"Sundial" Catriona Ward

 

"Nie możesz uciec przed tym, co masz we krwi…

Wszystko, czego Rob chciała, to normalne życie. Mąż, dwoje dzieci i ładny dom na przedmieściach zdają się świadczyć o tym, że jej się udało. Ale kobieta boi się o swoją najstarszą córkę, Callie, która zbiera drobne kości i szepcze do wyimaginowanych przyjaciół. Rob dostrzega w dziewczynce mrok, który przypomina jej o przeszłości, od której uciekła. I boi się o bezpieczeństwo drugiej córki.

Kobieta postanawia zabrać Callie do domu swojego dzieciństwa, do Sundial, położonego głęboko na pustyni Mojave. Tam będzie musiała dokonać strasznego wyboru.

Sundial w nieoczywisty sposób opowiada o toksycznych relacjach i ucieczce przed przeznaczeniem, która nie zawsze jest możliwa. Niekiedy trzeba dotrzeć w otchłań przeszłości, by uratować przyszłość. Taka podróż jednak mało kiedy obywa się bez ofiar."

Jest to opowieść tajemnicza, mroczna i pokazuje, że nie wszystko jest takie, na jakie wygląda. Wybory, których w ciągu swojego życia dokonała główna bohaterka były podyktowane trudnymi sytuacjami, jakie spotkały ją w jej życiu. Ale żeby to zrozumieć, trzeba przeczytać całą książkę.

"Gdy coś ci zagraża, możesz zrobić trzy rzeczy: uciekać, walczyć albo spróbować się z tym zaprzyjaźnić."

"Dzieci to lustra odbijające wszystko, co im się przytrafia. Dlatego trzeba otaczać je dobrem."

"Zawsze zaglądaj pod spód, a możliwe, że znajdziesz coś, czego się nie spodziewałaś..."

"To okropne uczucie, kiedy wszystko wokół zdaje się metaforą twojego życia."

Książka jest dla tych, którzy lubią mroczne historie z nieoczywistymi elementami. Historia w głównej mierze skupia się na przeszłości Rob. A przeszłość ta jest naprawdę szokująca, wręcz nierealna. Z końcem książki wszystko wskakuje na swoje miejsce i wiele wątków się zamyka. Naprawdę ciekawa pozycja.

6/10

"Chwilowa anomalia. O chorobach współistniejących naszego świata" Tomek Michniewicz

 

"Znajomy negocjator policyjny powiedział mi kiedyś: „Obserwuj ludzi, gdy wszystko wokół się wali. W chwilach kryzysu dużo można zobaczyć”. Gdy więc wybuchła pandemia, obserwowałem uważnie. I robiłem notatki.

Sytuacja globalnego zagrożenia odsłoniła wiele chorób współistniejących, które trapią naszą cywilizację: ignorancję, komunikacyjny chaos, destrukcyjną siłę fake newsów, nieprzygotowanie rządów i nas samych na kryzys, irracjonalne reakcje stadne, władzę w rękach nieodpowiedzialnych ludzi... Jak to wszystko się dla nas skończy?

Ta książka to zapis rozmów ze specjalistami, którzy ze swoich obserwacji wyciągają wnioski na przyszłość. Psycholog konfliktu szkolący siły specjalne, politolożka, klimatolog, analityk spraw międzynarodowych, profesor ekonomii, socjolożka, preppers i inni eksperci w swoich dziedzinach pokazują, w jak fatalnej sytuacji się znaleźliśmy."

Jak dla mnie świetna i wciągająca książka o problemach oraz wyzwaniach współczesnego świata. W większości wątków pandemia stanowi jedynie wyzwalacz do rozpoczęcia dyskusji i dalszego poszerzania tematu. Co ważne - w książce nie ma żadnych teorii spiskowych.

"Możliwe też, że pandemia koronawirusa spowoduje głębsze przeformatowanie naszych potrzeb - zaczniemy się zastanawiać, co jest nam faktycznie konieczne do życia, a bez czego możemy się obejść, i to może nie najgorzej. Już wcześniej zaczęliśmy kwestionować, czy służy nam bezrefleksyjny konsumpcjonizm i dotychczasowa gospodarka "bulimiczna" - jedz, wymiotuj i znowu jedz, czyli: kupuj, wyrzucaj i znowu kupuj, choćby na kredyt."

"Teoria spiskowa łączy jednoczynnikowe wyjaśnienie z ładunkiem emocjonalnym. Ktoś jest winny, ktoś się dorobił, ktoś na tym skorzystał. To jest źródło teorii spiskowej. A za jej rozpowszechnianie odpowiada odwieczny mechanizm plotki - przekazania wieści z ust do ust."

"Sprzeczne sygnały dają nam jakby zgodę na dokonywanie osobistych wyborów na podstawie tego, co nam się wydaje."

Tematyka bardziej niż na czasie. Książka świetna. Dobry oddech od medialnego szumu. Pozwala spojrzeć na 2020 rok z nieco odleglejszej perspektywy. Zadziwiające, w jaki wzór potrafią ułożyć się połączone punkty.

8/10

"Wiem o wszystkim" Aleksandra Śmigielska

 

"Trzy kobiety, trzy sekrety. Jedna mroczna prawda.

Bydgoszcz, początek upalnego lata. Weronika, ofiara toksycznego związku, samotnie wychowuje syna. Ewa obawia się, jak kryminalna przeszłość męża wpłynie na przyszłość ich nastoletniej córki. Janina, teściowa Ewy, by zapewnić sobie oraz swojej rodzinie dostanie życie, posunie się do wszystkiego.

Ich losy nieoczekiwanie splatają się, gdy na podwórku kawiarni Ewy zostają znalezione zwłoki. Wszystko wskazuje na brutalne morderstwo. Jednocześnie anonimowy profil na Instagramie publikuje zdjęcia z miejsca zbrodni. Sugeruje też, że zna tożsamość zabójcy…

Każda z kobiet nosi w sobie mroczną tajemnicę. Każda desperacko pragnie ochronić to, co jest jej najdroższe.

Czy chroni również mordercę?

Wiem o wszystkim to thriller o mrocznej stronie miłości, destrukcyjnych mężczyznach i cenie, jaką musimy zapłacić za sekrety. Bo czasem największym zagrożeniem jest dla nas to, co sami ukrywamy."

Przyznam, że ta książka zwyczajnie mi się dłużyła. Niby fajny pomysł, niby przemyślana intryga, niby zakończenie zadziwiające – jednak wykonanie kuleje. Książka jest przegadana i mało ciekawie napisana. Brakowało mi dreszczyku emocji.

"Tego właśnie w życiu Weroniki brakowało - świadomości, że coś jest, że będzie już zawsze, że nie wywróci się pod wpływem lekkiego podmuchu wiatru."

"Atmosfera była napięta i niezręczna, jakby tuż przed spektaklem reżyser zamienił aktorów rolami, które może nawet już im obrzydły, jednak do nowych nie zdołali jeszcze przywyknąć."

"Może gdyby była inna, wszystko jeszcze by się ułożyło. Ale co dokładnie kryje się pod słowem "inna" i jaka powinna być - nie miała pojęcia. Wiedziała tylko, że nosi w sobie jakieś deficyty, fabryczną wadę. Tę, którą dostrzegali już jej rodzice. Tę, której Weronika nie potrafiła ani ukryć, ani naprawić."

Początkowo fabuła wydaje się bardzo zawiła i wielowątkowa - każda z kobiet coś ukrywa. Szczerze mówiąc uważam, że fabuła była nieco zbyt zawiła. Pozornie mała objętość książki szybko mnie zaskoczyła wielowarstwowością fabularną, jednak ta nie wypadło na plus książce. Miałem ogromne oczekiwania co do tej książki, stąd mój lekki zawód.

5/10

Nocny pościg (2015)

 

"W życiu brooklińskiego gangstera i niezawodnego płatnego zabójcy Jimmy’ego Conlona (Neeson), niegdyś znanego jako Grabarz, bywało już lepiej. 55-letniego gangstera, starego przyjaciela bossa mafii Shawna Maguire’a (Harris), prześladują nie tylko grzechy przeszłości, lecz także zawzięty detektyw, który przez ostatnie 30 lat nieustannie depcze mu po piętach. Wydaje się, że tylko whisky może ukoić jego nerwy. Gdy jednak jego dawno niewidziany syn Mike (Kinnaman) staje się celem, Jimmy musi dokonać wyboru pomiędzy swoją przestępczą rodziną, a synem, którego porzucił wiele lat temu. Mike musi uciekać. Jedynym sposobem, w jaki Jimmy może odpokutować za błędy przeszłości, może okazać się uchronienie syna przed losem, jaki według Jimmy’ego jest pisany jemu samemu - znalezienie się po złej stronie lufy pistoletu. Jimmy nie ma dokąd uciec, a w ciągu jednej nocy musi podjąć decyzję, komu jest winien lojalność."

Świetny film akcji, mimo faktu, że taka banalna historia powtarza się w wielu filmach. Napięcie budowane jest od samego początku i trwa do końca, bardzo dobre dialogi. Historia całkiem przewidywalna, ale przynajmniej cały czas coś się dzieje. Dobre role Liama Neesona i Eda Harrisa.

7/10

"Dziki, mroczny brzeg" Charlotte McConaghy

 

"Na krańcu świata, pośród ciszy i sztormów, rodzina strzeże przyszłości, która z każdym dniem staje się coraz mniej pewna. Aż morze wyrzuca na brzeg kobietę — i nic już nie pozostaje na swoim miejscu.

Shearwater, niewielka wyspa u wybrzeży Antarktydy, to dziś niemal całkowite pustkowie. Z dawnego centrum badań pozostał jedynie bank nasion i ostatnia rodzina, której powierzono zadanie dopilnowania, by bezcenny zbiór trafił w bezpieczne miejsce. Dominic Salt i jego troje dzieci żyją tu w izolacji, każde z nich zmagając się z tym, co utracili — i z tym, czego wciąż nie potrafią wypuścić z rąk.

Gdy podczas gwałtownej burzy na brzeg trafia nieznajoma, wszystko zaczyna się zmieniać. Rowan — zraniona i niechętna do zwierzeń — powoli zyskuje ich zaufanie. Ale jej obecność rodzi też pytania. Kim naprawdę jest? I co tak naprawdę dzieje się na wyspie?

W miejscu, gdzie każda decyzja może zaważyć na przyszłości świata, bohaterowie będą musieli odpowiedzieć sobie na pytanie, czy można zaufać komuś, kto sam czegoś się boi — i czy możliwe są jeszcze nowe początki."

Mądra i głęboka powieść. Najbardziej urzekającą cechą tej powieści jest jej klimat. Autorka w wyjątkowy sposób przenosi nas na surową, nieprzyjazną człowiekowi wyspę na krańcu świata.

"Ale takie jest życie. Musimy kochać całym sobą, wiedząc, że obiekty naszych uczuć umrą."

"To naprawdę cholernie smutne, że trzeba coś utracić, żeby pojąć prawdziwy sens miłości."

"Patrzę na nią w zdumieniu, nie wiem, jak to możliwe, że ktoś mógłby się tak bardzo mylić. Czuję coś wręcz przeciwnego. Czuję się uwięziona w stracie, we wspomnieniach, w zmarnowanym czasie."

Z tej powieści można wiele wynieść i nad wieloma sprawami się zadumać. Nie jest to książka, o której szybko zapomnę. Przestrzeń opisana przez Autorkę jest przepiękna! Pomimo surowości i poczucia zagrożenia, trudno nie dostrzec również jej kruchości. Autorka pisze o świecie w obliczu katastrofy ekologicznej, o ludziach zdolnych niszczyć wszystko, po to, by się wzbogacić. W tej historii można odnaleźć własne lęki dotyczące ginących gatunków. Zdecydowanie warto przeczytać tę powieść.

8/10

Sprawiedliwość owiec (2026)

 

"George Hardy (Hugh Jackman) to pasterz, który kocha swoje owce i hoduje je wyłącznie dla wełny. Każdej nocy czyta im na głos kryminały, udając, że owce je rozumieją, nie podejrzewając, że nie tylko je rozumieją, ale także godzinami dyskutują o tym, kto jest sprawcą zbrodni.

Kiedy George zostaje znaleziony martwy w tajemniczych okolicznościach, owce od razu zdają sobie sprawę, że było to morderstwo i uważają, że wiedzą wszystko o tym, jak je rozwiązać. Z drugiej strony lokalny policjant Tim Derry (Nicholas Braun) nigdy w życiu nie rozwiązał poważnej zbrodni, więc owce dochodzą do wniosku, że będą musiały rozwiązać ją same - nawet jeśli oznacza to opuszczenie swojej łąki po raz pierwszy i zmierzenie się z faktem, że świat ludzi nie jest tak prosty, jak wydaje się w książkach."

Początek filmu może i jakoś bardzo nie zachęca, ale zbiegiem czasu wciąga jak bagno. Praktycznie każdy suchar tutaj działa. Cała zagadka kryminalna jest ciekawa i sensowna, bez absurdów. W dodatku każda owca ma swój własny charakter i styl bycia. Rola Hugh'a niby krótka, ale zagrał ją rewelacyjnie. Świetnie się ogląda.

7/10

"Ego" Marcel Moss

 

"Bolesławcem wstrząsa brutalne morderstwo młodej kobiety, której zwłoki odnaleziono w odludnym miejscu. Szczególną uwagę zwraca wyryta na jej ciele litera „R” – taka sama, jaką przed laty pozostawiał na swoich ofiarach Roland Zydar, zwany Raptorem.

Choć od dekady przebywa za kratami, komisarz Błażej Heller i jego partnerka, Malwina Zygart, podejrzewają, że może mieć z tą zbrodnią coś wspólnego. Postanawiają więc się z nim skonfrontować. Nie wiedzą jednak, że Raptor tylko na to czeka.

Wkrótce przestępca wciąga ich w psychologiczną grę, która okazuje się szczególnie niebezpieczna dla Malwiny – jego biologicznej córki. Kobieta, która wstąpiła do policji, by zerwać z trudną przeszłością, znów musi stanąć twarzą w twarz z człowiekiem, od którego przez całe życie próbowała się odciąć.

Tymczasem w mieście zostają odnalezione kolejne zmasakrowane zwłoki. Walcząc z czasem, Błażej i Malwina próbują ustalić, czy Raptor naprawdę działa zza krat, czy może ktoś uwierzył, że jest w stanie mu dorównać. A może nawet go prześcignąć."

Bardzo lubię, gdy Pan Autor wodzi czytelnika za nos. A Marcel Moss jesr w tym mistrzem. Dostajemy tu kolejną odsłonę krwawego Bolesławca. Jak "Alter" nie do końca podpasował mi klimatem, tak "Ego" już zdecydowanie bardziej. 

"Bo widzisz, w życiu nie chodzi o to, żeby samemu dźwigać ciężar. Trzeba go dzielić z innymi, wtedy na każdego przypada mniej."

"Prawda jest taka, że w każdym z nas drzemie potwór. Niektórym jednak udaje się go lepiej kontrolować."

"To nie kwestia optymizmu, a brutalnej prawdy o tym świecie. Bo widzisz: miłość potrafi zaślepić nawet najsilniejszych. Ale prędzej czy później kurtyna opada, a nam ukazuje się cała brzydota drugiej osoby."

To książka duszna, mroczna i czasem brutalna. Spodobało mi się to, że Marcel Moss nie skupił się wyłącznie na samej zagadce kryminalnej. Prawdziwy ciężar tej książki leży w psychice bohaterów. W traumach, lękach, obsesjach i pytaniu, jak bardzo przeszłość potrafi zatruć człowieka. Naprawdę zapada w pamięć.

7/10

"Kula, która chybiła" Richard Osman

 

"Chciwość. To go zgubiło. Ta fatalna wada…

No i jeszcze czwórka wścibskich seniorów!

W Coopers Chase wielkie poruszenie, bo ekipa TV pod wodzą uroczego Mike’a Waghorna, gwiazdora lokalnych wiadomości, nakręci tu za chwilę materiał! Ale telewizyjny wywiad to tak naprawdę podstęp, wymyślony przez członków Czwartkowego Klubu Zbrodni, którzy właśnie zwęszyli nową sprawę: niewyjaśnione dotąd morderstwo młodej dziennikarki i zarazem partnerki Mike’a.

Czwórka ekscentrycznych emerytów z Coopers Chase rozpoczyna śledztwo, które z upudrowanego świata telewizji doprowadzi ich tym razem do skomplikowanej sieci kłamstw, brudnych interesów i oszustw na grube miliony. A jakby tego było mało, to przecież dawni wrogowie nie śpią. Narkotykowa caryca Fairhaven poprzysięgła Czwartkowemu Klubowi zemstę i zamierza wywiązać się z obietnicy. Na horyzoncie zaś pojawia się nowy gracz: tajemniczy Wiking, który ma dla jednej z członkiń Klubu propozycję nie do odrzucenia…"

Kolejna świetna książka autora, przez którą właściwie się płynie. Bohaterowie jak zwykle fantastyczni, a fabuła na najwyższym poziomie. Książka idealna do przeczytania na gorszy dzień, uśmiech na twarz jest gwarantowany.

"Nie można pozwalać żeby rządziły nami myśli -co by było..."

Popłakałam się ze śmiechu i wzruszyłam. Autor trzyma poziom. I wcale nie przeszkadza mi, że okropni złoczyńcy stają się sympatycznymi misiami. W końcu to tylko powieść, odskocznia od ponurej rzeczywistości.

7/10

"Bez skrupułów" Tom Clancy

 

"CIA przygotowuje tajną operację uwolnienia amerykańskich jeńców z Wietnamu. Tylko jeden człowiek może sprostać zadaniu. Były komandos Navy SEAL, weteran z Wietnamu - John Kelly alias John Clark.

Nikt nie wie jednak, że w tej misji ma on również własne rachunki do wyrównania..."

Jack Ryan jest tutaj tak naprawdę postacią trzecioplanową, dodany jakby nieco na siłę. Ogólnie dużo się tutaj dzieje, akcja przenosi się z Wietnamu do USA i z powrotem. Fabuła bardzo dynamicznie się rozwija.

"Lwy nie mają wyrzutów sumienia."

"Okrucieństwo jest bronią tchórza i ci, którzy się go dopuszczają wiedzą o tym równie dobrze jak ci, którzy muszą je znosić."

"Nie tak łatwo żyć samotnie, zwłaszcza gdy się tak dobrze pamięta dni, kiedy było inaczej."

Pomimo iż daje się odczuć brak Johna Ryana to świat Toma Clancy'ego jest tak wciągający, że nic mi tu nie brakuje. Lubię takie książki. Co z tego, że opowieść jest nieco naiwna i przewidywalna - czytało się świetnie oraz szybko.

7/10

"Ona i dom, który tańczy" Małgorzata Oliwia Sobczak

 

"Małgorzata Oliwia Sobczak jakiej nie znacie!

Iwa po latach powraca do rodzinnego domu na Żuławach. Próbuje uporządkować swoje życie i zrozumieć motywy kierujące bliskimi jej kobietami, babką Antoniną i matką Józefiną. W starym domostwie z duszą, pamiętającym jeszcze czasy holenderskich osadników, powoli odkrywa tajemnice swoich najbliższych i składa w logiczną całość wydarzenia z przeszłości. Trzy kobiety, trzy na zawsze połączone historie i niezwykły dom na Żuławach, który ożywa dzięki muzyce."

Całkiem przyzwoita powieść, ale nie taka, po którą chętnie sięgnęłabym raz jeszcze i która jakoś specjalnie zapadnie mi w pamięć. 

"Mówią, że gdy odchodzi miłość, czas leczy rany. Lecz tak naprawdę gdy odchodzi miłość, czas zatrzymuje się w miejscu. Wszystkie zegary stają się zardzewiałe i chrome. Wybijają wciąż tę samą godzinę. Godzinę rozpaczy."

"Dom patrzył na nią smutno. Bał się, że to on przyniósł wszystkim gorycz. Może nie umiał dawać ciepła? Może był zbyt mało otwarty? Może nie był wystarczająco piękny? A może...był po prostu przeklęty? Dom zaczął wspominać. Starał się wychwycić moment, gdy przestał być schronieniem, a stał się pułapką."

"Dziwne, że umysł można koić doznaniem kubka smakowego, który przez chwilę zasłania prawdę."

Mimo że sam zamysł powieści wydaje się intrygujący, sposób jego realizacji wzbudził we mnie mieszane uczucia. Zapewne miało być bajkowo i klimatycznie, dla mnie niestety infantylnie. Przykro mi, bo wcześniejsze książki tej autorki to jedne z lepszych kryminałów, jakie czytałam.

5/10

Pingwin (2024-)

 

"Ośmielony śmiercią szefa mafii, Carmine’a Falcone’a, i postępującą falą przestępczości, Oz (Colin Farrell) podejmuje działania, aby wypełnić próżnię pozostawioną na szczytach przestępczego półświatka Gotham City. Pierwszego potencjalnego rekruta znajduje w młodym Victorze Aguilarze (Rhenzy Feliz). Sofia Falcone (Cristin Milioti) i jej brat Alberto (Michael Zegen) starają się utrzymać rodzinę w zgodzie i odnaleźć się w nowej dla nich sytuacji."

Świetny serial. Bardzo dobry surowy gangsterski klimat i niesamowita rola Farrella. Dobry ruch w kierunku rozbudowy świata z ,,Batmana". Świetnie zrealizowany, charakteryzacja Oza przecudowna!

7/10

Za wszelką cenę (2026-)

 

"Ośmioodcinkowy miniserial, jest stworzoną przez Roberta Hulla na podstawie powieści Harlana Cobena z 2023 roku pod tym samym tytułem.

Przedstawia historię Davida Burroughsa, granego przez Sama Worthingtona. Mężczyzna odbywa karę dożywotniego więzienia za rzekome zamordowanie własnego syna, choć jest niewinny.

Gdy otrzymuje informację, że jego syn może jednak żyć rozpoczyna desperackie poszukiwanie prawdy. Śledztwo wyprowadza go poza mury więzienia i prowadzi do świata pełnego kłamstw, manipulacji oraz rozpaczy, gdzie nic nie jest takie, jakim się wydaje."

Nie najgorsza adaptacja Harlana Cobena dla Netflixa. Można się nieźle wciągnąć na długie godziny seansu filmowego i też muzyka jest bardzo dobra. Naprawdę bardzo przyjemnie się ogląda ten serial. A Sam Worthington był rewelacyjny w roli głównej.

7/10

"Płaczka" Camilla Läckberg

 

"Prawda bywa groźniejsza niż zbrodnia.

Przeszłość kładzie mroczny cień na teraźniejszości. Minęło trzydzieści lat, odkąd Sofie Rudberg zaginęła bez śladu. Zdążyła właśnie pójść do liceum, była lubiana, podziwiana – i znienawidzona? Jej zaginięcie wstrząsnęło Fjällbacką i na długie lata naznaczyło tę idylliczną miejscowość na zachodnim wybrzeżu Szwecji.Nagle policja dokonuje makabrycznego odkrycia. Pojawia się pytanie: czy odnalezione szczątki rzeczywiście należą do Sofie?

Wznowione śledztwo wywraca do góry nogami życie wielu osób, które po jej zaginięciu próbowały ułożyć sobie wszystko na nowo. Patrik Hedström i jego zespół z komisariatu w Tanumshede działają pod ogromną presją, a w sprawę angażuje się także pisarka Erica Falck. Tymczasem ktoś jest gotów uczynić wszystko, byle przeszkodzić w ujawnieniu prawdy…"

Mam ogromny sentyment do sagi o Fjällbace i zawsze z wielką chęcią sięgam po kolejne tomy z tej serii. Świetnie bawiłam się podczas lektury. Podobało mi się to, że C. Läckberg zbudowała atmosferę niepokoju, która stale narastała i ciągle podsuwała fałszywe tropy, aby zmylić czytelnika.

"Życie nie jest czarno - białe. Chodzi o to , żeby nauczyć się żyć w właściwym odcieniem szarości."

"Wy­da­je mi się, że życie jest jak ple­cak, do któ­rego wciąż wkła­damy to, co się z nami dzie­je, przez co ple­cak robi się coraz cięż­szy."

"Nie można żyć, nie ponosząc konsekwencji swoich działań. A prawda w jakiś sposób zawsze wychodzi na jaw. Tylko czasami potrzebuje lekkiej zachęty."

Autorka powróciła do dawnej formy. Ta powieść jest jedną z najlepszych w cyklu. Uwielbiam takie powroty, czułam się jakbym wróciła do domu z podróży. W szarość życia codziennego bohaterów wplotła morderstwo, rodzinną tragedię, smutek dziecka, tajemnice i niespełnioną miłość.

7/10

To my (2019)

 

"Akcja dzieje się we współczesnych czasach w południowej Kalifornii. W filmie zobaczymy m.in. Lupitę Nyong’o w roli Adelaide Wilson, kobiety, która wraca w swe rodzinne strony do domku na plaży, w którym spędziła dzieciństwo. Przyjeżdża tu z mężem (Winston Duke) oraz dziećmi (Shahadi Wright Joseph, Evan Alex), aby odnaleźć letnie wytchnienie. Ścigana przez niewyjaśnione i nierozwiązane traumy z przeszłości oraz dziwaczne zbiegi okoliczności, Adelaide czuje, że paranoja, w której się znalazła, narasta z niepohamowaną siłą. Kobieta czuje, że coś złego spotka jej rodzinę. Po relaksującym dniu na plaży, który spędza z rodziną i przyjaciółmi (Elisabeth Moss, Tim Heidecker, Cali Sheldon, Noelle Sheldon), Adelaide wraca do letniego domu. Kiedy nastaje zmrok, Wilsonowie odkrywają cztery sylwetki stojące na podjeździe: sobowtóry ich rodziny."

Tak posrany film, że nie chcę wiedzieć, co jeszcze Peele chowa w swojej głowie, ale całkiem nieźle się oglądało. Muzyka niesamowicie tworzy klimat. Kolejna udana wizja krwawego rozbioru ludzkości. 

6/10

"Dziewczyna z wnęki" Agnieszka Peszek

 

"Wzięła głęboki wdech i bardzo powoli ponownie otworzyła oczy. Było dokładnie tak jak przy pierwszej próbie. Otaczały ją egipskie ciemności. Nic nie widziała poza małą, świecącą się na czerwono diodą. To musi być jakaś kamera lub aparat - pomyślała. Chciała wyciągnąć do niej ręce i sprawdzić, co to dokładnie jest, ale nie była w stanie. Zaczęła się szarpać, ale nic to nie dawało. Ręce miała związane czymś z tyłu za krzesłem, a nogi unieruchomione przy jego nóżkach. Delikatnie przechyliła się na prawy bok i niemal od razu poczuła bliskość ściany. To samo stało się, gdy wychyliła się w lewo. Palcami rąk dotykała ściany za sobą, a światełko przed nią było dość blisko, to mogło oznaczać tylko jedno. Była uwięziona w mikroskopijnym pomieszczeniu, bez drzwi i okien. Próbowała krzyczeć, ale to coś w ustach nie pozwalało jej na to. Wiedziała, że jeśli szybko czegoś nie wymyśli, będzie po niej. Dobrze pamiętała z lekcji przyrody w szkole podstawowej, że człowiek jest w stanie wytrzymać bez wody maksymalnie pięć dni. Tylko czy w tym czasie ktoś ją znajdzie i wydostanie z tej pułapki?"

"Dziewczyna z wnęki" to druga odsłona przygód Doroty Czerwińskiej, która ponownie stanie przed trudnym zadaniem znalezienia mordercy.

Dodatkowo zostanie jej powierzona dawna nierozwiązana sprawa, którą 25 lat wcześniej żyła cała jej rodzina.

Jak tym razem poradzi sobie z trudem pracy policjantki?"

Jest to drugi tom cyklu, której bohaterką jest twarda policjantka z małego komisariatu w Suchodole - Dorota Czerwińska. Bardzo ciekawa intryga. Autorka świetnie miesza w głowach, jeśli chodzi o sprawcę. Podejrzanych miałam kilku.

"Czasami wydaje się nam, że coś jest mało istotne, ale gdy zbierze się dużo małych elementów, udaje nam się coś w końcu dotrzeć."

"Niezależnie od tego, jak ciężka do zaakceptowania jest czyjaś śmierć, wydaje się, że najgorsza jest niewiedza."

"Kobieta powinna być skromna, posłuszna i nie odzywać się niepytana."

Dobrze się czyta, ale zakończenie trochę rozczarowujące, jakby zabrakło kilku rozdziałów. Autorce udało się jednak stworzyć wciągająca powieść. Co jest wyczynem, mając na uwadze, że brak tutaj tajemnicy.

6/10

Instynkt macierzyński (2026)

 

"Policja zatrzymuje kobietę, która twierdzi, że właśnie urodziła, ale dziecko ani krew nie należą do niej. Na oczach widzów rozpada się misternie utkana sieć kłamstw."

Rozwaliła mnie ta historia. Niewyobrażalne jest to, co ta kobieta miała w głowie... Film pokazał koniec historii kobiety - potwora. A ja ciekawa jeszcze jestem, jaką ona ma diagnozę, jak stała się takim zwyrodnialcem.

7/10

Biurowy romans (2026)

 

"Jackie (Jennifer Lopez), stoi na czele linii lotniczej odziedziczonej po ojcu. Choć musi mierzyć się z oskarżeniami o nepotyzm, stara się dawać z siebie wszystko, często kosztem życia prywatnego. Tym bardziej dotyka ją pozew, w którym zarzuca się jej wykorzystywanie kobiecych wdzięków do zapewnienia sukcesu biznesowej transakcji. Gdy główny prawnik firmy nagle umiera, zakrztusiwszy się burrito podczas śniadania, Jackie zostaje zmuszona powierzyć swoją obronę jego podwładnemu, Danielowi.

Daniel, który sam ma trudności z odnalezieniem się w realiach amerykańskiego środowiska pracy, zaczyna się w niej zakochiwać, mimo obowiązującej w firmie zasady zakazującej romansów między pracownikami. Stopniowo rodzi się skrywany przed innymi związek, który z czasem przestaje opierać się wyłącznie na fizycznej fascynacji i przeradza się w coś głębszego."

Nie jest to film wysokich lotów i nie należy tego od niego oczekiwać. Do bólu przewidywalny, ale która komedia romantyczna taka nie jest? Jennifer Lopez i Brett Goldstein robią na ekranie co mogą, film ogląda się lekko, przyjemnie i bez napinki - co dla mnie jest jedynym plusem. Ale to ja, która nie przepada za komediami romantycznymi. Mimo wszystko można obejrzeć "dla odmóżdżenia".

5/10

Michael Jackson: Werdykt (2026)

 

"Ten 3-częściowy serial dokumentalny, opowiedziany przez kluczowych uczestników procesu obecnych na sali sądowej, odsłania kulisy sprawy Michaela Jacksona i przygląda się jego owianemu kontrowersjami dziedzictwu."

Dokument ten sugeruje, że werdykt “niewinny” był niewłaściwy. Kolejny medialny lincz dla kasy i oglądalności. Twórcy od początku budują mroczny, sensacyjny klimat, ale kluczowy fakt – całkowite uniewinnienie Jacksona ze wszystkich 14 zarzutów w 2005 roku – zbywają zaledwie kilkoma sekundami materiału. 

4/10

Testerki Hitlera (2025)

 

"Jesień 1943 roku, Wilczy Szaniec. Führer, który panicznie boi się, że zostanie otruty, wyznacza kobiety, które mają próbować jego wszystkich dań przed zjedzeniem. Rozdarte między strachem przed śmiercią a głodem, "degustatorki" nawiązują sojusze, przyjaźnie i tajne pakty."

Intrygujący film. Głównie za sprawą tematu, jaki porusza. Przedstawia mroczne fakty wojny i rządów Hitlera. Historia przedstawiona z perspektywy zwykłych ludzi. Szok i niedowierzanie.

6/10

"Duchy" Dolly Alderton

 

"Dorosłość? Przereklamowana i droga, nie polecam.

Gdyby Nina Dean była twoją przyjaciółką, to zostawiłaby ci siedmiominutową głosówkę, którą zaczęłaby słowami: „Sorki, że się nagrywam, ale pomyślałam, że tak będzie szybciej”.

A później opowiedziałaby o tym, co dobrze znasz.

O nowym mieszkaniu, do którego przeniosła już co prawda wszystkie swoje rzeczy, ale upłynie jeszcze sporo czasu, zanim poczuje, że to jej prawdziwy dom.

O tym, że choć odniosła duży zawodowy sukces, to czuje, że już niebawem stanie się coś złego i wszyscy odkryją jej niekompetencję. 

O rodzicach, którzy bez zapowiedzi zaczęli się starzeć i o tym, jak trudno jej się z tym pogodzić. Szczególnie, gdy jedno z nich przeżywa barwny kryzys wieku średniego, a drugie gaśnie w oczach.

O tym, że jej ex bierze ślub i ANI TROCHĘ jej to nie interesuje. Po prostu wydaje jej się dosyć zabawne, że…

No i o Maxie, który już na pierwszej randce obiecał, że się z nią ożeni. Spełnienie marzeń o księciu na białym koniu czy jednak red flag?

To nie jest historia o miłości. To opowieść o każdej z nas. O dorosłości, do której nie dołączono instrukcji obsługi, samotności w świecie pełnym ludzi i poszukiwaniu sensu w krótkich momentach radości.

Dolly Alderton, jaką kochacie, znów tu jest! Tak jak w legendarnym "Wszystko, co wiem o miłości", z dystansem, ale i wrażliwością przelewa na papier to, co mamy w głowach i sercach, gdy mierzymy się ze swoim (nie)zwykłym życiem."

Pierwsze spotkanie z Dolly Alderton i to bardzo udane. Autorka ma bardzo fajne poczucie humoru, takie niewymuszone i jest świetna w obserwowaniu rzeczywistości wokół niej. Świetnie opisane  perypetie dorosłych milenialsów:od ghostingu i trudów randkowania w dobie aplikacji randkowych, aż po lęk przed stratą i przemijaniem. 

"Nigdy wcze­śniej nie do­zna­łam tak nie­zno­śnej, roz­dzie­ra­ją­cej i nie­od­par­cie smut­nej emo­cji – współ­czu­cia dla ro­dzi­ca."

"Za­my­kam oczy i myślę o wszyst­kich ścież­kach, które mam przed sobą, a któ­rych jesz­cze nie widzę. Żad­nej z tych dróg nie mogę za­pla­no­wać, mogę tylko z wiarą po­dą­żać w ich kie­run­ku."

"Jestem głęboko przekonana, że każdy dorosły człowiek na tej ziemi siedzi na ławce i czeka, aż rodzice po niego przyjdą, niezależnie od tego, czy jest tego świadomy, czy nie. Myślę, że czekamy aż do śmierci."

Przeczytałam „Duchy” i poczułam się jednocześnie poruszona i zadumana. Czytałam ją z napięciem, czasem wzruszeniem, a czasem lekkim uśmiechem. Po skończeniu czułam mieszankę refleksji, melancholii i ciepła. To zdecydowanie będzie jedna z moich ulubionych książek tego roku.

8/10

Dzień objawienia (2026)

 

"Prezenterka pogody (Emily Blunt) wywołuje panikę i uruchamia falę spekulacji po tym, jak w czasie transmisji na żywo nagle zaczyna mówić w tajemniczym obcym języku. Zaczynają się spekulacje o kontakcie z istotami pozaziemskimi.

Analityk ds. cyberbezpieczeństwa Daniel (Josh O'Connor) orientuje się, że prawdopodobnie jest jedyną osobą, która choć nie wie jak to możliwe, rozumie ten język i może przetłumaczyć go na angielski. Jego zdaniem ludzkość ma prawo poznać prawdę, więc postanawia upublicznić przesłanie od obcych.

Ta decyzja prowadzi go do konfliktu ze stroną rządową, reprezentowaną przez agenta Scanlona (Colin Firth), która nie cofnie się przed niczym, by nie dopuścić do ujawnienia prawdy."

Pierwsza godzina bardzo obiecująca - kusi tajemnicą i thrillerem spod znaku goń i uciekaj. W drugiej połowie dochodzi baśniowy klimat oraz religijne odwołania i metafory. Ten film przypomina, za co kocham Spielberga. Oraz genialna gra Emily Blunt - ale tu nie jestem obiektywna, gdyż uwielbiam tę aktorkę.

7/10

"Urwisko" Remigiusz Mróz

 

"Góry uwolniły swe najstraszniejsze demony.

Pewnej nocy do schroniska w Morskim Oku dociera przemoczo­ny mężczyzna, blady i przywodzący na myśl upiora. Nie odzywa się, jest zdezorientowany, zdaje się pochodzić z innego świata. Rankiem znika, a w trakcie poszukiwań pracownicy schroniska odnajdują ciało innego turysty w Morskim Oku.

Po Tatrach rozlewa się strach. Góry zaczynają szeptać, że oto po­jawił się Topielec – demoniczna istota powstała z potępionej du­szy, która wedle starych tatrzańskich legend musi odkupić swoje winy przez siedem lat topienia ofiar.

Gdy Wiktor Forst podejmuje śledztwo, odkrywa, że zmarły tury­sta kilka dni wcześniej trafił do starej góralki, znawczyni dawnych podań, która przepowiedziała mu śmierć przez utopienie. Szybko okazuje się, że to tylko jedna z niewytłumaczalnych rzeczy, które wiążą się ze sprawą…"

Autor bardzo sprytnie prowadzi akcję i prawie do samego końca nie wiemy, czy to, czego dowiadują się bohaterowie, jest prawdą czy fałszem. Trzyma w napięciu i kiedy wszystko już się wydaje rozwiązane, to okazuje się, że to dopiero początek.

"Samotność w górach była czymś pięknym. Samotność przy drugim człowieku wprost przeciwnie."

"Widok Forsta niemogącego znaleźć sobie miejsca zawsze był dla Edmunda Osicy sygnałem, że nadchodzą problemy. Ilekroć obserwował podwładnego w takim stanie, oznaczało to, że stoi on o cal od przepaści. I zaraz zrobi krok naprzód, licząc, że przeżyje upadek."

"(...) Tam gdzie znaki zapytania są zbyt długo, pojawiają się spiski."

Początek dość spokojny, na ogromny plus przepychanki słowne Forsta z Osicą. Sam pomysł na fabułę ciekawy, jednak szybko udało mi się połączyć kropki i wymyślić kto jest mordercą. Lubię też klimat, jaki stworzył Autor - lepki, zimny, duszny. A niepokój okleja człowieka jak mokra kurtka w górach. Warto przeczytać.

7/10

"Nad rzeką zbrodni" Bogusław Janiczak

 

"Nad rzeką zbrodni” – kolejna powieść kryminalna Bogusława Janiczaka. Akcja książki osadzona jest w Darłowie, gdzie Zamek Książąt Pomorskich – Muzeum to miejsce, gdzie wszystko się zaczęło i kończy. Już sama okładka do projektu której wykorzystano nieco mroczne zdjęcie Zamku Książąt Pomorskich – Muzeum w Darłowie jest wprowadzeniem do całości. Treść książki gęsto usłana jest trupami. Jeżeli chcecie przekonać się ile dokładnie sięgnijcie do lektury. My zdradzimy tylko, że DUŻO. Głównym bohaterem powieści jest porucznik Janusz Barcik z komendy powiatowej. W czynnościach dochodzeniowych wspiera go sierżant Józef Karaś z lokalnego posterunku milicji."

Pierwsze spotkanie z Autorem niezbyt udane. Nie jest to najlepsza książka, jaką czytałam. Była ona momentami wyjątkowo irytująca. Ładna okładka i tylko tyle, niestety. Szczerze mówiąc spodziewałam się czegoś innego. Czytając opis nie sądziłam, że to będzie to aż tak słaba powieść.

3/10

Kolory zła: Czerń (2026)

 

"Prokurator Leopold Bilski zostaje przeniesiony do pozornie spokojnego miasta na Kaszubach, gdzie zniknięcie kolejnego dziecka odsłania mroczne sekrety, a na światło dzienne wychodzą długo skrywane, niewygodne prawdy. Podążając tropem niepokojących znaków, psychologicznych zagadek i lokalnych legend, Bilski musi zmierzyć się z mrokiem, czającym się pod pozornie idyllicznymi fasadami. To opowieść o wysokiej cenie, jaką trzeba zapłacić, stając twarzą w twarz ze złem ukrytym w zwyczajnej codzienności."

Druga część z serii filmów Kolory Zła (na podstawie serii książek Małgorzaty Oliwii Sobczak). Całkiem przyjemnie się ogląda ten film, można się nieźle wciągnąć na długie godziny seansu. Świetna rola Jakuba Gierszała, zachwyca jak zawsze. Dodatkowy plus za nieźle dobraną muzykę. Twórcy uczą się na własnych błędach i ciągną tę serię we właściwym kierunku.

7/10

"One płoną jaśniej" Shobha Rao

 

"Urodziły się skazane na dożywotnie cierpienie – jak wszystkie kobiety z małych indyjskich wiosek. Tam nie liczy się, czy jest się siostrą, żoną czy matką. Tam kobieta jest niewolnicą.

Poniżane, wykorzystywane i okaleczane Purnima i Sawitha w przyjaźni znajdują azyl. Do czasu… Jednak ogień nadziei, który raz zapłonął w ich sercach, nie gaśnie. A im bardziej los z nimi igra, tym one płoną jaśniej.

Z bohaterkami odważnej powieści Shobhy Rao utożsamiają się kobiety z wielu stron świata.

Seksizm, przemoc domowa, opresyjne normy społeczne to wciąż codzienność miliardów z nich."

Trudna książka. Pokazuje kim, a właściwie czym, są kobiety w dużej ilości miejsc na świecie. Kolejna książka, która pozwala wyjść ze swojego idealnego (a może i nie?) świata i zobaczyć, że nie wszędzie jeszcze dotarły hasła nowoczesności i równości...

"A czym jest miłość, Puri? - zapytała Sawitha. - Czym jest miłość, jeśli nie głodem?"

"[...] czas jest prosty. Czas nie jest żadną tajemnicą. Jest nagi i nie mruga oczami. Jak bawół orzący pole – posuwa się wolno do przodu, bez wahania i bez żadnej myśli."

"Wszystko jest zapisane w gwiazdach. Przez bogów. Nic nie możemy zmienić. Wiec jakie to ma znaczenie? Po co się martwić? bolesną, piękną historią niezwykłej przyjaźni dwóch silnych dziewczyn powinien zapoznać się każdy."

Fabuła wydaje się być niewiarygodna, a jednak prawdziwa. Szokuje i wywołuje wściekłość. Z tą bolesną, piękną historią niezwykłej przyjaźni dwóch silnych dziewczyn powinien zapoznać się każdy. Gwarantuje, że mocno każdym czytelnikiem wstrząśnie.

7/10

"Ceremoniarz" Grzegorz Brudnik

 

"JEGO PRAWO DO WOLNOŚCI BYŁO WAŻNIEJSZE, NIŻ ICH PRAWO DO ŻYCIA.

Zimą szarzeją ulice i szarzeją serca przemierzających je ludzi. Komisarzy Rafał Lichy snuje się po konurbacji, usiłując ustalić związek pomiędzy działaniami Ceremoniarza - seryjnego zabójcy grasującego na Śląsku, a sprawą tajemniczego zniknięcia dwóch nastoletnich sióstr sprzed szesnastu lat. By tego dokonać, musi skorzystać z pomocy swojego największego wroga. Ale komisarz Piotr Cyra ma własne plany, które pokrzyżować może tylko śmierć. Spektakularne zwieńczenie serii o Komisarzu Lichym. Szaleńcza rozgrywka, wulkan emocji i zakończenie wysysające z czytelników ostatnie pokłady empatii. Potem nie zostanie już nic."

Świetny wielowątkowy kryminał. Mroczny, przytłaczający, ale też zmuszający do refleksji. Pełen emocji i przemyśleń. Dawno już żaden kryminał nie sprawił, że pojawiły się u mnie łzy. Jedyne, co Wam zdradzę to to, że ta historia nie jest idealną bajką, w której wszyscy żyli długo i szczęśliwie. Tu zostajemy z pustką, która długo będzie przynajmniej we mnie siedzieć.

"Każdy ma swoje demony, ale tylko najodważniejsi gotowi są je uwolnić."

"Każda zmiana władzy w Polsce jest jak ta pierwsza kostka domina. Ktoś się przewróci i powali kolejnych."

"Rozmawiali o wszystkim i o niczym, więcej jednak o niczym. I w porządku. Tak właśnie rozmawiają ze sobą ludzie, którzy się lubią. Nie mają do poruszenia niczego szczególnie istotnego, a jednak chcą się do siebie odzywać. Chcą słuchać swojego głosu i po prostu czuć, że robią coś razem."

"Życie jest za krótkie, by dwa razy jeść to samo ciastko. Lepiej eksperymentować i cieszyć się każdym na nowo odkrywanym smakiem."

Aż żal było kończyć. Świetny kryminał z naprawdę przemyślaną fabułą. Świetna narracja, wciągająca akcja i dużo emocji to składowe tej książki. Opis pewnej sceny łóżkowej opisany językiem naukowym to istny majstersztyk.

8/10

"Co skrywa śnieg" Viveca Sten

 

"Zima w Åre potrafi być bezlitosna.

Śnieg tłumi dźwięki, mróz zaciera ślady, a pod idealnie białą powierzchnią kryją się tajemnice, których nikt nie chce mówić.

Gdy na wyciągu narciarskim zostają odnalezione zamarznięte zwłoki, spokojny szwedzki kurort zamienia się w miejsce pełne strachu i niedopowiedzeń. Ofiara to młoda dziewczyna, która niedawno zaginęła po obchodach Dnia Świętej Łucji, a jej śmierć wstrząsa lokalną społecznością. Do Åre przybywa Hanna Ahlander, policjantka ze Sztokholmu, która po zawodowym i osobistym kryzysie szuka schronienia w domu siostry. Jednak wiedziona niezawodnym instynktem angażuje się w śledztwo prowadzone przez inspektora Daniela Lindskoga. Każdy trop prowadzi do kolejnych podejrzeń i sugeruje, że zbrodnia nie jest odosobnionym aktem, lecz częścią znacznie mroczniejszej układanki. Hanna i Daniel muszą zmierzyć się z siecią kłamstw, która sięga głębiej, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać. Czy zdążą odkryć prawdę, zanim zło pochłonie kolejne ofiary?

Co skrywa śnieg to pierwszy tom kryminalnej serii Viveci Sten Morderstwa w Åre, w której lodowaty krajobraz staje się niemym świadkiem ludzkiej chciwości, przemocy i moralnej hipokryzji. Na podstawie książki powstał wyprodukowany przez Netflix serial pod tytułem Morderstwa w Åre."

Pierwsze spotkanie z Autorką bardzo udane. Jest to kryminał połączony z powieścią obyczajową. Świetny kryminał z gatunku nordic noir, którego akcja rozgrywa się w małym miasteczku Äre w Szwecji. Powieść porusza trudny temat handlu ludźmi i zmuszania ich do pracy niewolniczej.

"Przez trzydzieści sześć lat żył, nie rozumiejąc, czym jest bezwarunkowa miłość."

"Nazywana przez nich „małą wpadką", nigdy nie potrafiła zrobić niczego dobrze."

"Brakuje jej wspólnych poranków. Tego poczucia bezpieczeństwa płynącego z faktu życia we dwoje."

W powieści panuje zdecydowanie mroczny klimat, co bardzo lubię. Przeszywające zimno niemal wdziera się pod skórę z każdą kolejną stroną. Opisy ludzi, którzy przegrali walkę z surowym klimatem i zamarzli, robią ogromne wrażenie. Dużo tu refleksji różnych bohaterów. Świetnie i szybko się czyta.

7/10

Everwood (2002-2006)

 

"Serial opowiada o losach znanego neurochirurga, Andy'ego Browna, którego życie zmienia się drastycznie po nagłej śmierci żony. Andy - wcześniej wiecznie zajęty lekarz poświęcający mało czasu swojej rodzinie - postanawia z dnia na dzień spakować walizki i przenieść się wraz z dwójką dzieci z hałaśliwego Nowego Jorku do malutkiego, idyllistycznego miasteczka Everwood. Tam otwiera małą przychodnię, a także stara się na nowo porozumieć z 15-letnim synem, Ephram'em."

Cóż za piękny i ciepły serial. Ciekawy, zabawny i bardzo życiowy. Dość często skłania człowieka do refleksji. Aż żałuję, że dopiero teraz na niego trafiłam. Na pewno wrócę do niego kiedyś, pewnie nie raz.

8/10

"Pająk" Lars Kepler

 

"Przed trzema laty Saga Bauer otrzymała anonimową pocztówkę o niepokojącej treści. Była w niej mowa o pistolecie załadowanym dziewięcioma białymi kulami. Jedna z nich miała czekać na Joonę Linnę. Według nadawcy tylko Saga może go uratować. Kobieta pokazała kartkę Joonie, ale czas płynął, a groźba pozostawała jedynie bezsensowną prowokacją. Aż do teraz.

W okolicy Kapellskär znaleziono przywiązany do drzewa worek zawierający prawie całkowicie rozpuszczone zwłoki. Na miejscu zbrodni śledczy odkrywają śnieżnobiałą łuskę po naboju. Posługując się zawiłymi zagadkami, bestialski sprawca daje policji możliwość powstrzymania serii zabójstw. Joona Linna i Saga Bauer usiłują poukładać puzzle, by uratować wyznaczone ofiary. Brutalny pościg staje się coraz bardziej desperacki. Być może zabójcy nie da się powstrzymać? Może wszyscy utknęli w jego pajęczej sieci..."

Czytałam lepsze książki, ale tutaj jednak mamy ciekawą historię. Zaczytałam się w tej książce, składałam elementy tej brutalnej, kryminalnej intrygi, aż poznałam zakończenie. Mnie się nawet podobało.

"Mali bezbarwni myśliwi, którzy paraliżują zdobycz, tkają wokół niej worek, wstrzykują truciznę i rozpuszczają ofiarę."

"Trudno mi było wybaczyć sobie samej, ale zaczynam myśleć, że to jest możliwe: wybaczyć sobie. Nawet mogłabyś to zrobić."

"Nigdy nie zaakceptuję twoich metod, ale rozumiem twój ból, widzę twoją logikę... i wiem, że jesteś bardzo inteligentna."

Mimo uwag, bardzo dobrze oceniam tę powieść, jest sprawnie napisana z dość przejrzystą intrygą. Powieść może się spodobać osobom, które lubią, gdy ich wrażliwość zostaje wystawiona na próbę. Czytelnik musi być przygotowany na niespodziewane zwroty akcji, opisy bezwzględnych i brutalnych morderstw.

6/10

Kobieta z portu (2026)

 

"Film opowiada o śledztwie prowadzonym przez detektyw Annę Ripoll (Candela Peña). W barcelońskim porcie znajduje ona związaną i zakneblowaną kobietę (Ana Rujas), która nie wie, jak się tu znalazła i kim jest. Annie pomaga detektyw Quique Zárate (Pol López) i razem ścigają się z czasem, aby poznać tożsamość ofiary i tajemnice kryjące się w jej pamięci."

Całkiem ciekawy film. Momentami wkurza, ale da się go obejrzeć bez zniesmaczenia. Sprawa nie dokończona, bo nie ustalono sprawców, ani ich nie ukarano. Napięcie dobrze budowane, ale za dużo pościgów.

6/10

Jedyny świadek (2026-)

 

"Opowieść o doświadczeniach Alexa i André Hanscombe'ów, którzy próbują poradzić sobie z doświadczeniem traumy, wywołanej brutalnym aktem przemocy. Gdy w 1992 roku Rachel Nickell pada ofiarą mordercy na błoniach Wimbledonu, André z dnia na dzień zostaje samotnym rodzicem. Wówczas postanawia odłożyć na bok swój żal i ból oraz postawić syna Alexa - jedynego naocznego świadka ataku - w centrum własnego świata. Od tego czasu André zaczyna żyć kierowany tylko jednym pragnieniem, jakim jest zapewnienie dobrostanu pokiereszowanemu emocjonalnie chłopcu, czego nie ułatwiają mu szukające sensacji media i coraz bardziej zdesperowana policja. Serial "Jedyny świadek" to historia o tym, jak ojcu i synowi, postawionym w obliczu niewyobrażalnej tragedii, udało się przejść drogę, wiodącą z ciemności do światła."

Historia prawdziwa, ale nie w jakiś szczególny sposób pokazana. Ogromny minus za usprawiedliwianie przestępcy. Ja wiem, zaburzenia psychiczne, ale to nie jest powodem, by usprawiedliwiać. Można słabiej karać, ale nie usprawiedliwiać.

5/10

"Sekret" Sara Antczak

 

"Przyjaźń aż po... grób

Iga odzyskuje przytomność w ciemnej, zimnej piwnicy. Jest związana, obolała i przerażona. Nie wie, gdzie jest ani kto ją porwał. Ostatnie, co pamięta, to wyjazd w góry z przyjaciółkami – miał to być zwykły weekend, chwila oddechu od codzienności. A jednak coś poszło nie tak.

Mężczyzna, który ją więzi, zdaje się znać ją lepiej, niż ona sama siebie. Rozpoczyna z nią dziwną, niepokojącą grę, zmuszając do przywołania wspomnień, które wydają się obce. Iga próbuje walczyć – o siebie, o prawdę, o przetrwanie. Ale z każdym kolejnym dniem rodzi się w niej coraz więcej pytań: co tak naprawdę wydarzyło się w górach?

Czy Iga może ufać swoim wspomnieniom? A może prawda jest znacznie bardziej przerażająca niż potrafi sobie wyobrazić?"

Szybko się czyta. Język również przyjemny, byłam zaciekawiona rozwojem sytuacji, na prawdę wciągnęła mnie ta historia. W książce mamy przedstawione dwie przestrzenie czasowe i przez co atmosfera jeszcze bardziej trzyma w napięciu i do ostatniej strony nie jest wiadomo, jak ostatecznie zakończy się ta historia.

"Tinder jawi mi się jako obcy świat, traktujący ludzi jak produkty albo zwierzęta na wystawie. Oceniający, bezlitosny i pełen uprzedzeń."

"Musimy porozmawiać – tak właśnie mówią ludzie, którzy chcą się rozstać, ale nie mają wystarczająco dużo odwagi, żeby powiedzieć to wprost."

"Po trzydziestce zanika beztroska i wszystko zaczyna mieć swoją cenę. Zazwyczaj jest nią ból."

Na pewno trochę brutalna. Targały mną chyba wszystkie uczucia. Na plus zasługuje również klimat – surowe, groźne górskie otoczenie idealnie podkreśla mroczny nastrój i potęguje uczucie niepokoju. Autorka zaskoczyła mnie, wprawiając tym samym w osłupienie.

7/10

Piotruś. Wyprawa do Nibylandii (2015)

 

"Pełna magii i porywających efektów specjalnych historia Piotrusia Pana. 

Kiedy młody buntownik Piotruś (Levi Miller) zostaje porwany z londyńskiego sierocińca do Nibylandii, ma szansę przeżyć niesamowite przygody. Aby ocalić tę piękną krainę, wraz z wojowniczką Tygrysią Lilią (Rooney Mara) i Jamesem Hakiem (Garrett Hedlund) będzie musiał rozprawić się z bezwzględnym piratem Czarnobrodym (Hugh Jackman)."

Film wizualnie zrobiony ciekawie, ale sama historia bardzo słaba. Niektóre sceny mocno przerysowane. Nie była to historia, której oczekiwałam.

5/10

"Tamte dni, tamte noce" André Aciman

 

"Powieść André Acimana to historia nagłego i intensywnego romansu między dorastającym chłopcem a gościem jego rodziców w letnim domu we Włoszech. Obaj są zaskoczeni wzajemnym zauroczeniem i początkowo każdy z nich udaje obojętność. Ale w miarę jak mijają kolejne niespokojne letnie tygodnie, ujawniają się ukryte emocje: obsesja i strach, fascynacja i pożądanie, a ich namiętność przybiera na sile. Niespełna sześciotygodniowy romans jest doświadczeniem, które naznacza ich na całe życie. Na Rivierze i podczas namiętnego wieczoru w Rzymie odkrywają coś, czego boją się już nigdy nie znaleźć: totalną bliskość.

Dzięki znakomicie uchwyconej psychologii, która towarzyszy zauroczeniu, książka jest szczerą, przeszywającą serce elegią o ludzkiej namiętności, której nie da się zapomnieć."

Aciman przedstawił miłość z perspektywy innej, niż zazwyczaj w literaturze, co tylko dodało wartości jego dziełu. Czytelnik ma możliwość poznania obaw, lęku i strachu bohaterów, którzy niczym nie różnią się od osób żyjących w naszej rzeczywistości.

"Ludzie, którzy czytają, są schowani w sobie. Ukrywają to, jacy są. Ludzie schowani w sobie nie zawsze lubią to, jacy są."

"Może osiągnięcie szczęścia mimo wszystko nie jest takie trudne. Wystarczy odnaleźć jego źródło w samym sobie, zamiast uzależniać się pod tym względem od innych."

"Ból rozstania potrafi być straszny, a patrzenie, jak druga strona zapomina, jeszcze go pogłębia. Chcąc jak najszybciej zapomnieć, wyrywamy z siebie mnóstwo uczuć i każdej następnej osobie mamy mniej do zaoferowania, a w wieku trzydziestu lat jesteśmy bankrutami."

"To twoja sprawa, jak pokierujesz swoim życiem, ale pamiętaj, że nasze dusze i ciała są nam podarowane tylko raz. Większość ludzi zachowuje się tak, jakby mieli dwa życia, oryginał i kopię… Ale życie jest tylko jedno."

Ta książka to absolutna miłość, chociaż nic tego nie zapowiadało… Idealnie przedstawia emocje towarzyszące zakochaniu. Warto przeczytać choćby dla wrażeń płynących z obcowania z tak pięknym, poruszającym stylem. Autor wybitnie przedstawia emocje, dzięki czemu książkę czyta się jednym tchem.

7/10

Partnerki (2010-2016)

 

"W bostońskiej komendzie wydziału zabójstw pracuje zgrany duet pięknych, błyskotliwych kobiet. Detektyw Jane Rizzoli (Angie Harmon) to odważna policjantka o silnej osobowości. W prowadzonych postępowaniach śledczych odznacza się niezłomnością i porywczym charakterem, odziedziczonym po włoskich przodkach. Doktor Maura Isles (Sasha Alexander) jest ekspertem medycyny sądowej i biegłym patologiem. Dla jej chłodnego umysłu badacza liczą się jedynie racjonalne argumenty oraz perfekcyjne posunięcia. Pomimo dzielących je różnic, kobiety tworzą w pracy charyzmatyczny zespół, skutecznie rozwikłując sekrety morderstw i tropiąc niebezpiecznych przestępców. Prywatnie zaś, łączą je więzy prawdziwej przyjaźni, dzięki której wspierają się w trudnych chwilach osobistych dramatów."

Świetny serial! Fabuła dobrze napisana, uwzględniająca zarówno część kryminalną, jak i komediową. Poruszająca różne aspekty życia z adekwatnymi problemami. Serial książek nie przebije, mimo to ogląda się go z przyjemnością.  Polecam!

7/10

"Jedną nogą w grobie" Olga Rudnicka

 

"Zaginięcie męża to tragedia. Ale nie dla Małgośki. Fakt, że mąż nie wrócił z wyjazdu służbowego w terminie, to nie nowość. To, że od kilku tygodni nie dał znaku życia, to żaden problem. Ważne, że przelewy przychodzą regularnie. Małgośka cieszy się chwilami wolności, pewna, że Wiesław w końcu wróci. Czas mija, a męża ani widu, ani słychu, za to coraz więcej osób zaczyna zadawać pytania. Telefon z żądaniem okupu uznaje początkowo za żart, ale kiedy znajduje pod drzwiami domu pudełko z odciętym palcem, zaczyna robić się poważnie. Czy na tyle, by powiadomić policję? A może… nie robić nic?"

Muszę przyznać, że kilka razy naprawdę się roześmiałam, autorka ma wspaniałe poczucie humoru i potrafi rozbawić. Autorka poprowadziła w tej książce fabułę w taki sposób, że każda kolejna strona odsłania nowe komplikacje, ale równocześnie daje powody do śmiechu.

"Żeby nie utonąć, wystarczy po prostu nie wchodzić do wody. Wcale nie trzeba umieć pływać."

"Może lepszy byłby psychiatra albo psycholog, ale jak człowiekowi przez tyle lat wbija się do głowy, że własne brudy należy prać w domu, a nie na zewnątrz, to potem nawet rozwieść się nie może, bo świadków nieszczęścia brak."

"Nie ma problemu, którego nie da się rozwiązać, a jeśli taki jest, to tylko dlatego, że wymyślenie rozwiązania wymaga więcej czasu."

Mamy tu do czynienia z lekturą lekką, zabawną, nie pozbawioną ironii i czarnego humoru. Polecam wszystkim, którzy uwielbiają niebanalność historii. Gwarantuję doskonałą zabawę do ostatniego akapitu.

6/10

Top Trendy LC - maj 2026

"Zestawienie TRENDY miesiąca pokazuje, które książki były najczęściej odwiedzane w serwisie lubimyczytać.pl i miały średnią ocenę powyżej 7,0. To internauci kreują zainteresowanie danym tytułem: wchodzą do serwisu zainteresowani np. reklamą, audycją, wywiadem, wzmianką w prasie, radiu lub telewizji. Nie znamy wszystkich powodów, dla których użytkownicy wyszukują akurat dane tytuły, jednak możemy z czystym sumieniem napisać, że kiedy 3 miliony osób odwiedzających serwis miesięcznie wybiera konkretne podstrony książek, to znaczy, że są one popularne.

W zestawieniu TOP 100 znajdują się książki ze średnią ocen powyżej 7,0."

1. "The Deal. Układ" Elle Kennedy
2. "Święto Karkonoszy" Sławek Gortych
3. "The Mistake. Błąd" Elle Kennedy
4. "The Score. Podbój" Elle Kennedy
5. "Urwisko" Remigiusz Mróz
6. "Płaczka" Camilla Läckberg
7. "Cały ten błękit" Mélissa Da Costa
8. "Zamknięte w lodzie" Izabela Janiszewska
9. "Gołoborze" Maciej Siembieda
10. "The Goal. Cel" Elle Kennedy
11. "Co przyniesie jutro" Mélissa Da Costa
12. "Czarne Morze" Michał Śmielak
13. "Odległe życie" M.L. Stedman
14. "Tam, gdzie zmrok zapada szybciej" Wojciech Chmielarz
15. "Spadek po mojemu" Mieczysław Gorzka
16. "Kiedyś były tu wilki" Charlotte McConaghy
17. "Projekt Hail Mary" Andy Weir
18. "Oddział D" Freida McFadden
19. "Schronisko, które przestało istnieć" Sławek Gortych
20. "The Legacy. Dziedzictwo" Elle Kennedy
21. "Traktat o łuskaniu fasoli" Wiesław Myśliwski
22. "Przymierze Wróbli" Devney Perry
23. "Alfa" Grzegorz Brudnik
24. "To królestwo mnie nie zabije" Ilona Andrews
25. "Aurora" Paulina Świst
26. "Mój mąż" Maud Ventura
27. "Dom Bestii" Katarzyna Bonda
28. "Dziki, mroczny brzeg" Charlotte McConaghy
29. "Dziewczyna z jeziora" Joanna Parasiewicz
30. "Atlas chmur" David Mitchell
31. "Schronisko, które zostało zapomniane" Sławek Gortych
32. "Człowiek w poszukiwaniu sensu" Viktor E. Frankl
33. "Korespondentka" Virginia Evans
34. "Kirke" Madeline Miller
35. "Kiedy żurawie odlatują na południe" Lisa Ridzén
36. "Dungeon Crawler Carl" Matt Dinniman
37. "Któregoś dnia okaże się, że wszyscy od zawsze byli przeciwko" Omar El Akkad
38. "Monolok" Paweł Sołtys
39. "Wilczy Król" Lauren Palphreyman
40. "Lód" Jacek Dukaj
41. "Małe życie" Hanya Yanagihara
42. "Markiz" Przemysław Piotrowski
43. "Pomoc domowa" Freida McFadden
44. "Obłęd (t. I-III)" Jerzy Krzysztoń
45. "Basior" Piotr Kościelny
46. "Goście weselni" Alison Espach
47. "Szczęście czy fart?" Trias de Bes Fernando, Alex Rovira Celma
48. "Uwikłana" Katarzyna Wolwowicz
49. "Właśnie że tak! Nigdy w życiu! 20 lat później" Katarzyna Grochola
50. "Isola" Allegra Goodman
51. "Mamuna" Krystian Stolarz
52. "Arachnia" Remigiusz Mróz
53. "Widnokrąg" Wiesław Myśliwski
54. "Dwór cierni i róż" Sarah J. Maas
55. "Fourth Wing. Czwarte Skrzydło" Rebecca Yarros
56. "Pułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym" Daniel Kahneman
57. "Obsesja" B.A. Paris
58. "Zapiski o twoim zniknięciu" Alison Espach
59. "Upiór" Maciej Siembieda
60. "Zły opiekun" Marcel Moss
61. "Droga Królów" Brandon Sanderson
62. "Przesunąć horyzont. 20 lat później" Martyna Wojciechowska
63. "Kasztanowy ludzik" Søren Sveistrup
64. "Quo vAIdis" Andrzej Dragan
65. "Mroczna więź" Sable Sorensen
66. "Odwaga bycia nielubianym. Japoński fenomen, który pokazuje jak być wolnym i odmienić własne życie" Ichirō Kishimi
67. "Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet" Antonina Tosiek
68. "Efekt Grahama" Elle Kennedy
69. "Pościg" Elle Kennedy
70. "Szklany Tron" Sarah J. Maas
71. "Kości rzucone, korzeniem splątane" Mags Green
72. "Czerwony świt" Pierce Brown
73. "Verity. Coraz większy mrok" Colleen Hoover
74. "Stoner" John Williams
75. "Chłód" Weronika Mathia
76. "Nie uwierzysz kto zabił" Max Czornyj
77. "Śnieg przykryje" Michał Śmielak
78. "Ostatnia żona" Jenny Blackhurst
79. "Rewolta AI" Rafał Barnaś, Marcin Faliński
80. "Alchemised" SenLinYu
81. "Null" Szczepan Twardoch
82. "Pielgrzym" Terry Hayes
83. "Lokatorka" Freida McFadden
84. "Wiosna, by Cię poznać" Morgane Moncomble
85. "Na południe od Brazos" Larry McMurtry
86. "Rozgrywka" Elle Kennedy
87. "Ryzyko" Elle Kennedy
88. "Cień wiatru" Carlos Ruiz Zafón
89. "Archipelag" Marek Stelar
90. "Kwiaty dla Algernona" Daniel Keyes
91. "Na wschód od Edenu" John Steinbeck
92. "Shantaram" Gregory David Roberts
93. "Ostatni smrek" Maria Gąsienica-Zawadzka
94. "Wichrowe wzgórza" Emily Jane Brontë
95. "Problematic Summer Romance" Ali Hazelwood
96. "Smocza Iskra" Ivy Asher
97. "Nocami krzyczą sarny" Katarzyna Zyskowska
98. "Katharsis" Maciej Siembieda
99. "Piętno" Przemysław Piotrowski
100. "Akuszerki" Sabina Jakubowska
101. "Obiekty głębokiego nieba" Jakub Małecki
102. "Chłopki. Opowieść o naszych babkach" Joanna Kuciel-Frydryszak
103. "Gdzie śpiewają raki" Delia Owens
104. "Sztorm" Magdalena Witkiewicz
105. "Rzeczy, których nie wyrzuciłem" Marcin Wicha
106. "Światłoczułość" Jakub Jarno