"Desperatka" Alicja Sinicka

 

"CO TAK NAPRAWDĘ STAŁO SIĘ Z MOJĄ SIOSTRĄ?

Prawniczka Adela Janas wraca do rodzinnych Pętlic, aby zająć się matką i sprawami rodzinnymi po tragicznej śmierci swojej siostry Iny. Między młodymi kobietami od zawsze był pewien dystans i cień rywalizacji, jednak w obliczu śmierci wszystko to przestaje mieć znaczenie. Adeli trudno jest pogodzić się z myślą, że siostra targnęła się na swoje życie, zaczyna więc zanurzać się w jej pogmatwane sprawy, odkrywając coraz więcej tajemnic, słabości i zaskakujących wyborów.

W desperackim dążeniu do poznania prawdy towarzyszy jej komisarz Michał Orłowski, funkcjonariusz lokalnej policji, z którym łączy ją trudna przeszłość. Czy Adeli uda się uzyskać odpowiedzi na wszystkie dręczące ją pytania? I czy na pewno jest na to gotowa?"

Nie powiedziałabym, że książka jest mroczna i duszna. Jest ona pełna tajemnic i dramatów oraz porusza ważną kwestię - problem z uzależnieniem od hazardu. Jest ono (to uzależnienie) równie groźne, jak to od alkoholu czy narkotyków. 

"Najgorsze rzeczy w życiu zawsze spotykają człowieka przez przypadek. Spadają na niego jak deszcz. Nie da się ich powstrzymać, nie da się z nimi walczyć."

"Niektórzy ludzie poruszają w nas struny, które nigdy nie przestają dźwięczeć."

"Gdy zamykają się usta, otwiera się umysł. Prawdziwe myśli i uczucia wyłaniają się wtedy z ukrycia, dlatego tak wiele osób boi się milczenia. Ucieka od niego, ucieka od siebie."

Początek powieści nie zapowiadał tego, jak ona się skończy. Nie sądziłam, że aż tak mnie wciągnie i pochłonie. Świetnie się słuchało. Świetnie zarysowana fabuła. Niby niczego już się czytelnik nie spodziewa, a tu buum i zaskoczenie, jedno za drugim. Polecam!

8/10

"Podopieczna" Alicja Sinicka

 

"Jaką tajemnicę skrywa moja podopieczna?

Życie Anny Gali zmienia się diametralnie, gdy pewnego dnia zostaje opiekunką siedmioletniej Kalinki, mieszkającej w pięknym domu na przedmieściach. Dziewczynka jest córką zamożnej lekarki, Aliny Czarneckiej, wobec której Anna ma dług wdzięczności. Wraz z upływem czasu kobieta zżywa się ze swoją małą podopieczną, warstwa po warstwie odsłaniając mroczne tajemnice idealnego domu doktor Czarneckiej.

Życie lekarki z pozoru jest doskonałe. Wspaniały mąż, mądre dzieci i satysfakcjonująca praca. Życie Anny stanowi jego przeciwieństwo. Trudna relacja z mężem, słaby kontakt z córkami i oskarżenia rzucane pod adresem rodziny w związku ze zniknięciem pewnej nastolatki. Co tak naprawdę stało się z Mileną? I czy rozwiązanie tej zagadki nie obudzi uśpionych demonów?"

Świetna powieść! Trafnie opisana przemoc psychiczna, która nie zostawia śladów fizycznych, tylko rani głęboko naszą duszę. Wątek kryminalny pełnił, moim zdaniem, drugoplanową rolę, ale to mi w ogóle nie przeszkadzało.

"Szczycisz się tym, że w życiu nie uderzyłbyś żadnej kobiety, a w rzeczywistości co chwilę którąś krzywdzisz, bo to, co mówisz jest dużo gorsze niż bicie."

"Ktoś może powiedzieć: "To tylko słowa, daj spokój. Przemoc fizyczna jest dużo gorsza", a ja mówię: "To aż słowa. Nie ignorujmy ich znaczenia, bo w rzeczywistości są niewidzialnymi mieczami"."

"Chłopak wraca do pierwszego ujęcia, na którym Natalia ma lekko rozchylone nogi. Dziewczyna ledwie się na nim rozpoznaje. Wpada jej go głowy myśl, że nagość coś człowiekowi zabiera. Upodabnia go do zwierzęcia."

Autorka porusza ważne tematy, takie jak zaufanie, manipulacja, kłamstwo i toksyczne relacje. Pokazuje, jak łatwo jest manipulować drugim człowiekiem, wykorzystując jego słabości i pragnienia. To lektura obowiązkowa dla fanów thrillerów psychologicznych. To historia, która wciąga, intryguje i zmusza do myślenia. Polecam ją wszystkim, którzy lubią książki, które trzymają w napięciu do ostatniej strony. 

7/10

"Karnawał" Alicja Sinicka

 

"To miała być wspaniała zimowa noc na Mazurach. Zmieniła się jednak w koszmar.

Amelia cudem ocalała z tragedii, która rozegrała się w 2002 roku na wyspie Czarci Ostrów. W domu letniskowym zamożnych rodziców jej znajomej panował szampański nastrój imprezy karnawałowej – do czasu, aż w trzcinach nad lodowatymi Śniardwami znaleziono ciało. Śmierć gwałtownie pochłaniała kolejne ofiary, a odcięci od świata młodzi ludzie nie mieli szans na ratunek. Za oknami migała tylko czarno-biała maska oprawcy.

Dwie dekady później upiory powracają. Pewnego dnia Amelia dostaje list z zaskakującą zawartością, który w jednej chwili zmienia wszystko. Od tej pory musi walczyć o swoje życie – tak jak przed laty. Bo dla kogoś czarci karnawał wciąż trwa."

Mocny, wciągający kryminał. Akcja rozgrywa się dwutorowo, w przeciągu 20 lat. Zakończenie zaskakuje. Autorka w świetnej formie.

"Żyję z syndromem stresu pourazowego."

"Za każdym razem, gdy rozmawiasz z mężem, staraj się odwoływać do swoich uczuć. To zawsze będzie cię z nim łączyło..."

Powieść niewymagająca, przewidywalna, ale czyta się ją przyjemnie z powodu lekkiego stylu, którym odznacza się autorka. Ogółem książka ciekawa, fabuła na pewno nie należy do nudnych.

7/10