Kiedy Tereska z Maciejką przybywają z wizytą do rodzinnego domu jej ojca, spodziewają się nudnej imprezy ku czci dziewięćdziesięcioletniej nestorki rodu Jędrzejczyków. Nieoczekiwanie z urodzin wychodzi jednak pogrzeb z konsekwencjami, których nikt nie mógł przewidzieć. A to dopiero początek nieboszczyków…"
Ogólnie bardzo fajna i ciekawa fabuła, dobrze się tego słuchało. Mimo że nie do końca Marta Kisiel pisze w "moim" stylu. Na pewno jest to przyjemna i zabawna komedia kryminalna.
"Impreza w zasadzie aktualna. Tylko że zamiast urodzin wyszedł nam… no… jak by to ująć… Tak bardziej pogrzeb."
"Wiesz, może żyjemy w czasach Internetu, ale moja siostra jest nieodrodnym dzieckiem PRL-u, czyli epoki wiecznych braków i kombinacji. Miała nosa, miała dojścia i jak cos gdzieś rzucili, to była tam pierwsza i brała na zapas. - Ale co? - WSZYSTKO - odparły Tereska z Krystyną jednym głosem."
"Bo od tego są nastolatki, powtarzała, żeby robić głupoty, naginać granice i uciekać coraz śmielej w świat. A dorośli - żeby po cichu wstrzymywać oddech."
Szczególnie ujęły mnie w tej powieści mądre przemyślenia odnośnie relacji rodzinnych. Myślę, że każdy by znalazł w niej (tej opowieści) kawałek swojej rodziny. Mniejszy bądź większy, ale jednak. To książka z gatunku tych, które napisane są pięknie, zabawnie i z ogromnym wyczuciem czytelnika.
7/10
