdy stamtąd nie wrócić."

Bardzo dobry kryminał. Nieodkładalny! Bohaterowie jak zwykle świetnie wykreowani, a sama autorka udowodniła po raz kolejny, że zasługuje na czołówkę w topie polskich autorów piszących kryminały!

7/10

"Nie zabiłam" Klaudia Muniak

 

"Twierdzi, że nie zabiła. ale przecież już raz popełniła zbrodnię.

Trzydziestoczteroletnia Sabina Gancarek nie mała łatwego dzieciństwo, a teraz przeżywa równie trudną dorosłość. Kiepsko odnajduje się wśród ludzi, nie ma rodziny i pracy, a zaburzenia depresyjno-lękowe próbuje opanować za pomocą leku, który dopiero niedawno wszedł do użycia. Z uwagi na możliwe efekty uboczne zażywający go pacjenci pozostają pod obserwacją.

Gdy w wyniku brutalnego morderstwa ginie kobieta odpowiedzialna za zwolnienie Sabiny z pracy, bohaterka trafia na celownik policji. Czy terapia, której się poddała, mogła obudzić mroczną część jej natury? Gdzie Sabina była w noc morderstwa i gdzie będzie, gdy… dojdzie do następnego?

Klaudia Muniak opowiada o lęku wobec nowinek medycznych i o tym, jak wychowanie w przemocowej rodzinie wpływa na dalsze życie. To thriller, którego czytanie wywołuje jeden skutek uboczny – sprawia że wszystko inne schodzi na drugi plan."

Świetny thriller, w którym w samym centrum jest bohaterka i jej walka z traumą, lękami i własnym umysłem. Od książki po prostu nie da się oderwać i nie można o niej szybko zapomnieć. Szczególnie, gdy sobie uświadomimy z czym muszą się mierzyć chorzy na depresję lękową i jak łatwo może ją wywołać nieszczęśliwe dzieciństwo.

"Kontakt z psychiatrą nadal stanowi rodzaj naznaczenia […] Tymczasem wstydzić się powinni ci, którzy zadbali o to, aby nasza dusza się rozleciała."

"Nie ma sensu udawać, że jest dobrze. (...) Przekonałam się na własnej skórze, że wymuszona życzliwość wyrządza więcej szkód, niż mogłoby się wydawać."

"Ludzie potrzebujący realnej pomocy są nazwiskami w rubryce, niechlubną statystyką, którą trzeba odhaczyć, w dodatku generującą całkiem pokaźne koszty. Komu są więc oni potrzebni?"

Tego mi było trzeba, na taki thriller czekałam. Książkę dobrze się czyta. Czasami monotonna, ale ogólnie bardzo dobra historia. Polecam wszystkim którzy lubią tematy medyczne, thrillery psychologiczne oraz wątki kryminalne. 

7/10

"Nie zabijaj" Agnieszka Płoszaj

 

"ON ZABIJA W IMIĘ SPRAWIEDLIWOŚCI.

ONA ZROBI WSZYSTKO, ABY GO ZATRZYMAĆ.

Influencer zamordowany na planie zdjęciowym.

Telewizyjna wróżbiarka przybita do stołu.

Modelka, która zachłysnęła się sławą.

Każde z nich szukało szczęścia w mieście grzechu.

Wszyscy popełnili ten sam niewybaczalny błąd.

Zoja Sterlak i Mariusz Kardas stają przed najtrudniejszą sprawą w swojej karierze. Żądza wymierzenia kary, która ich zdaniem kieruje mordercą, prowadzi do grupy fanatyków religijnych. Słynąca z intuicji i nieszablonowych działań policjantka czuje jednak, że za serią zabójstw kryje się coś więcej.

Czy to możliwe, że cały ten brutalny spektakl to artystyczna wizja psychopatycznego mordercy?

I czy Zoja zdąży go zatrzymać, zanim dokończy dzieło?"

Odnoszę takie wrażenie, że fabuła była tu strasznie nierówna. Pierwsza połowa rozkręcała się powoli, było mnóstwo pobocznych postaci, szczegółów i wątków, potem akcja się rozkręciła całkiem fajnie, a na koniec znów spadło mocno. To wszystko było dla mnie jakieś zbyt pretensjonalne, żeby nie powiedzieć naiwne.

"Pycha, próżność i na końcu hipokryzja. Trzy obrzydliwe cechy naszych czasów."

"Puste worki nadyma wiatr, bezmyślnych ludzi, próżność..."

"Dobra nie można zepsuć, a zła nie można naprawić."

Czyta się sprawnie, ale to nie do końca to, co w powieściach kryminalnych lubię. Coś mi tu nie kliknęło. Ale wierzę, że wielu odbiorcom się spodobała i spodoba.

6/10

"Uwikłana" Katarzyna Wolwowicz

 

"Tymon i Joanna wyruszają na długo wyczekiwany urlop. Przez niemal miesiąc będą podróżować statkiem wycieczkowym i zwiedzać różne kraje. Ich miłość kwitnie, a ekscytacja podróżą sięga zenitu. Nie spodziewają się jednak, że w kajucie obok zamieszka rodzina, której długo skrywane sekrety wkrótce doprowadzą do tragedii.

Lygia i Adam wydają się zgodnym małżeństwem. Choć przez ostatnie lata borykali się z problemami zdrowotnymi córki i kłopotami finansowymi, wytrwali i wyszli na prostą. W końcu mogą sobie pozwolić na prawdziwe wakacje i mają nadzieję, że pasmo nieszczęść dotykających ich rodzinę zostanie przerwane, lecz życie potrafi pisać najgorsze scenariusze. Po zwiedzaniu Stambułu Lygia zaczyna źle się czuć, a jej stan z każdą godziną się pogarsza. Następnego dnia zostaje zabrana do szpitala, gdzie lekarze podejrzewają otrucie. Adam zdaje się cierpieć z powodu choroby żony, jednak Joanna mu nie ufa. Przekonuje Tymona, że dla dobra Lygii powinni zająć się tą sprawą i poprowadzić ją jak prawdziwe śledztwo.

Czy jednak zdołają odkryć, co tak naprawdę doprowadziło do tragedii? Czy przeszłość, zwłaszcza ta bardzo odległa, może wpłynąć na dzisiejsze decyzje? I czy kłamstwa i tajemnice, nawet te skrywane głęboko, wyjdą w końcu na jaw…?

Tymon Hanter powraca, by udowodnić, że dobro i zło nie zawsze są od razu widoczne, a gdy zawierzamy pierwszemu wrażeniu, możemy się srogo pomylić..."

Kolejna świetna książka Autorki. Po raz kolejny Katarzyna Wolwowicz udowodniła, że doskonale potrafi budować napięcie i tworzyć historie, od których trudno się oderwać. To książka, która zabiera czytelnika w podróż pełną tajemnic, niedopowiedzeń i zaskakujących zwrotów akcji.

"Serce biło jej jak oszalałe i obawiała się, że przez jego łomot nie zdoła uśpić dziewczynek. Myślała, że one też słyszą ten dźwięk, że wyczuwają jej zdenerwowanie, że przejmą jej emocje, które narastały w niej od wielu dni, a dzisiaj osiągnęły punkt kulminacyjny. Przecież wszędzie piszą o tym, że dzieci przejmują emocje rodziców. Myślała, że będą tak samo zlęknione, niespokojne i podekscytowane, że podobnie jak ona przez kolejne noce nie zmrużą oka, nie wiedząc, co powinny dalej robić i jak postąpić. Ale na szczęście tak się nie stało."

"Nieraz z powodu zbyt silnego skurczu mięśni albo gwałtownych drgawek wzywała do niej karetkę pogotowia. Nie powinna być przecież po alkoholu, kiedy lekarz i sanitariusz zjawią się w jej domu, bo od razu ściągnęliby pomoc społeczną i zabrano by jej dzieci. Czasem miała do siebie pretensje, że ten scenariusz jawił jej się niczym wybawienie. Ale wiedziała, że to tylko z powodu przemęczenia i ogromnego poczucia bezsilności."

"Uczucie ulgi rozlało się po jej ciele i pierwszy raz od dawna poczuła, że może przestać się martwić. Może nawet mogła pozwolić dziś sobie na radość, i to właśnie zamierzała zrobić."

„Uwikłana” to książka pełna emocji, napięcia i nieoczywistych odpowiedzi. To lektura dla wszystkich miłośników thrillerów, którzy cenią wielowymiarowych bohaterów, zagadki oraz historie, które pozostają w pamięci jeszcze długo po przeczytaniu ostatniej strony. Mam wrażenie, że Katarzyna Wolwowicz czuje się dobrze w roli autorki kryminałów, przy których można odpocząć i się zrelaksować. W jakimś sensie otulających czytelnika niczym najmiększe koce, dających przestrzeń na oderwanie się od tego, co dzieje się na co dzień.

7/10

"Alfa" Grzegorz Brudnik

 

"Komisarz Lichy powraca!

Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Do czasu.

Prokurator, która nie chce wracać w rodzinne strony. Były gliniarz, który nie chce wracać do służby. Połączy ich przerażająca zbrodnia, o której jeszcze latami szeptać będą mazurskie wsie.

Czy opowieść o Niechcianych Córkach to tylko kolejna lokalna klechda? Czy wspominane z trwogą dawne czarownice wciąż kryją się po wsiach i rzucają uroki?

Gdy zima huczy na Mazurach, a nad jeziorami niesie się wycie wilków, gdy zewsząd słychać nawoływanie śmierci, Lichy musi w końcu zdecydować, jak bardzo pragnie żyć.

Grzegorz Brudnik powraca z długo wyczekiwaną opowieścią o komisarzu Rafale Lichym, by sprawdzić, czy zagubiony człowiek może zagubić się jeszcze bardziej. W tej wędrówce przez skute lodem jeziora, przysypane śniegiem lasy i otulone zimową mgłą Giżycko towarzyszy mu wierny przyjaciel, którego czuły nos będzie dla nich jedynym przewodnikiem.

Kto pierwszy, ten umiera."

Doskonale napisana powieść. Autor potrafi stworzyć klimat jak mało kto. Są takie serie kryminalne i tacy bohaterowie, do których wraca się z przyjemnością. Dla mnie takim bohaterem jest Rafał Lichy i jego Sierść. Cieszę się, że komisarz Lichy jeszcze nie powiedział ostatniego słowa.

"Cza­sa­mi do­brzy lu­dzie ro­bią złe rze­czy, ale to nie zna­czy, że są źli."

"Faceci to bez cienia wątpliwości jakiś inny gatunek - westchnęła."

"Ludzie w miastach nic nie wiedzą. Oślepiają ich ekrany smartfonów, ogłusza bezustanny jazgot. Ale ponad jeziorami dźwięk się niesie czysty i niezakłócony. Dociera do każdej mazurskiej wsi. My, mam na myśli siebie i wielu takich jak ja, znamy wszystkie plotki i wszystkie historie. Twoją też."

Autor powrócił w świetnym stylu. Ileż tu było emocji - od śmiechu po łzy. Język, którym się posługuje autor, tak bardzo mocno do mnie przemawia. Od ironii, przy której się uśmiechałam, aż bo żal i ból, przy którym chciało się płakać. Świetnie się czyta.

8/10

"Tam, gdzie zmrok zapada szybciej" Wojciech Chmielarz

 

"Przeszłość nigdy nie odpuszcza, a nienawidzić potrafią nie tylko żywi.

W zapomnianej mieścinie na Podkarpaciu ukrył się Szwed – wielki, ponury mechanik, który kocha stare samochody. W przeszłości zrobił zbyt wiele złych rzeczy, by mieć nadzieję na spokojne życie, i czuje, że prędzej czy później ktoś go odnajdzie, by dokonać zemsty.

Gdy w miasteczku pojawiają się obcy, a w tajemniczych okolicznościach zaczynają ginąć kolejne osoby, atmosfera się zagęszcza: wrogowie domagają się zapłaty, stare winy wracają, a wokół Szweda i jego pasierbicy Tamary dzieją się rzeczy, których nie sposób wyjaśnić. Mówi się nawet o tym, że ludzie widują zjawy.

To mroczna historia o winie i karze, o miłości na całe życie i trudnym uczuciu do dziecka, które nie chce być kochane. O żałobie i obietnicach, których nie wolno łamać. Nawet po śmierci."

I tą powieścią Autor mocno mnie zaskoczył. Mamy kilka wątków, które pozornie się nie łączą, a na końcu tworzy się z tego spójna historia i każdy szczegół ma znaczenie. Opowieść z przeszłości pięknie uzupełnia teraźniejsze wydarzenia. Wątek pojawiającej się tajemniczej postaci mocno mnie zaintrygował i wystraszył.

"Nigdy nie powinna zaufać człowiekowi, który nie lubi książek."

"Mogę się mylić, ale to jest chyba taki typ, który jak zacznie się bronić, to będzie się bronił jak dziki. Zębami i pazurami. Nie osadzisz go jednym strzałem w ryj. Czyli jak z nim zaczniesz, to musisz się liczyć z tym, że trzeba będzie doprowadzić sprawę do samego końca. A głupio jednak zabijać chłopaka dla paru złotych."

"Udawał, że mówi coś na serio, a tak naprawdę sprawdzał swojego rozmówcę i to, jak tamten zareaguje."

Dla mnie rewelacyjny eksperyment stworzenia kryminału z elementami duchów z zaświatów. Połączenie starych historii i wierzeń ze współczesną gangsterką. Podoba mi się takie zestawienie. Coś nowego i, dla mnie, świeżego. Dodatkowo Autor ma dar do wnikliwej analizy człowieka, dzięki temu los jego bohaterów wciąga. Czyta się bardzo dobrze.

7/10

"Histeria" Izabela Janiszewska

 

"Największy obłęd bierze się z niemocy.

Komisarz Bruno Wilczyński popada w obsesję – nie może pogodzić się z tym, że wciąż nie udało mu się wsadzić za kratki psychopatycznego mordercy. Musi jednak wyruszyć w nowy pościg, gdy na warszawskim Ursynowie kobieta zostaje brutalnie zamordowana. Zwyrodnialec z przeszłości mimo wszystko nie daje o sobie zapomnieć.

Tymczasem reporterka Larysa Luboń wpada na trop zagadkowego mężczyzny w masce, który prześladuje mieszkańców Warszawy. Czy naprawdę jest on potworem, jak sugerują media? A może prawda jest bardziej złożona?

Czy wszystkie czyny muszą mieć swoje konsekwencje? Jakie bestie kryją się w zwyczajnych ludziach? I czy można uciec przed przeszłością?"

Autorka fenomenalnie łączy wątki, przeplata akcję i wciąga czytelnika w kryminalną intrygę. Akcja toczy się wartko dostarczając wciąż nowych poszlak, którymi autorka doskonale manipuluje czytelnikiem. Świetnie się czyta.

"(...) najpiękniejsze rodziny robią swoim dzieciom najbrzydsze rzeczy. A brak miłości nie zostawia siniaków. To niewidzialna przemoc."

"(...) kiedy nikt nie widzi twojego cierpienia, na ratunek przychodzi szaleństwo. Histeria nie oznacza, że straciłeś kontrolę, tylko że usiłowałeś kontrolować wszystko zbyt długo."

"Niektórym ludziom nie wystarczy powiedzieć, że żelazko jest gorące, trzeba pozwolić im się sparzyć, bo tylko gdy go dotkną, uwierzą."

Najważniejsze przesłanie tej książki: zwracajmy uwagę i reagujmy na przemoc psychiczną i fizyczną wobec dzieci. Autorka nie boi się wyrażać własnego zdania, a przy tym nawiązywać do aktualnych nastrojów społecznych czy politycznych. Wciąga, intryguje, zniewala, trzyma w napięciu do ostatniej strony!

8/10

"Obiecasz mi" Diana Brzezińska

 

"Trzecia część bestsellerowej serii kryminalnej o losach podkomisarza Krystiana i profilerki Ady.

Szczecin, środek nocy. Ada odbiera telefon od przerażonego Krystiana.

– Zabiłem… – słyszy.

Profilerka reaguje natychmiast – wsiada do samochodu i jedzie do niego. Krystian jest w szoku. Ada nie może się z nim porozumieć. Na łóżku leżą zwłoki kobiety, z którą się spotykał. Wszystko wskazuje na to, że to Krystian ją zabił. Ale on niczego nie pamięta. I nie wie, co tak naprawdę się wydarzyło.

Relacja Ady i Krystiana nigdy nie należała do łatwych. Teraz jednak staje się jeszcze bardziej skomplikowana…"

Bardzo dobra seria. Bardzo lubię styl, w jakim pisze Autorka oraz to, jak kreuje bohaterów. A fabuła jest wyjątkowo przemyślana. 

"Samopoczucie, a tym samym mózg, można było oszukać bez względu na sytuację. Niewiele osób zdawało sobie z tego sprawę, że nastrój człowieka nigdy nie zależy od sytuacji, tylko od jego nastawienia i myśli. Jedyną realną szansą na poradzenie sobie w trudnych okolicznościach było myślenie o sobie jak o zwycięzcy i zbagatelizowanie swojego niewygodnego położenia."

"Miłość to lekkomyślność, bez przyczyny, powodu, interesu czy zysku, umarła dla zainteresowania sobą. Kocha, ryzykując wszystko i o nic nie prosząc."

Absolutnie fantastyczna, świetnie napisana i wciągająca książka. Dawno nie czytałam tak dobrze napisanej sensacji z wątkiem obyczajowo - romansowym. Autorka w tej części nie daje ani bohaterom, ani czytelnikowi odetchnąć. Ciągle jest napięcie.

8/10

"Ścigani" Marcel Moss

 

"Gdy Ignacy „Igi” Sznyder zatrudniał w swojej agencji detektywistycznej skompromitowaną dziennikarkę Sandrę Milton, nie przypuszczał, że ta decyzja odmieni jego życie. Początkowo chłodna i pełna napięcia relacja z czasem przerodziła się w wyjątkową więź.

Przez kolejne lata Igi i Sandra wspólnie rozwiązywali sprawy najbardziej tajemniczych zaginięć, jednocześnie próbując odzyskać bliskich, których odebrano im w okrutny sposób. W pewnym momencie uwierzyli, że najgorsze mają już za sobą. Wtedy do gry powrócił ich największy wróg.

Uprowadzenie Sandry wywraca świat Igiego do góry nogami. Zdeterminowany detektyw zrobi wszystko, by odnaleźć przyjaciółkę. W poszukiwaniach pomaga mu Lena – młodsza siostra Sandry, od lat marząca o zemście na ludziach, którzy zniszczyli jej życie. Nie wiedzą jednak, że ktoś od dawna obserwuje każdy ich ruch. Czyste zło wyszło z ukrycia i przygotowuje się do ostatecznego starcia.

CZY IGI, SANDRA I LENA ZDOŁAJĄ PRZETRWAĆ POLOWANIE, KTÓRE WŁAŚNIE SIĘ ROZPOCZĘŁO? I JAKĄ CENĘ BĘDĄ MUSIELI ZAPŁACIĆ, BY WRESZCIE ZAKOŃCZYĆ TEN KOSZMAR?"

Autor od pierwszych stron wrzuca czytelnika w sam środek wydarzeń i nie daje nawet chwili wytchnienia. Napięcie rośnie, atmosfera gęstnieje, a poziom okrucieństwa? Wysoki level to mało powiedziane. Potrafi on potrafi sprawić, że czytasz z szeroko otwartymi oczami, a jednocześnie zastanawiasz się, jak daleko jeszcze można przesunąć granicę ludzkiego zła.

"W życiu chodzi o to, żeby nawet z najbardziej chujowej sytuacji wyciągnąć coś pozytywnego."

"Gdy wychodził z gabinetu, czuł, że świat się zmienił. Nie dlatego, że pozbył się dwóch największych wrogów. Raczej dlatego, że już nikt nie stał między nim a rzeźnią, którą zamierzał rozciągnąć na całe imperium."

"Nie umiał sobie nawet wyobrazić, jaki koszmar zgotował jej Ratman. A mimo to nie złamała się i nie zdradziła bliskich. Już samo to dowodziło jej ogromnej siły ducha."

„Ścigani” to finał, który dostarcza tego, czego oczekiwałam: mnóstwa emocji, świetnie poprowadzonej intrygi i bohaterów, których los naprawdę obchodzi czytelnika. To satysfakcjonujące zakończenie całej serii. 

7/10

"Będziesz moja" Diana Brzezińska

 

"Ada Czarnecka: rudowłosa profilerka z ciętym językiem, powszechnie znana jako leń o wyjątkowo niskiej empatii, notoryczna spóźnialska i miłośniczka seriali true crime.

Krystian Wilk: przystojny i ambitny podkomisarz, seryjny podrywacz, dla którego „mąż to nie przeszkoda”.

Połączyła ich praca w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Szczecinie, zagadkowa sprawa z Archiwum X i skomplikowana „przyjaźń”.

Szczecinem wstrząsa seria brutalnych morderstw. Sprawca upodobał sobie młode, rudowłose kobiety i z niezwykłym okrucieństwem urządza swoim ofiarom specyficzną uroczystość przed śmiercią. Trzeba działać szybko. Zostaje powołany zespół śledczy, w którego skład wchodzą Ada i Krystian. Ich znajomość się zacieśnia. W końcu nic tak nie zbliża jak zbrodnia…"

Historia bardzo ciekawa, wciągająca, intrygująca, trzymająca w napięciu i niezwykle spójna. Świetnie wykreowani bohaterowi, silne charaktery i niebanalna relacja między nimi. Jedna z lepszych książek jakie ostatnio czytałam!

"...współuczestnictwo w zbrodni łączy znacznie silniej niż miłość, małżeństwo czy partnerstwo, a może i kredyt we frankach szwajcarskich."

"Byli wzorową rodziną. Zawsze szczęśliwi i uśmiechnięci, do bólu wręcz idealni i przez to nawet nudni. Taka rodzina często ukrywa jakiegoś trupa w szafie."

"(…) prokurator jest jak antyperspirant, działa przez dwadzieścia cztery godziny siedem dni w tygodniu."

Wszystko ładnie się tu łączy, wątki zazębiają niejednokrotnie w zaskakujący sposób, całość jest przemyślana, poukładana i pokazana w różnych perspektywach, co szczególnie lubię w książkach. Autorka nie wymyśla nowych prawd, zasad, reguł, tylko bazuje na własnej wiedzy prawniczej i doświadczeniu. Świetna książka i na pewno sięgnę po kolejne części tej serii.

8/10

"Łowca saren" Katarzyna Bonda

 

"Obserwuje je z daleka, poznaje ich zwyczaje, cierpliwie czeka, aż będzie mógł złapać je w swoje sidła. A potem niszczy to, co w nich najpiękniejsze, i zabiera ostatni oddech.

Warszawą wstrząsa seria brutalnych morderstw młodych kobiet. Ciała ofiar odnajdywane są w łazienkach, a sposób działania sprawcy nie pozostawia wątpliwości, że nie wybiera swoich ofiar przypadkowo.

Śledztwo prowadzone przez Lenę Silewicz szybko prowadzi do sprawy sprzed lat. Wszystko wskazuje na to, że współczesne morderstwa mogą mieć związek ze śmiercią Anny Nałkowskiej, matki Noa, którą osiem lat wcześniej znaleziono martwą w wannie.

Podkaster nigdy nie uwierzył w oficjalną wersję wydarzeń. Jest przekonany, że jego matka została zamordowana, a ktoś zadbał o to, by okoliczności jej śmierci nigdy nie wyszły na jaw. Im bardziej Lena i Noa zagłębiają się w sprawę, tym więcej faktów wskazuje na to, że dawna tragedia i współczesne morderstwa są częścią tej samej historii.

Ktoś od lat zaciera ślady. I jest gotów zabić każdego, kto zbliży się do prawdy.

Katarzyna Bonda w nowej wersji: lęk, adrenalina i rewolucja w emocjach!"

Uwielbiam serię z Leną Silewicz, a to jej 4 część. Są takie książki, które czyta się w ciemno... Czytelnik wie przecież dobrze, że autor to pewniak i nigdy nie zawiedzie... Dla mnie jednogłośnie są to książki Bondy - szczególnie seria z Leną.

"- Sarny sa jak kobiety - mówił kiedyś ojciec. - Bywają piękne, ekstatycznie wręcz sprężyste, bo są stworzone do ucieczki, a nie do walki. Nie daj się jednak zahipnotyzować. One udają, że są kruche, ale to twarde zawodniczki."

"Nigdy wcześnie nie czuła do niego takiego szacunku. Przekuł swoją traumę na profesję i naprawdę szybko się z tego pozbierał."

"Gdyby wszyscy prokuratorzy tak angażowali się w sprawy, adwokaci nie mieliby się czego uczepić. Formalne błędy i zaniedbania podczas niepowtarzalnej czynności, jaką są oględziny, to główny powód fiaska bardzo wielu spraw w sądzie."

Historia nieszablonowa i bardzo wciągająca. Autorka ma znakomitą umiejętność wnikania w umysł mordercy. W większości swoich dzieł przedstawia ich bezpośrednio, co mnie bardzo przekonuje. Bardzo podoba mi się również rozwijająca się relacja pomiędzy głównymi bohaterami. "Łowca syren” to typowy mocny i ciężki kryminał dla ludzi o mocnych nerwach.

8/10

"Sierociniec" Przemysław Kowalewski

 

"Czerwiec 1975 roku. Do Biura Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Milicji Obywatelskiej zgłasza się Irenka, była podopieczna jednego ze szczecińskich domów dziecka.

Przekonuje, że będąc dzieckiem była świadkiem sprzedaży swojej młodszej siostry. Zgłoszenie trafia do kapitan Barbary Romanowskiej. Milicjantka, która spędziła całe dzieciństwo w sierocińcu, angażuje się w sprawę emocjonalnie. Nie wie, że przekraczając próg Państwowego Domu Dziecka im. Pionierów Szczecina wkroczy w ciemność, która może ją pochłonąć.

Mroczne ścieżki prowadzą na szczyty komunistycznej władzy. Rozwiązać sprawę mogą tylko zaufani śledczy. Romanowska zbiera zespół kryminalnych, którzy wsławili się rozwiązaniem spraw sekty ze Wzgórza Kupały i Bractwa Sprawiedliwych. Śledczy, decydując się na przekroczenie granicy pierwotnego zła, zostaną wystawieni na próbę.

Czy będą gotowi poświęcić wszystko w co wierzą i co kochają, by dotrzeć do prawdy?

Czy brutalna siła przywracająca sprawiedliwość, może być etyczna?"

Ta historia opiera się na prawdziwych wydarzeniach związanych z handlem dziećmi, który obserwowano w latach 70-tych. Ciężko mi się czytało, że w miejscu, gdzie dzieci powinny być chronione, dochodziło do potwornych rzeczy, że zrobiono z nich towar. Jednak jest to na tyle wciągająca historia, że czytałam z zapartym tchem, by poznać zakończenie.

"Kie­dy zło ukry­wa się pod po­sta­cią spra­wie­dli­we­go, my mu­si­my za­mie­nić się w upio­ry, bo tyl­ko w ciem­no­ści mamy szan­sę z nimi wy­grać."

"- Widzicie ten podpis? Wskazała ręką ekran. - Jeżeli prawdą jest, że handlują dzieciakami, to oni muszą w tym siedzieć. Być może siostra Irenki jest tylko czubkiem góry lodowej. A jeżeli tak jest, to naszym przeciwnikiem nie są handlarze z Turzyna, tylko najwyżsi przedstawiciele tego państwa, którzy wykorzystują swoją pozycję do wzbogacenia się... "

"Był nieobliczalny. Ludzie nie chcieli z nim pracować, bo się bali, co mu strzeli do głowy. Każdy jednak zdawał sobie sprawę, że jeśli wybuchnie pożar, Ugne będzie pierwszy, by go gasić. Nie bał się. Szukał adrenaliny. Podniecało go ryzyko, zatracał się w nim. Nic innego się wtedy nie liczyło. Ani nikt. Tylko ogień. Kiedy chlał, nie znał granic, dlatego się go bali. A teraz? Teraz nie pił i nikt nie był pewny, jak to się zakończy."

Najbardziej poruszające i zatrważające jest to, że nie jest to zupełnie wymyślona historia. Ta bazuje na doświadczeniach osoby bliskiej dla autora. Momentami otwierałam buzię ze zdziwienia, z szoku, jaki wywołała we mnie fabuła. Wertowałam strony coraz szybciej pełna napięcia. Na pewno nie jest to powieść dla osób wysoko wrażliwych oraz tych, którzy mają dzieci.

8/10

"Ocalenie gangstera" Anna Wolf

 

"Drewniana chata otoczona lasem, z dala od cywilizacji… Rea Renado nie ma pojęcia, gdzie jest i dlaczego znalazła się w tym miejscu. Wie tylko tyle, że grozi jej niebezpieczeństwo. Kiedy więc w chacie pojawia się nieznajomy mężczyzna, Rea – przekonana, że może spodziewać się najgorszego – próbuje go znokautować. Tajemniczym przybyszem okazuje się jednak Konstantin, który po wykonanym zleceniu zamierzał spędzić tam noc. Jest niebezpieczny, a jego nazwisko zwiastuje kłopoty. Mimo że powinien trzymać się od kobiety z daleka, postanawia jej pomóc, nie wiedząc, że tym samym narazi się mafii. Kłopoty jakie ta dwójka ściągnie na siebie w Nowym Jorku, nie znikną nawet w Las Vegas. Mieście, w którym władze ma rodzina Tarasow. Mieście, które nie należy już tylko do nich. Bo co zaczęło się w Vegas, kończy się Vegas."

Zachęcona wysokimi ocenami na portalu Lubimy Czytać pomyślałam, że wysłucham tej książki, bo co mi zależy. I utwierdziła mnie ona w przekonaniu, że tego typu powieści to nie me gusta jednak. Nie spodziewam się książki opartej na faktach, ale nierealność tej historii przechodziła wszelkie granice. Samozachwyt bohaterów i ich przekonanie o tym, że są wielkimi bossami była niesamowicie irytująca.

"Ona jest moim domem. Jest wszystkim, czego pragnąłem, a o czym nie wiedziałem. Jest moją lwicą. Wiedziałem o tym od samego początku."

"Każdy od­dech jest inny, bo bie­rze­my go w innym cza­sie."

"Nie ma ide­ałów, a jeśli ktoś tak uważa, to kła­mie albo jest głupi."

Do klasycznych "powieści mafijnych" tej zdecydowanie jest daleko. Bardzo daleko. Momentami tak nudna, że przysypiałam słuchając. Może bardziej by mi się ona spodobała 30 lat temu, kiedy dopiero czytać (z chęcią i przyjemnością) zaczynałam - teraz zupełnie do mnie nie trafiła. Jak dla mnie to raczej słaba "młodzieżówka". 

4/10

"Narośl" Agnieszka Peszek

 

"Thriller psychologiczny jakiego jeszcze nie czytałeś/słuchałeś.

Gdy Oliwia i Krzysztof poznają się na imprezie na studiach, nikt się nie spodziewa, że ich losy splotą się na całe życie.

Pochodzą z dwóch różnych światów. Ona – ambitna jedynaczka wspierana przez władczego ojca. On – przystojny chłopak, którego marzeniem jest wyciągnięcie rodziny z biedy.

Ich ślub, choć miał być początkiem czegoś pięknego, kończy się katastrofą. Ojciec panny młodej obraża swojego zięcia, ten zaś zasypia pod stołem pijany i załamany swoją nową rodziną.

Tymczasem panna młoda spędza swoją noc poślubną nie tam gdzie powinna.

Dziewięć lat później sąsiadka wraz z dozorcą odnajdują dwa ciała w mieszkaniu Oliwii i Krzysztofa. Kto zabił? Kto jest ofiarą, a kto tym złym?"

Muszę przyznać, że Autorka idealnie potraf zmylić czytelnika i diametralnie zmieniać perspektywę. Kiedy człowiek już myśli, że wie, o co chodzi, to się okazuje, że jest w błędzie, że wcale nie wie. Autorka stworzyła nieszablonową historię, gdzie do samego końca nie wiedziałam, kto będzie kim. Jakie motywacje i cele mają bohaterowie.

"Powtarzane wielokrotnie kłamstwo dla wielu zaczyna być prawdą, a wypowiadane na głos pytanie może zasiać niepewność."

"Wiele osób gubi gdzieś w pędzie życia siebie, swoje potrzeby, myśląc tylko o innych lub goniąc za wymykającym się na każdym zakręcie króliczkiem."

"Matka zawsze mu powtarzała, że jak nie ma z kim pogadać, niech gada ze sobą. To nic złego, a przynajmniej porozmawia z kimś sympatycznym i inteligentnym."

Bohaterowie są dobrze wykreowani, a perspektywa z różnych ram czasowych (powtórzę się, ale bardzo lubię ten zabieg w książkach) daje nam wgląd w głąb myśli bohaterów. To bardzo korzystne posunięcie. Kolejne zdarzenia (podawane niechronologicznie), jak puzzle, ostatecznie tworzą zaskakujący obraz. Ciekawa lektura, nawet bardzo.

8/10