"Kto chce ich śmierci?" Cara Hunter

 "Co jeśli ktoś chciałby śmierci twojej rodziny?

Najbardziej niepokojąca sprawa w karierze detektywa Adama Fowleya!

W ekskluzywnej dzielnicy północnego Oxfordu cudem uratowano dwóch małych chłopców z płonącego domu. Młodszy zmarł, nieco starszy – walczy o życie.

Dlaczego byli sami w domu? Gdzie są ich rodzice i dlaczego nie odbierają telefonu?

Kiedy detektyw Adam Fawley znajduje nowe dowody, spełnia się jego największy koszmar.

Ponieważ wie, że to nie był przypadkowy pożar. To było zaplanowane morderstwo, a zabójca pozostaje na wolności."

Książka bardzo mi się podobała, prawie płakałam czytając opisy dotyczące dzieci. Książkę czyta się szybko i z wielką przyjemnością. Opisana historia jest ciekawa i obfituje w nagłe zmiany kierunku i tempa akcji.

"Ktoś chyba kiedyś powiedział, że zbieg okoliczności to sposób Boga na zachowanie anonimowości."

Bardzo dobrze się czyta, interesująca kreacja bohaterów, a także sama fabuła, która nie jest przewidująca. Autorka bardzo dokładnie stara się oddać pracę śledczych: przesłuchania, rozmowy telefoniczne, analizy, a także opinie Internautów czytających artykuły prasowe. Dzięki temu możemy śledzić każdy krok, każdą myśl i każdy trop policjantów. Naprawdę warto przeczytać.

8/10

"Kto mieszka za ścianą" Cara Hunter

 

"Ledwo żywe kobieta i dziecko zostają znalezione zamknięte w piwnicy. Nikt nie wie, kim są i skąd się tam wzięły. Kobieta nic nie mówi i nie ma żadnego raportu o zaginięciu, który pasowałby do ich profilu. Starszy człowiek, który jest właścicielem również twierdzi, że nigdy ich wcześniej nie widział. Mieszkańcy spokojnej dzielnicy Oksfordu są zszokowani tym, że coś takiego mogło się wydarzyć tuż pod ich nosem. Do śledztwa przystępuje detektyw Adam Fawley. Z czasem okazuje się, że każdy skrywa jakąś tajemnicę i nie ma niewinnych. Czy zastanawiałeś się kto mieszka za twoją ścianą? Czy wiesz, co ukrywa? Cara Hunter idealnie połączyła thriller psychologiczny z klasycznym policyjnym śledztwem, a gęsto utkane zwroty akcji nie pozwalają na chwilę odpoczynku."

Powieść ma wszystko, czego potrzebujesz czytając dobry thriller psychologiczny: trzyma mocno w napięciu, jest całe mnóstwo zwrotów akcji i takie zakończenie, że wbija głęboko w fotel. Przyznam się bez bicia, że nie spodziewałam aż tak pokręconego zakończenia.

"Nie karm umysłu widokiem, którego potem nie będziesz mógł zapomnieć."

"Nikt z nas nie wie tak naprawdę, do czego jesteśmy zdolni."

"(...) w zbrodni zawsze chodzi o miłość lub pieniądze. A czasem o jedno i drugie."

"(...) istnieje dowód, dla którego bezdzietne kobiety zawsze mają koty. Chodzi o coś ciepłego, żywego, coś, co waży tyle, co niemowlak- coś, co można wziąć na ręce i trzymać jak dziecko. Kryje się w tym głęboka emocjonalna przyjemność, wybiegająca daleko poza świadomą miłość."

Akcja bardzo ciekawa, zakończenie szokujące i wyjaśnione przede wszystkim. Kolejny raz się nie zawiodłam. Chciałabym przeczytać inne książki autorki i przekonać się, czy też są napisane w taki ciekawy sposób. Tę zdecydowanie polecam.

7/10

"Kto porwał Daisy Mason?" Cara Hunter

 

"Rodzina, przyjaciele, sąsiedzi, niezależnie od tego, jak zrozpaczeni się wydają, oni wiedzą, kto to zrobił. Może podświadomie, może jeszcze nie w tej chwili, ale wiedzą.

Ośmioletnia Daisy Mason znika z domu w czasie sąsiedzkiej zabawy na przedmieściach Oxfordu. Policja bezskutecznie poszukuje kogoś, kto widziałby cokolwiek z całego zajścia. Czy obca osoba byłaby w stanie porwać dziewczynkę nie zostawiając po sobie żadnego śladu?

Gdy do akcji wkracza detektyw Adam Fawley, jego podejrzenia w pierwszej kolejności kierują się w stronę rodziny porwanej dziewczynki. Rodzice Daisy ewidentnie ukrywają jakąś tajemnicę, a jej cichy i wycofany braciszek zdaje się wiedzieć coś, o czym nie chce jednak mówić.

Fawley wie, że przy większości zaginięć sprawcą jest ktoś dobrze znany ofierze. Z każdą kolejną godziną szanse na znalezienie Daisy maleją. Czy detektywowi uda się przebić przez gąszcz rodzinnych kłamstw i odnaleźć dziewczynkę, zanim będzie za późno? A może tym razem statystyka się myli?"

Ta książka jest pełna akcji i zaskakujących jej zwrotów, od pierwszej do ostatniej strony. Książkę czyta się dobrze, ciekawa fabuła i zaskakujące zakończenie. To powieść, która powoduje mętlik w głowie. Niczego nie można być tutaj pewnym, nic tu nie jest takie jak wydawało się na początku.

"Ludzie są strasznie zajęci, głównie sobą."

"Mężczyźni są jak koszyk z owocami - nie odkładaj konsumpcji na później, bo wszystko, co zostanie, to kwaśne jabłka."

"To trzy skomplikowane odpowiedzi na jedno proste pytanie. Kłamcy zawsze przesadzają, a przynajmniej tak wynika z mojego doświadczenia."

"...bycie sobą jest w porządku, po prostu musisz mieć odwagę, aby się tego trzymać."

Dla mnie była to świetna powieść utrzymana w konwencji dramatu psychologicznego. Ukazuje obojętność i brak miłości wobec osób, które najbardziej łakną tej rodzicielskiej miłości. Petarda. Polecam.

7/10

"Mroczna prawda" Cara Hunter

 

"Kiedy student uniwersytetu w Oksfordzie oskarża jednego z wykładowców o napaść seksualną, inspektor Adam Fawley i jego zespół uznają, że powtarza się stary schemat. Okazuje się, że bardzo się mylą.

Tym razem napastnikiem jest kobieta – gwiazda i duma całego wydziału, zaś ofiara to student – niemal dwumetrowy były zawodnik rugby. Wkrótce inspektor Fawley i jego zespół zaczynają wyścig z czasem w poszukiwaniu prawdy. Nie zdają sobie jednak sprawy, że ktoś ich obserwuje. Ktoś, kto planuje wyłączyć Fawleya z obiegu na dobre…."

Bardzo dobra historia z potencjałem. Początek dość nużący, już chciałam odłożyć. Jednak akcja konkretnie rozkręca się w połowie i do samego końca trzyma w napięciu.

"Po co pić Prosecco, skoro można mieć prawdziwego szampana?"

"Spojrzał na nią sucho."

Fabuła jest zagadkowa, ale nie wciągnęła mnie. Słuchałam bez większych emocji, chwilami czułam się wręcz znudzona. Ale dam szanse Autorce i sięgnę po jeszcze jakąś jej powieść.

6/10