"Kiedy tajemnicze zjawisko kosmiczne przenosi osiedle przy ulicy Dębowej do świata prehistorycznych potworów, podmiejska codzienność zamienia się w walkę o byt. Aby przetrwać w tym śmiertelnie niebezpiecznym środowisku, pewna rodzina musi natychmiast zapomnieć o dawnych sporach i trzymać się razem."
Po opisach i zwiastunach liczyłam na coś więcej. Miał być thriller, a wyszło słabe "młodzieżowe" kino. Bardzo przeciętne kino. Miało być miło, miało być dobrze, a wyszło jak zawsze. Tym razem bardzo nie me gusta.
"Peter jest teraz dorosłym mężczyzną żyjącym samotnie - od czasu, gdy z własnej woli wymazał się z życia i pamięci tych, których kochał. Walcząc z przestępczością w Nowym Jorku, który nie zna już jego imienia, w pełni poświęcił się ochronie miasta. Gdy rosnące wymagania zaczynają go przytłaczać, presja wywołuje zaskakującą fizyczną przemianę, która zagraża jego istnieniu, podczas gdy nowy, niepokojący schemat zbrodni prowadzi do pojawienia się jednego z najpotężniejszych przeciwników, z jakimi kiedykolwiek się zmierzył."
Wybrałam się na film do większego kina, niż moje lokalne (IMAX) i nie żałuję, wręcz przeciwnie. To było coś! Tom Holland zaimponował mi w tym filmie. Najbardziej dojrzały, smutny, wyobcowany i po prostu najlepszy aktorski film o Spider-anie. Reżyseria i scenariusz dopieszczone maksymalnie, sceny akcji to samo. Kino absolutne! Najlepszy film o Spider-Manie jaki mi było dane oglądać, bardzo polecam wizytę w kinie.
"Odyseja" to historia Odyseusza, królu Itaki, podczas jego długiej i pełnej niebezpieczeństw podróży powrotnej do domu po wojnie trojańskiej. Opisuje jego spotkania z mitycznymi istotami, takimi jak cyklop Polifem, syreny oraz nimfa Kalipso. Król robi wszystko by wrócić do ukochanej żony Penelopy."
Epickie widowisko i niezwykle ciekawa autorska wizja Nolana. Wykorzystując jeden z najstarszych mitów naszej kultury, opowiedział bardzo współczesną historię o odpowiedzialności. Reżyser jasno przekazuję nam, że wojna niszczy ludzi psychicznie i pozostawia trwałe konsekwencje. Nolan nie pokazuje bohatera, który dobrze się bawi. A krytycy zawsze znajdą coś, co jest nie tak, co jest źle przedstawione - albo więc się skupimy na detalach, które się różnią historycznie, albo pójdziemy zobaczyć niezłe widowisko.
"George Hardy (Hugh Jackman) to pasterz, który kocha swoje owce i hoduje je wyłącznie dla wełny. Każdej nocy czyta im na głos kryminały, udając, że owce je rozumieją, nie podejrzewając, że nie tylko je rozumieją, ale także godzinami dyskutują o tym, kto jest sprawcą zbrodni.
Kiedy George zostaje znaleziony martwy w tajemniczych okolicznościach, owce od razu zdają sobie sprawę, że było to morderstwo i uważają, że wiedzą wszystko o tym, jak je rozwiązać. Z drugiej strony lokalny policjant Tim Derry (Nicholas Braun) nigdy w życiu nie rozwiązał poważnej zbrodni, więc owce dochodzą do wniosku, że będą musiały rozwiązać ją same - nawet jeśli oznacza to opuszczenie swojej łąki po raz pierwszy i zmierzenie się z faktem, że świat ludzi nie jest tak prosty, jak wydaje się w książkach."
Początek filmu może i jakoś bardzo nie zachęca, ale zbiegiem czasu wciąga jak bagno. Praktycznie każdy suchar tutaj działa. Cała zagadka kryminalna jest ciekawa i sensowna, bez absurdów. W dodatku każda owca ma swój własny charakter i styl bycia. Rola Hugh'a niby krótka, ale zagrał ją rewelacyjnie. Świetnie się ogląda.
"Prezenterka pogody (Emily Blunt) wywołuje panikę i uruchamia falę spekulacji po tym, jak w czasie transmisji na żywo nagle zaczyna mówić w tajemniczym obcym języku. Zaczynają się spekulacje o kontakcie z istotami pozaziemskimi.
Analityk ds. cyberbezpieczeństwa Daniel (Josh O'Connor) orientuje się, że prawdopodobnie jest jedyną osobą, która choć nie wie jak to możliwe, rozumie ten język i może przetłumaczyć go na angielski. Jego zdaniem ludzkość ma prawo poznać prawdę, więc postanawia upublicznić przesłanie od obcych.
Ta decyzja prowadzi go do konfliktu ze stroną rządową, reprezentowaną przez agenta Scanlona (Colin Firth), która nie cofnie się przed niczym, by nie dopuścić do ujawnienia prawdy."
Pierwsza godzina bardzo obiecująca - kusi tajemnicą i thrillerem spod znaku goń i uciekaj. W drugiej połowie dochodzi baśniowy klimat oraz religijne odwołania i metafory. Ten film przypomina, za co kocham Spielberga. Oraz genialna gra Emily Blunt - ale tu nie jestem obiektywna, gdyż uwielbiam tę aktorkę.
"Młody Michael Jackson (Juliano Krue Valdi) jako ósme z dziesięciorga dzieci od najmłodszych lat jest przygotowywany do kariery muzycznej pod okiem surowego ojca (Colman Domingo). Z rodzinnym zespołem Jackson Five odnosi pierwsze sukcesy, a już w wieku 13 lat rozpoczyna karierę solową. Również w dorosłości życiem Michaela (Jaafar Jackson) rządzi muzyka.
Pod koniec lat 70. poznaje na planie filmowym Dianę Ross (Kat Graham) oraz producenta Quincy Jonesa (Kendrick Sampson), co zmienia jego muzyczne kierunki. Album "Off the Wall" (1979), wyprodukowany przez Jonesa, odnosi ogromny sukces, a w 1982 roku zostaje przebity przez przełomową i najlepiej sprzedającą się płytę "Thriller". Równolegle z tymi sukcesami dochodzi do zerwania współpracy z ojcem Joe, którego Jackson zwalnia z funkcji menedżera i zastępuje prawnikiem Johnem Brancą (Miles Teller)."
Przepiękny film. Momentami myślałam nawet, że oglądam prawdziwego Michaela. Dwie godziny wybitnej muzyki. Świetne widowisko i pokazanie, co musiał przejść Michael, by dojść do tego miejsca, w którym się znalazł. Po filmie jeszcze raz chętnie wybrałabym się na koncert "Tribute to Michael Jackson", na którym byłam kilka lat temu. Jego muzyka to doskonałość popu.
"W czasie, gdy świat prasy tradycyjnej przechodzi gwałtowną cyfrową transformację, ikona branży mody Miranda Priestly staje przed najważniejszym momentem swojej kariery jako redaktorka legendarnego magazynu "Runway". Aby utrzymać swoją pozycję i wpływy, musi znaleźć nową strategię w obliczu zmieniających się realiów rynku.
W tym momencie jej drogi ponownie krzyżują się z Andy Sachs, swoją byłą asystentką. To nieoczekiwane spotkanie sprawia, że znów stają po tej samej stronie. Przed nimi stoi jednak potężna przeciwniczka: Emily Charlton, która wspięła się na szczyt branży i jest ambitna, bezwzględna oraz zdeterminowana, by utrzymać swoją pozycję.
W tej walce, gdzie zawodowa rywalizacja splata się z osobistymi rozliczeniami, zmieniające się zasady świata mody, korporacyjne intrygi i wojna o reputację sprawiają, że stawka staje się większa niż kiedykolwiek."
Bardzo dobra, moim zdaniem, kontynuacja. Bohaterów widzimy po dwudziestu latach, ich drogi znowu się spotykają. Fizycznie i mentalnie u nich bez większych zmian, wszyscy w doskonałej formie. Meryl Streep fantastycznie, jak zawsze zresztą, uwielbiam jej postać w tym filmie.
"Milli ma za sobą niełatwą przeszłość, więc to czego dziś szuka, to spokojna przystań z dala od zgiełku i potencjalnych kłopotów. Chętnie więc zatrudnia się jako pomoc domowa w wielkim domu bogatego małżeństwa Winchesterów. Sprząta, gotuje, odbiera ze szkoły córkę swych pracodawców, a wolne chwile spędza samotnie w małym pokoju na poddaszu. Choć zachowania domowników zaczynają budzić jej coraz większy niepokój, stara się to ignorować. Mimo wszystko zazdrości pani Winchester jej pełnego przepychu, idealnego życia. Jednak gdy pewnego dnia odkryje skrywany za grubymi murami posiadłości sekret Winchesterów, zrozumie, że znalazła się w obliczu śmiertelnego zagrożenia. Nieoczekiwanie z pomocą mogą przyjść jej doświadczenia trudnej przeszłości."
Nieoczywista i potwornie satysfakcjonująca mieszanka napiętego thrillera i pokręconej rozrywki. Zero procent nudy, sto procent ciekawości, co się zaraz wydarzy. Na pierwszy rzut oka produkcja z kategorii "ładni ludzie w ładnych miejscach", lecz ciąg wydarzeń etapowo odkrywa ich mroczne wnętrza. Film nie jest wolny od wad. Część zwrotów akcji jest dość przewidywalna. Nie zmienia to jednak faktu, że całość pozostaje spójna. Dobrze się oglądało.
"Jest rok 1945. Cały świat żyje rozpoczynającym się w niemieckiej Norymberdze procesem nazistowskich zbrodniarzy wojennych. Prokurator Robert H. Jackson, który jest głównym oskarżycielem z ramienia Stanów Zjednoczonych ma świadomość jak trudnego podjął się zadania. Wie, że główny oskarżony Hermann Göring jest człowiekiem nie tylko bezlitosnym, ale także błyskotliwie inteligentnym, więc uzyskanie jego obciążających zeznań to zadanie ekstremalnie trudne. Młody psychiatra Douglas Kelley otrzymuje więc misję zbliżenia się do Göringa, nawiązania z nim relacji i uzyskania od niego informacji, które będą miały kluczowy wpływ na wynik procesu. Kelley nie zdaje sobie w pełni sprawy jak trudnego podejmuje się zdania. Jego pacjent to cyniczny manipulator, a jednocześnie człowiek do szpiku kości zły i gotowy na wszystko, by chronić własną skórę."
Film prowadzi do wniosku, że naziści nie są szaleńcami, lecz inteligentnymi, narcystycznymi oportunistami, w pełni świadomymi skutków własnych decyzji. To nie tylko opowieść o procesie zbrodniarzy wojennych, lecz przede wszystkim przestroga dla współczesnego społeczeństwa. I wbrew opinii wielu - dla mnie rewelacyjna gra Russella Crowe'a i Ramiego Maleka.
"Kiedy Gośka (Agata Turkot) poznaje w internecie Grześka (Tomasz Schuchardt), jest przekonana, że to w końcu Ten Jedyny. Grzesiek wariuje na jej punkcie, obsypuje kwiatami, oświadcza się w Wenecji. To musi być miłość, prawda? Ale na tym perfekcyjnym obrazku szybko zaczynają pojawiać się rysy. Wkrótce ich wspólny dom staje się dla Gośki najniebezpieczniejszym z miejsc. Smarzowski zagląda do "dobrych domów", gdzie dzieją się rzeczy, o których większość woli milczeć. "Dom dobry" to film o granicach miłości, którego nie da się zapomnieć."
To naprawdę dobry film. I w ciekawy sposób zrealizowany, czego się nie spodziewałam. W prawdziwy sposób pokazane jak owo "dobro" wychodzi poza dom i pomocy trzeba szukać u obcych ludzi. A gnój i tak Cię znajdzie. Wielu zarzuca Smarzowskiemu banalność i schematyczność filmu - ale czy nie właśnie taka jest przemoc domowa? A ten film poraża prawdą, taka jest moja opinia. Jeśli ktoś oczekiwał spektakularnych scen rodem z kryminałów - no miał prawo się zawieść, bo tego tu nie uświadczy.
I prawdą jest, że zło zawsze dzieje się za zamkniętymi drzwiami.
"Obecność 4: Ostatnie namaszczenie" to następny fascynujący rozdział kultowego uniwersum kinowego Obecność, opartego na prawdziwych wydarzeniach. W tej sugestywnej i mrożącej krew w żyłach części popularnego cyklu Vera Farmiga i Patrick Wilson jeszcze raz spotykają się, żeby po raz ostatni wcielić się w role słynnych, autentycznych badaczy zjawisk paranormalnych – Eda i Lorraine Warrenów."
Kolejna świetna część. Tym razem do Eda i Lorraine dołącza ich córka i jej narzeczony. Były momenty strachu i podskakiwania z piskiem z fotela, czyli to, co lubię. Ja jestem fanką i mnie również ta część przypadła do gustu.
"W trzeciej części komediowego hitu "Teściowie" ponownie spotykamy się z rodziną, która tym razem zjeżdża się do spokojnego ośrodka na prowincji na chrzciny. Wanda i Tadeusz organizują uroczystość, na którą zapraszają Małgorzatę wraz z przyjaciółką, psychoterapeutką Grażyną. Na spotkaniu pojawia się również były mąż Małgorzaty, Andrzej, który przylatuje specjalnie z Australii – i tym razem nie jest sam. Atmosfera spotkania szybko wymyka się spod kontroli, a dawne konflikty i nowe romanse prowadzą do nieoczekiwanych konsekwencji – tym razem z udziałem lokalnej policji!"
Jak ogólnie za polskimi komediami niespecjalnie przepadam, tak "Teściowie" mnie ujęli mnie od pierwszej części. Pierwsza była świetna, druga trochę mniej, za to trzecia jest genialna, najlepsza ze wszystkich! Bardzo mnie ucieszył powrót Marcina Dorocińskiego, bardzo. Ubawiłam się setnie, dawno się tak nie śmiałam. I na pewno, z przyjemnością, obejrzę jeszcze nie raz.
"Cuma (Robert Więckiewicz), emerytowany mistrz złodziejskiego fachu, wiedzie spokojne życie na andaluzyjskim wybrzeżu Hiszpanii. Niespodziewanie dostaje propozycję kolejnego skoku. Odmawia – aż dowiaduje się, że Chudy (Mirosław Haniszewski) – dawny partner Grubego, dziś rywal – planuje największy napad w Krakowie i to bez niego. Co gorsza, z nową, młodą ekipą – szybką, pewną siebie i działającą bez sentymentów (Piotr Witkowski, Jakub Hycnar). Dla Cumy to nie tylko wyzwanie. To sprawa osobista. Wraca, żeby udowodnić, że nadal jest złodziejem numerem jeden. Żeby odzyskać szacunek. I wyrównać rachunki. Razem z dawnymi przyjaciółmi (Borys Szyc, Kamilla Baar, Jacek Król) i na nowo skompletowaną ekipą (Zofia Jastrzębska, Jan Sałasiński) Cuma wchodzi do gry na własnych zasadach. Plan? Prosty: ukraść to, co planują inni, i zrobić to lepiej. Szybko jednak wszystko zaczyna wymykać się spod kontroli. Problem w tym, że nikt nie gra tu czysto. Cuma trafia na celownik upartego gliny (Łukasz Simlat) i bezwzględnego agenta FBI, niegdyś komisarza Wilka (Marcin Dorociński), który wraca do Krakowa z nową misją i starymi porachunkami. Rozpoczyna się gra o najwyższą stawkę – pełna podstępów, zaskoczeń i mistrzowskich trików."
Może i niezłe kino akcji, niezła komedia, ale... chyba nie do końca w moim stylu. Najbardziej chyba ucieszyła mnie rola Dorocińskiego, chyba najbardziej mi ona uśmiechnęła.
"Na wyspie Berk, gdzie wikingowie i smoki są zaciekłymi wrogami od pokoleń, mieszka Czkawka (Mason Thames; "Czarny telefon"). Pomysłowy, ale niedoceniony syn wodza (Gerard Butler, powtarzający swoją rolę z animowanej serii), Czkawka przeciwstawia się wielowiekowej tradycji, kiedy zaprzyjaźnia się ze Szczerbatkiem. Ich nieprawdopodobna więź ujawnia prawdziwą naturę smoków, podważając fundamenty społeczeństwa wikingów. Z wojowniczą i ambitną Astrid (nominowana do nagrody BAFTA Nico Parker; "The Last of Us") i Gobberem (Nick Frost; "Królewna Śnieżka i Łowca") u boku Czkawka konfrontuje się ze światem rozdartym strachem i niezrozumieniem. Gdy pojawia się starożytne zagrożenie, zagrażające zarówno wikingom, jak i smokom, przyjaźń Czkawki i Szczerbatka staje się kluczem do wykucia nowej przyszłości. Razem muszą podążać delikatną ścieżką w kierunku pokoju, wznosząc się poza granice swoich światów i na nowo definiując, co to znaczy być bohaterem i przywódcą."
Pięknie zrobiony film. Jeśli ktoś oglądał wersję bajkową i mu się podobała - nie będzie zawiedziony. Wzruszyłam się nie raz. Warto wziąć na niego dzieciaki, pójść całą rodzinką. I z przyjaciółmi. Fabuła plus efekty specjalne - coś fantastycznego. Polecam.
"Miłośnik sportu i adrenaliny Michael Light (Mark Wahlberg) staje przed największym wyzwaniem w dotychczasowej karierze. Wraz z trzyosobową ekipą zaufanych zawodników przystępuje do Mistrzostw Świata w Rajdach Przygodowych na Dominikanie. Stając na starcie ekstremalnych zmagań, w czasie których – przez 10 dni – pieszo, kajakami i na rowerze będzie musiał pokonać prawie 700 kilometrów, Light nie przypuszcza, że wkrótce jego zespół rozrośnie się o dodatkowego członka. Będzie nim jedyny w swoim rodzaju, bohaterski pies – Artur. Połączeni nierozerwalną więzią człowiek i wierny czworonóg rzucą wyzwanie dżungli, falom, przepaściom i ograniczeniom własnych organizmów. To co wspólnie osiągną, napisze niebywałą historię, która poruszy i zachwyci cały świat."
Świetnie zrealizowany i nakręcony film. Dawno żadna historia mnie tak nie zainteresowała, poruszyła i wzruszyła. Oczy miałam mokre podczas oglądania nie raz. Poza tym świetna gra aktorska Marka Wahlberga - potwierdził, że nadal go uwielbiam jako aktora.
"Zabawna i żądna przygód panda Pang wyrusza z Chin do Afryki, aby uratować swoją najlepszą przyjaciółkę, smoczycę Jielong, z rąk podstępnych porywaczy. W trakcie obfitującej w niespodzianki podróży po nieznanym lądzie, Pang odkryje zupełnie zdumiewający świat równikowej przyrody oraz stawi czoła wrednym hipopotamom, knującym spisek hienom i podstępnym gorylom. Polegając na swoim sprycie i ekipie nowopoznanych kumpli, sympatyczna panda zrobi wszystko, aby odnaleźć smoka, a przy okazji – uratować leśne domy afrykańskich przyjaciół przed zbliżającym się niebezpieczeństwem."
Bardzo średnia, jak dla mnie, bajka. Fajna historia, z przesłaniem, niemniej jakoś tak zrobiona... Może już za stara jestem na takie animacje.
"Na pierwszy rzut oka Carag wygląda jak zwykły nastolatek, jednak kryje on niesamowity sekret: należy do zmiennokształtnych istot i potrafi przemienić się w dziką pumę. Chłopak, tak jak wszyscy mu podobni, musi ukrywać swoją prawdziwą naturę i zmuszony jest żyć pośród zwykłych ludzi. Pewnego dnia dowiaduje się o tajnej szkole Clearwater High, gdzie tacy jak on uczą się doskonalenia swoich wyjątkowych umiejętności. Jego mentorem staje się tajemniczy milioner Andrew Milling, który szybko dostrzega niezwykły potencjał Caraga. Wraz z nowymi przyjaciółmi, Brandonem (niezdarnym zmiennokształtnym żubrem) i Holly (zabawną zmiennokształtną wiewiórką), nastolatek zaczyna kontrolować swoje moce i po raz pierwszy czuje przynależność do wspólnoty. Wkrótce przyszłość zmiennokształtnych stanie się niepewna i pełna niebezpieczeństw. Carag i jego przyjaciele będą musieli odróżnić sojuszników od wrogów, aby ocalić swój wyjątkowy świat i ochronić niewinnych ludzi."
Powiedziałabym, że to taka bajka dla wczesnej młodzieży, która lubi klimaty wampirów i wilkołaków. Jednak powiem szczerze, że całkiem przyjemna ta bajka do oglądania, wartka akcja i nie nudzi. Mi się podobała i oglądałam z nieukrywaną przyjemnością. Na pewno jeszcze kiedyś do tego filmu wrócę.
"Dalej jazda” to pełna humoru i wzruszeń historia rodziny, za którą czasem trudno nadążyć, ale bardzo łatwo ją pokochać. Ich codzienność nabiera rozpędu, gdy seniorzy – Ela i Józiek – postanawiają wybrać się w sentymentalną podróż przez Polskę. Przygotowania do szalonej eskapady wspiera wnuczka Justyna, która niebawem urodzi ich prawnuka, oraz zgryźliwy sąsiad Antoni Kryska. Jednak troskliwy syn Andrzej ani myśli puścić rodziców w świat. Przebojowi staruszkowie kradną więc kultową nyskę z jego komisu i ruszają, by spełnić marzenia. Elżbieta i Józiek jadą na własnych zasadach: śmieją się, ryzykują i kochają, jakby mieli po 20 lat. To, co wydarzy się po drodze, zmieni nie tylko ich, ale zbliży całą rodzinę Gugulaków."
Kolejna piękna komedia w polskim wydaniu. Szok i niedowierzanie, że jednak się da. Film pełen śmiechu, ale i wzruszeń, raz nawet spociły mi się oczy. Genialna rola Małgorzaty Rożniatowskiej - i ten jej głos!! Tylko zazdrościć i marzyć, by mieć taki. Świetnie też, według mnie, pokazane życie z chorobą w rodzinie.
Nie żałuję czasu poświęconego na obejrzenie filmu, ani pieniędzy wydanych na bilet do kina.
"Lucjusz (Paul Mescal) jako dziecko był świadkiem śmierci Maximusa z rąk swojego wuja Commodusa. Teraz decyduje się walczyć w Koloseum jako gladiator, aby przeciwstawić się dwóm cesarzom, rządzących Rzymem żelazną pięścią. Z wściekłością w sercu i z nadzieją na lepszą przyszłość Cesarstwa Lucjusz musi spojrzeć w przeszłość, aby znaleźć siłę i honor, by zwrócić chwałę Rzymu jego ludowi."
I cóż... Można powiedzieć, że nieco się zawiodłam... Ten film na pewno nie będzie tak kultowy, jak część pierwsza. Film rozpoczyna się nawiązaniem do części pierwszej, i bardzo dobry zabieg. W filmie w ogóle jest dużo nawiązań do części pierwszej i dużo muzyki z niej. Bardzo dobrze - bez tego to zupełnie inna bajka. Wszystko idzie do przodu, technologia również, więc w tej części dużo jest efektów specjalnych rodem z AI. Bardzo chciałam zobaczyć ten film. Zobaczyłam, ale bez szału, totalnie.