"Sierociniec" Przemysław Kowalewski

 

"Czerwiec 1975 roku. Do Biura Wydziału Kryminalnego Komendy Miejskiej Milicji Obywatelskiej zgłasza się Irenka, była podopieczna jednego ze szczecińskich domów dziecka.

Przekonuje, że będąc dzieckiem była świadkiem sprzedaży swojej młodszej siostry. Zgłoszenie trafia do kapitan Barbary Romanowskiej. Milicjantka, która spędziła całe dzieciństwo w sierocińcu, angażuje się w sprawę emocjonalnie. Nie wie, że przekraczając próg Państwowego Domu Dziecka im. Pionierów Szczecina wkroczy w ciemność, która może ją pochłonąć.

Mroczne ścieżki prowadzą na szczyty komunistycznej władzy. Rozwiązać sprawę mogą tylko zaufani śledczy. Romanowska zbiera zespół kryminalnych, którzy wsławili się rozwiązaniem spraw sekty ze Wzgórza Kupały i Bractwa Sprawiedliwych. Śledczy, decydując się na przekroczenie granicy pierwotnego zła, zostaną wystawieni na próbę.

Czy będą gotowi poświęcić wszystko w co wierzą i co kochają, by dotrzeć do prawdy?

Czy brutalna siła przywracająca sprawiedliwość, może być etyczna?"

Ta historia opiera się na prawdziwych wydarzeniach związanych z handlem dziećmi, który obserwowano w latach 70-tych. Ciężko mi się czytało, że w miejscu, gdzie dzieci powinny być chronione, dochodziło do potwornych rzeczy, że zrobiono z nich towar. Jednak jest to na tyle wciągająca historia, że czytałam z zapartym tchem, by poznać zakończenie.

"Kie­dy zło ukry­wa się pod po­sta­cią spra­wie­dli­we­go, my mu­si­my za­mie­nić się w upio­ry, bo tyl­ko w ciem­no­ści mamy szan­sę z nimi wy­grać."

"- Widzicie ten podpis? Wskazała ręką ekran. - Jeżeli prawdą jest, że handlują dzieciakami, to oni muszą w tym siedzieć. Być może siostra Irenki jest tylko czubkiem góry lodowej. A jeżeli tak jest, to naszym przeciwnikiem nie są handlarze z Turzyna, tylko najwyżsi przedstawiciele tego państwa, którzy wykorzystują swoją pozycję do wzbogacenia się... "

"Był nieobliczalny. Ludzie nie chcieli z nim pracować, bo się bali, co mu strzeli do głowy. Każdy jednak zdawał sobie sprawę, że jeśli wybuchnie pożar, Ugne będzie pierwszy, by go gasić. Nie bał się. Szukał adrenaliny. Podniecało go ryzyko, zatracał się w nim. Nic innego się wtedy nie liczyło. Ani nikt. Tylko ogień. Kiedy chlał, nie znał granic, dlatego się go bali. A teraz? Teraz nie pił i nikt nie był pewny, jak to się zakończy."

Najbardziej poruszające i zatrważające jest to, że nie jest to zupełnie wymyślona historia. Ta bazuje na doświadczeniach osoby bliskiej dla autora. Momentami otwierałam buzię ze zdziwienia, z szoku, jaki wywołała we mnie fabuła. Wertowałam strony coraz szybciej pełna napięcia. Na pewno nie jest to powieść dla osób wysoko wrażliwych oraz tych, którzy mają dzieci.

8/10

"Kurort" Przemysław Kowalewski

 

"Grudzień 1976 roku. Porucznik Ugne Galant trafia na terapię antyalkoholową do zakładu psychiatrycznego kierowanego przez cenionego profesora Szafira. Dość szybko okazuje się, że leczenie osób uzależnionych od alkoholu i z zaburzeniami psychicznymi nie jest jedynym obszarem działalności ordynatora i jego zespołu. Ugne odkrywa, że jedno ze skrzydeł szpitala, nazywane przez jego małych pacjentów „Kurortem”, kryje tajemnicę, szczególnie chronioną przez Służby Bezpieczeństwa i władze PRL.

Za drzwiami szpitala Galant staje do walki nie tylko z własnym nałogiem i upiorami przeszłości, ale i z ludźmi, którzy dla władzy i sławy są gotowi na wszystko. W świecie obłędu i przemocy spotka tych, którzy – tak jak on – nie mają już nic do stracenia.

Czy zdoła ocalić niewinnych? Jaką cenę zapłaci, by uratować to, co najcenniejsze?

Powieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami z lat siedemdziesiątych, które miały miejsce w Krychnowicach pod Radomiem."

Mocne, treściwe, a nawet okrutne, wydarzenia, które miały miejsce w latach 70-tych w Szczecinie znacząco wstrząsnęły historią. Przede wszystkim należy również wspomnieć o pełnej intrydze, która miała miejsce niby jako wątek oboczny (ale jak się później okazało jeden z kluczowych), który zdominował wszystkie pozostałe wydarzenia.

"Zmierzanie pod prąd nie należy do najłatwiejszych, ale z nurtem płynie tylko gówno."

"(...) siła nie zawsze krzyczy. Czasem siedzi cicho, z zaciśniętymi zębami, aż pewnego dnia wstaje, bierze nóż i kończy to, co trzeba."

"Nie znasz dnia ani godziny, kiedy przeszłość wyciągnie po ciebie swoje brudne łapska."

"Gdzie jest granica pomiędzy poszukiwaniem prawdy, lekarstwa, rozwiązania a ceną, którą za to przyjdzie zapłacić?"

Całość jak zwykle jest świetna w odbiorze - czyta się to lekko i bez problemów językowych, a trzeba pamiętać o tym, że to wcale nie są łatwe tematy. Autor nie unika głębszych tematów. Ukazuje całą gamę ludzkich zachowań, często tych najmroczniejszych: zastraszanie, wykorzystywanie i niszczenie innych. Książka warta przeczytania.

7/10

"Szóstka" Przemysław Kowalewski

 

"Grudzień 1967 roku. Szczecinem wstrząsa potężna katastrofa tramwajowa. Pod kołami popularnej szóstki ginie kilkanaście osób, a kilkaset trafia do lokalnych szpitali. Dzień po wydarzeniu w mediach pojawia się informacja, wskazująca na trop, że nie był to zwykły wypadek.

Cenzura blokuje przekaz. Minister spraw wewnętrznych powołuje tajną grupę, która ma zbadać kulisy wypadku. Zespół tworzą śledczy, którzy dziesięć lat wcześniej przyczynili się do rozwiązania sprawy sekty ze Wzgórza Kupały. Ugne Galant z grupą śledczych poszukuje osób ratujących pasażerów po wypadku, którzy byli świadkami niecodziennych zdarzeń podczas akcji ratunkowej. O krok przed nimi są ludzie, którzy zrobią wszystko, by prawda nie ujrzała światła dziennego.

Czy zbrodnia ku chwale Boga lub idei może zostać usprawiedliwiona?"

Akcja toczy się w latach 1967-1968, w czasie głębokiego komunizmu, socjalistycznej propagandy, sklepów wojskowych, indoktrynacji, cenzury. A to dodaje wiele do ciekawości, z jaką podchodzi się do lektury.

"Ugne wiedział też, że zrobiłby wszystko, by pracować przy tej sprawie. To jest silniejsze od wódy. To jest silniejsze od wszystkich zasad moralnych i wartości, którym chciał być wierny."

"Alkoholicy mają taką dziwną przywarę, że żyją i żyją, a do tego cieszą się odpornością jak karaluchy."

"Ciężko rannych układano na skwerze tuż obok pierwszego wagonu. Obok nich leżały ciała. Niektóre bez rąk i nóg. Z pociętymi twarzami. Uczniowie biegali wokół, próbując wydostać części ciał spod wagonu i dopasować je do martwych korpusów"

Książka pełna dynamicznej akcji, która potrafi zaskoczyć czytelnika. Napięcie towarzyszyło mi do samego końca, a finał wbił w fotel. Świetnie skonstruowana zagadka kryminalna z krwawymi opisami.

7/10

"Kozioł" Przemysław Kowalewski

 

"Prawda cię przerazi.

Rok 1957. Do szczecińskich szpitali zgłaszają się chorzy cierpiący na nieznaną chorobę. Infekcja błyskawicznie niszczy ich organizmy, doprowadzając do zgonu. W Komendzie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej zostaje powołany specjalny zespół do zbadania tej sprawy. Na jego czele staje porucznik Ugne Galant. Milicjanci muszą wrócić do nierozwiązanych śledztw sprzed kilku lat. W tym do tego, o którym oficjalnie się nie mówi – morderstwa, które miało miejsce we wrześniu 1952 w domu przy ulicy Wilsona 7 na Niebuszewie. Śledczy ścigają się nie tylko z czasem, ale z własnymi słabościami. Każda godzina śledztwa przybliża ich do odkrycia mroczniej prawdy o pionierach, którzy przybyli do Szczecina, by zbudować nowy, lepszy świat."

Pomysł na książkę świetny, język i warsztat super. Zbudowanie fabuły na prawdziwym przestępstwie dodało smaczku. Jednak osadzenie fabuły w latach powojennych nie jest dla każdego czytelnika, nie mogłam się skupić.

"Galant to urodzony glina. Najlepszy pies gończy, jakiego znam. Analityczny umysł, dzięki któremu dostrzega pięć razy więcej rzeczy niż przeciętny śledczy. Do tego obóz... Nie wiem, co on tam przeszedł, ale na pewno zrobił z niego zimnego skurwysyna, którego ciężko złamać. Niestety nie pasuje do tego świata."

"Pokolenie wojny było dotknięte oddechem śmierci. Budzili się każdego ranka czując go na plecach. Po wszystkim oczekiwali spokoju, bezpieczeństwa. Byli w stanie zaakceptować każde metody, które im to zapewnią."

Sam pomysł ciekawy. Dobra, ale nie powala z nóg. Ciekawa dla mnie głównie z powodu umiejscowienia - takiego Szczecina jeszcze nie znam.

6/10