"Zieleń" Małgorzata Oliwia Sobczak

 

"Tyle zostało z tej pięknej dziewczyny. Kilka albumów, trochę rzeczy spakowanych w pudła. I zielone szczątki.

Sopot, jesień 2019. Wracający z imprezy studenci dokonują makabrycznego odkrycia. W pojemniku na śmieci znajdują rękę kobiety zapakowaną w foliowy worek. Policja szybko lokalizuje także inne części poćwiartowanego ciała – jednak, dopóki nie odnajdzie się głowa, niezwykle trudno będzie ustalić tożsamość denatki. Prokurator Leopold Bilski, stawiając na szali życie rodzinne, bez reszty angażuje się w sprawę, wspierając się najnowocześniejszymi metodami śledczymi."

Autorka kolejny raz nie zawodzi. Śledztwo świetnie przeplata się z warstwą obyczajową. Autorka wodzi za nos czytelnika, a zakończenie mocno zaskakuje.

"Była taka piękna, a zostało z niej coś takiego. Pocięty zielony trup bez kształtów, bez rysów. Zupełnie anonimowy."

"Nie można żyć w strachu, bo lęk nie odstrasza złych rzeczy, choć czasami może się tak wydawać. On zasnuwa cieniem dobro i piękno, które wciąż mamy."

"W naszym świecie nie ma normalnych ludzi. I to jest piękne!"

"Nikt nie rodzi się rzeźnikiem. Rzeźnikiem człowiek się staje. I zostaje nim do końca życia."

Kolejna poruszająca historia i sprawca, który wymykał mi się do samego końca. Ogromnie podobało mi się poprowadzenie akcji dwutorowo. Po raz kolejny Autorka udowodniła, że w serii "Kolory Zła" każdy odcień to nie tylko tytuł, ale też emocja.

8/10

"Nietuzinkowy sklep całodobowy" Kim Ho-Yeon

 

"Na jednej z mało uczęszczanych uliczek Seulu można natknąć się na niepozorny sklep całodobowy. Taki, do którego wpada się tylko na chwilę, by wziąć na wynos kimbap i buteleczkę soju.

Pewnego dnia właścicielka, pani Yeom, odzyskuje cenną zgubę dzięki pomocy pewnego bezdomnego mężczyzny. Poruszona jego losem postanawia zatrudnić go w sklepie.

Wielki jak niedźwiedź Dokko z początku nie wzbudza zaufania. Nie wiadomo skąd się wziął, cierpi na amnezję, ma problemy z mówieniem. Ale to jego obecność sprawia, że w życiu pracowników i klientów sklepu zaczynają dziać się niezwykłe rzeczy…

Młoda dziewczyna zyskuje odwagę, by zrobić krok dalej. Zapracowany ojciec przestaje topić smutki w alkoholu. Zagubiona matka odnajduje nić porozumienia z synem.

Bo czasem jedna iskra dobra wystarczy, aby odmienić życie wielu osób.

Urzekająca i ciepła historia, która udowadnia, że choć nie wszystkie błędy można naprawić, to każdy z nas zasługuje na drugą szansę."

W ciekawy sposób przedstawiona historia przewrotności losu. Nie jest to wielka literatura, ale słuchało mi się przyjemnie. 

"Ale teraz chyba już wiem... Że do rzeki się nie skacze, ale się ją przekracza. Że przez most się przechodzi, a nie z niego spada."

"Przecież życie to relacje z innymi, a relacje to komunikacja. Wtedy zdałem sobie sprawę z tego, że szczęście nie jest czymś nieosiągalnym, że polega na dzieleniu się sercem z ludźmi wokół..."

"Życie polega na ciągłym rozwiązywaniu problemów. A skoro i tak nie można przed tym uciec należy po prostu wybierać te problemy, które są najłatwiejsze do rozwiązania."

Bardzo ciepła i lekka w odbiorze książka. Myślę, że ta powieść może przypaść do gustu wszystkim fanom literatury azjatyckiej, ponieważ bez wątpienia niesie ona za sobą ważne przesłanie, ale potrafi też i odprężyć.

7/10

"Skrucha" Marek Stelar

 

"NIE BĘDZIE PRZEBACZONE TEMU, KTO NIE OKAŻE SKRUCHY. NIE MA SKRUCHY W TYM, W KTÓRYM NIE MA CZŁOWIEKA.

Wiosna dwa tysiące osiemnastego roku. Aspirant Dominik Przeworski, „kryminalny” ze szczecińskiej Komendy Miejskiej Policji trafia do niewielkiej miejscowości na samym końcu Polski. Od tej pory ma zaprowadzać porządek jako dzielnicowy w Nowym Warpnie.

Tymczasem w ogrodzie przy domu w jednej z urokliwych dzielnic miasteczka odkryte zostają ludzkie szczątki. Czy zwłoki mogą mieć coś wspólnego z tragedią sprzed ćwierćwiecza, kiedy na zalewie utonęło pięciu wychowanków Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego?

CZY JEDNAK PRAWDY NALEŻY SZUKAĆ GDZIE INDZIEJ?"

W tej powieści mamy wszystko, co powinno znajdować się w rasowym kryminale. Jest niebanalna, intrygująca fabuła, ciekawi bohaterowie i zagadka do końca. Historia ciekawa, zawiła, poruszająca. 

"Nie będzie przebaczone temu, kto nie okaże skruchy, nie ma skruchy w tym, w którym nie ma człowieka."

"Jego poukładany świat właśnie legł w gruzach. Kobieta, z którą planował spędzić życie, zdradzała go na długo przed ślubem. Czuł się oszukany podwójnie."

"Czasem lepiej żałować, że się coś powiedziało, niż tego, że się nie powiedziało, ale uznałam, że w tym wypadku nie ma to sensu."

Bardzo dobrze mi się słuchało. Bardzo dobra pozycja. Myślę, że z panem Stelarem zaprzyjaźnię się na długo.

7/10

"Żniwiarz cienia" Katarzyna Bonda

 

"Na miejscu zbrodni pozostawia ślad – dwa słowa, które mają wzbudzić strach i zapewnić mu nieśmiertelność: Żniwiarz Cienia. Jest bezlitosny, precyzyjny i przekonany o swojej boskiej mocy.

Gdy partnerka jednego z najbardziej wpływowych komisarzy znika bez śladu, Lena Silewicz zostaje wciągnięta w śledztwo, które wywraca do góry nogami cały jej świat.

Trop prowadzi do człowieka, którego zna – i którego szczerze nie znosi. Wszystko jednak układa się w zbyt spójny obraz, jakby ktoś pilnował, by ta historia miała tylko jedno zakończenie…

Wplątana w sieć kłamstw, toksycznych namiętności i brudnych układów, musi zmierzyć się nie tylko z zagadką tajemniczego oprawcy, lecz także z własnymi demonami.

Czy uda jej się wyprzedzić mordercę, który zamienia scenę zbrodni w makabryczne przedstawienie? I czy w cieniu zła można jeszcze odnaleźć prawdę – zanim zapadnie ciemność?"

Mocno zagmatwana powieść, przez co łatwo się w niej pogubić, ale jak dla mnie to atut. Jestem osobiście wielką fanką serii o Lenie i mam nadzieję, że będzie kontynuowana bardzo długo. 

"Kiedy ktoś cię okłamie, ale przyzna się i przeprosi, poda wiarygodną motywację, jesteś w stanie kolejny raz mu zaufać. Jeśli jednak ta sama osoba robi to celowo dłuższy czas, a prawdę ujawnia dopiero przyciśnięta do muru, to zaufanie jest kruche jak kartka pergaminu. Da się na nim pisać, ale wiesz, że musisz bardzo uważać."

"Tego wieczoru odzyskał kontrolę nad swoim życiem. Wszystko, co wcześniej było rozsypane, nagle zaczęło nabierać sensu."

"Czuje, jakby narodził się na nowo. Zyskał całkiem nową tożsamość. Jest panem ciemności, ale jego moce skrywa głęboki cień. Nikt nie jest w stanie mu zagrozić."

Autorka doskonale kontroluje tempo i perspektywę. Każdy wątek ma swoje znaczenie, a każdy element wymusza uwagę. Czyta/słucha się wyśmienicie. Autorka trzyma poziom do samego końca. Warto sięgnąć po książkę. Polecam.

8/10

"Zanim powiesz żegnaj" Harlan Coben, Reese Witherspoon

 

"Współpraca gigantów narracji – Reese Witherspoon i Harlana Cobena.

Dwa gorące nazwiska będące synonimami wciągającej fabuły – razem w jednym thrillerze, który nie pozwoli wam zasnąć.

„Zanim powiesz żegnaj” to suspens na miarę Oscara!

Niezłomna kobieta uwięziona w sieci kłamstw, którą sama pomogła stworzyć.

Poszukiwanie prawdy, za której ukrycie globalne elity są gotowe wiele zapłacić.

Ucieczka, która jest jedyną szansą na przeżycie.

Maggie McCabe zawsze żyła na krawędzi. Tylko człowiek z nerwami ze stali może zostać chirurgiem wojskowym, a tylko geniusz – zdobyć w tym zawodzie taką renomę jak ona. Ale wysoki prestiż nie ochronił jej przed tragedią.

Pozbawiona prawa wykonywania zawodu Maggie traci w życiu cel, ale nie pasję. Gdy dotyka dna, z niespodziewanej strony nadchodzi ratunek – były kolega po fachu, obecnie elitarny chirurg plastyczny świadczący usługi najbogatszym ludziom na świecie, prosi ją o przysługę.

W tajemniczej, zamkniętej klinice, ociekającej luksusem i dysponującej najnowszymi technologiami, o których zwykli ludzie jeszcze nie słyszeli, pewien człowiek potrzebuje pomocy. Maggie należy do niewielu lekarzy na świecie, którzy mogą jej udzielić. Zgadza się wkroczyć do świata niewypowiedzianego bogactwa i dotrzymać swojej części umowy. Kiedy jednak jej pacjent nagle znika bez śladu, Maggie wie, że musi uciekać, chyba że sama chce podzielić jego los…"

W tej powieści widać wyraźnie połączenie stylów obojga autorów. Czy z połączenia sił literackich mistrza gatunku i legalnej blondynki może wyjść coś fajnego? Może. I jest to połączenie, które bardzo przypadło mi do gustu. W dodatku książka czytana przez Filipa Kosiora - cud, miód i orzeszki.

"Nie ma czegoś takiego jak odkrycie bez konsekwencji. Ważne jest to, co człowiek postanowi z tym zrobić."

"Zastanawiasz się, co czyni bohatera? Oczywiście, że altruizm. Ale jest też ego, lekkomyślność i poszukiwanie mocnych wrażeń. Nie boimy się niebezpieczeństwa. Boimy się normalności."

"Co dziwne, choć potrafi przedzierać się przez dzienniki, instrukcje i książki techniczne, to powieści czyta powoli, bez pośpiechu, upewniając się, że każda scena ożywa w jej głowie w pełnej krasie. To jej najbliższa chwila wyłączenia się – oderwania myśli od rzeczywistości fikcją zamiast rozwiązywania problemów."

"- Umarli są martwi – mówi Porkchop. -Nie masz się z tym pogodzić. Masz z tym żyć."

Historia, która wciąga i trzyma w niepewności od pierwszej do ostatniej strony. Jest to świetny thriller sensacyjny z elementami kryminału, w którym wyruszamy w niebezpieczną podróż od Ameryki, przez zimną Rosję, blichtr Dubaju, aż po winnice francuskiego Bordeaux. Dynamika,  tajemnice, odpowiednio utrzymane napięcie i doskonale oddany klimat miejsc akcji - połączenie, które sprawia, że powieść chce się czytać/słuchać od razu do samego końca i nie można się oderwać. Jestem zadowolonym Misiem.

8/10

"Alter" Marcel Moss

 

"Jakub Krause cierpi na nietypową przypadłość – w każdą sobotnią noc, punktualnie o północy, traci przytomność i budzi się jako jeden z najokrutniejszych seryjnych morderców w historii. Przez całą niedzielę poluje na ofiary, a gdy w poniedziałek rano odzyskuje świadomość, nie potrafi sobie przypomnieć niczego z ostatniej doby.

W Bolesławcu zostają znalezione zmasakrowane zwłoki Kai Rzeplińskiej z listem zawierającym słowa Teda Bundy’ego, a sprawę przejmuje komisarz Błażej Heller. Do pomocy dostaje młodszą aspirant Malwinę Zygart, córkę słynnego seryjnego zabójcy, Raptora. Dziesięć lat wcześniej Raptor odebrał Hellerowi żonę, dlatego mężczyzna nie ufa partnerce.

Gdy jednak dochodzi do kolejnych brutalnych morderstw, oboje muszą połączyć siły, by powstrzymać rosnącego w siłę potwora."

Rzadko kiedy podchodzę krytycznie do książek, zazwyczaj na wiele rzeczy przymykam oko, ale ta książka Mossa to jednak wychodzi poza to, co sprawia mi przyjemność z czytania/słuchania. Pomysł na fabułę naprawdę miał duży potencjał, ale został moim zdaniem totalnie zmarnowany.

"Jeśli znowu posunąłem się do najgorszego, to muszę znaleźć ciało i ukryć je tak, by nikt nigdy go nie znalazł. W przeciwnym razie będę miał przejebane."

"Gdy myślę o ostatnich godzinach, w głowie mam czarną dziurę. Zupełnie jakby mój mózg postanowił oszczędzić mi brutalnych szczegółów. Zdążyłem już zauważyć, że pamięć urywa mi się dokładnie przed północą. Schemat powtarza się co tydzień, a ja nie mogę zrobić nic, by jakoś temu zapobiec."

"Mój alter, bo chyba tak zacznę go nazywać, odważnie posuwa się coraz dalej. Czas ukrócić jego mordercze zapędy. Znajdę sposób, by w przyszłą niedzielę nikomu nie spadł włos z głowy."

"Dotychczas nie uważałem się za winnego tych zbrodni. Tłumaczyłem sobie, że nie mogę odpowiadać za to, co robi moje ciało, gdy kontroluje je inny umysł."

Jak dla mnie ten kryminał to totalna abstrakcja, słuchałam i czekałam, kiedy już się to skończy. Nie przypadł mi do gustu, ani trochę. Warto przeczytać/wysłuchać, jak każdą książkę Mossa - mnie jednak nie chwyciła za serce. Nie musiała.

6/10

"Paprotniki" Agnieszka Peszek

 

"Czy zło może powrócić po latach, czy może... nigdy nie odeszło?

Barbara Domańska – dziennikarka lokalnej gazety i instruktorka fitness w świetlicy dla kobiet – od lat próbuje zostawić przeszłość za sobą. Mimo rodzinnych powiązań z policją wybrała inną drogę niż ojciec i brat. Teraz jednak to przeszłość znajduje ją pierwsza.

Basia otrzymuje nietypowe zlecenie: ma napisać artykuł o własnej matce – znanej reporterce, która zginęła w niewyjaśnionych okolicznościach. W tym samym czasie w stolicy pojawia się morderca kobiet, zostawiający na ciałach ofiar kwiaty.

Gdy w Paprotnikach dochodzi do zbrodni, policja zaczyna podejrzewać, że to dzieło tego samego sprawcy. Im głębiej Barbara drąży rodzinne tajemnice, tym więcej odkrywa mrocznych powiązań między przeszłością a teraźniejszością. Każdy krok przybliża ją do prawdy – i do człowieka, który zrobi wszystko, by ta nigdy nie ujrzała światła dziennego.

Mroczne sekrety. Seria brutalnych morderstw. I jedno pytanie, które może kosztować życie: komu możesz zaufać, gdy wszyscy mają coś do ukrycia?"

Mroczna i wciągająca od początku historia. Agnieszka Peszek doskonale łączy kryminał z psychologiczną głębią. To nie tylko historia o morderstwach, ale też o relacjach rodzinnych. Autorka świetnie prowadzi czytelnika przez labirynt kłamstw, rodzinnych tajemnic i lęków.

"Pie­lę­gno­wa­nie swo­je­go we­wnętrz­ne­go dziec­ka to pod­sta­wa i wam to też ser­decz­nie po­le­cam."

"Każdy po­chło­nię­ty co­dzien­no­ścią zwra­cał uwagę tylko na to, co dzia­ło się dwa metry przed nim, a póź­niej po­ja­wia­ła się ma­gicz­na blo­ka­da."

"Twarz opraw­cy po­ja­wia­ła się przed ocza­mi, jak tylko na chwi­lę jej głowa nie sku­pia­ła się na wła­ści­wych rze­czach."

"Tak sobie po­my­śla­łam, że czę­sto opie­ra­my swoją wie­dzę na tym, co ktoś nam powie. Nie spraw­dza­my do­ku­men­tów nowo po­zna­nych osób."

Dobrze skonstruowana intryga, jak zwykle płynne dialogi i lekkie pióro gwarantują rozrywkę. Nie sposób nie wspomnieć o Filipie Kosiorze, który czyta audiobooka i jak zawsze wnosi do powieści nutę grozy i przyjemny dreszczyk emocji.

7/10

"Młoda wdowa" Sonia Rosa

 

"Poznały się na legnickim cmentarzu – dwie młode wdowy. Przypadkowa znajomość szybko zamieniła się w przyjaźń, jednak z czasem Dominika zaczęła przyłapywać nową koleżankę na niedomówieniach i półprawdach.

Kim naprawdę jest Marta, której mąż, Bernard, został zamordowany w wyjątkowo przerażających okolicznościach?

Marta niechętnie o sobie mówi, a za jej pozorną otwartością skrywa się wiele sekretów. Pomiędzy przyjaciółkami dochodzi do pierwszych nieporozumień, aż w końcu Marta nagle przestaje się do Dominiki odzywać. Urażona i odrzucona Dominika usiłuje nawiązać kontakt, ale kiedy milczenie przyjaciółki się przedłuża, odpuszcza.

Jednak kilka miesięcy później dzieje się coś, co sprawia, że Dominika ponownie interesuje się Martą. Martą, która okazała się być kimś zupełnie innym, niż zapewniała. Kim jest poznana na cmentarzu młoda wdowa? I czy przypadkowa znajomość zawarta w letni słoneczny poranek może okazać się niebezpieczna? Kłamstwa, manipulacje i gra pozorów – wkrótce jedna z przyjaciółek będzie musiała stoczyć walkę o własne życie. Czy wyjdzie z niej zwycięsko?"

Trzymający w napięciu thriller psychologiczny, o kłamstwach, manipulacji i grze pozorów. Książka dla fanów thrillerów, szczególnie tych psychologicznych, napięcia, akcji, sekretów i tajemnic. Bardzo ciekawa i zaskakująca.

"Zaczyna do mnie docierać, że to nie mój świat i nie moja bajka, a ona jest kimś zupełnie innym, niż myślałam."

"Nigdy nie rozumiałam, czemu ludzie okłamują swoich bliskich. W małżeństwie czy przyjaźni powinna przecież panować całkowita szczerość. A jednak życie nigdy nie jest czarno-białe…"

"Zmienność jej nastrojów jest czymś, czego jeszcze nie oswoiłam. Dosłownie przed momentem zwierzała mi się z traumy ostatnich dni i nagle chce wypłynąć na jezioro."

"Nie wiedziałam tylko, że ten słoneczny czerwcowy poranek otworzył wrota do prawdziwego koszmaru. Wtedy nie miałam jeszcze pojęcia, co nas czeka…"

Historia, w której prawda miesza się z fikcją, a jedna z bohaterek zachowuje się, delikatnie mówiąc, dziwnie. Wciągnęłam się w historię od samego początku. Książka jest dobra i trzyma w napięciu. Subtelnie opowiedziana historia o dwóch młodych kobietach, których losy tylko pozornie są podobne.

7/10

"Tylko wróć przed północą" T.M. Logan

 

"Nastoletni Connor otrzymuje zgodę rodziców na wieczorne wyjście, aby świętować ukończenie egzaminów. Musi jednak wrócić do domu przed północą. Kiedy chłopak nie pojawia się o umówionej godzinie, rozpoczyna się seria wydarzeń, które na zawsze odmienią życie pięciu rodzin. Tej nocy do lasu wyszło pięcioro nastolatków, wyszło z niego tylko czterech. A każde z nich wydaje się zatajać prawdę..."

Powieść kryminalna "dla młodzieży", tak bym ją określiła. Historia z potencjałem i wielkimi możliwościami. Bywa, że strasznie nudna, akcja ślimacza, mało ciekawi bohaterowie. W zasadzie to nie dzieje się w niej nic a nic. Mało angażująca. Dobrnęłam do końca tylko dzięki audiobookowi i niezawodnemu Filipowi Kosiorowi.

5/10

"Złotowłosa" Wojciech Chmielarz

 

"Urszula wychodzi pobiegać do pobliskiego parku. W złości. Ten dzień miał wyglądać zupełnie inaczej. Miały być zaręczyny i wielka radość, ale wszystko poszło nie tak.

Dziewczyna budzi się w piwnicy – poturbowana, głodna, zdezorientowana. Nie wie, gdzie jest ani kto ją porwał. W głowie zaś kołacze się pytanie: czy to możliwe, że w parku zaatakował ją niedźwiedź? W dodatku słyszy głos Malwiny – tyle że Malwina nie żyje...

Urszula to opiekunka w hospicjum, osoba lubiana, empatyczna i oddana ludziom. Dlaczego więc nikt od razu nie zgłasza jej zaginięcia? Dlaczego narzeczony milczy? Kim naprawdę jest kobieta, która wydaje się aniołem? W trakcie śledztwa wychodzą na jaw fakty, które zmieniają wszystko: tajemnice z przeszłości, toksyczny związek, przemilczane winy.

Złotowłosa to thriller psychologiczny o zniknięciu prowadzącym do czegoś znacznie większego – bolesnej konfrontacji z przeszłością i pytań o to, co to znaczy naprawdę zapłacić za swoje błędy. Chmielarz w najwyższej formie."

Tym razem nie jestem zachwycona. Nie zawsze jeden z ulubionych polskich autorów gwarantuje, że jego dzieło spodoba mi się na bank. Ta książka porusza ważny temat, a cała fabuła jest tak bzdurna, że aż robi się czytelnikowi, czyli mi, przykro.

"Czasami tak jest - pojawiasz się gdzieś i masz przeczucie, a właściwie zupełną pewność, że nie spotka cię tam nic dobrego. Coś wisi w powietrzu, jakiś rodzaj negatywnej energii. A może, tak jak wyobrażają to sobie astrolodzy, cały Wszechświat postanowił ci dopierdolić negatywną konstelacją planet."

"Czasami trzeba popłakać, żeby łzy nas nie zjadły."

Jest słabo, nudno i nierealistycznie. Wydumane monologi o niczym, zero treści. I trochę mi smutno, ale z tą powieścią strasznie mi nie po drodze.

5/10

"Pomoc domowa" Freida McFadden

 

"Millie każdego dnia sprząta piękny dom Winchesterów. Odbiera ich córkę ze szkoły. Gotuje pyszny posiłek dla całej rodziny, zanim uda się na górę, aby zjeść samotnie w moim małym pokoju na poddaszu.

Stara się ignorować to, jak Nina robi bałagan tylko po to, by patrzeć, jak pomoc domowa musi go posprzątać. Jak opowiada dziwne kłamstwa o własnej córce. I to, że jej mąż Andrew z każdym dniem wydaje się coraz bardziej załamany.

Życie Niny jest idealne. Garderoba, wypasiony samochód, idealny mąż. Tylko raz Millie robi coś, aby przekonać się, jak to jest żyć tak, jak jej pracodawczyni. Ale ona wkrótce się o tym dowiaduje. A drzwi pokoju na poddaszu zamykają się tylko od zewnątrz…

Uwięziona Millie uspokaja samą siebie: Winchesterowie nie wiedzą, kim naprawdę jest. Nie wiedzą, do czego jest zdolna..."

Doprawdy nie wiem, dlaczego teraz dopiero sięgnęłam po tę książkę. Jest ona świetna, wciągająca i zaskakująca. Kiedy myślisz, że już wszystko wiesz, tak naprawdę nie wiesz nic. Ta książka pochłania.

"Ale żadna kobieta nie lubi być porównywana do innej, zwłaszcza na niekorzyść. Jest idiotą, jeśli tego nie wie. Ale w końcu większość mężczyzn to idioci."

"Tylko pamiętaj, posiadanie pracy i dachu nad głową jest ważne, ale kontakty międzyludzkie są jeszcze ważniejsze."

"W tej chwili skupiam się tylko na tym, że wszystkie marzenia o przyszłości mogę spuścić w kiblu. Czeka mnie kolejna dekada życia z potworem."

Ta książka gwarantuje emocje i napięcie. Genialna historia, świetnie napisana książka. Znalazłam tu wszystko czego oczekuje od thrillerów i kryminałów. Polecam z czystym sumieniem.

8/10

"Kto mieszka za ścianą" Cara Hunter

 

"Ledwo żywe kobieta i dziecko zostają znalezione zamknięte w piwnicy. Nikt nie wie, kim są i skąd się tam wzięły. Kobieta nic nie mówi i nie ma żadnego raportu o zaginięciu, który pasowałby do ich profilu. Starszy człowiek, który jest właścicielem również twierdzi, że nigdy ich wcześniej nie widział. Mieszkańcy spokojnej dzielnicy Oksfordu są zszokowani tym, że coś takiego mogło się wydarzyć tuż pod ich nosem. Do śledztwa przystępuje detektyw Adam Fawley. Z czasem okazuje się, że każdy skrywa jakąś tajemnicę i nie ma niewinnych. Czy zastanawiałeś się kto mieszka za twoją ścianą? Czy wiesz, co ukrywa? Cara Hunter idealnie połączyła thriller psychologiczny z klasycznym policyjnym śledztwem, a gęsto utkane zwroty akcji nie pozwalają na chwilę odpoczynku."

Powieść ma wszystko, czego potrzebujesz czytając dobry thriller psychologiczny: trzyma mocno w napięciu, jest całe mnóstwo zwrotów akcji i takie zakończenie, że wbija głęboko w fotel. Przyznam się bez bicia, że nie spodziewałam aż tak pokręconego zakończenia.

"Nie karm umysłu widokiem, którego potem nie będziesz mógł zapomnieć."

"Nikt z nas nie wie tak naprawdę, do czego jesteśmy zdolni."

"(...) w zbrodni zawsze chodzi o miłość lub pieniądze. A czasem o jedno i drugie."

"(...) istnieje dowód, dla którego bezdzietne kobiety zawsze mają koty. Chodzi o coś ciepłego, żywego, coś, co waży tyle, co niemowlak- coś, co można wziąć na ręce i trzymać jak dziecko. Kryje się w tym głęboka emocjonalna przyjemność, wybiegająca daleko poza świadomą miłość."

Akcja bardzo ciekawa, zakończenie szokujące i wyjaśnione przede wszystkim. Kolejny raz się nie zawiodłam. Chciałabym przeczytać inne książki autorki i przekonać się, czy też są napisane w taki ciekawy sposób. Tę zdecydowanie polecam.

7/10

"Kres zła" Max Czornyj

 

"Komisarz Deryło powraca!

Piekło to dopiero początek. Takiego seryjnego mordercy jeszcze nie było.

W Lublinie dochodzi do serii zabójstw. Łączy je nie tylko makabryczność działania sprawcy, ale również tajemnicze znaki pozostawione na ciałach ofiar. Komisarz Deryło dostrzega jednak coś jeszcze...

Czy to możliwe, żeby powrócił jego największy koszmar? Czy Cztery Iks, osławiony seryjny morderca, żyje?"

Max Czornyj stanął na wysokości zadania. Nie dość, że bardzo lubię serię z komisarzem Deryło, to jeszcze pojawił się Honoriusz Mond i Orest Rembert. Czy coś tu mogło pójść nie tak? Chętnie widziałabym tę świętą trójcę jeszcze nie raz na łamach jednej powieści.

"Jeśli chcesz wygłaszać cholerne frazesy, o których wie każdy, rób to w domu do lustra."

"Z pewnością było w nim coś z genialnego szaleńca, który nijak nie przystawał do współczesności."

"Miał wrażenie, że mózg wraz z uderzeniami serca na przemian puchnie i znowu się kurczy."

"Jeżeli wszystko się nie układa, życie to pasmo cierpień i rozczarowań, samo stanie nad przepaścią przestaje być atrakcyjne."

"Nie lubisz trupów, ale czytasz o nich książki?"

 Atmosfera panująca w tej książce nie pozwala oderwać się od tej historii. Polecam, bo jest to książka warta uwagi. Nie jest to jednak powieść dla czytelnika o słabych nerwach - natężenie negatywnych emocji jest tak wysokie.

8/10

"Gawra" Grzegorz Brudnik

 

"KTO WOŁA O PRAWDĘ, O ŚMIERĆ WOŁA!

Dziennikarz nielegalnej, ukrytej rozgłośni milknie nagle w trakcie audycji. Czy został zabity, bo zamierzał ujawnić tajemnicę zbrodni przed lat? Inspektor Łezka ma trzy dni, by go odnaleźć. Żywego lub martwego. Tylko jak znaleźć kogoś, kto nie chce być odnaleziony?

Dlaczego zamordowano znanego beskidzkiego włóczęgę na Klimczoku? Dlaczego napadnięto młodego turystę na Przełęczy Łączecko? Czy w Beskidzie Śląskim wciąż grasują zbójnicy? I czy to naprawdę niedźwiedź odpowiadał za śmierć młodej studentki w dwa tysiące siódmym roku? Odpowiedzi na te pytania udzielić mogą tylko góry.

A tymczasem Śmieciarz szykuje się do kolejnej roboty.

NAJGROŹNIEJSZYM DRAPIEŻNIKIEM BESKIDÓW JEST CZŁOWIEK."

Zdecydowanie styl pisania autora totalnie do mnie trafia i pozwala płynąć przez fabułę. Od pierwszej strony, aż do zamknięcia książki po ostatniej strony jest utrzymane jednakowe napięcie oraz zainteresowanie. Nie ma nudy.

"Naprawdę wstyd, że funkcjonariuszka policji tłucze się z inną jak jakaś kurew w kisielu."

"- Mama cię nie nauczyła szacunku dla starszych? - A to moja wina, że jesteś stara?"

"Będę wszędzie, wszędzie będę. Nawet gdy mnie już nie będzie..."

"Adrenalina mnie strasznie nakręca. A jak się czymś podjaram, to tracę kontakt z bazą."

Inspektorka Łezka to bohaterka, której naprawdę chce się kibicować. Twarda, konsekwentna, ale jednocześnie ludzka i niejednoznaczna. Muszę przyznać, że ta książka przerosła moje oczekiwania. To jeden z tych kryminałów, które robią różnicę. Mocny, mroczny i absolutnie wyjątkowy.

8/10

"Rota" Grzegorz Brudnik

 

"ZIMA, BESKID ŚLĄSKI.

Dlaczego każdego roku płonie kościół na zboczu Kotarza?

Dlaczego zamordowano dwoje ludzi w wagoniku kolejki linowej na Szyndzielnię?

I co najważniejsze: jak?

Inspektor Katarzyna Łezka wraz z nowym partnerem, znienawidzonym przez wszystkich podkomisarzem Michałem Gazdą, ścigają się z czasem i nadciągającą śnieżycą.

Czyje tajemnice uda się ujawnić? Które uda się ocalić? Kto swoje zabierze do grobu?

ZEGAR TYKA, PADA GĘSTY ŚNIEG, BESKIDY OTULA CORAZ GĘSTSZY MROK."

Kluczowym elementem powieści jest intrygująca fabuła. Duży plus za połączenie miejskiego kryminału z mroczną, noir’ową atmosferą górskiej osady. Doskonały przykład nowoczesnego polskiego kryminału, który nie tylko wciąga intrygą, ale i zmusza do myślenia.

"(...), bo największym cierpieniem człowieka jest pozostać młodym, ale uwięzionym w starym ciele."

"Lu­dzie z Bielska-​Białej mają w sobie nie­zwy­kle roz­wi­nię­ty lo­kal­ny pa­trio­tyzm. Rza­dziej niż inni wy­jeż­dża­ją na stałe, a jeśli już, to głów­nie do oko­licz­nych miej­sco­wo­ści, gdzie ku­pu­ją lub bu­du­ją domy."

"Nie wyglądał na człowieka zdominowanego przez własne ego. I nie usiłował na takiego wyglądać."

"(...) wy­sła­ła mu te­le­pa­tycz­ną wia­do­mość i miała na­dzie­ję, że on ją od­bie­rze. Bo cał­kiem sporo osób dys­po­nu­je na­rzę­dziem do od­bie­ra­nia te­le­pa­tycz­nych wia­do­mo­ści. Zwy­kle na­zy­wa­ne jest ono in­te­li­gen­cją."

Po pierwszym spotkaniu z autorem jestem zachęcona do następnego spotkania. Podobał mi się klimat książki. Historia ciekawa i trzymająca w napięciu. Napięcie wzrasta z każdą stroną, dopełniają go świetne dialogi, celne riposty oraz poczucie humoru. Na pewno sięgnę po inne książki Autora.

8/10

"Zawsze coś" Marta Kisiel

 

"W życiu Tereski Trawnej w końcu zapanował spokój. Co prawda jedno dzieciątko wyniosło jej się na przeciwległy kraniec Europy, a drugie z wrażenia odnalazło język w gębie, ale wszystko w końcu układa się należycie. Żadnych przygód, żadnych śledztw, a przede wszystkim – żadnych więcej trupów. Do czasu, rzecz jasna.

Kiedy Tereska z Maciejką przybywają z wizytą do rodzinnego domu jej ojca, spodziewają się nudnej imprezy ku czci dziewięćdziesięcioletniej nestorki rodu Jędrzejczyków. Nieoczekiwanie z urodzin wychodzi jednak pogrzeb z konsekwencjami, których nikt nie mógł przewidzieć. A to dopiero początek nieboszczyków…"

Ogólnie bardzo fajna i ciekawa fabuła, dobrze się tego słuchało. Mimo że nie do końca Marta Kisiel pisze w "moim" stylu. Na pewno jest to przyjemna i zabawna komedia kryminalna.

"Impreza w zasadzie aktualna. Tylko że zamiast urodzin wyszedł nam… no… jak by to ująć… Tak bardziej pogrzeb."

"Wiesz, może żyjemy w czasach Internetu, ale moja siostra jest nieodrodnym dzieckiem PRL-u, czyli epoki wiecznych braków i kombinacji. Miała nosa, miała dojścia i jak cos gdzieś rzucili, to była tam pierwsza i brała na zapas. - Ale co? - WSZYSTKO - odparły Tereska z Krystyną jednym głosem."

"Bo od tego są nastolatki, powtarzała, żeby robić głupoty, naginać granice i uciekać coraz śmielej w świat. A dorośli - żeby po cichu wstrzymywać oddech."

Szczególnie ujęły mnie w tej powieści mądre przemyślenia odnośnie relacji rodzinnych. Myślę, że każdy by znalazł w niej (tej opowieści) kawałek swojej rodziny. Mniejszy bądź większy, ale jednak. To książka z gatunku tych, które napisane są pięknie, zabawnie i z ogromnym wyczuciem czytelnika.

7/10

"Śladami zatartych wspomnień" Katarzyna Wolwowicz

 

"Rupert Ogrodnik porządkuje dom po dziadku. Przypadkowo znajduje skrytkę z metalową szkatułką, w której spoczywa stary list. I choć najwyraźniej został on napisany kilkadziesiąt lat temu, to jego treść okazuje się przerażająca. Nadawca jasno przyznaje, że zabił rodziców Ruperta, ponieważ zasłużyli na śmierć. Ogrodnik nie może otrząsnąć się z szoku i nie wie, co o tym myśleć. Do tej pory żył ze świadomością, że kiedy był małym chłopcem, jego rodzice zginęli w wypadku samochodowym. Rozpoczyna własne śledztwo, pełne zawiłości i niewiadomych, bo rozpaczliwie pragnie odkryć prawdę. Tylko czy ci, którzy ją znają, nadal żyją?

Roksana, córka Ruperta, postanawia zamieszkać w Szklarskiej Porębie. Zapewnia ojca, że chce prowadzić normalne, ustabilizowane życie, jednak prawda jest zupełnie inna. Dziewczyna ma wobec Ruperta swoje plany, a sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że niespodziewanie odzywa się do niej człowiek, który stał za zabójstwem Kaliny. Mężczyzna dzwoni z więzienia do Roksany i składa jej propozycję nie do odrzucenia.

Czy Rupertowi uda się dotrzeć do prawdy na temat śmierci rodziców i w końcu odzyska spokój? Czy Roksana posunie się do czynów, od których nie będzie już odwrotu? I jaką rolę odegrają w tym powracający z przeszłości Marek i Beata?"

Styl autorki pozostaje lekki i przystępny, dzięki czemu książki słucha się przyjemnie. Szczególnie warte uwagi jest zaskakujące zakończenie. Fabuła koncentruje się głównie na wnikliwych portretach psychologicznych bohaterów i na emocjach, które kierują ich wyborami, i odsłaniają tym samym słabości i wewnętrzne rozdarcia. 

"Ale wszyst­ko jest po coś, jak ma­wia­ła moja bab­cia, i ze wszyst­kie­go mo­że­my wy­cią­gnąć naukę dla sie­bie, jak twier­dzi moja te­ra­peut­ka."

"Naj­waż­niej­si w na­szym życiu za­wsze po­win­ni być lu­dzie i nawet je­że­li prze­wrot­ny los na jakiś czas to zmie­ni, to miło wie­dzieć, że z cza­sem wszyst­ko może wró­cić na swoje tory."

"Życie bę­dzie­my świę­to­wać. Życie to naj­wspa­nial­szy pre­zent, jaki do­sta­li­śmy od losu, i trze­ba ce­le­bro­wać każdy jego dzień."

"Niewiedza i domysły są dużo gorsze. Zżerają człowieka od środka i wyniszczają psychikę. Powodują, że nadbudowujemy rzeczywistość i tworzymy hipotezy, z których każda kolejna brzmi gorzej od poprzedniej."

Bohaterowie to jeden z największych atutów tej powieści.  Nawet postaci drugoplanowe nie są tu tłem, lecz pełnoprawnymi uczestnikami gry. To książka, która angażuje bez reszty i zmusza do analizowania każdego tropu.

7/10

"Obietnica" Agnieszka Peszek

 

"Na pozór ma wszystko – stabilne małżeństwo, grono wiernych przyjaciół i literacką karierę, o jakiej wielu może tylko marzyć. Weronika, autorka bestsellerowych thrillerów, żyje w świecie, który sama zbudowała. Do czasu.

Pewnej nocy budzi się w koszmarze, który mógłby być sceną w którejś z jej powieści. Grzegorz, jej mąż, zostaje znaleziony martwy, a miejsce zbrodni nie zdradza żadnych śladów włamania. Tylko ona była w domu. Tylko ona mogła to zrobić. A może… komuś zależało, by tak to właśnie wyglądało?

Krąg przyjaciół, który od lat uchodził za nierozerwalny, zaczyna chwiać się w posadach. Aneta i Wojtek – najbliżsi Weroniki – skrywają sekrety, które nigdy nie miały ujrzeć światła dziennego. Im głębiej Weronika grzebie w przeszłości, tym bardziej zaczyna się zastanawiać, komu tak naprawdę może ufać. A może zło zaczęło kiełkować dużo wcześniej?

„Obietnica” to mroczna i niepokojąca kontynuacja „Narośli”, w której Agnieszka Peszek z chirurgiczną precyzją obnaża fałszywe więzi, tłumione emocje i sekrety, które mogą zabić.

Bo każda obietnica ma swoją cenę."

Styl Peszek cechuje się krótkimi, dynamicznymi scenami oraz błyskotliwymi dialogami. Bardzo mi to pasuje i wprowadza dodatkowy element zaskoczenia.

"Wie­dzia­ła, że w tym wszyst­kim po­ja­wił się pech. Nie mały pe­szek, ale tłu­sty pech. Tam, gdzie coś mogło pójść nie tak, to się to dzia­ło."

"Nigdy wcze­śniej nie ro­zu­mia­ła uży­wa­ne­go przez ko­le­gów sfor­mu­ło­wa­nia, że coś jest nie do od­zo­ba­cze­nia, ale wtedy przed ocza­mi sta­nę­ło jej coś, co bar­dzo chcia­ła­by wy­ma­zać z głowy."

"Jak ktoś kie­dyś po­wie­dział, za­zdrość to uczu­cie, które naj­bar­dziej po­bu­dza wy­obraź­nię, dla­te­go przed ocza­mi po­ja­wi­ło mu się mnó­stwo nie­po­ko­ją­cych ob­ra­zów."

Ciekawa i wciągająca historia. Agnieszka Peszek po raz kolejny wciągnęła mnie w wir zupełnie nieprzewidywalnych wydarzeń, pozwoliła zatracić się w świecie pełnym kłamstw, manipulacji i niedomówień. To książka z gatunku tych, których nie da się odłożyć. Warta uwagi, bez dwóch zdań.

7/10

"Bursa" Katarzyna Wolwowicz

 

"Na terenie starej bursy szkolnej zostają znalezione zwłoki młodej kobiety. Została uduszona, rozebrana do naga i pozbawiona rzeczy osobistych, a w pobliżu leżał jedynie różaniec. Czy jest on przesłaniem od zabójcy?

W tym samym czasie z domu niedaleko bursy znika nastoletni Tomasz, ale jego rodzice nie spieszą się ze zgłoszeniem sprawy na policję. Ojciec chłopaka ewidentnie coś ukrywa i miesza się w zeznaniach, a matka nie ma już chęci do życia.

Jak odkryć prawdę, jeżeli jedynym potencjalnym świadkiem w śledztwie jest mały, autystyczny chłopczyk? Jak rozmawiać z dzieckiem, z którym nie ma kontaktu?

W komendzie zachodzi wiele zmian personalnych, a Olga Balicka rozpoczyna kolejne śledztwo, pełne zaskoczeń, tajemniczych zdarzeń i niewyjaśnionych zjawisk. Czy da radę zgrać się z nowym zespołem i odkryć prawdę? Czy Kornel, który odszedł z policji, będzie w stanie jej pomóc, a co najważniejsze, czy uda mu się uchronić ją przed zabójcą?

Kluczem do rozwiązania zagadki mogą być odkopane niedawno na terenie bursy trzy szkielety. Jednak sprawa niespodziewanie zostaje uznana za przedawnioną. Być może komuś zależy, żeby pewne rzeczy nigdy nie wyszły na jaw?

Olga Balicka i Kornel Murecki powracają w czwartym tomie serii. Mrocznym, zaskakującym i wywołującym zimny dreszcz na karku?"

Kolejna świetna książka Autorki. Kolejny tom, kolejna bardzo dobra historia, z ciekawym zakończeniem. Akcja jest wartka, a dobrze nam już znani bohaterowie walczą z codziennymi bolączkami.

"Zapachu śmierci nie da się pomylić z żadnym innym."

"Wiedział, że jego wyobraźnia i wrażliwość na zewnętrzne bodźce były większe niż u rówieśników. A przynajmniej tak powiedziała mu pani psycholog, z którą się spotykał, gdy nie dawał już sobie rady ze swoimi myślami."

"Cholera, może to prawda, co mówią w firmie. Glina zawsze pozostanie gliną. To nie robota, ale stan umysłu."

"Każdy w specyficznych warunkach, targany skrajnymi emocjami może stać się zabójcą. A porządnego obywatela od przestępcy dzieli bardzo cienka linia."

Świetnie się słuchało tej powieści. Bardzo lubię takie zwroty akcji. Bardzo podoba mi się również to, że życie prywatne bohaterów jest trochę obok - dzieci rosną, problemy się piętrzą, ale najważniejsze jest śledztwo. Po raz kolejny nie mogłam się oderwać od słuchania.

7/10

"Mroczna prawda" Cara Hunter

 

"Kiedy student uniwersytetu w Oksfordzie oskarża jednego z wykładowców o napaść seksualną, inspektor Adam Fawley i jego zespół uznają, że powtarza się stary schemat. Okazuje się, że bardzo się mylą.

Tym razem napastnikiem jest kobieta – gwiazda i duma całego wydziału, zaś ofiara to student – niemal dwumetrowy były zawodnik rugby. Wkrótce inspektor Fawley i jego zespół zaczynają wyścig z czasem w poszukiwaniu prawdy. Nie zdają sobie jednak sprawy, że ktoś ich obserwuje. Ktoś, kto planuje wyłączyć Fawleya z obiegu na dobre…."

Bardzo dobra historia z potencjałem. Początek dość nużący, już chciałam odłożyć. Jednak akcja konkretnie rozkręca się w połowie i do samego końca trzyma w napięciu.

"Po co pić Prosecco, skoro można mieć prawdziwego szampana?"

"Spojrzał na nią sucho."

Fabuła jest zagadkowa, ale nie wciągnęła mnie. Słuchałam bez większych emocji, chwilami czułam się wręcz znudzona. Ale dam szanse Autorce i sięgnę po jeszcze jakąś jej powieść.

6/10