"Lot 202" Remigiusz Mróz

 

"Zwyczajna, piątkowa noc w Nowej Hucie. Kamery monitoringu u zbiegu dwóch ulic rejestrują młodego chłopaka o drugiej piętnaście. Nie ma go na nagraniu z przecznicy dalej…

Sześć lat później, podkomisarz Agnieszka Oliwa odnajduje ciało chłopaka w Opolu. Wszystko wskazuje na to, że w wyjątkowo osobliwy sposób popełnił samobójstwo.

Tymczasem z Okęcia startuje samolot z premierem na pokładzie. Zwykły lot do Toronto ma potrwać dziewięć godzin i trzydzieści pięć minut. Szybko okazuje się jednak, że najprawdopodobniej nigdy nie dotrze do celu… rozpoczyna się wyścig z czasem, a jedyną poszlaką jest chłopak, który niegdyś zaginął na krakowskich ulicach."

Typowa książka w stylu Mroza. Autor ma charakterystyczny styl, którego się nie da podrobić. I albo się go kocha, albo nienawidzi. Ja zdecydowanie należę do pierwszej grupy, choć był moment, kiedy musiałam odstawić go na bok, bo czułam przesyt.

"Uczucia są najskuteczniejszymi narzędziami do manipulacji drugim człowiekiem."

"Wszyscy umierają dwukrotnie. Raz, kiedy odchodzą z tego świata, i drugi, kiedy zostają zapomniani."

"Hauer uśmiechnął się blado, myśląc o tym, że jak zawsze w chwilach zagrożenia Polacy udowadniali, że nieobce jest im poświecenie. Naród, który zdawał się dumny ze swoich porażek, był gotów na cierpienie - i może stanowiło to jedyną zaletę gloryfikowania wszelkich tragedii, które spotkały go w historii."

Powieść trzyma w napięciu i zaskakuje. Dobrze się czyta. Ogromy plus za to, że duża część akcji dzieje się w samolocie. Książka, która zdecydowanie wciąga, daje dużo emocji, ale też i informacji, po które pewnie nie bym nie sięgała. Są momenty gdzie serce staje.

6/10

"Wyjątkowi" Meg Wolitzer

 

"Obejmująca czterdzieści lat opowieść o młodzieńczych marzeniach i dorosłym życiu, istocie talentu, naturze miłości i sile zazdrości.

Powieść, która spodoba się miłośnikom prozy Jeffreya Eugenidesa, autora Middlesex i Intrygi małżeńskiej.

Na letnim obozie dla artystycznie uzdolnionej młodzieży sześcioro nastolatków z Nowego Jorku zaprzyjaźnia się i zawiązuje grupę Wyjątkowi – tak właśnie o sobie myślą, każdy bowiem przejawia jakiś artystyczny talent. Pochodzą z różnych środowisk, ale wszystkich łączy przekonanie, że pewnego dnia dokonają wybitnych rzeczy w sztuce. Jules i Ash chcą zostać aktorkami, pierwsza ma spory talent komediowy, druga – dramatyczny; zmysłowa Cathy marzy o karierze tancerki, Ethan wspaniale rysuje i jest geniuszem animacji, Jonah - gra na gitarze, zaś Goodman interesuje się architekturą. Dorosłe życie pełne wyzwań, szans i rozczarowań zweryfikuje ich plany – zarówno zawodowe, jak i osobiste.

Meg Wolitzer z czułością i zarazem ironią przypatruje się życiu bohaterów na przestrzeni wielu lat – od połowy lat siedemdziesiątych do współczesności. W jej powieści odnajdziemy obraz życia mieszkańców Nowego Jorku od fatalnego końca prezydentury Nixona do ataków z 11 września i ich konsekwencji. Przede wszystkim odnajdziemy jednak uniwersalną opowieść o dojrzewaniu i wyzwaniach dorosłego życia. Opowieść, która przez narracyjne zabiegi i retrospekcje ukazuje, jak i dlaczego stajemy się tym, kim się stajemy. Czy może zdecydować o tym nieodwzajemniona miłość? Zazdrość o sukces innych? A może dramatyczne, niedające się zapomnieć zdarzenie z młodości?"

Zdecydowanie nie ja jestem targetem dla tego typu opowieści. Jedyny, jak dla mnie, wielki plus tej powieści, to fakt, że autorka genialnie oddaje ten specyficzny moment w życiu, kiedy człowiek jest przekonany o własnej unikalności i świetlanej przyszłości.

"Był jak dziecko, któremu wydłuża się głowa, gdy przemierza drogi rodne niczym lody włoskie wychodzące z automatu."

"Ten mężczyzna chciał wejść na drabinę pierwszy i pokazać jej swoje jaja, gęstą, ciemnią linię włosów, która je owijała w jakiejś atawistycznej ochronie. Śliskość tych jąder w cienkim woreczku sprawiała, że nawet wielki, silny, atletyczny facet wydawał się delikatny."

"(...) fiut tak twardo opierał mu się o podbrzusze, że był jak skrzydło bramki we flipperze, kiedy ktoś uderza z całej siły w guzik z boku maszyny."

Zdecydowanie mamy tu przerost formy nad treścią. W dużej mierze historia przegadana, a bohaterowie infantylni. Nie mamy tu nic nadzwyczajnego, nic wielce urzekającego. Zupełnie nie trafiła do mnie ta książka.

3/10

"Nad rzeką zbrodni" Bogusław Janiczak

 

"Nad rzeką zbrodni” – kolejna powieść kryminalna Bogusława Janiczaka. Akcja książki osadzona jest w Darłowie, gdzie Zamek Książąt Pomorskich – Muzeum to miejsce, gdzie wszystko się zaczęło i kończy. Już sama okładka do projektu której wykorzystano nieco mroczne zdjęcie Zamku Książąt Pomorskich – Muzeum w Darłowie jest wprowadzeniem do całości. Treść książki gęsto usłana jest trupami. Jeżeli chcecie przekonać się ile dokładnie sięgnijcie do lektury. My zdradzimy tylko, że DUŻO. Głównym bohaterem powieści jest porucznik Janusz Barcik z komendy powiatowej. W czynnościach dochodzeniowych wspiera go sierżant Józef Karaś z lokalnego posterunku milicji."

Pierwsze spotkanie z Autorem niezbyt udane. Nie jest to najlepsza książka, jaką czytałam. Była ona momentami wyjątkowo irytująca. Ładna okładka i tylko tyle, niestety. Szczerze mówiąc spodziewałam się czegoś innego. Czytając opis nie sądziłam, że to będzie to aż tak słaba powieść.

3/10

"Atomowe nawyki. Drobne zmiany, niezwykłe efekty" James Clear

 

"Atomowe nawyki to prosta, sprawdzona metoda kształtowania dobrych nawyków i wyzbywania się złych manier.

Fundamentem książki jest model nawyków składający się z czterech kroków (wskazówka, pragnienie, reakcja i nagroda) oraz czterech praw zmiany zachowania, które z tych kroków wynikają.

Przedstawione przeze mnie założenia stanowią zintegrowany model bazujący na naukach kognitywnych i behawioralnych. Moim zdaniem jest to jeden z pierwszych modeli ludzkiego zachowania, który uwzględnia wpływ na nawyki zarówno bodźców zewnętrznych, jak i wewnętrznych emocji. Choć niektóre terminy mogą być ci znane, jestem przekonany, iż szczegóły – oraz zastosowanie czterech praw zmiany zachowania – wskażą ci nowe podejście do nawyków."

Bardzo przystępny język, łatwa w odbiorze, przez co czytelnik nie irytuje się, że nie rozumie połowy książki. Bardzo treściwa. Książka może mieć duży wpływ na pozbycie się nałogów - czas wcielić w życie kilka porad.

"Gdy wszystko staje się nieskuteczne, idź popatrzeć na pracę kamieniarza sto razy uderzającego w skałę, na której nie pojawia się nawet drobna rysa. Ale za sto pierwszym uderzeniem kamień pęka na dwoje, a ja wiem, że nie ostatni cios to sprawił, lecz wszystkie, które nastąpiły przed tym."

"Rezultaty są tym, co otrzymujesz. Procesy są tym, co robisz. Tożsamość jest tym, w co wierzysz."

"Dopóki nie uświadomisz sobie nieświadomego, będzie ono kierowało twoim życiem, a ty nazwiesz to przeznaczeniem."

"Każde podjęte działanie jest głosem oddanym na typ człowieka, jakim chciałbyś się stać."

Dobra pozycja dla osoby, która szuka w jakiś sposób inspiracji do zmiany swoich nawyków, zmiany życia i zwiększenia produktywność. Polecam wszystkim, którzy potrzebują zobaczyć swoje życie i nawyki nowym okiem, zrozumieć co nimi kieruje i co mogą zrobić by żyło im się łatwiej.

7/10

"Problem trzech ciał" Cixin Liu

 

"Podczas rewolucji kulturalnej w Chinach tajna baza wojskowa Czerwony Brzeg wysyła sygnały w kosmos w poszukiwaniu inteligentnego życia pozaziemskiego. Do prac zostaje włączona Ye Wenjie, córka wybitnego fizyka zamordowanego przez czerwonogwardzistów, i dzięki niej badacze w końcu nawiązują kontakt z obcą cywilizacją stojącą u progu zagłady.

W XXI wieku naukowiec Wang Miao zostaje członkiem komisji badającej przyczyny serii samobójstw czołowych fizyków. W wyniku prywatnego dochodzenia natyka się na tajemniczą grę wirtualną o nazwie „Trzy ciała”, której celem jest uratowanie mieszkańców planety zagrożonej oddziaływaniem grawitacyjnym trzech słońc. Niebawem odkrywa, że świat tej gry wcale nie jest fikcją...

Sięgnęłam po książkę z ciekawości. Mimo że zdawałam sobie sprawę, że to niekoniecznie mój klimat, mój styl. Ciekawa choć trudna lektura, zwłaszcza dla osób nie będących specjalistami w naukach ścisłych.

"Dlaczego trzeba ratować tylko ludzi? Dlaczego uważa się, że ratowanie innych gatunków nie jest ważne? Kto dał ludziom taką uprzywilejowaną pozycję? Nie, ludzie nie potrzebują ratunku. I tak już żyją dużo lepiej, niż na to zasłużyli."

"Kobiety myślą inaczej niż mężczyźni. Ani gorzej, ani lepiej. Oba sposoby myślenia są potrzebne światu."

"Miał wrażenie, że gwiaździste niebo jest szkłem powiększającym, zakrywającym cały świat, a on drobnym owadem, który nie ma gdzie się ukryć."

Zupełnie nie moja bajka. Trudno mi tę książkę właściwie ocenić. Bo to, że mnie się ona nie podobała, nie oznacza, że jest zła. Znaczy tylko tyle, że gustuję w innej literaturze.

5/10

"Rytuał" Wojciech Chmielarz

 

"Komisarz Jakub Mortka po latach wraca w Karkonosze. Tym razem prywatnie – tylko on, jego ukochana z Francji i góry. Tyle że podczas wędrówki w pięknym ustronnym miejscu znajdują zwłoki. Romantyczny wyjazd zamienia się w koszmar – tym większy, że zanim Mortka zdąży powiadomić miejscową policję, ciało znika. Komisarz zaczyna własne śledztwo, w którym nieoczekiwanie pomaga mu aspirantka z jeleniogórskiej komendy, Maria Szulej.

Okazuje się, że Karkonosze pełne są krwawych tajemnic – satanistyczne rytuały, opowieści o hitlerowskich skarbach oraz wiara w Bestię z Izer. Niektóre legendy mają w sobie jednak ziarno prawdy, a diabeł tkwi nie tyle w szczegółach, ile w drugim człowieku. Czyżby centrum lokalnego piekła była mała wieś, z której nie ma jak uciec, bo wszystkie drogi nieuchronnie prowadzą z powrotem? Tutaj każdy zna każdego, a zarazem nikt nie ma pojęcia, co dzieje się za drzwiami domu sąsiada, jakie tajemnice skrywa piwnica potentata ziemskiego ani jakie praktyki odbywają się w miejscowym ośrodku rozwoju duchowego.

W siódmej odsłonie cyklu Wojciecha Chmielarza komisarz Mortka i aspirantka Szulej natrafiają na coraz bardziej zadziwiające tropy, a każdy przełom w dochodzeniu okazuje się zaledwie wstępem do kolejnej zagadki."

Świetny karkonoski klimat. Kolejny mocny kryminał Chmielarza, który zapewnia moc wrażeń i emocji. Fani komisarza Mortki nie będą zawiedzeni.

"Kiedyś ich samotność była ich twierdzą. Teraz stawała się pułapką."

"Je­steś tak głupi, że na­wet do Sejmu byś się nie nada­wał. A tam tylko na­ci­skają na tych gło­so­wa­niach przy­ci­ski. Ty byś je­den przy­cisk ze­psuł, a drugi ze­psuł."

Bardzo lubię tajemnice czy legendy wplecione w fabułę, zwłaszcza gdy toczy się ona w górach, które tworzą niepowtarzalny klimat. Powieść jest wielowątkowa, dość skomplikowana z rozbudowaną warstwą obyczajową, śledztwo zagmatwane i dużo się w niej dzieje, a zakończenie zaskakuje. Nie trzeba znać poprzednich tomów aby czerpać przyjemność z czytania.

7/10