Iga odzyskuje przytomność w ciemnej, zimnej piwnicy. Jest związana, obolała i przerażona. Nie wie, gdzie jest ani kto ją porwał. Ostatnie, co pamięta, to wyjazd w góry z przyjaciółkami – miał to być zwykły weekend, chwila oddechu od codzienności. A jednak coś poszło nie tak.
Mężczyzna, który ją więzi, zdaje się znać ją lepiej, niż ona sama siebie. Rozpoczyna z nią dziwną, niepokojącą grę, zmuszając do przywołania wspomnień, które wydają się obce. Iga próbuje walczyć – o siebie, o prawdę, o przetrwanie. Ale z każdym kolejnym dniem rodzi się w niej coraz więcej pytań: co tak naprawdę wydarzyło się w górach?
Czy Iga może ufać swoim wspomnieniom? A może prawda jest znacznie bardziej przerażająca niż potrafi sobie wyobrazić?"
Szybko się czyta. Język również przyjemny, byłam zaciekawiona rozwojem sytuacji, na prawdę wciągnęła mnie ta historia. W książce mamy przedstawione dwie przestrzenie czasowe i przez co atmosfera jeszcze bardziej trzyma w napięciu i do ostatniej strony nie jest wiadomo, jak ostatecznie zakończy się ta historia.
"Tinder jawi mi się jako obcy świat, traktujący ludzi jak produkty albo zwierzęta na wystawie. Oceniający, bezlitosny i pełen uprzedzeń."
"Musimy porozmawiać – tak właśnie mówią ludzie, którzy chcą się rozstać, ale nie mają wystarczająco dużo odwagi, żeby powiedzieć to wprost."
"Po trzydziestce zanika beztroska i wszystko zaczyna mieć swoją cenę. Zazwyczaj jest nią ból."
Na pewno trochę brutalna. Targały mną chyba wszystkie uczucia. Na plus zasługuje również klimat – surowe, groźne górskie otoczenie idealnie podkreśla mroczny nastrój i potęguje uczucie niepokoju. Autorka zaskoczyła mnie, wprawiając tym samym w osłupienie.
7/10
