Któregoś dnia siedemnastoletnia córka Mary Pat, Jules, nie wraca do domu. Tego samego wieczoru na stacji metra zostaje znalezione ciało czarnoskórego nastolatka, który zginął w tajemniczych okolicznościach. Tych dwóch wydarzeń z pozoru nic nie łączy, ale Mary Pat, zdeterminowana odnaleźć córkę, zagląda nawet tam, gdzie nie powinna, niepokojąc szefa lokalnej mafii i jego ludzi. I odkrywa coraz to nowe wstrząsające, brutalne szczegóły…"
Mroczna, brutalna i trzymająca w napięciu historia. Pełna wulgaryzmów, brudu ulicy podkreślonego wieloma przekleństwami i ćpającymi nastolatkami. Nie brakuje w niej również mocnego podkreślenia różnic rasowych i rasizmu.
"Uśmiech, który jest jasny jak słońce i zimny jak księżyc."
"Bo nienawiść narasta latami, ale nadzieja może wysunąć się zza rogu ,kiedy nawet nie patrzysz."
Zabrakło pewnej tajemniczości, aury nieoczywistości, wciągającej, "nieodkładalnej" fabuły. Przeszkadzało mi to, że nie było strony bez przekleństw. Ponadto nużące fragmenty. Nie zaiskrzyło między nami, a szkoda, bo na to liczyłam.
5/10
