"Śmierć letnią porą" Mons Kallentoft

 

"W regionie Östergötland panuje rekordowo gorące lato. Wczesnym rankiem zostaje znaleziona zgwałcona czternastoletnia dziewczynka, błąkająca się nago po największym w mieście parku. Nic nie pamięta, więc komisarz Malin Fors i jej kolega Zeke muszą spróbować dotrzeć do rozwiązania zagadki, dysponując niewielką liczbą tropów.

Rodzice innej dziewczyny zgłaszają jej zaginięcie. Wkrótce przy podmiejskim kąpielisku dokonane zostaje straszliwe odkrycie. Linköping nawiedziła śmierć letnią porą. W ciągu kilku ciepłych lipcowych dni sen o lecie przeradza się w koszmar…"

Kolejna ciekawa powieść tego autora. Na czytniku mam jeszcze resztę tej serii i nie ukrywam, że będą ją (stopniowo) czytać z przyjemnością.

"Na świecie już i tak jest zbyt wiele słów, a zdecydowanie za mało ciszy."

"Nie ma znaczenia to, co się dzieje, ale jak człowiek to przyjmuje. Po czym przypomina sobie słowa filozofa Ciorana: Prawdziwego człowieka poznaje się po jego odmowie wobec bycia rozczarowanym."

Książkę czyta się szybko, a szczegółowe opisy każdego z głównych bohaterów pomagają zżyć się z nimi. Kryminał bardzo schematyczny i dlatego dość przewidywalny - stąd oczko niżej w ocenie, niż poprzednia część. Jednak mroczny klimat nasycony jest tu wątkami społecznymi i tajemnicami, co z kolei daje plus do ogólnego wrażenia. Tak czy siak, warto sięgnąć i przeczytać.

6/10

"Ofiara w środku zimy" Mons Kallentoft

 

"Jest luty. Najzimniejszy do lat. Pewnej szczególnie mroźnej nocy wśród jałowych, chłostanych wiatrem równin Östergötland zostaje znalezione potwornie okaleczone ciało mężczyzny. Śledztwo prowadzi komisarz Malin Fors z policji w Linköping, samotna matka po przejściach, która pije za dużo tequili i uprawia za dużo ostrego seksu ze swoim kochankiem, dziennikarzem z miejscowej gazety. Śledztwo ma dać odpowiedź na pytanie, kto zabił i dlaczego zrobił to w tak okrutny sposób. Malin rusza tropem mordercy, a polowanie to prowadzi ją do najmroczniejszych zakątków ludzkiego serca..."

Moje pierwsze spotkanie z tym Autorem i to całkiem udane. Skusiła mnie okładka, opis na niej i... imię głównej bohaterki, jak nigdy. 

"Kochają, kochają, aż któregoś dnia miłość kończy się tak samo nagle, jak się zaczęła. Jej niewdzięczne źródło zostaje odcięte przez różne okoliczności, zewnętrzne lub wewnętrzne. Zdarza się też, że miłość trwa aż po kres. Albo jest od początku niemożliwa, a jednak nieunikniona."

"Ale jak znaleźć kogoś, z kim wytrzymasz, skoro często nie wytrzymujesz nawet sama ze sobą?"

"W niektóre noce łózko jest nieskończenie szerokie. Niektóre noce mieszczą całą samotność świata. W niektóre noce łóżko jest miękkie i obiecujące, a oczekiwanie na sen staje się najlepszym czasem minionego dnia. W noce takie jak ta łóżko jest twarde, materac to wróg przeganiający myśli na niewłaściwe miejsca, jakby chciał wyszydzić człowieka, że leży tam sam, bez innego ciała, na którym można się oprzeć."

"Oczy. Polegamy na nich. Odpowiadają za dziewięćdziesiąt procent wszystkich wrażeń składających się na nasz obraz otoczenia. To, czego nie widzimy, nie istnieje. Prawie. Coś ukrytego w szafie znika. Problem rozwiązany, tak po prostu."

Skandynawowie potrafią stworzyć niezwykły klimat w swoich książkach. Typowy kryminał, ale też niezłe tło psychologiczne. Standardowa pani śledcza i jej posypane życie prywatne. Niezły klimat i ciekawy styl. Na pewno sięgnę po dalsze części tej serii.

7/10