Zniknięcia (2025)

 

"W spokojnym miasteczku Maybrook w Pensylwanii pewnej nocy siedemnaścioro uczniów tej samej klasy w tajemniczy sposób opuszcza swoje domy o dokładnie 2:17 nad ranem. Ich nauczycielka, Justine Gandy (Julia Garner), znajduje w klasie tylko jednego chłopca – Alexa Lilly’ego (Cary Christopher). Rozpoczyna się śledztwo, które szybko zmienia życie Justine w koszmar – społeczność odwraca się od niej, a dyrektor szkoły (Benedict Wong) zawiesza ją w obowiązkach. Kobieta, nękana koszmarami i coraz bardziej zdeterminowana, zaczyna własne dochodzenie. W tym samym czasie Archer Graff (Josh Brolin), ojciec jednego z zaginionych dzieci, również zdeterminowany jest odkryć, co stało się z dziećmi. W cieniu śledztwa pojawia się tajemnicza i ekscentryczna Gladys (Amy Madigan)."

Tytuł zupełnie nieadekwatny do fabuły filmy - pierwszy zawód. To nie horror, tylko cringowa komedia. Nie rozumiem tak wysokich ocen. Fajnie budowane napięcie spalone zostało w połowie filmu. Wielkie rozczarowanie.

4/10

"Tam, gdzie zmrok zapada szybciej" Wojciech Chmielarz

 

"Przeszłość nigdy nie odpuszcza, a nienawidzić potrafią nie tylko żywi.

W zapomnianej mieścinie na Podkarpaciu ukrył się Szwed – wielki, ponury mechanik, który kocha stare samochody. W przeszłości zrobił zbyt wiele złych rzeczy, by mieć nadzieję na spokojne życie, i czuje, że prędzej czy później ktoś go odnajdzie, by dokonać zemsty.

Gdy w miasteczku pojawiają się obcy, a w tajemniczych okolicznościach zaczynają ginąć kolejne osoby, atmosfera się zagęszcza: wrogowie domagają się zapłaty, stare winy wracają, a wokół Szweda i jego pasierbicy Tamary dzieją się rzeczy, których nie sposób wyjaśnić. Mówi się nawet o tym, że ludzie widują zjawy.

To mroczna historia o winie i karze, o miłości na całe życie i trudnym uczuciu do dziecka, które nie chce być kochane. O żałobie i obietnicach, których nie wolno łamać. Nawet po śmierci."

I tą powieścią Autor mocno mnie zaskoczył. Mamy kilka wątków, które pozornie się nie łączą, a na końcu tworzy się z tego spójna historia i każdy szczegół ma znaczenie. Opowieść z przeszłości pięknie uzupełnia teraźniejsze wydarzenia. Wątek pojawiającej się tajemniczej postaci mocno mnie zaintrygował i wystraszył.

"Nigdy nie powinna zaufać człowiekowi, który nie lubi książek."

"Mogę się mylić, ale to jest chyba taki typ, który jak zacznie się bronić, to będzie się bronił jak dziki. Zębami i pazurami. Nie osadzisz go jednym strzałem w ryj. Czyli jak z nim zaczniesz, to musisz się liczyć z tym, że trzeba będzie doprowadzić sprawę do samego końca. A głupio jednak zabijać chłopaka dla paru złotych."

"Udawał, że mówi coś na serio, a tak naprawdę sprawdzał swojego rozmówcę i to, jak tamten zareaguje."

Dla mnie rewelacyjny eksperyment stworzenia kryminału z elementami duchów z zaświatów. Połączenie starych historii i wierzeń ze współczesną gangsterką. Podoba mi się takie zestawienie. Coś nowego i, dla mnie, świeżego. Dodatkowo Autor ma dar do wnikliwej analizy człowieka, dzięki temu los jego bohaterów wciąga. Czyta się bardzo dobrze.

7/10

"Gość z koszmaru" J.H. Markert

 

"Na szczycie wzgórza w okolicy miasteczka New Haven, wśród dziwacznie i niepokojąco powykrzywianych sosen wznosi się rezydencja Blackwood. Jej spadkobierca, odnoszący sukcesy pisarz Ben Bookman kończy pracę nad zapowiadającym się na bestseller horrorem Strach na wróble. Radość tworzenia znika, gdy fikcja literacka nagle zaczyna mieszać się z rzeczywistością. W okolicy dochodzi do makabrycznego zabójstwa rodziny Petersonów. Przebieg zbrodni zaczerpnięto z książki, która... nie miała jeszcze premiery. Podczas gdy Bookman traci pamięć, w bestialski sposób zamordowani zostają kolejni ludzie. Trwa wyścig z czasem. Detektywi Mills i Samanta robią wszystko, aby historia nie osiągnęła przerażającej kulminacji opisanej w książce. Czy granice między fikcją a prawdą oraz człowiekiem a bestią mogą być niewidzialne?"

Książka jest mocna, a sceny makabryczne - dla mnie czasem aż za bardzo. Jednak książka ma fajny klimat, podczas czytania mamy wrażenie, że coś się czai w pobliżu.

"Czasami nastolatek musi się sparzyć, żeby pojąć, że ogień jest gorący."

"Je­stem kuku­ry­dzą. Je­stem jesie­nią. Jestem żni­wami, ma­leń­ka. A ty je­steś moją Małą Baby Jane… caluteńka."

"Zbieramy książki w przekonaniu, że je chronimy, podczas gdy tak naprawdę to one chronią swoich kolekcjonerów."

Nie była to lektura pozbawiona wad, ale trzymała w napięciu. Miała swoje zwroty akcji, ale nie straszyła ani trochę. Pierwsza połowa książki super. Potem niestety coraz gorzej. Końcówka jest niestety nielogiczna.

6/10

"Nocna zmiana" Stephen King

 

"Para trafiająca do miejsca, w którym żyją wyłącznie dzieci… Nauczyciel wracający do rodzinnego miasteczka i spotykający tam ludzi, którzy zginęli trzydzieści lat temu… Człowiek, który zaczyna się zamieniać w galaretowatą szarą masę… Mężczyzna, który igra ze śmiercią, przechodząc dla ukochanej po wąskim gzymsie 120 metrów nad ziemią… Morderca grasujący po kampusie, gdy nadchodzi pora nazywana Truskawkową Wiosną…

Stwory żyjące w szafach, śmiercionośne maszyny, wampiry, demoniczni kochankowie, gigantyczne szczury, śmiercionośne żołnierzyki, przerażające dzieciaki, szalony biznesmen… Jednym słowem wszystko, czego można oczekiwać po klasycznych horrorach, i jeszcze więcej!

To opowieści o zwykłych ludziach postawionych w makabrycznych sytuacjach i codziennych przedmiotach, które przechodzą przerażające przemiany.

Bo horror czai się tuż pod powierzchnią normalności."

Co prawda nie jestem fanką opowiadań, wolę Kinga w dłuższych formach, ale te mi całkiem przypadły do gustu. Jest to chyba jedno z najlepszych zbiorów opowiadać Mistrza, które czytałam. 

"Wkuwanie wcale nie stanowiło prawdziwej nauki; chodziło o to, żeby dożonglować wkutą wiedzą do egzaminu, a później natychmiast wszystko zapomnieć."

"Kiedy romantycy próbują dokonać czegoś dobrego i nie udaje się im to, dostają medal. A kiedy pragmatyk odnosi sukces, posyła się go do piekła."

"W kłującym blasku księżyca przedmioty rzucały ostre, wyraźne cienie barwy atramentu, a poświata otaczała wszystko. Opuszczona wieża ratownika, stojąca jakieś dwadzieścia metrów od budynku z prysznicami, sterczała w niebo białym szkieletem niczym kościsty palec."

Bardzo dobry tom opowiadań. Zbiór w zasadzie pozbawiony takiego opowiadania, które można nazwać przysłowiowym "gniotem". Na minus zapisałbym jedynie ostatnie opowiadanie. Zdecydowanie nie w stylu Kinga, reszta w porządku.

7/10

"Wypowiedz jej imię" James Dawson

 

"Trójka nastoletnich przyjaciół w noc Halloween przyzywa ducha legendarnej Krwawej Mary. To, co miało być zabawą, zmienia się w koszmar i dramatyczną walkę o przetrwanie. Bobby, jej przyjaciółka Naya i przystojny Caine muszą się zmierzyć z nawiedzającą ich w snach upiorną siłą mieszkającą po drugiej stronie lustra. Nastolatkowie odkrywają tajemnicę z połowy XX wieku. Odnajdują jedyną ofiarę, która umknęła Krwawej Mary i od lat przebywa w szpitalu psychiatrycznym. Czego upiór pragnie naprawdę – ukojenia czy zemsty?"

Uwielbiam horrory, ale niestety rzadko trafiam na takie, które spełnią moje oczekiwania. I ta książka jest całkiem dobra. Nie nazwałabym jej wybitną, ale zdecydowania jest warta polecenia, choćby dla lekkiego dreszczyku. 

"Najpierw przetrwanie, potem całowanie."

"Bobbie przyszło do głowy, że może tak właśnie powinno się mierzyć faktyczną długość czyjegoś życia – do momentu śmierci ostatniej pamiętającej cię osoby; dopóki ludzie nie przestaną składać kwiatów na twoim grobie."

"Bobbie nie była do końca pewna, ale wydawało jej się, że doświadczyła właśnie pierwszego w życiu romantycznego uniesienia. To znaczy, jeśli uczucie owe przypomina tsunami z shake'a truskawkowego, powstałe gdzieś w stopach, a następnie równające z ziemią wszystko po drodze do głowy."

Książka od samego początku potrafi zaciekawić i wciągnąć. I, co najważniejsze, potrafi też to utrzymać do samego końca. Niezaprzeczalnie pomysł na fabułę książki okazał się strzałem w dziesiątkę. Ma w sobie nie tylko lekki powiew grozy, ale i nutkę fajnej adrenaliny.

7/10

Dawne rytuały (2020)

"Meksykańska dziennikarka Cristina Lopez (Brigitte Kali Canales) wraca do rodzinnego domu w Veracruz. Jej celem jest zbadanie niepokojących informacji na temat tajemniczych rytuałów i niewytłumaczalnych uzdrowień. Po przybyciu zostaje jednak porwana przez lokalnych mieszkańców. Ci uważają, że Cristina jest wcieleniem diabła i postanawiają działać."

Jak dla mnie - tani horror klasy B. Jest kilka niezłych motywów, ale jako całość - słabe.

4/10

Ostatni dom (2026)

"Czteroosobowa rodzina zostaje nagle uwięziona we własnym domu i musi razem walczyć o przetrwanie wobec kurczących się zasobów i tajemniczego zagrożenia, które nie pozwala im opuścić murów budynku."

Całkiem przyjemny horrorek, raczej z gatunku mniej strasznych. Możliwe, że zbyt naiwne, czasami przewidywalne i nielogiczne, ale całkiem przyjemnie się oglądało.

6/10

Oszukać przeznaczenie: Więzy krwi (2025)

 

"Oszukać przeznaczenie: Więzy krwi", najnowsza odsłona krwawego i kasowego cyklu studia New Line Cinema, zabiera widzów do samych początków tego, jak śmierć zaczęła realizować swoje obłąkane poczucie sprawiedliwości. Prześladowana strasznym, powtarzającym się koszmarem studentka Stefanie wraca do rodzinnego miasta. Chce odnaleźć jedyną osobę, która może przerwać błędne koło i ocalić członków jej rodziny przed niechybnie czekającą ich makabryczną śmiercią."

Całkiem miły i przyjemny powrót. Świetna wizja, bardzo fajne gore (scena z MRI i śmieciarką najlepsze), motyw rodziny i urocza relacja braci. Jest kilka kreatywnych zgonów i zdecydowanie najlepsza sekwencja otwierająca w całej serii.

7/10

Kraina mroku (2025)

 

"Aurora to mała dziewczynka, cwaniaczek w sukience i z maskotką pod pachą. Ma wybujałą wyobraźnię, co pomogło jej przetrwać przeskakiwanie z jednej rodziny zastępczej do kolejnej. Problem w tym, że jej adopcyjni rodzice mają dziwną tendencję do znikania bez śladu. Aurora wini potwora spod łóżka, kreaturę z innego wymiaru. Kiedy kolejna matka i ojciec wyparowują ze wspólnego mieszkania, dziewczynka prosi o pomoc sąsiada: ekscentrycznego typa, który ma wyczucie stylu królowej lumpeksów, krew pod skarpetami i twarz Madsa Mikkelsena. A co najważniejsze: zdaniem Aurory ma też bogate CV, jeśli chodzi o walkę z potworami. Widziała to na własne oczy, pewnej nocy w Chinatown, kiedy noworoczne smoki atakowały go w ciemności, a on sam popisywał się kopniakami jak z filmów kung-fu prosto z Hongkongu."

Nie powiedziałabym, że to jest rasowy horror. Raczej nie ma w nim nic aż tak strasznego. Jednak scenografia i zdjęcia, dobre kostiumy oraz ciekawa muzyka tworzą świetny klimat. Fabuła zamącona, ale nieźle się ogląda. Nie jest to może rewelacja, ale na pewno można zobaczyć.

6/10

To my (2019)

 

"Akcja dzieje się we współczesnych czasach w południowej Kalifornii. W filmie zobaczymy m.in. Lupitę Nyong’o w roli Adelaide Wilson, kobiety, która wraca w swe rodzinne strony do domku na plaży, w którym spędziła dzieciństwo. Przyjeżdża tu z mężem (Winston Duke) oraz dziećmi (Shahadi Wright Joseph, Evan Alex), aby odnaleźć letnie wytchnienie. Ścigana przez niewyjaśnione i nierozwiązane traumy z przeszłości oraz dziwaczne zbiegi okoliczności, Adelaide czuje, że paranoja, w której się znalazła, narasta z niepohamowaną siłą. Kobieta czuje, że coś złego spotka jej rodzinę. Po relaksującym dniu na plaży, który spędza z rodziną i przyjaciółmi (Elisabeth Moss, Tim Heidecker, Cali Sheldon, Noelle Sheldon), Adelaide wraca do letniego domu. Kiedy nastaje zmrok, Wilsonowie odkrywają cztery sylwetki stojące na podjeździe: sobowtóry ich rodziny."

Tak posrany film, że nie chcę wiedzieć, co jeszcze Peele chowa w swojej głowie, ale całkiem nieźle się oglądało. Muzyka niesamowicie tworzy klimat. Kolejna udana wizja krwawego rozbioru ludzkości. 

6/10

"Sekret" Sara Antczak

 

"Przyjaźń aż po... grób

Iga odzyskuje przytomność w ciemnej, zimnej piwnicy. Jest związana, obolała i przerażona. Nie wie, gdzie jest ani kto ją porwał. Ostatnie, co pamięta, to wyjazd w góry z przyjaciółkami – miał to być zwykły weekend, chwila oddechu od codzienności. A jednak coś poszło nie tak.

Mężczyzna, który ją więzi, zdaje się znać ją lepiej, niż ona sama siebie. Rozpoczyna z nią dziwną, niepokojącą grę, zmuszając do przywołania wspomnień, które wydają się obce. Iga próbuje walczyć – o siebie, o prawdę, o przetrwanie. Ale z każdym kolejnym dniem rodzi się w niej coraz więcej pytań: co tak naprawdę wydarzyło się w górach?

Czy Iga może ufać swoim wspomnieniom? A może prawda jest znacznie bardziej przerażająca niż potrafi sobie wyobrazić?"

Szybko się czyta. Język również przyjemny, byłam zaciekawiona rozwojem sytuacji, na prawdę wciągnęła mnie ta historia. W książce mamy przedstawione dwie przestrzenie czasowe i przez co atmosfera jeszcze bardziej trzyma w napięciu i do ostatniej strony nie jest wiadomo, jak ostatecznie zakończy się ta historia.

"Tinder jawi mi się jako obcy świat, traktujący ludzi jak produkty albo zwierzęta na wystawie. Oceniający, bezlitosny i pełen uprzedzeń."

"Musimy porozmawiać – tak właśnie mówią ludzie, którzy chcą się rozstać, ale nie mają wystarczająco dużo odwagi, żeby powiedzieć to wprost."

"Po trzydziestce zanika beztroska i wszystko zaczyna mieć swoją cenę. Zazwyczaj jest nią ból."

Na pewno trochę brutalna. Targały mną chyba wszystkie uczucia. Na plus zasługuje również klimat – surowe, groźne górskie otoczenie idealnie podkreśla mroczny nastrój i potęguje uczucie niepokoju. Autorka zaskoczyła mnie, wprawiając tym samym w osłupienie.

7/10

"Podpalaczka" Stephen King

 

"Charlie McGee jest dzieckiem wyjątkowym, obdarzonym nadludzkim darem: zdolnością pirokinezy. Potrafi siłą woli rozniecić ogień.

Rodzice dziewczynki, Vicky i Andy, uczestniczyli kiedyś jako ochotnicy w eksperymencie sponsorowanym przez tajną amerykańską agencję rządową działającą przy CIA, zwaną Sklepikiem. Rzekomo nieszkodliwa substancja o nazwie Próba Sześć, którą pozwolili sobie wstrzyknąć, spowodowała nieodwracalne zmiany w ich ciałach. Po jej przyjęciu oboje zostali wyposażeni w niezwykłe talenty: zdolność do telekinezy i telepatii.

Daleko idące skutki eksperymentu kładą się cieniem na życiu poddanej nieustannej obserwacji rodziny McGee, zmieniając je w koszmar. Po zamordowaniu Vicky przez agentów Sklepiku Andy, w obawie, że córka stanie się królikiem doświadczalnym CIA, decyduje się na ucieczkę.

Pościg za dwójką zbiegów prowadzi John Rainbird, zabójca na usługach Sklepiku, dla którego uśmiercenie dziecka staje się celem samym w sobie.

Zdaniem naukowców Charlie mogłaby wywołać eksplozję atomową…

Czy użyje swojej mocy, by ocalić siebie i ojca?"

Ciekawy pomysł na fabułę. Głównym tematem książki jest zmaganie jednostek się z bezdusznymi służbami specjalnymi USA, które nie cofną się przed niczym, by zapobiec ujawnieniu tajemnicy o nieudanym eksperymencie naukowym.

"Bóg kocha sprawiać, by ludzie łamali przysięgi. To powoduje, że czują się odpowiednio mali, że znają swe miejsce na świecie, i wiedzą, ile mają samokontroli."

"Żyje się krótko, a potem umiera i znaleźliśmy się na ziemi po to, by pomagać sobie nawzajem."

"Czasami, kiedy jest źle, musisz robić rzeczy, których nie zrobiłabyś nigdy, gdyby wszystko szło dobrze."

"Jego myśli były jak maleńkie srebrne rybki pływające we wszechogarniającym basenie tęgiego bólu."

Całość książki ma klasyczny Kingowski styl. Historia wciągająca, nawet jeśli bohaterowie są "uwięzieni". Momentami czyta się szybciej, z zapartym tchem, byle tylko przekręcić kartkę i dowiedzieć się, co będzie dalej. 

7/10

Polowanie na czarownice (2021)

 

"Nastoletnia Claire i jej rodzina są częścią skomplikowanej sieci, która pomaga naznaczonym magią kobietom uciec przez granicę w poszukiwaniu azylu w Meksyku. Kiedy jednak transport zostaje zakłócony przez federalnych łowców czarownic, rodzina wpada w kłopoty i stara się ukryć dwie młode czarownice w swoim domu. Gdy łowcy czarownic zbliżają się, a dziwna moc zaczyna nawiedzać ich domostwo, Claire odkrywa, że może mieć z tymi czarownicami więcej wspólnego, niż kiedykolwiek mogła sobie wyobrazić."

Film nieźle nakręcony i ma pewien klimat, ale fabuły nie kupuję, no chyba, że te wiedźmy to była jakaś przenośnia. Horror to nie jest, ale jako komentarz społeczny lepiej sobie radzi.

4/10

The Curse of Halloween Jack (2019)

 

"Mała miejscowość Dunwich. Mieszkańcy szykują się do corocznego święta Halloween, które nie odbywało się w poprzednich latach. Zostało zakazane przez władze miasta po masakrze na niewinnych, którą dokonał seryjny zabójca. Teraz, po przywróceniu tradycji, przerażający kult wskrzesza potwora (Derek Nelson), który ponownie rozpoczyna polowanie na ludzi."

Jeśli możecie - nie róbcie sobie tego i nie oglądajcie. Każdego fana horroru może zniechęcić. Beznadziejnie wykonany, tragicznie poprowadzony i strasznie dłużący się, mimo krótkiego czasu trwania, gniot.

3/10

Uciszyć zło (2018)

 

"Rodzeństwo rozwiązujące fałszywe paranormalne problemy zostaje wezwane do nawiedzonego domu w sprawie zlecenia, które okazuje się aż za bardzo prawdziwe."

Jak na horror - słaba produkcja. Strasznie długo się rozkręca, co bardzo zniechęca. Do obejrzenia raz i zapomnienia. 

4/10

Naznaczony: rozdział 3 (2015)

 

"Rozdział trzeci odsłoni przed nami historię sprzed wydarzeń, jakie działy się w nawiedzonej rodzinie Lambertów w obu poprzednich częściach. Początkująca aktorka Quinn Brenner (Stefanie Scott) czuje, że z zaświatów próbuje się z nią skontaktować matka. O pomoc zwraca się do utalentowanego medium - Elise Rainier. Elise, poruszona sytuacją wrażliwej nastolatki, próbuje ochronić ją przed duchami, ale tragedia, jaką przeżyła sprawia, że niechętnie używa swoich mediumicznych zdolności.

Podczas gdy owdowiały ojciec dziewczyny, Sean (Dermot Mulroney), próbuje scalić rodzinę po śmierci żony, szokujący wypadek przykuwa nastolatkę do łóżka. To właśnie wtedy nad bezsilną Quinn gromadzą się złe, nadprzyrodzone moce. Wciąż niechętna Elise, walcząc z własną wiarą, postanawia pomóc przerażonej nastolatce i skontaktować się ze zmarłymi. Pomagają jej w tym nielicencjonowani parapsychologowie - Tucker (Angus Sampson) i Specs (Leigh Whannell). Szybko okazuje się, że duch, któremu ma stawić czoła Elise jest najbardziej bezwzględnym wrogiem, z jakim kiedykolwiek przyszło jej się zmierzyć - nienasyconym demonem o niepowstrzymanym głodzie ludzkiej duszy."

Koniecznie muszę nadrobić 2 pierwsze części, bo zapowiada się ciekawie. "Ostatni klucz" zdecydowanie nie był w moim guście, a tu jest znacznie lepiej. Całkiem niezłe widowisko, dobrze się je oglądało.

6/10

Naznaczony: Ostatni klucz (2018)

 

"Doktor Elise Rainier (Lin Shaye) jest wybitną parapsycholożką, która od lat z sukcesami walczy z różnej maści złymi siłami. Nikt jednak nie wie, że skrywa kobieta mroczny sekret. W końcu Rainier postanawia się zmierzyć z własnymi demonami, które prześladują ją od dzieciństwa. Czy uda jej się uratować swoją duszę przed wiecznym potępieniem i pokonać największe lęki?"

Większość filmu jest całkiem spoko, mimo odgrzewanego scenariusza i tandetnej końcówki. Poziom głupot i złego pisania osiąga wyżyny, ale miło zobaczyć fajnego demona. Wyraźnie czuć odcinanie kuponów.

5/10

Good Boy (2025)

 

"Todd, młody mężczyzna pogrążony w żałobie po tragicznej stracie, przeprowadza się wraz z psem do starego domu na odludziu. Ma nadzieję odnaleźć tu spokój i zacząć życie od nowa. Wkrótce okaże się, że dom nie jest pusty. W jego ścianach kryje się nadprzyrodzone zło, którego obecność wyczuwa tylko zwierzę. Początkowo Todd lekceważy nerwowe zachowanie psa, sądząc, że to reakcja na nowe miejsce. Ale z czasem nawiedzenia stają się coraz bardziej przerażające i brutalne, a Todd zaczyna tracić kontrolę nad sobą. Jego jedyną nadzieję na przetrwanie jest wierny pies skazany na samotną walkę ze złem, które zawładnęło losem jego pana."

Dobry pomysł i świetny psiak. Natomiast film jakoś mi się dłużył. Trwał tylko 70 minut, a miałam wrażenie, że minęły ze dwie godziny. Trzyma w napięciu i nawet coś tam próbuje straszyć. Mógłby być trochę bardziej rozbudowany fabularnie.

6/10

Uciekaj! (2017)

 

"Historia młodego czarnoskórego chłopaka, Chrisa Washingtona (Daniel Kaluuya), który wybiera się z zapoznawczą wizytą do posiadłości rodziców jego białej dziewczyny – Rose Armitage (znana z serialu "Dziewczyny" Allison Williams). Szybko orientuje się, że atmosfera domu jest, mówiąc delikatnie, dziwna. Nie spodziewa się jednak, że powodem zaproszenia nie jest wyłącznie chęć poznania go przez rodziców Rose. Chris wierzy, że nerwowa atmosfera panująca w domu Armitage’ów wynika z przyczyn rasowych. Niedługo jednak odkryje zadziwiającą prawdę. Prawdę, jakiej nie mógł się spodziewać..."

Legion rasistowskich bandytów i złowieszcze filiżanki do herbaty jako eskalacja czystego terroru - ciekawy pomysł. Trzeba docenić oryginalność, paraliżujące napięcie i niepokój. Buduje napięcie za pomocą zwyczajnych i niesamowicie inteligentnych środków.

7/10

Eli (2019)

 

"Jedenastoletni Eli (Charlie Shotwell) zmaga się z wyniszczającą organizm chorobą, która pozostaje zagadką dla świata medycznego. Żyjący w izolacji chłopak odbył już wiele terapii, ale okazały się one nieskuteczne. Po wypróbowaniu wszystkich możliwości rodzice Eliego (Kelly Reilly i Max Martini) powierzają los swojego dziecka w ręce lekarki (Lili Taylor) wykorzystującej eksperymentalne metody leczenia i przyjmującej pacjentów w swoim nieskazitelnie czystym domu. Podczas nowatorskiej terapii Eli doświadcza przeżyć, przez które zaczyna tracić zaufanie do otaczających go ludzi i dostrzega, że dom może skrywać pewną tajemnicę."

Mimo niskich ocen na Filmwebie - mnie się ten film podobał. Taki nie za straszny. Sama historia ciekawa i zakończenie, którego się nie spodziewałam (obstawiałam zupełnie inne). Trzymał w napięciu, miał parę niepokojących scen, lecz generalnie nie był taki straszny.

7/10