Książka Anety Jadowskiej to nie tylko świetny kryminał, ale także ciepła, pełna humoru opowieść o przyjaźni, pasji i radzeniu sobie z życiowymi wyzwaniami. Barwne postacie, niespodziewane zwroty akcji i urok nadmorskiego miasteczka tworzą idealny klimat do rozwikłania intrygującej zagadki morderstwa. To lektura obowiązkowa dla fanów inteligentnych kryminałów z dużą dawką dobrego humoru."
Do tej pory, nie wiedzieć czemu, unikałam czytania książek Anety Jadowskiej. Sądziłam, że nie moja bajka. Oj, jak się pomyliłam. I jaka szkoda, że nie zaczęłam od pierwszej części. Jednak gdyby nie fakt, że kupiłam tę książkę siostrze w prezencie (dostanie w Święta), to podejrzewam, że nadal sama bym po nią nie sięgnęła.
"Jak brzmiał ten cytat? Co zdarzyło się raz, może zdarzyć się znowu. Co zdarzyło się dwa razy, zdarzy się na pewno."
"Proszę się nie krępować. - Krępować się przestałam 30 lat temu, jak odpuściłam sobie biustonosze."
"Miał fantastyczną żonę, Danutę, pierwszą i jedyną od trzydziestu lat, co przy pracy w policji stanowiło niemal ewenement. Zazwyczaj ta robota niszczyła dwie rzeczy jednocześnie: wątrobę i małżeństwo."
Podoba mi się język i styl Autorki, czyta się z przyjemnością. Humor, przyjaźń i to, że z bohaterami nie można się nudzić. Czyta się cudownie. Pochłonęłam tę książkę na raz i ubawiłam się setnie.
7/10
