"A jeśli jesteśmy złoczyńcami" M.L. Rio

 

"A jeśli jesteśmy złoczyńcami” to utrzymana w klimacie dark academia opowieść o miłości, przyjaźni, zbrodni i obsesji. Powieść, która opętała Tik Toka.

Elitarny college artystyczny, kolebka spektakularnych talentów i nieposkromionych ambicji. Siedmioro studentów aktorstwa, połączonych silną więzią przyjaźni, odgrywa w życiu podobne role jak na scenie: bohatera, złoczyńcy, tyrana, kusicielki, pierwszej naiwnej, statysty. Jednak z upływem czasu rywalizacja zaczyna być bezwzględna, a uczucia stają się zabójcze. Gdy sztuka niebezpiecznie zbliża się do życia, jeden z aktorów ginie. Pozostali mają przed sobą największe wyzwanie w swojej aktorskiej karierze: przekonać policję i siebie nawzajem, że są niewinni.

Dziesięć lat później: Oliver Marks wychodzi z więzienia. Odsiedział wyrok za morderstwo, które popełnił lub nie. W ostatni dzień odwiedza go człowiek, za sprawą którego trafił za kratki. Detektyw Colborne odchodzi na emeryturę, lecz wcześniej chce się dowiedzieć, co tak naprawdę się wydarzyło w Dellecher Classical Conservatory."

Nie spotkałam się z takim zabiegiem połączenia dialogów bohaterów z fragmentami dramatów Shakespeare'a. Fabuła mocno się ciągnie, pierwsze 100 stron to praktycznie ciągle powtarzające się chodzenie na zajęcia i imprezowanie bohaterów.

"W przypadku kogoś, kto kocha słowa tak jak ja, zdumiewająco często mnie zawodziły."

"Aktorzy z natury są wybuchowi - alchemiczne stworzenia zbudowane z łatwopalnych składników: emocji, ego i zazdrości."

"Które z nas mogło powiedzieć, że było bardziej ofiarą niż winowajcą? Tak łatwo było nami manipulować - byliśmy arcydziełem chaosu."

Miałam wielkie nadzieję co do tego tytułu, jednak przerosły mnie zdecydowanie... Nie potrafiłam wciągnąć się w fabułę. Bardzo nierówne tempo nie sprzyjało. Tym bardziej, że czytanie szło mi jak po grudzie.

5/10

"Żywi i umarli" Nele Neuhaus

 

"W siódmej części bestsellerowej serii wraz z Pią Kirchhoff śledzimy snajpera – zabójcę uderzającego zawsze z ukrycia, często ze znacznego oddalenia. Przesyła on policji specjalnie przygotowane nekrologi z informacją, dlaczego dana osoba musiała zginąć. Ofiary to niewinni ludzie, bliscy osób, które snajper chce ukarać. Morderca terroryzuje ludność Frankfurtu i okolic, uderzając systematycznie i precyzyjnie i nie dając policji chwili wytchnienia. Przedstawia się jako „Sędzia”, „który przyszedł sądzić żywych i umarłych”.

Pia Kirchhoff i jej przełożony Oliver von Bodenstein już wkrótce trafiają na ślad ludzkiej tragedii."

Bohaterowie książek Nele Neuhaus są żywi i prawdziwi. Fajnie się czyta jej książki. Co mnie osobiście cieszy to, że rozbudowane wątki poboczne dotyczące życia prywatnego "prowadzących dochodzenie" nie są irytujące.

"Wszystkie rany, nawet te głębokie, w końcu się goją, jeśli się ich nie rozdrapuje."

"Nikt nie przechodzi przez życie, nie raniąc innych i nie będąc dla kogoś powodem do rozczarowania, troski, nie zadając bólu czy nawet cierpienia. Jednak na każde działanie, które szkodziło innym, można znaleźć odpowiedź i wyrównanie krzywd (...)."

"Niestety, w życiu już tak jest, że niektórych rzeczy nie da się wytłumaczyć. Czasem nie mamy innego wyjścia, jak zaakceptować rzeczywistość, niezależnie od tego, jakie to dla nas trudne."

"Są rzeczy gorsze niż śmierć, mawiamy, i jest w tym powiedzeniu sporo prawdy. Już sama strata jest ogromną katastrofą, pozostawiając rany, które nie chcą się zabliźnić."

To jest książka która powala, wciąga i wsysa się w czytelnika jak pijawka. Autorka niezawodna. Od książki nie można się oderwać, zaskakuje do samego końca. Świetna rozrywka.

7/10

"Kto sieje wiatr" Nele Neuhaus

 

"Kolejny świetny kryminał z górami Taunus w tle. Tym razem akcja toczy się wokół śledztwa związanego z farmą wiatrową, przeciwko której protestują okoliczni mieszkańcy. Pia Kirchhoff i Oliver von Bodenstein muszą znaleźć winnych śmierci dwóch osób, a krąg podejrzanych ciągle się poszerza..."

Tym razem morderstwa powiązane z ochroną środowiska, zagadkowe postaci, zdrada, miłość i chęć zemsty, pieniądze i kłamstwa. Pisarka mimo dużej ilości wątków i postaci potrafi umiejętnie to wszystko połączyć i wytłumaczyć. Zwroty akcji i zakończenie, które mnie zaskoczył.

"Kłamstwo jest jak choroba, którą łatwo się zarazić."

"Przeciętność jest najlepszym kamuflażem."

"Żaden mężczyzna nie mówi prawdy, kiedy odda libido władzę nad rozsądkiem."

"Kiedy kobiety mordowały, robiły to najczęściej po to, żeby się uwolnić i zakończyć cierpienie nie do zniesienia. Natomiast mężczyźni mordowali ze złości, zazdrości albo strachu, że zostaną opuszczeni."

Akcja jest wartka, pełna nagłych zwrotów i nowych epizodów, co sprawia, że trudno oderwać się od lektury. Całość czyta się szybko, lekko i przyjemnie. Na pewno jest to relaksująca lektura, ale nie tylko, gdyż autorka podejmuje w swej powieści ważny temat zmian klimatycznych, dbałości o środowisko naturalne i intrygujących powiązań między światem polityki i biznesu.

7/10

"Przyjaciele po grób" Nele Neuhaus

 

"Pracownik Opel-ZOO w górach Taunus dokonuje makabrycznego odkrycia. W terrarium dla słoni leży ludzka dłoń. Pasującego do dłoni denata znajdują w okolicy ogrodu zoologicznego komisarz Oliver von Bodenstein i jego koleżanka Pia Kirchhoff. Denat był nauczycielem i zapalonym ekologiem. Ze względu na wyjątkową charyzmę miał wśród uczniów wielu zagorzałych sympatyków, ale kilku mieszkańców miasta w równym stopniu go nienawidziło. Motyw zbrodni pozostaje jednak zagadką. Wdrożone śledztwo nie ominie bogatych udziałowców holdingów budowlanych, najwyższych urzędników miejskich, młodych genialnych informatyków oraz bezkompromisowych ekologów. Nie oszczędzi też dyrektora zoo, Christopha Sandera, w którego niewinność wierzy jedynie zauroczona komisarz Kirchhoff.…"

Świetnie i szybko się czyta, choć muszę przyznać, że po kilkudziesięciu stronach byłam przekonana, że znam sprawcę i jakież było moje zdziwienie! Seria z potencjałem, który, mam nadzieję, będzie wykorzystywany.

"Kiedy osiąga się cel, człowiek uświadamia sobie, że nie było warto marnować czasu. Pozostaje niezaspokojona...pustka."

"A nie jest tak zazwyczaj- zapytał Lucas- że coś, na co się długo czekało i pragnęło, w rzeczywistości nie odpowiada naszym oczekiwaniom i wyobrażeniom?"

"...kiedy ktoś wpadnie w kłopoty i czuje się osaczony, przemoc nagle zyskuje na wartości. Choćby w sytuacji, kiedy dawno zapomniane błędy młodości mogą wystawić na szwank całe dotychczasowe życie."

Na pewno nie jest to powieść, którą się zapamięta na dłużej. Powieść ma poro zalet, do których należy wartka, wielowątkowa, pełna nagłych zwrotów akcja. Trzyma ona w napięciu i pozwala czytelnikowi zabawić się w detektywa. Całość napisana jest lekko, co sprzyja odbiorowi. Jednak nie jest to najlepsza z powieści Nele.

6/10

"Głębokie rany" Nele Nauhaus

 

"W swoim podfrankfurckim domu zostaje zamordowany David Goldberg, milioner, filantrop, Żyd ocalony z Oświęcimia. Niedługo po nim ginie kolejny osiemdziesięciolatek. Ofiary łączy zagadkowa liczba zapisana przez mordercę na miejscu zbrodni.

Sekcja zwłok wykaże jeszcze jeden punkt wspólny – szokującą tajemnicę obu mężczyzn – tatuaż zdradzający ich mroczną przeszłość.

Komuś wpływowemu bardzo zależy na tym, by sprawę Goldberga zamieść pod dywan, ale jego morderca nie da o sobie zapomnieć. Policjanci Pia Kirchoff i Oliver von Bodenstein, zaangażują się w śledztwo do tego stopnia, że aby zebrać informacje, wykorzystają prywatne kontakty, a nawet kilka razy odłożą na bok regulamin.

Czy i tym razem nie zawiedzie ich intuicja?"

Dawno nie natrafiłam na tak pokrętnie skonstruowany kryminał: intryga jest niesamowicie poplątana, bohaterowie okazują się mieć zupełnie inne oblicza, niż sobie wyobrażamy, historia nie tyle wpływa na teraźniejszość, co wręcz włazi w nią z buciorami i rozpycha się łokciami… 

"Na zazdrość człowiek musi zapracować . Tylko litość jest za darmo."

Nie można oderwać się od powieści, cały czas chce się czytać i dowiedzieć, kto zabił. Niesamowicie wciągająca, a zakończenie zaskakujące. Polecam!

7/10