"Czas śmierci" Max Czornyj

 

"Każdy jest mordercą, wszystko zależy od perspektywy i okoliczności.

Grzechy kościoła, seryjny morderca rokrocznie składający ofiarę, sztuka artystycznego profilowania.

Ta książka odbierze wam dech!

Kościelni dygnitarze powierzają bratu Hektorowi delikatną misję. Ma przekonać pewnego księdza do zrezygnowania z kapłaństwa oraz wyznania mrocznego sekretu.

Tymczasem zbliża się dzień, w którym Jubileuszowy Morderca składa swoją coroczną ofiarę. Śledczy za wszelką cenę chcą go powstrzymać. Jednocześnie komisarz Sara Adam prowadzi sprawę tajemniczego samobójstwa nastolatki. Prosi o pomoc Manuela, artystę wykonującego niezwykłe profile przestępców.

Losy ich wszystkich połączy przerażająca zbrodnia. Każdy ma swoje głęboko skrywane tajemnice. Seryjny morderca nazywający się Achillesem zna je wszystkie. Twoją też."

Książka ma świetnie zbudowaną akcję i intrygę, ciężko połapać się kto za wszystkim stoi. Max Czornyj ma niebywałą zdolność do pochłaniania pełnej uwagi czytelnika już od pierwszej strony snutej historii, która z każdą sekundą bardziej fascynuje i wciąga.

"Bez au­to­ra i czy­tel­ni­ków nie ma rów­nież bo­ha­te­rów po­wie­ści."

"Śmierć ma swoje dłu­gie szpo­ny. Cza­sem ścią­ga nimi ludzi z tego świa­ta, a cza­sem przy­cią­ga in­nych, by po­dzi­wia­li jej dzie­ło."

"Chciał zło­rze­czyć i bluź­nić, lecz nie po­tra­fił. W jego gło­wie po raz pierw­szy wy­świe­tlił się ciąg ob­ra­zów, który był ni­czym wizja."

"Sara Adam nie miała wąt­pli­wo­ści, że Bóg, o ile ist­niał, nie mie­szał się w spra­wy at­mos­fe­ry Ziemi. Tak samo jak umy­wał ręce od wszyst­kie­go in­ne­go, a szcze­gól­nie od dzia­łal­no­ści tych, któ­rzy na­zy­wa­li się jego słu­ga­mi."

Wątki, które z pozoru tak się różnią od siebie, w pewnym momencie okazują się mieć punkty wspólne w postaci delikatnych i zakamuflowanych nici, które się ze sobą łączą i splatają. Autor stworzył ciekawą historię, nie bojąc się połączenia duchownego z policją (prawie jak Ojciec Mateusz ;)). Zakończenie jest może, jak dla mnie, troszkę przekombinowane, ale ogólnie jestem na tak i polecam książkę każdemu.

7/10

"Mengele. Anioł Śmierci z Auschwitz" Max Czornyj

 

"Historia Josefa Mengelego, osławionego anioła śmierci z Auschwitz.

Wydarzenia w tej książce są oparte na faktach. Prawda bywa bardziej przerażająca od najwymyślniejszej fikcji.

Josef Mengele był nie tylko zbrodniarzem, ale również opętanym szaleństwem pseudo-naukowcem, który więźniów obozów koncentracyjnych wykorzystywał jako żywy materiał do swych chorych badań.

Umyślne zarażanie wirusami, zszywanie tułowi kilku osób, operacje bez znieczulenia i wyrywanie płodów. To nie upiorne science-fiction, a prawdziwa historia. Do tego jedynie jej niewielka część. Ta książka opisuje znacznie więcej. Będziecie przerażeni tym, do czego zdolny jest człowiek."

Doskonały psychologicznie portret szalonego doktorka. Narracja pierwszoosobowa znowu robi robotę. Podziwiam autora. Jak można się tak wczuć w umysł mordercy...

"Ciekawość to dobra cecha (...). Gdyby człowiek nie był ciekawy, nadal tkwiłby na drzewach lub w najlepszym razie w jaskiniach. Ciekawość napędza rozwój."

"Spodziewanie się zabija nie tylko przyjemność, ale również może wypacza prawidłowy osąd. Nacechowujemy go swoimi pobożnymi życzeniami, jak chrześcijanie dopasowujący całe życie do marzenia o pląsaniu wśród błękitnych obłoków."

"Może pan uznać, że nie można się w nikim zakochać przez parę dni, ale zaręczam panu, że niezbadane są procesy chemiczne zachodzące w ludzkim mózgu."

"Jeżeli zachowujemy coś tylko dla siebie, nie mamy szans trafić do podręczników. A ja naprawdę zrobię wszystko, by świat o mnie usłyszał."

Istotne błędy merytoryczne oczywiście umniejszają wartość książki. Niemniej jednak, dla młodych czytelników może to być pierwsze zetknięcie z ogromem zła jakie wyrządził ten człowiek. Najbardziej boli jednak to, że fabuła zakorzeniona jest w rzeczywistości. Nie można się oderwać.

7/10

"Kat Hitlera" Max Czornyj

 

"HISTORIA JOHANNA REICHHARTA, CZŁOWIEKA, KTÓRY WYKONAŁ NAJWIĘCEJ EGZEKUCJI W DZIEJACH LUDZKOŚCI.

CZY MOŻNA GO UZNAĆ ZA ZBRODNIARZA?

A MOŻE KAT ZAWSZE JEST NIEWINNY?

Johann Reichhart pozbawił życia co najmniej 3165 osób. Nie interesowały go ich płeć, wiek ani powód skazania. Nikt przed nim nie zabijał tak szybko i tak skutecznie.

Trudno uwierzyć w makabryczne rekordy, które ustanawiał, a jednak to wszystko wydarzyło się naprawdę. Sposoby wykonywania egzekucji, ich tempo, a także dobór ofiar szokują.

Ta historia nie działa się w średniowieczu. Wciąż żyją świadkowie tamtych czasów.

Wydarzenia w tej książce są oparte na faktach. Prawda bywa bardziej przerażająca od najwymyślniejszej fikcji."

Moim zdaniem jedna z lepszych książek na faktach Czornyja. Świetny psychologiczny portret. W trakcie czytania dreszcze gwarantowane.

"Żałoba to egoistyczne cierpienie na skutek pustki, jaka powstała w nas samych, a nie w kimś, kto odszedł. On zapewne już nie ma problemów."

"Życie jest tylko mgnieniem oka w wieczności śmierci. Niestety, niektórzy zdają się tego nie rozumieć, przez co to - nic nie znaczące - mgnienie oka zamieniają w nieustanne cierpienie."

"Dzieci są nieskończonym wydatkiem, który optymiści lubią nazywać inwestycją. Szczęśliwi są ci, którym inwestycja zwraca się, nim trafią pod ziemię."

Kawał świetnego researchu, który przekłada się na dreszcze i obrzydzenie zbrodniarzem. Max Czornyj snuje opowieść suchym, wyzutym z emocji językiem, takim, jakim był bohater powieści. Chociaż unika drastycznych opisów, to udowadnia po raz kolejny, że rzeczywistość potrafi być bardziej przerażającą od fikcji.

7/10

"Gdzie jesteś, siostrzyczko?" Max Czornyj

 

"Z TEGO KOSZMARU NIKT NIE WYJDZIE NIEWINNY.

Niepokojący thriller, którego nie da się zapomnieć.

W Hotelu Loret w Beskidzie Sądeckim odbywa się luksusowa kolacja walentynkowa. Goście bawią się w najlepsze, a obsługa uwija się w pocie czoła. Tymczasem tuż obok dochodzi do dramatu. Córka właścicieli znika bez śladu.

Rok później rodzinę Loret dręczą koszmary przeszłości, jednak szybko okazuje się, że te koszmary są nie tylko wspomnieniem. Zło powraca do hotelu i wystawia na próbę na pozór bajkowe życie milionerów. Wkrótce z mroku wydobyte zostają kolejne niechciane tajemnice. Rozpoczyna się niezwykła rozgrywka, w której nikt nie jest niewinny. A może na wszystkich ciążą jedynie okropne pomówienia?

Uważajcie jednak, gdyż rozwiązanie tej zagadki to dopiero początek.

Po przebudzeniu z koszmaru należy zmierzyć się z rzeczywistością."

Ależ to był świetny thriller... Niepokojący, mroczny, nieprzewidywalny i z zakończeniem, które pozostawia czytelnika w osłabieniu i z niedowierzaniem. Choć fabuła jest spokojna, to czyta się bardzo szybko. Książka pełna tajemnic i odkrywania sekretów bohaterów. 

"Uczciwość to szczerość. Ale jeżeli jedna strona nie jest uczciwa, czy druga taka być musi? Czy podejrzenia to brak szczerości?"

"Każda kobieta posiada w sobie ziarno obaw. To mężczyzna jest odpowiedzialny za to, czy znajdzie się w niej również dla niego żyzny grunt."

"Ufam, ale sprawdzam - to koncepcja znacznie mi bliższa niż pierdoły o bezgranicznym zaufaniu. Bajki. Najwyższą formą zaufania jest kontrola. Wolałbym być Stalinem lub Leninem niż łatwowierną ofiarą Teda Bundy'ego."

Akcja nie pędzi ale powoli zanurza nas mroczną otchłań, której elementy po kolei wskakują na swoje miejsca. To ten typ książki, którą czyta się od deski do deski. A po przeczytaniu pojawia się lekki niedosyt, że tak szybko się skończyło. 

7/10

"Kres zła" Max Czornyj

 

"Komisarz Deryło powraca!

Piekło to dopiero początek. Takiego seryjnego mordercy jeszcze nie było.

W Lublinie dochodzi do serii zabójstw. Łączy je nie tylko makabryczność działania sprawcy, ale również tajemnicze znaki pozostawione na ciałach ofiar. Komisarz Deryło dostrzega jednak coś jeszcze...

Czy to możliwe, żeby powrócił jego największy koszmar? Czy Cztery Iks, osławiony seryjny morderca, żyje?"

Max Czornyj stanął na wysokości zadania. Nie dość, że bardzo lubię serię z komisarzem Deryło, to jeszcze pojawił się Honoriusz Mond i Orest Rembert. Czy coś tu mogło pójść nie tak? Chętnie widziałabym tę świętą trójcę jeszcze nie raz na łamach jednej powieści.

"Jeśli chcesz wygłaszać cholerne frazesy, o których wie każdy, rób to w domu do lustra."

"Z pewnością było w nim coś z genialnego szaleńca, który nijak nie przystawał do współczesności."

"Miał wrażenie, że mózg wraz z uderzeniami serca na przemian puchnie i znowu się kurczy."

"Jeżeli wszystko się nie układa, życie to pasmo cierpień i rozczarowań, samo stanie nad przepaścią przestaje być atrakcyjne."

"Nie lubisz trupów, ale czytasz o nich książki?"

 Atmosfera panująca w tej książce nie pozwala oderwać się od tej historii. Polecam, bo jest to książka warta uwagi. Nie jest to jednak powieść dla czytelnika o słabych nerwach - natężenie negatywnych emocji jest tak wysokie.

8/10

"Skrzywdzona" Max Czornyj

 

"Historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami.

Thriller, który przyprawi was o dreszcze.

Czy kłamstwo zaprzeczone przez kłamcę jest prawdą?

KINGA

Okrzyknięta dzieciobójczynią właśnie opuszcza areszt. Co tak naprawdę stało się przed ponad rokiem? Czy ta eteryczna kobieta, zatracona w książkach i w świecie fantazji, mogła dokonać potwornej zbrodni? A może doszło jedynie do nieszczęśliwego wypadku? Teraz musi zrobić wszystko, by odzyskać drugie dziecko. Komuś jednak zależy, by jak najszybciej wróciła do więzienia.

Ściany celi przecież zagłuszą jej krzyk.

LOLA

Spełniona matka i partnerka oddanego męża. A może to tylko chwiejna fasada? Pewnego dnia otrzymuje tajemniczą przesyłkę, która zmieni jej życie. Jej nadawca zna najpilniej strzeżony sekret z przeszłości kobiety.

I zamierza zamienić jej życie w piekło.

A jeśli kobiety w imię obrony swoich dzieci staną się nieobliczalne?

Czy matczyna miłość może być jedynie maską?"

Historia o dwóch kobietach, matkach, które są w stanie zrobić wszystko by chronić własne dziecko. Jest to thriller psychologiczny z mocnym tłem kryminalnym, w mrocznym klimacie, niepokoju i narastającego napięcia. Charakterystyczna dla autora.

"Świat ce­le­bry­tów jest taki sam jak wszyst­kich in­nych. Los de­mo­kra­tycz­nie roz­da­je pro­ble­my. Jasne, cza­sem się komuś syp­nie na­zbyt ob­fi­cie, ale nie można o to ni­ko­go winić. Życie to hi­sto­ria mi­ło­ści i nie­na­wi­ści. Życie to też hi­sto­ria umie­ra­nia."

"My­śli­my, że czasy się zmie­ni­ły i dzi­siaj sa­mot­na matka to nic nad­zwy­czaj­ne­go. Pew­nie tak, ale te sa­mot­ne matki mają na­praw­dę prze­sra­ne. Pań­stwo, za­miast po­ma­gać, kom­pli­ku­je im życie. Jakby nikt nie zda­wał sobie spra­wy, że te ko­bie­ty muszą za­zwy­czaj się nie­mal­że roz­dwa­jać."

"Cza­sem po­peł­nia­my błędy, ale ja każdy z nich chcia­ła­bym na­pra­wić. Byle tylko dano mi szan­sę."

"Jestem winna najgorszej zbrodni, jakiej dopuścić się może człowiek. A jej popełnienia całkowicie nie pamiętam."

Ta książka ma wszystko, co powinien mieć thriller idealny. Tym bardziej, że jest to historia oparta na faktach. Na pewno nie jest to powieść lekka, łatwa i przyjemna. Jest ona ciężka emocjonalnie. Nie dla wrażliwców - szczególnie z małymi dziećmi w domu.

7/10

"Inna" Max Czornyj

 

"Mikołaj Popławski budzi się w luksusowej rezydencji nad Bałtykiem. Poza swoim imieniem i nazwiskiem nie pamięta niemal niczego.

W piwnicy odnajduje skrępowaną kobietę. Czy to możliwe, że jest porywaczem? Czy odważy się zdjąć knebel z ust dziewczyny, aby usłyszeć o sobie prawdę?

Kilka rezydencji dalej czeka matka. Być może nawet nie ma się o co martwić. Może wszystko jest w porządku, a niewinna zabawa trwa w najlepsze.

Ale matka wie. Matka czuje i wie.

Osiedle Baltic Resort. Luksusowe rezydencje, przystrzyżone trawniki, spokojni mieszkańcy.

Jak to możliwe, że młoda kobieta znika bez śladu?"

Książka, jak dla mnie, totalnie nie pasująca do tego autora. Momentami nudna, zakończenie - liczyłam na niezłe fajerwerki w głowie, niestety...

"Czasem, żeby mieć ochotę wjechać w pieprzony tłum, nie trzeba być islamskim fundamentalistą."

"Przesadna szczerość potrafi przynieść więcej szkody niż pożytku."

"Banalne mechanizmy rządzą tymi, którzy nie potrafią ich w porę przetrącić."

Nie jest to najlepsza z powieści Czornyja. Wysłuchałam do końca, ale bez większego zainteresowania. Mam totalnie mieszane uczucia po lekturze. Odradzam ją jako pierwsze spotkanie z autorem, bo można się zrazić. Pomysł ciekawy. Zakończenie zaskakuje, jednak 80% książki wieje nudą. Ciężko dobrnąć do końca.

5/10

"Najszczęśliwsza" Max Czornyj

 

"Tamtego dnia być może była najszczęśliwsza w całym swoim życiu. Być może, bo nigdy się tego nie dowiedziałem. Zamiast tego stałem w lepkiej i ciepłej kałuży. Moja żona i dziecko nie żyli.

Dawid Kaster dostaje list od byłej żony. Problem w tym, że Ilona została zamordowana cztery lata temu. Mimo to charakter pisma i treść nie pozostawiają wątpliwości. To musi być ona.

Krótka wiadomość przywołuje demony przeszłości. Na tym jednak nie koniec, bowiem mężczyzna wkrótce otrzymuje kolejny niespodziewany prezent.

Czy zabójca Ilony prowadzi z Dawidem sadystyczną grę? A może kobieta żyje, a cztery lata temu doszło do niewyobrażalnej pomyłki?

Z każdą kolejną wskazówką Kaster jest coraz bliżej odkrycia prawdy.

A ta zaprowadzi go wprost do piekła.

Sprawdź, jak niewiele dzieli idealne życie od przerażającego kłamstwa."

Kolejna ciekawa książka Czornyja, ale nie tak dobra, jak inne. W moim mniemaniu, oczywiście. Jednak czego nie można odmówić Autorowi? Ano tego, że jak nikt umie wzbudzać emocje i to naprawdę skrajne. Robi to po mistrzowsku.

"Nie da się zagłuszyć własnych myśli, co najwyżej można je upić. Poplątane nie są już tak groźne."

"Ludzie funkcjonują dzięki sekretom. Gdybyśmy wiedzieli wszystko o sobie nawzajem, nadszedłby koniec świata. Bóg mógłby właśnie tak to rozwiązać."

"Ludzie potrafią ukryć przed partnerami romanse, utratę pracy i alkoholizm, więc nie ma co się łudzić. Nigdy nie możemy mieć absolutnej pewności, że znamy drugiego człowieka."

"W moim poprzednim życiu byłem marzycielem. Wielki dom pod miastem musiał mieć mnóstwo okien dachowych, żebym jak najczęściej mógł patrzeć w niebo."

Powieść dobra, ale według mnie odrobinę zbyt długa. Można byłoby wyciąć kilka nieistotnych rozdziałów. Ogólnie uwielbiam kryminały Czornyja, ale ta książka wydaje mi się najsłabsza ze wszystkich pozycji. No nie każda musi być top top.

6/10

"Ted Bundy. Umysł mordercy" Max Czornyj

 

"Ted Bundy. Najsłynniejszy współczesny seryjny morderca.

Dokonywał masakr. Ukrywał ciała ofiar i pozował je niczym kukły. Odgrywał z nimi makabryczne sceny.

A to tylko początek nieprawdopodobnej historii. Rzeczywistość przerosła najbardziej przerażającą fikcję.

Nigdy nie obcowaliście z tak czystym złem.

Niepowtarzalna narracja pierwszoosobowa przyprawia o dreszcze."

Max Czornyj postanowił wejść w buty Teda Bundy’ego i przedstawić czytelnikom historię tego seryjnego mordercy w pierwszoosobowej narracji. Trudne zadanie. 

"Zapewne znów pojawią się głosy, że książka mojego pióra jest zbyt makabryczna i przekracza jakieś tabu. Potraktuje to jako komplement. To nie książka jest taka. Taki był Ted Bundy."

"Banał goni banał. Właśnie tak wygląda życie większości ludzi. I dokładnie tak wyglądają stosunki między nimi. Pustka, obłuda, pozowanie na kogoś, kim się nie jest."

"Karty na stół. Odkryję przed wami całą prawdę. Boicie się?"

"Życie jest piękne. Mówię wam, należy je jedynie ułożyć po swojemu."

Uwielbiam true crime, historie o seryjnych mordercach bardzo mnie fascynują. Max Czornyj jest jednym z niewielu autorów, który pisząc historie dotyczące przestępców przedstawia je w narracji pierwszoosobowej. Autor również zadbał o to, by czytelnik poznał wszystkie szczegóły bestialstwa i okrucieństwa dokonanego z rąk Bundy'ego. Książka jest o tyle bardziej przerażająca od innych publikacji, gdyż fabuła poprowadzona jest w pierwszoosobowej narracji, więc czytelnik ma wrażenie, jakby słuchał „spowiedzi” seryjnego mordercy. Mi to odpowiada, ale zapewne ta książka nie jest dla każdego.

8/10

"Wszyscy jesteśmy mordercami" Max Czornyj

 

"WSZYSCY JESTEŚMY MORDERCAMI, CZYŻ NIE?

Idealne życie profesora etyki Klausa Martina legło w gruzach, gdy oboje z żoną padli ofiarami brutalnej napaści. To zdarzenie pociąga za sobą falę dramatycznych wydarzeń. Gniewu zrozpaczonego człowieka nie da się powstrzymać, on musi się wypalić w ogniu zemsty.

Najlepszy, najbardziej etyczny człowiek może złamać swoje zasady. Nigdy nie wiemy kim jesteśmy naprawdę. Każdy z nas jest zdolny do zbrodni. Wy również. Jeśli macie jakiekolwiek wątpliwości, stracicie je po lekturze tej książki. Przekonajcie się sami."

Max Czornyj w formie. Ta książka zmusza do głębokiej refleksji nad naturą ludzką i granicami moralności.

"Należy jednak pogodzić się z tym, że jedynym celem życia jest śmierć."

"Cza­sem wy­god­niej jest my­śleć o sobie tak, jak byśmy chcie­li, a nie tak, jak po­win­ni­śmy. Nie je­ste­śmy szcze­rzy w dia­lo­gu z wła­snym su­mie­niem i zgrywamy przed sobą kogoś, kim nie je­ste­śmy. Za­kła­da­my maski, nawet gdy spo­glą­da­my w lu­stro."

"Naj­waż­niej­sza jest wol­ność wy­bo­ru. To ona czyni nas ludź­mi oraz udo­wad­nia, że po­sia­da­my coś, co nie­któ­rzy na­zy­wa­ją duszą."

"Wszy­scy je­ste­śmy mor­der­ca­mi. Czyż nie? Mo­że­my dys­ku­to­wać nad isto­tą słów oraz zna­czeń. Mo­że­my roz­róż­niać za­bój­stwa oraz mor­der­stwa [...] Eu­ta­na­zja, sa­mo­bój­stwo, za­bój­stwo, wy­ko­na­nie kary śmier­ci… To tylko różne twa­rze tego sa­me­go. Przy­naj­mniej jeśli spo­glą­da­my z per­spek­ty­wy czło­wie­ka, który umie­ra."

Świetnie skonstruowana fabuła, która intryguje i zaskakuje od pierwszych stron. Historia zmusza czytelnika do refleksji nad własną moralnością i nad podejmowanymi w ekstremalnych warunkach decyzjach. Naprawdę mocna książka. Jak zawsze Max wyciąga z naszego wnętrza najbardziej mroczne sekrety.

8/10

"Ed Gein" Max Czornyj

 

"Prawda jest bardziej przerażająca od najmakabryczniejszej fikcji

Pierwowzór Leatherface'a z „Teksańskiej masakry piłą mechaniczną" i Buffalo Billa z „Milczenia owiec".

Jego prawdziwa historia to gotowy materiał na najmroczniejszy horror.

Koszmarne znaleziska w domu Geina przyprawiają o mdłości. Meble obite ludzką skórą, zastawa stołowa wykonana z męskich kości, zasuszone kobiece głowy... A to dopiero początek. Tak jak jedynie początkiem był strój starannie uszyty z fragmentów zwłok.

Ta książka wstrząśnie wami do głębi. Nie będziecie chcieli uwierzyć, do czego zdolny jest człowiek, ale to wydarzyło się naprawdę.

Co sprawiło, że religijny chłopiec stał się seryjnym mordercą? Dlaczego skromny samotnik zaczął dekorować swój dom ludzkimi szczątkami?

Niemożliwe jest usprawiedliwić Geina, ale ta pozycja sprawi, że zrozumiecie jego szaleństwo. Choć czy to w ogóle możliwe?"

Autor, znaczy Max Czornyj, od dawna wzbudza dużo kontrowersji. Bardziej jego książki, niż on sam, wiadomo. Ma tyle samo zwolenników, co przeciwników. Albo się go kocha, albo nienawidzi. Ja niemal wszystkie jego książki mogę w ciemno.

"Unikaj ludzi i nigdy im nie ufaj. Nie spodziewaj się po nich niczego dobrego, bo nawet mimo chrztu są grzeszni."

"Świat potrafi zniszczyć każdego człowieka, bo świat to ludzie."

"Nie powinno się być samotnym, kiedy człowieka wloką na komisariat."

Czytając tę historię, naprawdę chciałoby się wierzyć, że czyta się fikcję, ale prawda jest czasem dużo gorsza od niej… Max Czornyj jest mistrzem wcielania się w postacie największych morderców i zwyrodnialców, jacy chodzili po świecie. A Ed Gein? Aż ciarki przechodzą, że tacy ludzie mogą żyć obok nas. Oraz człowiek zaczyna się zastanawiać, na ile zaburzone relacje z rodzicami (lub z jednym z nich) mogą aż tak wypaczyć młodego człowieka... 

7/10

"Grób" Max Czornyj

 

"W lesie pod Gdańskiem robotnicy odkrywają masowy grób. Wiele wskazuje, że to albo cmentarzysko ofiar seryjnego mordercy sprzed lat, albo miejsce spoczynku pacjentów poddawanych potwornym eksperymentom przez nazistów. Zmumifikowane ciała noszą tajemnicze ślady. Śledczy muszą je rozszyfrować. Jednak nie tylko oni interesują się grobem.

Tymczasem lokalny przedsiębiorca otrzymuje przerażającą przesyłkę...

Komisarz Liza Langer i profiler Orest Rembert muszą poprowadzić jedno z najbardziej makabrycznych śledztw w swojej karierze. Okrutny sadysta również ich obrał sobie za cel.

Co łączy ofiary?

Jakie znaczenie mają ślady na ich ciałach?

Co tak naprawdę interesuje tajemniczego psychopatę?

Odpowiedzi na te pytania kryją się w GROBIE."

Ciekawa alternatywa dla serii o komisarzy Deryle. Ciekawa historia, mimo że momentami bardzo brutalna i wręcz makabryczna. Niemniej trzyma w napięciu i utrzymuje zainteresowanie do samego końca.

"Podobno zdjęcia nie mają zapachu ani smaku. Jak to ująłeś? Niech sobie przypomnę... Zdjęcia to tylko pocztówki przesłane z wakacji, podczas gdy prawdziwe wspomnienia zachłannie trzymamy w sobie?"

"Czasem nadzieja to luksus głupców."

"W progu przyczepy usłyszała dobiegające gdzieś z oddali ujadanie deszczowego psa. Tym razem nie czuła przed nim strachu. Przez ostatnie miesiące nie tylko go oswoiła, lecz także niemal się z nim zaprzyjaźniła. Teraz miała wrażenie, że deszczowy pies jedynie ją przed czymś ostrzega. Jakby gdzieś w pobliżu działo się coś złego."

Myślę, że spodoba się miłośnikom kryminałów i thrillerów, szczególnie takich, gdzie sprawa prowadzona jest krok po kroku, a każda poszlaka wprowadza małe zamieszanie. Książka bardzo dobra, świetnie skonstruowana i napisana, a zagadka taka jak powinna być, czyli niejasna do końca.

7/10