Bada powiązania jakie łączą nas z przeszłością i odpowiada na pytanie czym jest wina.
Ośmioletni chłopiec zostaje znaleziony martwy na placu zabaw. Jego, o trzy lata starszy, sąsiad zostaje oskarżony o przestępstwo. Na czele obrony staje adwokat Daniel Hunter, mistrz przegranych spraw."
Powieść obyczajowa, w której dwaj główni bohaterowie (prawnik i jego małoletni klient) nie wzbudzają najmniejszej sympatii. Akcja toczy się wolno. Nie ma nagłych zwrotów, zaskoczeń. Oraz język - momentami miałam wrażenie, że niektóre fragmenty są wypracowaniami licealistów. I to nie te najlepsze.
"Sam fakt, że jesteśmy smutni nie oznacza, że nie możemy dawać szczęścia innym, a dawanie szczęścia to bycie szczęśliwym."
"Czasami, kiedy tracimy bliskie Nam osoby, nasz świat pogrąża się w ciemności. To tak, jakby osoba, którą kochasz, była takim małym światełkiem i wraz z jej odejściem dookoła zrobiło się ciemno."
"Strata jest częścią życia, ale nie zawsze łatwo ją znieść."
Takie średnie czytadło, ani to kryminał, ani to obyczaj. Doczytałam do końca tylko ze względu na zakończenie. Liczyłam, że ono podniesie nieco ocenę powieści, ale się zawiodłam. Zero zaskoczenia, niestety.
5/10
