"Ścigani" Marcel Moss

 

"Gdy Ignacy „Igi” Sznyder zatrudniał w swojej agencji detektywistycznej skompromitowaną dziennikarkę Sandrę Milton, nie przypuszczał, że ta decyzja odmieni jego życie. Początkowo chłodna i pełna napięcia relacja z czasem przerodziła się w wyjątkową więź.

Przez kolejne lata Igi i Sandra wspólnie rozwiązywali sprawy najbardziej tajemniczych zaginięć, jednocześnie próbując odzyskać bliskich, których odebrano im w okrutny sposób. W pewnym momencie uwierzyli, że najgorsze mają już za sobą. Wtedy do gry powrócił ich największy wróg.

Uprowadzenie Sandry wywraca świat Igiego do góry nogami. Zdeterminowany detektyw zrobi wszystko, by odnaleźć przyjaciółkę. W poszukiwaniach pomaga mu Lena – młodsza siostra Sandry, od lat marząca o zemście na ludziach, którzy zniszczyli jej życie. Nie wiedzą jednak, że ktoś od dawna obserwuje każdy ich ruch. Czyste zło wyszło z ukrycia i przygotowuje się do ostatecznego starcia.

CZY IGI, SANDRA I LENA ZDOŁAJĄ PRZETRWAĆ POLOWANIE, KTÓRE WŁAŚNIE SIĘ ROZPOCZĘŁO? I JAKĄ CENĘ BĘDĄ MUSIELI ZAPŁACIĆ, BY WRESZCIE ZAKOŃCZYĆ TEN KOSZMAR?"

Autor od pierwszych stron wrzuca czytelnika w sam środek wydarzeń i nie daje nawet chwili wytchnienia. Napięcie rośnie, atmosfera gęstnieje, a poziom okrucieństwa? Wysoki level to mało powiedziane. Potrafi on potrafi sprawić, że czytasz z szeroko otwartymi oczami, a jednocześnie zastanawiasz się, jak daleko jeszcze można przesunąć granicę ludzkiego zła.

"W życiu chodzi o to, żeby nawet z najbardziej chujowej sytuacji wyciągnąć coś pozytywnego."

"Gdy wychodził z gabinetu, czuł, że świat się zmienił. Nie dlatego, że pozbył się dwóch największych wrogów. Raczej dlatego, że już nikt nie stał między nim a rzeźnią, którą zamierzał rozciągnąć na całe imperium."

"Nie umiał sobie nawet wyobrazić, jaki koszmar zgotował jej Ratman. A mimo to nie złamała się i nie zdradziła bliskich. Już samo to dowodziło jej ogromnej siły ducha."

„Ścigani” to finał, który dostarcza tego, czego oczekiwałam: mnóstwa emocji, świetnie poprowadzonej intrygi i bohaterów, których los naprawdę obchodzi czytelnika. To satysfakcjonujące zakończenie całej serii. 

7/10

"Zły opiekun" Marcel Moss

 

"Są rany, które nigdy się nie zabliźniają. I zemsta, która domaga się finału.

Lipiec 2007 roku. Podczas szkolnego obozu nad Jeziorem Solińskim dochodzi do strzelaniny. Jeden z uczniów, Michał Kitler, zabija kilkanaście osób, po czym odbiera sobie życie. Do dziś nie wiadomo, skąd miał broń ani dlaczego posunął się do zbrodni. Tego samego dnia znika jedna z uczestniczek obozu – Klaudia Brzezinek. Jej ciała nigdy nie udaje się odnaleźć.

Kwiecień 2026 roku. Autor bestsellerowych reportaży Kornel Malicki przyjeżdża do Wołkowyi, niewielkiej wsi położonej nad Jeziorem Solińskim. Oficjalnie pracuje nad książką, która ma ukazać się w dwudziestą rocznicę masakry. Nieoficjalnie próbuje dowiedzieć się jak najwięcej o jednym z opiekunów obozu – człowieku, który może mieć związek z jego własną, mroczną przeszłością. Im głębiej Kornel zanurza się w wydarzenia sprzed lat, tym większe ściąga na siebie zagrożenie.

Niektórzy bowiem zrobią wszystko, by niewygodna prawda nigdy nie wyszła na jaw. Jest już jednak za późno."

Marcel Moss jak zwykle trzyma czytelników w niepewności do samego końca. Po przeczytaniu tego thrillera czytelnik pozostaje z refleksją nad wpływem nauczycieli na młodych ludzi, presją rówieśników, z jaką muszą się mierzyć oraz problemami z którymi często muszą radzić sobie sami.

"Część informacji, które podaje mi emerytowany dziennikarz, zdobyłem przed spotkaniem. Ale chodzi o coś innego - chcę usłyszeć, jak o tym mówi człowiek, który wtedy patrzył na te wydarzenia z bliska. I być może zauważył rzeczy, których nikt nie zapisał w artykułach."

"Mimo iż jestem na emeryturze, nie umiem przestać zbierać informacji. Niektóre sprawy po prostu zostają z człowiekiem. Nawet jeśli już dawno przestał o nie pytać."

"Największe bestie kamuflują się najlepiej."

Pomimo powagi tematu książkę czyta się ekspresowo i z ogromnym zaangażowaniem. Autor ma talent do tworzenia historii, którymi się żyje i ciężko się od nich oderwać. Bohaterowie mocni i wyraziści. Thriller psychologiczny przypominający, że przeszłość nigdy nie znika, a niektóre rany potrafią krwawić przez całe życie. Zakończenie z hasłem, że ciąg dalszy nastąpi było najgorszym, z czym autor mógł mnie zostawić. Nie pozostało nic jak cierpliwie czekać...

8/10

"Ego" Marcel Moss

 

"Bolesławcem wstrząsa brutalne morderstwo młodej kobiety, której zwłoki odnaleziono w odludnym miejscu. Szczególną uwagę zwraca wyryta na jej ciele litera „R” – taka sama, jaką przed laty pozostawiał na swoich ofiarach Roland Zydar, zwany Raptorem.

Choć od dekady przebywa za kratami, komisarz Błażej Heller i jego partnerka, Malwina Zygart, podejrzewają, że może mieć z tą zbrodnią coś wspólnego. Postanawiają więc się z nim skonfrontować. Nie wiedzą jednak, że Raptor tylko na to czeka.

Wkrótce przestępca wciąga ich w psychologiczną grę, która okazuje się szczególnie niebezpieczna dla Malwiny – jego biologicznej córki. Kobieta, która wstąpiła do policji, by zerwać z trudną przeszłością, znów musi stanąć twarzą w twarz z człowiekiem, od którego przez całe życie próbowała się odciąć.

Tymczasem w mieście zostają odnalezione kolejne zmasakrowane zwłoki. Walcząc z czasem, Błażej i Malwina próbują ustalić, czy Raptor naprawdę działa zza krat, czy może ktoś uwierzył, że jest w stanie mu dorównać. A może nawet go prześcignąć."

Bardzo lubię, gdy Pan Autor wodzi czytelnika za nos. A Marcel Moss jesr w tym mistrzem. Dostajemy tu kolejną odsłonę krwawego Bolesławca. Jak "Alter" nie do końca podpasował mi klimatem, tak "Ego" już zdecydowanie bardziej. 

"Bo widzisz, w życiu nie chodzi o to, żeby samemu dźwigać ciężar. Trzeba go dzielić z innymi, wtedy na każdego przypada mniej."

"Prawda jest taka, że w każdym z nas drzemie potwór. Niektórym jednak udaje się go lepiej kontrolować."

"To nie kwestia optymizmu, a brutalnej prawdy o tym świecie. Bo widzisz: miłość potrafi zaślepić nawet najsilniejszych. Ale prędzej czy później kurtyna opada, a nam ukazuje się cała brzydota drugiej osoby."

To książka duszna, mroczna i czasem brutalna. Spodobało mi się to, że Marcel Moss nie skupił się wyłącznie na samej zagadce kryminalnej. Prawdziwy ciężar tej książki leży w psychice bohaterów. W traumach, lękach, obsesjach i pytaniu, jak bardzo przeszłość potrafi zatruć człowieka. Naprawdę zapada w pamięć.

7/10

"W obronie męża" Marcel Moss

 

"Czy można obronić męża, gdy wszystko wskazuje na jego winę? Kim naprawdę jest człowiek, z którym dzieliła życie? I jak daleko sięga mrok, który przez lata skrzętnie ukrywał?

Laura i Szymon wierzą, że wygrali los na loterii. Tworzą zgodną parę i odnoszą sukcesy zawodowe – ona prowadzi popularną restaurację, a on jest szanowanym przedsiębiorcą. Jedyne, czego brakuje im do pełni szczęścia, to dziecko. Gdy po długim procesie adopcyjnym przyjmują pod swój dach sześcioletnią Amelkę, są przekonani, że ich życie wreszcie stanie się kompletne.

Sielanka trwa jednak tylko kilka tygodni. Pewnego dnia Amelka mówi Laurze w tajemnicy coś, co zmienia wszystko. Laura, która dotąd bezgranicznie ufała mężowi, zaczyna dostrzegać rysy na jego nieskazitelnym wizerunku.

Gdy sekret wychodzi na jaw, a media rozpoczynają bezlitosną nagonkę, Szymon znika, zostawiając Laurę samą z pytaniami, strachem i coraz mroczniejszymi faktami z jego przeszłości.

Zdesperowana kobieta postanawia za wszelką cenę dotrzeć do prawdy – nawet jeśli oznacza to konfrontację z traumami, o których nikt nie chciał mówić."

To nie jest książka dla osób o słabych nerwach. To studium nienawiści, która trawi wszystko na swojej drodze. Marcel Moss po raz kolejny udowodnił, że potrafi wejść do głowy czytelnika i zostawić tam totalny bałagan.

"[...] a jeśli to, czego tak bardzo nie chcemy stracić, wymknie się nie przez naszą nieuwagę, ale przez zagrożenie, którego jeszcze nie dostrzegamy?"

"Mówię sobie, że to tylko słowa. Lecz słowa, wiem to aż za dobrze, mają wagę cegieł. Budują, ale i niszczą. Czasem wystarczy jedno nieodpowiednie, by cała mozolnie stawiana konstrukcja rozpadła się jak domek z kart."

"Czasem mam wrażenie, że nieustannie trzeba się tłumaczyć z tego, że coś się udało. Że duma jest grzechem. Trzeba umniejszać swoje zasługi, przepraszać za bycie ambitnym i żartować z siebie, by nie wyjść na „zadufańca”."

"Wiele kobiet odczuwa dziś presję na macierzyństwo. Zachodzą w ciążę wbrew sobie, byle tylko zadowolić swoich bliskich i wyzbyć się wrednych komentarzy ze strony koleżanek, które zostały matkami."

Jest to książka, w której nic nie jest takie jakby mogło się wydawać. To thriller psychologiczny oparty na tajemnicy i niepewności. Historia rozwija się spokojnie, ale z każdą kolejną stroną pojawia się coraz więcej pytań. To historia o zaufaniu, tajemnicach i o tym, jak łatwo może rozpaść się życie, które z pozoru wydawało się idealne. Polecam!

8/10

"Schron" Marcel Moss

 

"Nad Runowem szaleje potężna burza. Mieszkańcy wsi wierzą, że to efekt słowiańskiego „czarciego wesela”, gdy demony bawią się na niebie, zsyłając ludziom obłęd i śmierć.

Następnego dnia komisarz Sambor Malczewski wraz ze swoim psem, Terrorem, przeszukują las. W starym, powojennym schronie natrafiają na ludzkie szczątki. Szybko okazuje się, że należą one do Beaty i Juliana Wilczków oraz ich córki Klary – rodziny, która zaginęła bez śladu dwadzieścia lat wcześniej.

Malczewski przypuszcza, że za ich śmierć może odpowiadać Andrzej Robotnik – mężczyzna, który przed laty zamordował żonę, syna i teściową, po czym uciekł w głąb Puszczy Gorzowskiej.

Wkrótce dochodzi do kolejnego makabrycznego morderstwa, a wśród mieszkańców Runowa wybucha panika.

Co tak naprawdę wydarzyło się w starym schronie?

Czy Wilczkowie padli ofiarą zbiegłego mordercy?

I kto dziś sieje grozę wśród mieszkańców, kiedy demony z nieba już ucichły, lecz te ludzkie dopiero się budzą?"

Ta seria Marcela jest jedną z moich ulubionych i na pewno nie jestem obiektywna w ocenie jej. Autor porusza w tej części wiele różnych wątków - morderstwo, słowiańskie wierzenia, przekręty finansowe i tragedie kilku rodzin. Są również wydarzenia sprzed 20 lat. I to właśnie te wydarzenia z przeszłości najbardziej mnie zszokowały. To mocna i wstrząsająca historia, która wzbudza sporo emocji i niedowierzanie.

"[...] uświadomił sobie, jak piękne, a zarazem kruche potrafi być życie. Choćbyśmy nie wiadomo jak o nie dbali, wystarczy jedna niewłaściwa osoba, by wszystko legło w gruzach."

"Skoro i tak nie uda mu się uniknąć odpowiedzialności, to nie widział sensu w dalszym życiu. Nie chciał do śmierci gnić za kratami i czuć się wyrzutkiem społeczeństwa. Wolał odejść na własnych warunkach."

"Musiał przeżyć. Jego śmierć oznaczałaby triumf zła. Nie zamierzał do tego dopuścić."

"Mówiłem to już wiele razy, ale powtórzę: człowiek to najgroźniejszy drapieżnik na tej planecie. I posiadam na to dowód."

Jest mrocznie i duszno od emocji. Autor już od pierwszych stron sprawia, że książkę dosłownie się pochłania. Fabuła wciąga, a rozwiązanie sprawy pozostaje z czytelnikiem na długo. Polecam zdecydowanie.

8/10

Spotkanie Autorskie

Za co kocham moją Bibliotekę? Ano, między innymi, za spotkania autorskie. Dziś był u nas Marcel Moss. <3

Fajny, młody gość (nie sądziłam, że aż TAK MŁODY). Na spotkanie umówiłam się z Przyjaciółką (swoją drogą - ja Ją zaraziłam Marcelem Mossem, a ona mnie jutrzejszym gościem naszej Biblioteki). Przyszłam wcześniej. Dochodzę do Biblioteki i przez szklane drzwi już widzę Pana Autora (nie wiem, dlaczego, ale od jakiegoś czasu mówiąc lub pisząc o Marcelu Mossie - mówię lub piszę per Pan Autor). Ale co ja miałam do stracenia, przecież to też człowiek. Poza tym na swojej drodze spotkał już tylu swoich czytelników (a jeszcze więcej spotka), że nawet jak się zbłaźniłam, to mnie nie zapamięta, nie ma szans.

Jeszcze więc przed oficjalnym spotkaniem poznałam Pana Autora i uścisnęłam mu dłoń. Do tej poty wydawało mi się, że jest nieco niższy - ale tu przecież nie o wzrost chodzi. 

Samo spotkanie autorskie? Przyjemnie było posłuchać, jak Pan Autor odpowiada (lub nie) na pytania Prowadzącego to spotkanie lub czytelników. W sumie urocze było to, jak odbiegał od tematu odpowiadając na pytania - nie było prostych i szybkich odpowiedzi, po których czasami, u innych Autorów, zdarzały się krótkie chwile milczenia i ciszy. Nie było czuć skrępowania i zawstydzenia. Luźne opowieści i rozmowy, jakby ze znajomymi przy kawce czy herbatce. Nie było czuć wyższości. 

Przez ostatnie 1,5 roku przeczytałam większość powieści autorstwa Mossa (poza literaturą dla młodzieży). Podoba mi się styl, w jakim pisze Autor i klimat, jaki tworzy. Lubię zanurzać się w jego twórczości. I dziś pozazdrościłam lekko, że są osoby, które mają szansę przeczytać te powieści, zanim one się ukażą. Ale tylko trochę i potrafię być cierpliwa - poczekam na każdą kolejną.

Był moment, kiedy nadrabiałam powieści Mossa, że wyskoczy mi on zaraz z lodówki, że będę czuła przesyt jak swojego czasu z powieściami Remigiusza Mroza. Poniekąd więc dobrą jest wiadomość, że kolejna książka wyjdzie dopiero w przyszłym roku - mam czas na odetchnięcie, poczytanie innych Autorów i na zatęsknienie za Marcelem. Dobry deal.

A tymczasem do łóżka z kolejnym audiobookiem, skoro nabyłam też kod biblioteczny do Empik GO.

Dobranoc.

A jutro kolejne spotkanie autorskie. Z kim? O tym będzie jutro. :)

"Alter" Marcel Moss

 

"Jakub Krause cierpi na nietypową przypadłość – w każdą sobotnią noc, punktualnie o północy, traci przytomność i budzi się jako jeden z najokrutniejszych seryjnych morderców w historii. Przez całą niedzielę poluje na ofiary, a gdy w poniedziałek rano odzyskuje świadomość, nie potrafi sobie przypomnieć niczego z ostatniej doby.

W Bolesławcu zostają znalezione zmasakrowane zwłoki Kai Rzeplińskiej z listem zawierającym słowa Teda Bundy’ego, a sprawę przejmuje komisarz Błażej Heller. Do pomocy dostaje młodszą aspirant Malwinę Zygart, córkę słynnego seryjnego zabójcy, Raptora. Dziesięć lat wcześniej Raptor odebrał Hellerowi żonę, dlatego mężczyzna nie ufa partnerce.

Gdy jednak dochodzi do kolejnych brutalnych morderstw, oboje muszą połączyć siły, by powstrzymać rosnącego w siłę potwora."

Rzadko kiedy podchodzę krytycznie do książek, zazwyczaj na wiele rzeczy przymykam oko, ale ta książka Mossa to jednak wychodzi poza to, co sprawia mi przyjemność z czytania/słuchania. Pomysł na fabułę naprawdę miał duży potencjał, ale został moim zdaniem totalnie zmarnowany.

"Jeśli znowu posunąłem się do najgorszego, to muszę znaleźć ciało i ukryć je tak, by nikt nigdy go nie znalazł. W przeciwnym razie będę miał przejebane."

"Gdy myślę o ostatnich godzinach, w głowie mam czarną dziurę. Zupełnie jakby mój mózg postanowił oszczędzić mi brutalnych szczegółów. Zdążyłem już zauważyć, że pamięć urywa mi się dokładnie przed północą. Schemat powtarza się co tydzień, a ja nie mogę zrobić nic, by jakoś temu zapobiec."

"Mój alter, bo chyba tak zacznę go nazywać, odważnie posuwa się coraz dalej. Czas ukrócić jego mordercze zapędy. Znajdę sposób, by w przyszłą niedzielę nikomu nie spadł włos z głowy."

"Dotychczas nie uważałem się za winnego tych zbrodni. Tłumaczyłem sobie, że nie mogę odpowiadać za to, co robi moje ciało, gdy kontroluje je inny umysł."

Jak dla mnie ten kryminał to totalna abstrakcja, słuchałam i czekałam, kiedy już się to skończy. Nie przypadł mi do gustu, ani trochę. Warto przeczytać/wysłuchać, jak każdą książkę Mossa - mnie jednak nie chwyciła za serce. Nie musiała.

6/10

"Dom do wynajęcia" Marcel Moss

 

"Mamy trzy dni na podjęcie decyzji. Inaczej rezerwacja przepadnie” - słyszy Amanda od Vincenta, gdy ten pokazuje jej ofertę wynajmu nowoczesnego domu u podnóży gór. Początkowo kobieta nie jest przekonana do wyprowadzki z dużego miasta. Partner przekonuje ją jednak, że zmiana otoczenia pomoże im umocnić ich związek.

Wkrótce zakochani wprowadzają się do ogromnej, otoczonej lasem posiadłości. Przez pierwsze tygodnie Amanda oswaja się z nową rzeczywistością i zaprzyjaźnia z mieszkającą w domu obok parą. Gdy zaczyna wierzyć, że wszystko zmierza ku dobremu, dzieje się coś, co zapoczątkowuje bieg nieprzewidzianych zdarzeń.

Amanda musi stawić czoła nie tylko czyhającemu za murami domu zagrożeniu, ale i własnym kłamstwom. Szybko przekonuje się, że nawet najlepsze zabezpieczenia domu nie uchronią jej przed błędami przeszłości i okrutną prawdą. A ta pod żadnym pozorem nie może wyjść na jaw.

TEN PIĘKNY, NOWOCZESNY DOM MIAŁ BYĆ DLA NAS AZYLEM. A STAŁ SIĘ PRZEKLEŃSTWEM."

Marcel Moss jak zwykle utrzymuje napięcie i ciekawość fabuły od pierwszej strony. Byłam pewna, że już żadna książka mnie nie zaskoczy, a tu proszę. Niesamowita gra psychologiczna wciągnęła mnie na tyle, że czytałam książkę bez przerwy. No kocham Pana Autora.

"Ten pięk­ny, no­wo­cze­sny dom miał być dla nas azy­lem. A stał się prze­kleń­stwem."

"Mamy rów­no­upraw­nie­nie. Nie widzę nic złego w tym, że cza­sem to ko­bie­ta przejmuje ini­cja­ty­wę."

"To nawet do­brze. Lubię cię pi­ja­ną. Przemie­niasz się wtedy w słod­ką flir­cia­rę."

"To nie on robi mi łaskę. To ja roz­da­ję tu karty. I tak się skła­da, że dys­po­nu­ję jeszcze pa­ro­ma asami w rę­ka­wie."

Thriller taki, jaki lubię najbardziej, klimatyczny i zaskakujący. Atmosfera gęstnieje, akcja się rozkręca, bohaterowie są autentyczni, a zakończenie w 100% satysfakcjonujące. Świetna to była książka, po prostu. Ze świetnymi, choć bolesnymi rozdziałami z przeszłości, gdzie po raz kolejny Autor porusza trudne tematy. Polecam.

8/10

"Porzucone dziecko" Marcel Moss

 

"KOCHAM CIĘ. NAJBARDZIEJ NA ŚWIECIE. I PRZEPRASZAM”.

Rok 1991. Późną nocą kierowca spostrzega błąkającego się przy jezdni małego chłopca i wzywa pomoc. Mimo intensywnych poszukiwań nie udaje się odnaleźć jego rodziców. Chłopiec trafia do pobliskiego sierocińca.

Rok 2025. Autor bestsellerowych reportaży, Kornel Malicki, przybywa z rodziną do Cisowic – urokliwej miejscowości u podnóża Bieszczad. Liczy, że pobyt wśród natury i opieka specjalistów z miejscowej kliniki pomoże jego żonie w walce z ciężką chorobą. Bliscy nie wiedzą jednak, że za podróżą kryje się także inny cel: od lat pielęgnowane przez Kornela pragnienie zemsty.

Mężczyzna pamięta traumatyczne przeżycia z dzieciństwa, które odcisnęły piętno na jego dalszym życiu. Dręczony demonami przeszłości od dawna marzył o wyrównaniu rachunków. Teraz, gdy wreszcie nadarzyła się okazja, nie cofnie się przed niczym, by wymierzyć sprawiedliwość.

„TO, CO ODE MNIE USŁYSZAŁAŚ, TO ZALEDWIE WIERZCHOŁEK GÓRY LODOWEJ. NADSZEDŁ CZAS ZEMSTY”."

Marcel Moss nie zawodzi. Raz za tematy, które porusza w swoich książkach, a dwa za to, jak drobiazgowo do nich podchodzi. Każda z jego książek jest z gatunku tych, obok których nie można przejść obojętnie.

"Walka o sprawiedliwość nie jest aktem agresji..."

"To niewiarygodne, jak bardzo nie znamy tych, których kochamy."

"Dziecko zawsze będzie dla matki centrum wszechświata..."

"Obiektywnie zakładam, że mój mózg lubuje się w zadawaniu sobie bólu."

Autor jak zwykle sięga po trudne tematy - traumę, samotność i obsesję zemsty - i pokazuje, jak doświadczenia z dzieciństwa mogą zaważyć na całym życiu. Jednym z najmocniejszych elementów powieści są retrospekcje – bolesne obrazy z dzieciństwa, które odsłaniają korzenie lęków i obsesji bohatera. Wszystko to prowadzi do refleksji nad tym, jak odpowiedzialną i trudną rolą jest rodzicielstwo.

8/10

"Sekret mojej córki" Marcel Moss

 

"Greta od lat żyje w cieniu despotycznego męża, który nie docenia jej starań i zarzuca ją kolejnymi obowiązkami. Po jednej z wielu awantur zrezygnowana kobieta decyduje się na wyprowadzkę. Nie przypuszcza, że upokorzony mężczyzna posunie się do wszystkiego, byle tylko wyrównać z nią rachunki.

Wkrótce opuszczona przez wszystkich i nękana przez męża Greta decyduje się odnaleźć porzuconą przed szesnastoma laty córkę. Ma nadzieję, że uda jej się naprawić błędy przeszłości i zbudować z dziewczyną więź. Nie wie jednak, że wkraczając do jej życia, ześle niebezpieczeństwo na nie obie.

Greta staje przed trudną decyzją: czy powinna zanurzać się w przeszłości, by zagłuszyć samotność? W pewnym momencie jest jednak za późno na wycofanie się. Decyzje kobiety zapoczątkowują bieg zdarzeń, które okazują się tragiczne w skutkach."

Można polecić rodzicom, którzy zmagają się ze swoimi nastolatkami i kobietom, które mogą odnaleźć siebie w głównej bohaterce i zacząć działać. Marcel Moss po raz kolejny sięga po tematykę na pograniczu thrillera psychologicznego i dramatu rodzinnego.

"Czasem najtrudniejsze kroki nie dają natychmiastowej ulgi, bo przeszłość przyciąga nas mocniej, niż mogliśmy się spodziewać."

"Lepiej brnąć w nieznane, które może okazać się piękne, niż ze strachu trwać przy czymś, co nie daje nam szczęścia."

"Jestem tak wyczerpana, że nie czuję już nawet winy z powodu tego, że przestałam spełniać oczekiwania innych."

"Kiedyś naprawdę czułam się piękna. Teraz widzę tylko kobietę, która chce dociągnąć do następnego dnia."

Jest to powieść poruszająca ważne, trudne tematy w sposób skłaniający do refleksji. To nie tylko ciekawy thriller psychologiczny, ale coś więcej. Coś, co każe nam się na chwilę zatrzymać w świecie, który wywiera na nas stale presję i twierdzi, że nie jesteśmy wystarczający. Polecam!

8/10

"Zapomniani" Marcel Moss

 

"Gdańsk, 1985 rok. Biznesmen Erwin Ratman znika w tajemniczych okolicznościach wraz z żoną Katarzyną i dwojgiem dzieci. Śledczych niepokoi fakt, że zaginieni pozostawili w domu wszystkie swoje rzeczy – jakby opuścili go w pośpiechu, zamierzając wkrótce wrócić.

Blisko czterdzieści lat później, podczas rozbiórki słynnego sopockiego klubu Kormoran, zostają odkryte szczątki dwóch dorosłych osób. Badania genetyczne potwierdzają, że jedna z ofiar to Katarzyna Ratman.

Wkrótce do warszawskiej Agencji Poszukiwań Osób Zaginionych „ECHO” zgłasza się siostra zmarłej, Anna. Jest przekonana, że dzieci Ratmanów wciąż żyją – i że jeśli ktoś może je odnaleźć, to tylko Igi Sznyder i Sandra Milton.

Detektywi niechętnie podejmują się sprawy i wyruszają do Trójmiasta. Szybko przekonują się, że niektóre tajemnice z przeszłości lepiej pozostawić w spokoju. Ale jest już za późno.

DAWNO ZAPOMNIANE ZŁO WŁAŚNIE POWRÓCIŁO..."

Cóż za powieść! Marcel Moss nie zawodzi, jego książki można brać w ciemno z gwarancją, że będzie się działo i w jakiś sposób zryje nam głowę. Autor nie powiela schematów i każda część jest czymś nowym, zaskakującym, a przy tym tak samo pochłaniającym jak poprzednie historie.

"To wtedy po raz pierw­szy zro­zu­mia­ła, że mając nad kimś wła­dzę, dźwi­ga się na bar­kach ol­brzy­mią od­po­wie­dzial­ność za tę osobę. Bar­dzo łatwo bo­wiem mogła wy­rzą­dzić nie­po­trzeb­ną krzyw­dę. A nie ma nic gor­sze­go niż ra­nie­nie tych, któ­rym na nas za­le­ży."

"Rat­man uświa­do­mił sobie, że suk­ces nie zna li­mi­tu. Za­wsze można osią­gnąć wię­cej."

Ostrzeżenie. Książka nie dla wrażliwców! Zawiera drastyczne sceny gwałtu, tortur i przemocy psychicznej. Mocne strony w powieści to napięcie jak w kryminale dokumentalnym, przenikliwość psychologiczna postaci, realizm mafijnego świata lat 80. Marcel Moss mistrzowsko gra emocjami.

8/10

"Wymarzona rodzina" Marcel Moss

 

"38-letnia Clarice wiedzie życie, o którym zawsze marzyła: ma kochającego męża Federico, duży dom i pracę, która sprawia jej satysfakcję. Spełnia się też jako mama małej Jenny. Gdy pewnego dnia wyznaje mężowi, że znów jest w ciąży, oboje nie posiadają się ze szczęścia.

Clarice wierzy, że nikt i nic nie będzie w stanie zburzyć jej poukładanego życia. Istnieje tylko jeden problem: to wszystko dzieje się wyłącznie na ekranie jej smartfona. A konkretnie w aplikacji MyDreamFamily pozwalającej użytkownikom tworzyć symulacje idealnego życia. Prawdziwa Clarice nienawidzi swojego nieporadnego męża, wścibskich teściów i stresującej pracy kuratora rodzinnego. Początkowo traktuje MyDreamFamily jako sposób na ucieczkę od trudnej codzienności. Z czasem jednak wirtualny świat zaczyna jej zastępować prawdziwe życie.

Clarice czuje, że jeśli nie zrezygnuje z Federico, zatraci się w symulacji i zniszczy prawdziwą rodzinę. Co jednak zrobi, gdy jej internetowy mąż zaproponuje, by wyszli ze swoim związkiem poza ekrany smartfonów?"

Czytając tę powieść Mossa miałam takie "o rany, trochę śmieszno, trochę straszno...". Z jednej strony się człowiek zastanawia, na ile można się wciągnąć w takie wirtualne gry, a z drugiej jednak ma świadomość, że łatwo i jakie to bywa niebezpieczne... Jak łatwo ulec iluzji, kiedy człowiek czuje się zupełnie samotny?

"Moja żona jest dla mnie wszyst­kim. Za­wsze li­czy­ła się tylko ona. Cza­sem prze­ra­ża mnie to, jak bar­dzo się od niej uza­leż­ni­łem. Jest wodą, a ja rybą. Ona bez pro­ble­mu sobie beze mnie po­ra­dzi. Ja bez niej nie ist­nie­ję."

"Twoje za­in­te­re­so­wa­nie, czu­łość i tro­ska co­dzien­nie wy­wo­ły­wa­ły sze­ro­ki uśmiech na mojej twa­rzy i sta­no­wi­ły dowód na to, że naj­pięk­niej­sze rze­czy przy­tra­fia­ją nam się wtedy, kiedy tra­ci­my na­dzie­ję. Spra­wi­łeś, że od­zy­ska­łam wiarę w sens życia."

"Jeśli stu­denc­kie sza­leń­stwo cze­goś mnie na­uczy­ło, to tego, że męż­czyź­ni dzie­lą się na dwie grupy: tych, któ­rzy za­pew­nią ko­bie­cie cały wa­chlarz do­znań, i tych, dla któ­rych bę­dzie ona kimś wię­cej niż prze­lot­nym epi­zo­dem."

"Nie za­cho­wuj się jak na­iw­ne dziec­ko, które wie­rzy, że lu­dzie za­wsze do­trzy­mu­ją obiet­nic."

Książka, które uderza swoją autentycznością. I świadomością, jak łatwo ulec "pokusie", jak łatwo się zatracić w wirtualnym świecie. Świetnie odzwierciedla czasy, w jakich przyszło nam żyć. Dodatkowym plusem jest zakończenie, którego zupełnie się nie spodziewałam, a które wiele wyjaśniło. Panie Autorze, jest Pan niesamowity!

8/10

"Przeklęci" Marcel Moss

 

"Rok 1951. W położonym między Tatrami i Pieninami malowniczym Polskim Spiszu dochodzi do tragicznego pożaru kaplicy, w którym giną wychowankowie miejscowego sierocińca. Podpalenia dokonuje ich opiekunka, znana z brutalnych metod wychowawczych siostra Felicja Roman, która po wszystkim popełnia samobójstwo.

Rok 2021. Podróżujący po Spiszu Michał Korcz udaje się samotnie do pobliskiego lasu, z którego już nie wraca. Śledczy sądzą, że chciał odwiedzić znajdujące się tam ruiny kaplicy i oddać cześć ofiarom w 70. rocznicę tragedii. Miejscowi zaś wierzą, iż padł ofiarą ciążącej na tej okolicy klątwy.

Gdy policyjne śledztwo nie przynosi rezultatu, zrozpaczona matka Michała zwraca się o pomoc do prowadzonej przez Ignacego „Igiego” Sznydera i Sandrę Milton agencji „ECHO”.

Detektywi podejmują się zlecenia i wraz z nową pracownicą, błyskotliwą Amelią „Velmą” Rutką, stawiają czoła demonicznej legendzie o Siostrze Diabeł. Im głębiej zanurzają się w przeszłość, tym więcej odkrywają przerażających faktów.

JESTEM NAJWIĘKSZYM ZŁEM, A MOJE MIEJSCE JEST W PIEKLE. TO JA JESTEM PRZEKLĘTA. NIE WY."

Nad twórczością Mossa nie ma co się rozwodzić. Wszedł do czołówki polskich autorów ostatnich lat z przytupem. A jego płodność twórcza jest niezrównana. Ciekawe, ile jeszcze pomysłów skrywa jego organ pod czaszką...

"Uwa­żam, że Bóg kocha wszyst­kich ludzi i chce dla nich jak naj­le­piej, ale w nie­któ­rych przy­pad­kach nawet on nie jest w sta­nie sprzeciwić się szatanowi."

"Tra­gicz­na śmierć ro­dzi­ców po­cią­gnę­ła za sobą ko­lej­ne dra­ma­ty, które ode­bra­ły dziew­czyn­ce god­ność i do­pro­wa­dzi­ły ją na skraj wy­trzy­ma­ło­ści fi­zycz­nej i psy­chicz­nej."

"Moje życie pry­wat­ne nie ist­nie­je, a w domu cze­ka­ją na mnie je­dy­nie kwiat­ki, które wy­star­czy pod­lać raz na ty­dzień."

Kolejna powieść, która wywarła na mnie ogromne wrażenie i kolejna, która będzie mi się kotłować w głowie jeszcze jakiś czas. Czy Szanowny Pan Autor nie mógłby normalnie? Nie, bo nie byłby sobą... To, w jaki sposób zbudowane jest napięcie, jak czytelnika Autor wodzi za nos, jakie serwuje nam zakończenie... Ciekawe, czy pisząc o piekle oswaja temat, bo się tam znajdzie za te zabawy z nami, czytelnikami? ;) No to, co się w tej małej główce dzieje, to to przechodzi wszystko.

8/10

"Pamiętnik lokatorki" Marcel Moss

 

"Julia wierzy, że przeprowadzka do dużego miasta spełni jej marzenia o lepszym życiu. Szybko poznaje mężczyznę, który obiecuje jej szczęśliwą przyszłość. Skuszona jej wizją, angażuje się w związek, ignorując wszelkie ostrzeżenia.

Cztery lata później, po bolesnym rozstaniu, pragnie znów zacząć od nowa. Trafia na ofertę wynajmu pokoju w starej kamienicy – cena jest kusząca, a otoczenie wydaje się idealnym miejscem na nowy start.

Julia stopniowo aklimatyzuje się w nowym miejscu, nawiązując więź ze swoją tajemniczą współlokatorką, Vanessą. Pewnego dnia dziewczyna w zaufaniu wyjawia jej swoją mroczną historię. Kilka dni później zostaje brutalnie zamordowana we własnym łóżku przez nieznanego sprawcę.

Początkowo Julia chce jedynie zapomnieć o tragedii i ruszyć dalej. Wszystko zmienia się, gdy w piwnicy znajduje pamiętnik należący do Vanessy i odczytuje słowa zapisane tuż przed jej śmiercią. Julia zdaje sobie sprawę, że poznając ten szokujący sekret, sprowadziła na siebie niebezpieczeństwo. Teraz musi za wszelką cenę dopaść zabójcę Vanessy, zanim on dopadnie ją."

Tak, Moss nie bierze jeńców i nikogo nie oszczędza. To, jak on rozkręca fabułę, jak tworzy intrygi, to jakiś kosmos. To jest fascynujące, co dzieje się w głowie Autora i jakie on może jeszcze nam książki napisać.

"To, że miesz­ka­my razem, nie ozna­cza, że mu­si­my się od razu przy­jaź­nić. Pod­sta­wo­wa re­gu­ła brzmi: sza­nuj drugą osobę i nie utrud­niaj jej życia."

"Mówią, że życie bez mi­ło­ści nie jest kom­plet­ne. Może to i praw­da, ale przy­naj­mniej czło­wiek nie musi aż tak cier­pieć."

"Kom­plet­nie stra­ci­łem nad sobą kon­tro­lę. To wszyst­ko przez sa­mot­ność. Nie przy­pusz­cza­łem, że okaże się ona tak bo­le­sna. Nawet w tym wieku…"

"Jesteśmy sobie pisani. Niestety krążące wokół nas sępy uważają inaczej. I nie spoczną, dopóki nas nie rozdzielą."

Bardzo dobrze i szybko się czyta. Uwielbiam styl, w jakim Autor pisze i klimat, jaki tworzy w swoich książkach. I mimo że Moss pisze kryminały czy thrillery - nie zostawia czytelnika bez refleksji. Zawsze z jego książek można coś dla siebie "wyciągnąć". 

7/10

"Przepraszam" Marcel Moss

 

"W uporządkowane życie Tessy i Mariusza wkrada się chaos, gdy ich pięcioletnia córka zostaje porwana, a następnie brutalnie zamordowana przez nieznanego sprawcę. W trakcie żmudnego policyjnego śledztwa wspierają ich najlepsi przyjaciele – Julita i Ben.

Julita wierzy, że ma wszystko, czego potrzeba jej do szczęścia: kochającego męża, satysfakcjonującą pracę i upragnionego synka. Pewnego dnia wraca do pustego domu i znajduje na stole kartkę, na której widnieje jedno słowo: „PRZEPRASZAM”. Początkowo bagatelizuje wiadomość. Wkrótce jednak nachodzi ją nieznajomy, który wyjawia jej szokujące fakty na temat Bena.

W jednej chwili spokojne, przewidywalne życie Julity wywraca się do góry nogami. Zdesperowana kobieta, w tajemnicy przed policją, rozpoczyna poszukiwania męża i próbuje zdobyć odpowiedzi na dręczące ją pytania. W tym celu zanurza się w mroczną, krwawą przeszłość Bena…

KIM TAK NAPRAWDĘ JEST CZŁOWIEK, KTÓREMU JULITA BEZGRANICZNIE UFAŁA?

DLACZEGO ZNIKNĄŁ?

I JAKIE MA TO POWIĄZANIE Z BRUTALNYM MORDERSTWEM TROJGA DZIECI SPRZED 22 LAT?"

Po pierwsze - okładka. Wpada w oko i intryguje. Po drugie - opis na okładce. Po trzecie - sam Pan Autor. Czy może być lepiej? Otóż może. Autor wspina się na wyżyny swoich możliwości. Z każdą swoją powieścią zaskakuje coraz bardziej. I to zakończenie... No kolejny Mistrz! :)

"Dla­cze­go życie jest tak okrut­ne? W jed­nej chwi­li wy­da­je ci się, że masz wszyst­ko, a w dru­giej pa­trzysz, jak twoje plany i ma­rze­nia od­la­tu­ją na wie­trze ni­czym na­sio­na mle­cza."

"Od męż­czy­zny ocze­ku­je się, że za­wsze bę­dzie opar­ciem dla swo­jej part­ner­ki. Za­po­mi­na się o tym, że my też je­ste­śmy tylko ludź­mi. Im dłu­żej za­ci­ska­my zęby, tym moc­niej się one ście­ra­ją, aż w końcu nie­wie­le z nich zo­sta­je. Nie można nam od­bie­rać prawa do chwi­li sła­bo­ści."

"To takie straszne, gdy jedna z najbliższych ci osób tak cierpi, a ty możesz jedynie trzymać ją za rękę i pocieszać, choć wiesz, że już nigdy nie będzie normalnie."

Zagmatwana i szokująca historia. Trudne sprawy i autentyczni bohaterowie - to chyba największe atuty powieści Mossa. Nieoczekiwane zwroty akcji i napięcie, które rośnie z każdą stroną nie pozwalają, by tę powieść odłożyć, zanim jej się nie przeczyta do końca. Jak dla mnie - książka na jedną noc. Ale ta powieść na pewno nie jest dla osób nadwrażliwych. Jednak ja... Uwielbiam ten styl i klimat, jaki tworzy Autor. 

8/10

"Polana" Marcel Moss

 

"Mieszkańcami wsi Runowo położonej w sąsiedztwie Puszczy Gorzowskiej wstrząsa zaginięcie Artura Krynickiego.

Mężczyzna wyszedł pewnego wieczoru z domu i już nie wrócił. Jednym z głównych podejrzanych staje się lokalny biznesmen, u którego Krynicki miał niespłacony dług. Ten jednak nie przyznaje się do winy.

Miesiąc później z pobliskiej rzeki zostają wyłowione zwłoki kobiety. Śledczy przypuszczają, że należą do skonfliktowanej z mieszkańcami wsi Lilii Malczewskiej. Uznawana za nawiedzoną kobieta od dawna żyje na uboczu i nie utrzymuje z nikim kontaktu.

Wkrótce do Runowa przybywa Sambor Malczewski – brat bliźniak Lilii, który od blisko trzydziestu lat nie miał z nią kontaktu. Były policjant niechętnie podejmuje się rozwiązania zagadki śmierci siostry. Im bardziej zagłębia się w jej przeszłość, tym więcej szokujących faktów odkrywa.

Czego nie mówią Malczewskiemu mieszkańcy Runowa?

Jaki związek ze śmiercią Lilii ma rodzinna tragedia sprzed lat? I jakie tajemnice skrywa pewna polana w mrocznym lesie, do którego ludzie tak bardzo boją się wchodzić?"

Książka, której nie da się odłożyć. Książka, która wywołuje milion różnych emocji i przemyśleń. Książka trzyma w napięciu praktycznie przez cały czas.

"Z doświadczenia wiem, ze w życiu trzeba mieć zajęcie. Bezczynność zabija."

"Dopóki wierzysz, że możesz, to naprawdę jesteś w stanie dokonać wszystkiego."

"Lu­dziom od dziec­ka wma­wia się, że ro­dzi­na jest najważniejsza i choć­by nie wiado­mo co się dzia­ło, musi się za­wsze wspie­rać. A potem niektó­rzy la­ta­mi trzy­ma­ją się toksycz­nych krew­nych, gniją od środ­ka, aż wresz­cie koń­czą z pętlą na szyi lub pod­cię­ty­mi ży­ła­mi."

"Wiesz, jacy są ludzie. Nikt nic nie wie, ale każdy musi się wypowiedzieć."

To doskonała propozycja dla miłośników kryminałów, ale także dla tych, którzy lubią zanurzyć się w świat pełen napięcia, tajemnic i nieoczekiwanych zwrotów akcji. W powieści przewijają się lokalne legendy o lesie pełnym groźnych demonów. Porywająca historia, zdecydowanie.

7/10

"Grota" Marcel Moss

 

"Gdy w mrocznym lesie Runowskim zostaje odnalezione poćwiartowane ciało 14-letniego Marcina Służewskiego, mieszkańcy pobliskiej wsi wpadają w panikę. Pojawiają się głosy, że mordu dokonał słowiański demon Strzyga, który raz w roku wychodzi z ukrycia i poluje na ludzi. Potwierdzać ma to fakt, iż szczątki znaleziono nieopodal budzącej grozę Czarciej Groty, którą rzekomo zamieszkuje Strzyga.

Prowadzący śledztwo komisarz Sambor Malczewski wie jednak, że nie ma groźniejszej bestii niż człowiek. Mężczyzna zagłębia się w historię rodziny Służewskich i odkrywa niepokojące fakty. Wpada też na trop, który prowadzi go do mieszkającej na obrzeżach lasu i izolującej się od świata patologicznej rodziny Renderów. Im dłużej ich obserwuje, tym więcej przerażających rzeczy dowiaduje się na ich temat.

Kto zamordował Marcina?

Do jakich potworności dochodzi w domu Renderów?

I jakie tajemnice skrywa Czarcia Grota?"

Moss w najmroczniejszym, jak dla mnie, wydaniu. Z pewnością nie jest ona dla wszystkich, gdyż skala brutalności i dosadności w opisach wywołuje ciarki na plecach. który wbija w fotel i nie pozwala o sobie zapomnieć. 

"Kto rodzi się po­two­rem, nigdy nie prze­sta­je nim być."

"Je­steś więź­niem swo­ich pa­ra­noi. Po­zwa­lasz, by tobą ste­ro­wa­ły i przy­sła­nia­ły ci zdro­wy roz­są­dek."

"Za­pa­mię­taj to sobie raz na za­wsze: na świe­cie ist­nie­je tylko jeden ga­tu­nek po­two­ra. To czło­wiek (...)."

"Cii… Za­mknij oczka i weź głę­bo­ki, po­wol­ny wdech. A potem po­myśl, że dzię­ki tobie nasza ro­dzi­na bę­dzie ide­al­na."

Zaskakująca, przerażająca, pokazuje nam, do czego jest zdolny człowiek, do jakich bestialskich czynów. Świetna książka, którą czyta się jednym tchem, ale musimy być przygotowani na zawarte w niej bestialstwo.

8/10

"Dobrzy uczniowie nie zabijają" Marcel Moss

 

"W jednej chwili wszyscy cię kochają. W drugiej chcą cię rozerwać na strzępy.

Z okazji nadchodzących wakacji licealistka Edyta Grońska ściąga znajomych do domu letniskowego swoich rodziców. Liczy, że odwróci ich uwagę od imprezy organizowanej w tym samym czasie przez skonfliktowaną z nią Martę Najdowską.

Marta, uczennica liceum Freuda, wierzy, że najgorsze ma już za sobą. Do niedawna wyrzutek i ofiara przemocy rówieśniczej, dziś spełnia się jako szkolna gwiazda i podcasterka niosąca pomoc nastolatkom w trudnej sytuacji. Gdy przyjaciele donoszą jej o imprezie u Edyty, za ich namową decyduje się udać nad Zalew Zegrzyński i skonfrontować z rywalką.

Tej samej nocy z wody zostaje wyłowione ciało jednej z osób bawiących się u Edyty. Marta, która chwilę wcześniej wybrała się na samotny spacer po plaży, zostaje oskarżona o zabójstwo. W internecie rozpętuje się piekło.

Zmagająca się z ogromnym hejtem dziewczyna desperacko próbuje odzyskać dobre imię i odkryć prawdę na temat tragedii. Z pomocą przyjaciół udaje jej się dotrzeć do szokujących faktów, które rzucają nowe światło na sprawę.

Mówią, że najciemniej jest pod latarnią. Czyżbym miała zabójcę na wyciągnięcie ręki?"

Marcel Moss potrafi zaskoczyć nawet wtedy, kiedy się wie, czego można się spodziewać po jego książkach. 

"Pra­gnie­my ak­cep­ta­cji oto­cze­nia, by po­czuć, że je­ste­śmy coś warci."

"Za­wsze znaj­dzie się ktoś, kto bę­dzie pró­bo­wał nas wgnieść w zie­mię."

"Dziś wiem, że lu­dzie czę­sto ma­sku­ją nie­na­wiść do sie­bie sa­mych po­przez agre­sję wobec in­nych."

"Od dawna czu­łam, że za tym nie­ska­zi­tel­nym wi­ze­run­kiem kryje się mrok, ale nie przy­pusz­cza­łam, że aż taki."

"Jeśli cię to pocieszy, pomyśl, że czasem najwybitniejsze jednostki mają najbardziej pod górkę. Ale gdy już uda im się wspiąć na szczyt, nikt i nic im nie zagrozi."

Myślę, że i młodzież w wieku nastoletnim (taka solidna szkoła średnia) powinni wręcz przeczytać tę powieść. Czasem "ku przestrodze" - dla obu stron: kata i ofiary. Świetny thriller psychologiczny. Bohaterowie są współcześni, mający na swoich barkach bagaż doświadczeń, z którym mierzy się wielu młodych ludzi. Bardzo polecam również rodzicom nastolatków, żeby mogli zobaczyć, z czym mogą się mierzyć ich dzieci w szkole.

8/10

"Już nikt mnie nie skrzywdzi" Marcel Moss

 

"Warszawski licealista Maks Hajder w trakcie rodzinnej kłótni wpada w szał i atakuje nożem domowników. Jego rodzice giną na miejscu, a młodszy brat w stanie krytycznym trafia do szpitala. Przybyłe na miejsce służby zastają Maksa siedzącego spokojnie na podłodze i otoczonego zakrwawionymi ciałami. Sprawia on wrażenie, jakby nie zdawał sobie sprawy z tego, co zrobił.

Tydzień po zatrzymaniu Maks targa się na własne życie i zapada w śpiączkę. Gdy odzyskuje przytomność, początkowo nie potrafi przypomnieć sobie szczegółów tamtego tragicznego dnia.

Prowadzący śledztwo i zmagający się z medialną presją policjanci próbują ustalić, dlaczego spokojny, lubiany i pochodzący z dobrego domu nastolatek dopuścił się tak potwornej zbrodni. Gdy Maks odzyskuje wreszcie pamięć, przenosi ich do mrocznego, toksycznego świata pełnego fizycznych i psychicznych tortur, których dopuszczał się na nim ojciec. Przerażeni śledczy odkrywają, jakie dramaty latami rozgrywały się za zamkniętymi drzwiami okazałego domu Hajderów. I mają wątpliwości, czy Maks jest z nimi szczery.

‌Co tak naprawdę wydarzyło się tamtego dnia?

Czy Maks mówi prawdę?

I czym jest tajemnicza organizacja o nazwie Armia Pokrzywdzonych, której członkowie samodzielnie wymierzają karę sprawcom przemocy wobec nastolatków?"

Lubię twórczość Marcela Mossa i lubię tę serię. W każdej z części poruszany jest jakiś ważny problem/temat, który ogólnie uważany jest za tabu. Autor udowadnia, że wiele osób sprytnie nosi maski. W gronie obcych zachowujemy się wręcz idealnie, uchodzimy za kulturalnych, radosnych. Co się jednak dzieje za zamkniętymi drzwiami? Wtedy zamieniamy się wręcz w bestie.

"Nasza rodzina istnieje tylko na papierze. Żyjemy razem, nawzajem się zamęczając i marząc o uwolnieniu się od tego koszmaru."

"To smutne, że miejsce które powinno się dziecku kojarzyć z miłością i bezpieczeństwem, dla mnie jest od zawsze polem bitwy."

"Wszyscy widzieli w moim ojcu idealnego męża i troskliwego tatusia, który zawsze rozpieszczał swoich synków. Nikomu nie przeszło nawet przez myśl, że za zamkniętymi drzwiami zmieniał się w najgorszego bydlaka."

"Czasem żałuję, że człowiek nie ma wbudowanego w siebie włącznika, dzięki któremu mógłby jednym przyciskiem czyścić całą głowę z myśli."

Ta powieść to wstrząsający i szokujący, ale przede wszystkim uświadamiający thriller. Jest to książka dla ludzi o mocnych nerwach. Powieści o przemocy w rodzinie są przerażające. Najbardziej boli myśl, że takie rzeczy dzieją się naprawdę. Często w zamkniętych czterech ścianach, bez szansy na jakąkolwiek pomoc.

8/10