"Zła przeszłość" Mieczysław Gorzka

 

"Zabójca sprzed wielu lat, zwany Prorokiem, powraca. Zaczepia kobiety na ulicy, przepowiada im śmierć i za kilka dni je morduje. Podkomisarz Karina Buczko staje na czele grupy śledczej, jednak mimo szeroko zakrojonych działań, nie ma nawet podejrzanego.

Kiedyś bliska Marcinowi Zakrzewskiemu osoba przyjeżdża z Warszawy aby zbadać, dlaczego pierwsze śledztwo w sprawie Proroka zakończyło się fiaskiem. Przy okazji policja odkrywa, że z magazynu zniknęły ślady zabezpieczone w miejscach poprzednich zabójstw. Czy ktoś w policji chronił Proroka?

Rozpoczyna się dramatyczna walka z czasem. Jednak zanim pościg za Prorokiem na dobre się zacznie, każdy z bohaterów będzie musiał zmierzyć się z własnymi traumami i demonami przeszłości.

Takie śledztwa to specjalność nadkomisarza Marcina Zakrzewskiego. Tylko czy inne spojrzenie, jego podstawowa zasada, w tej sytuacji zadziała? Bo przeszłość jest zła i ma wielki wpływ na teraźniejszość."

Od pierwszej strony wiedziałem, że będzie dobrze – i nie zawiodłem się. Fabuła mocna, trzymająca poziom, bez niepotrzebnych przestojów. Podoba mi się również, że postać Zakrzewskiego ewoluowała, że facet trochę dojrzał.

"Każdy ma swoje de­mony, z któ­rymi albo wal­czy, albo się z nimi za­przy­jaź­nia."

"Czasem lepiej jest żyć dniem dzisiejszym, lepiej nie wiedzieć, jak to było naprawdę, bo bardzo często się zdarza, że przeszłość jest zła."

"– Mnie nie py­taj, Nowy. – Za­krzew­ski po­krę­cił głową. – Naj­waż­niej­sze jest to, co ty zde­cy­du­jesz. Nie py­taj ni­kogo o zda­nie, bo ule­gniesz pre­sji, zro­bisz nie tak, jak chcesz, i bę­dziesz miał wy­rzuty su­mie­nia. Masz po­stę­po­wać tak, że­byś się póź­niej czuł z tym do­brze."

Bardzo dobra książka – wciągająca, dobrze napisana i pełna emocji. Bohaterowie są autentyczni, zmagają się ze śledztwem i swoimi problemami. Świetnie się słucha, robi wrażenie.

7/10

"Obława" Piotr Kościelny

 

"Komisarz Sikora powraca i kolejny raz musi zmierzyć się z czymś, co wykracza poza jego wyobraźnię…

Pościg za kanibalem trwa. Miasto ogarnia paraliżujący strach. Każdy może być jego kolejną ofiarą. Zespół z wydziału zabójstw skupił się na ludobójcy a nie wie, że do miasta właśnie zmierza przerażające zło. Sikora musi zmierzyć się z potworem z którym miał już do czynienia w przeszłości. Pierwszy raz od dawna ma wątpliwości czy z tej walki wyjdzie zwycięsko. Kiedyś nie miał nic do stracenia, teraz na szali jest życie jego syna."

Autor znany jest z brutalnych, dosadnych historii, w których nie brakuje najmroczniejszych zakamarków ludzkiej psychiki. Również tutaj nie oszczędza czytelnika. Powieść jest więc intensywna. To mroczny, brutalny kryminał, który nie pozwala czytelnikowi na chwilę oddechu.

"- Powiem ci coś, czego może jeszcze nikt ci nie mówił. Ty jako komendantka możesz tego nie wiedzieć, ale ludzie tacy jak ja, zajmujący się najbardziej ohydnymi zbrodniami, czasem wracają do domu. Jadą autobusem i pasażerowie się od nich odsuwają. Wiesz czemu? - Pewnie mi powiecie. - Bo śmierdzą trupem."

"- Nie wierzgaj tak. Zestresowane mięso szybko się psuje i nie smakuje tak dobrze. A mi zależy na tym, żebyś był smaczny..."

"- Mogę ci udowodnić, że potrafię sprawiać ból. - Oprawca pochylił się i popatrzył Grześkowi w oczy. - Wierzę ci, chłopie. Gdy tylko poczułem smród z twojej gęby, dotarło do mnie, że kontakt z tobą naprawdę może boleć. O szczypaniu w oczy nie wspomnę."

Sięgając po tą książkę wiedziałam, że będzie grubo, ale nie spodziewałam się, że aż tak. Finał jak zwykle jest ogromną furtką do kontynuacji. Mnie tylko rozczarowuje pod tym względem, że sprawa kanibala ciągnie się aż za długo.

7/10

"Śnieg przykryje" Michał Śmielak

 

"Czy trzeba kogoś zabić, aby odebrać mu życie?

Dwudziestego trzeciego grudnia cała Polska szykuje się do świąt Bożego Narodzenia. Ryszard zgodnie z rodzinną tradycją wyrusza do Lasu Ponurego po świąteczną choinkę i znika bez śladu. Mimo usilnych poszukiwań, zorganizowanych przez rodzinę, tajemnica jego zniknięcia pozostaje niewyjaśniona. Aż do dnia, gdy mężczyzna nagle wraca do domu po dwudziestu pięciu latach nieobecności.

Tajemniczą sprawą zajmuje się jego syn, Piotr, który został policjantem, aby móc wyjaśnić zagadkę zniknięcia swojego ojca. Na jaw wychodzą nowe fakty i okazuje się, że w mrocznym lesie dochodziło do wielu niewyjaśnionych zaginięć.

Co tak naprawdę wydarzyło się feralnego dnia przed dwudziestu pięciu laty? Komu zależy na tym, aby sprawa zaginionych w Lesie Ponurym nigdy nie ujrzała światła dziennego? Co działo się z Ryszardem przez dwadzieścia pięć lat i kim był naprawdę?

Czy śnieg jest w stanie przykryć wszelkie ślady zbrodni?"

Naprawdę świetna książka. Od samego początku byłam bardzo zaskoczona i zaintrygowana. Świetnie poprowadzona akcja, pełna niespodzianek. Polecam nastawić się na czytanie powieści obyczajowej z elementami thrillera psychologicznego, końcowo kryminału, w przeciwnym razie grozi rozczarowaniem wśród osób nastawionych na krwawy kryminał.

"- Widzi pan, to Polska. Jedyny kraj, w którym trzeba się tłumaczyć z tego, że się nie pije."

"Czas leci jak cholera. Wie pan, trzy rzeczy powinni usunąć z tego świata, żeby człowiek nie czuł, że się starzeje. Lustra, drzewa i dzieci. To po nich widać najlepiej, jak to wszystko zapierdala."

"Od pierwszego kieliszka wódki to ona przemawia zamiast człowieka, a jest najlepszym kłamcą na świecie. Ma w tym wprawę od tysięcy lat.'

"Tego, czego po­trze­bo­wa­ła, aku­rat nie było na sta­nie. Może kie­dyś po­wsta­ną sprze­daw­cy ma­rzeń, świę­te­go spo­ko­ju, czy­ści­cie­le pa­mię­ci, twór­cy no­wych roz­dzia­łów w życiu i opie­ku­no­wie ludz­kiej god­no­ści. Na dziś ich nie było, więc sznur był wszyst­kim, czego po­trze­bo­wa­ła."

Chyba najlepszy kryminał tego autora, jaki do tej pory przeczytałam. Do tego ważny głos w dyskusji o alkoholu, jeśli jakakolwiek bywa. To jedna z tych książek, przy których warto dobrze ustawić oczekiwania. To historia oparta bardziej na ludziach, relacjach i emocjach niż na samej intrydze kryminalnej. Napięcie nie dominuje tu każdej strony, ale jest obecne w tle, stopniowo budowane i wplatane w losy bohaterów.

8/10

"Narogi" Piotr Kościelny

 

"Komisarz Sikora wraca. Twardszy, bardziej zdeterminowany — i pierwszy raz w życiu naprawdę przerażony.

Z pozoru nic ich nie łączy. Kilku młodych mężczyzn znika bez śladu w różnych częściach miasta. Kiedy Sikora zaczyna łączyć fakty, trafia na coś, czego nie da się wytłumaczyć zwykłą logiką. Komisarz wkracza w świat przemocy, dewiacji i milczenia, które zabija. Tym razem nie chodzi tylko o sprawę. Strach zagląda mu w oczy — i nie zamierza odejść.

Czy Sikora zdoła złapać zabójcę, zanim wkroczy on brutalnie w jego życie?"

Fabuła w tej powieści skupia się na zaginięciach młodych mężczyzn. Brzmi jak typowa kryminalna sprawa, ale szybko okazuje się, że nie ma w niej nic „typowego”. Chwilami miałam wrażenie, że czytam bardziej thriller psychologiczny niż klasyczny kryminał. Jednak muszę przyznać, że książka wciąga od pierwszych stron.

"U mnie też bez zmian. Cho­ciaż w sumie nie do końca. Roz­wio­dłem się. La­fi­ryn­da się pusz­cza­ła, a ja mia­łem już dość wcho­dze­nia bo­kiem do po­ko­ju."

"Czło­wiek po­czuł wiel­ki świat i mu od­je­ba­ło. Ale sam po­wiedz, jak mia­łem się za­cho­wać, skoro całe życie miesz­ka­łem w ja­kimś pier­do­lo­nym Pę­go­wie?"

"Partnerem... - Nie. Kimś więcej. Jest moją rodziną. Czasem jestem dla niego złośliwy, niekiedy mu dowalam tak, że aż się maże. Ale nie robię tego po złości. Po prostu taki już jestem. Staram się czasem trochę mu odpuścić, ale przeważnie nie udaje mi się powstrzymać."

Ta książka to prawdziwy rollercoster emocji. Z jednej strony mroczny, gęsty klimat, w którym pojawia się wątek kanibala - ciężki, niepokojący, aż czuć chłód na plecach. Z drugiej strony autor genialnie przeplata to wesołymi, błyskotliwymi rozmowami policji, które rozładowują napięcie i sprawiają, że nie można się oderwać.

7/10

"Sidła" Piotr Kościelny

 

"Na wrocławski komisariat policji zgłasza się młoda kobieta informująca o zaginięciu koleżanki. Obie bawiły się wcześniej w jednym z lokali. Służby rozpoczynają poszukiwanie zaginionej.

W tym samym czasie znika kolejna kobieta, ale nikt jeszcze nie wiąże ze sobą obu zaginięć. Gdy w końcu zostają ujawnione zwłoki poszukiwanej, śledczy zwracają uwagę na podobieństwo ze zwłokami wyłowionymi z Odry kilka miesięcy wcześniej.

Wydział zabójstw jest przekonany, że ma do czynienia z seryjnym zabójcą. Rozpoczyna się walka z czasem, która ujawnia szokującą prawdę. Mordercą jest kobieta!

Równocześnie, komisarz Sikora wraca do wątku związanego z łowcą, polującego na pedofilów. Jest przekonany, że podczas sprawy dopuszczono się zaniedbań i źle wskazano winnego….

Gdzie kryje się prawda i jakie tajemnice skrywa zabójczyni?

Brutalne morderstwa, świat przesiąknięty zbrodnią i bohaterowie, których nie chcielibyście spotkać w prawdziwym życiu.

Piotr Kościelny kolejny raz udowadnia, że jest mistrzem budowania wielowątkowej akcji, która nie zwalnia tempa ani na chwilę."

Kolejna świetna książka pióra Piotra Kościelnego. Trzeba przyznać, że Autor ma niepowtarzalny styl i umie w stopniowe budowanie napięcia. Oraz dostarcza czytelnikowi mocnych wrażeń.

"Mężczyzna naprawiony przez kobietę będzie jej wierny przez resztę życia. Kobieta naprawiona przez mężczyznę wróci do tego, który ją zepsuł."

"Świat nie może być idealny. Żeby istniało dobro, musiało istnieć zło. Jest radość i szczęście. Jest też ból i cierpienie."

"Każdy zdrowy facet ma popęd i musi go jakoś rozładować. Niektórzy księża są nieśmiali do dziewczyn, nie potrafią poderwać, a takie dziecko jest łatwym celem."

Autor znów porusza ciężki temat. I nie obchodzi się z nim gładko. Książka jest dla ludzi o mocnych nerwach , bo sceny czasem są na prawdę drastyczne. Oczywiście poza najważniejszymi elementami tej historii mamy jeszcze wgląd do życia osobistego naszych głównych postaci, co jest dodatkowym atutem. Naprawdę warto przeczytać.

8/10

"Potrzask" Piotr Kościelny

 

"Komisarz Sikora po zranieniu przez Cieślaka dochodzi do siebie. Michał Bielecki opiekuje się partnerem i jego synem. Wydział zabójstw nadal prowadzi śledztwo w sprawie napadów na emerytów. Zabójca kolejny raz atakuje. Aneta zastanawia się nad odejściem z policji. Zaczyna się bać o swoje życie i zdrowie. Za namową członków wydziału postanawia jednak zostać. Powoli z Łukaszem zaczynają przygotowania do ślubu. Sikora rozpoczyna batalię z rodzicami Moniki o Piotrusia. Zdaje sobie sprawę, że nie może dopuścić by trafił w ich ręce. W mieście pojawia się kolejny zabójca. Cały wydział wie, że z czymś takim nie mieli jeszcze do czynienia. Jest brutalny i wyjątkowo inteligentny…

Czy uda się złapać zabójcę emerytów? Czy nowy morderca rzeczywiście jest tak bardzo niebezpieczny? Pełen nagłych zwrotów akcji thriller, w którym zło czyha na każdym kroku…"

Kolejna świetna powieść Kościelnego. Wartka akcja i ilość przeplatających się zdarzeń sprawiają, że kartki przewracają się same.

"Nie zmu­sisz ni­kogo, by cię po­ko­chał. Mo­żesz je­dy­nie za­mknąć go w piw­nicy i cze­kać, aż wy­stąpi u niego syn­drom sztok­holm­ski."

"Po­dej­rze­wam, że masz ni­skie IQ, ale to w su­mie nie prze­stęp­stwo."

"Z cza­sem przy­wykł do my­śli, że śmierć za­biera osoby, które ko­chamy naj­moc­niej."

"Nie jest su­per­bo­ha­te­rem w pe­le­ry­nie, który wkra­cza do ak­cji, gdy zło się pa­no­szy. Jest zwy­kłym gliną, który stwier­dził, że pora odejść."

W tej książce jest tak, jak w życiu - nic nie jest oczywiste, a jak coś ma się zepsuć, to na pewno się zepsuje. Przerażająca, pełna emocji i tajemnic historia, dość brutalna, a momentami bardzo smutna. Historia, w której zostały poruszone trudne tematy. Warta uwagi, choć nie dla ludzi o słabych nerwach.

7/10

"Łowca" Piotr Kościelny

 

"W świecie przesiąkniętym przemocą, ktoś postanawia wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę…

Podczas kolonii w Karpaczu, dziesięcioletni chłopiec ginie pod kołami ciężarówki. Zrozpaczeni rodzice docierają na miejsce tragedii by skonfrontować się z największym koszmarem swojego życia.

Policja rozpoczyna śledztwo, w które zamieszany jest wychowawca. Szybko na jaw wychodzą kolejne mroczne sekrety, które na zawsze odcisną piętno na pogrążonych w żałobie rodzicach tragicznie zmarłego chłopca.

Wiele lat później, w innej części kraju, znalezione zostaje ciało dziecka. Czy sprawy, które dzieli niemal dekada, są ze sobą powiązane? Kto stoi za tajemniczą śmiercią?

Rozpoczyna się wyścig z czasem, w którym brutalna prawda wkrótce ujrzy światło dzienne…"

Bardzo trudny temat. Wzbudzający zarówno kontrowersje, jak i wielkie emocje. 

"Był ramieniem sprawiedliwości. Robił to, czego żaden sędzia ani żaden prokurator zrobić nie mógł. Był łowcą, prokuratorem, sędzią i katem. Wykonywał wyroki, ratując inne dzieci i inne rodziny. Każdy zabity przez niego pedofil stanowił zagrożenie. Zagrożenie dla dzieci i ich ojców oraz matek."

"Przywykł do zabijania. Zaczął zabijać bez wyrzutów sumienia. Uważał, że ma misję do wykonania. Każda śmierć zboczeńca to kilka ocalonych istnień."

"Czuł, jak po policzku zaczyna ściekać mu łza. Nie spodziewał się, że jego Ala tak się zmieniła. Widok żony sprawił, że jego serce z żalu pękło. Nie obronił syna i nie obronił żony. Ten zboczeniec zabił nie tylko Tomka, ale całą ich rodzinę."

Mocna i brutalna książka, typowo dla Kościelnego (za co bardzo go lubię). Opisy czasem paskudne, ale zakończenie rewelacyjne. To książka dla czytelników o bardzo, bardzo mocnych nerwach. Przerażająco realna i sugestywna.

7/10

"Burza" Mieczysław Gorzka

 

"Oskar jest człowiekiem, który nie istnieje w oficjalnych bazach danych. Żyje tak, żeby nie zostawić śladów. Jeden niewielki błąd, może sprowadzić na niego śmiertelne zagrożenie. Bo Oskar nie jest taki, jak inni ludzie. Potrafi zmieniać rzeczywistość. Tylko, że wtedy zjawiają się ONI i próbują go zabić. Dlatego Oskar oficjalnie nie istnieje. Pewnego dnia przychodzi do niego chłopiec i prosi o pomoc. Oskar nie ma wyboru, chociaż oznacza to dla niego początek dramatycznej walki o życie.

Komisarz Justyna Lewicka jest policjantką po przejściach, aktualnie na urlopie, ale nie planuje już wrócić do pracy. Jej były mąż namawia ją jednak do powrotu, tylko dla jednej sprawy. Trzeba znaleźć mordercę chłopca, którego ciało znaleziono nad jeziorkiem w lesie. Tylko, że nie można ustalić tożsamości ofiary i nie ma żadnego punktu zaczepienia.

Kiedy w trakcie śledztwa Justyna spotyka Oskara, zaczyna się najniebezpieczniejszy pościg w jej życiu.

Czy uda im się odkryć kim są ONI? Czy uda się ocalić chłopca? Jak pokonać zabójcę, który jest prawdziwą bestią, jakby nie pochodził z tego świata?

MIeczysław Gorzka wielki fan Kinga i Koontza, zabiera czytelnika w pełną grozy podróż przez pozornie znany nam świat, którego jednak wszystkich tajemnic jeszcze nie zgłębiliśmy.

Nadciąga BURZA. Prawdziwa nawałnica."

Muszę przyznać, że pierwsze 30 stron szło mi ciężko. Nie mogłam wciągnąć się w historię życia bohaterki. Całość zdecydowanie nietypowa i zaskakująca. Coś jak połączenie Stranger Things z Kingiem. I muszę przyznać, że nie do końca pasuje mi to połączenie.

"Zapamiętaj jedno: w każdej chwili życie można zacząć od początku. Zawsze jest czas na dobro, które zastąpi zło i naprawi krzywdy."

"[...] zdrowy rozsądek nawiedził ją kilka godzin za późno. Gdzie był ten cholerny leń, kiedy lała sobie drinki? Pewnie bał się pokazać, przeczuwając, jak to się skończy."

"Zdążył się przyzwyczaić do samotności i wmówił sobie, że lubi takie życie. Miejsce w duszy, gdzie powinno znajdować się pragnienie posiadania rodziny, poczucia bezpieczeństwa i opieki nad najbliższymi, starał się wypełnić substytutami: dużo czytał, interesował się fizyką kwantową i kosmologią, na dachu domu zbudował kopułę astronomiczną Oskar Zamecki."

Nie do końca polubiłam niestety głównych bohaterów. Justyna i Oskar byli dla mnie dość męczący i płytcy. Wątki paranormalne z jednej strony ciekawe, z drugiej trochę mi się momentami dłużyły swoim przegadaniem. Z jednej strony to jest całkiem oryginalna historia, którą przyjemnie poznać i polecam do wyrobienia swojej własnej opinii. A z drugiej strony myślę, że pewne jej elementy miały potencjał na coś znacznie lepszego i brakowało im dopracowania.

5/10

"Miasto Mgieł" Michał Śmielak

 

"Coś czai się we mgle…

Sandomierz spowity październikowymi mgłami łapie oddech po intensywnym sezonie turystycznym. Spokój mieszkańców burzy jednak brutalne morderstwo kobiety. Podobnie jak w zapomnianym rytuale ktoś rozwarł szczęki ofiary i wcisnął je w ziemię, aby ta po śmierci nie mogła pożywić się krwią. Sprawą budzącego grozę „Wampira” zajmuje się podkomisarz Bruno Kowalski, którego kariera toczy się równie spokojnie, jak życie w Sandomierzu. Towarzyszy mu lokalny historyk, Krzysztof Szorca, dawniej konsultant policyjny, dziś człowiek pragnący po prostu świętego spokoju. Wspólnie ruszają tropem mordercy, który zdaje się znać miasto i jego historię lepiej od nich. Rozpoczyna się wyścig z czasem, bo każdej nocy w gęstej mgle czai się śmiertelne niebezpieczeństwo. Śledczy będą musieli szybko znaleźć odpowiedź na pytania o to, czy Sandomierz znów stał się polską stolicą łowców wampirów, kto wyruszył na polowanie, aby ochronić mieszkańców przed bestiami z piekła rodem i czy przez tysiąc lat zmieniły się motywy, jakimi kieruje się człowiek odbierając drugiemu życie. Nade wszystko jednak będą musieli powstrzymać zło skrywające się we mgle."

Niezła powieść, choć zupełnie inna, niż poprzednie autora, jakie czytałam. Podobał mi się ten mroczny klimat Sandomierza i sam pomysł na powieść. Duży plus za dwa wątki, które się ze sobą przeplatają - jeden dotyczy kości znalezionych w opuszczonym od dawna domu, a drugi makabrycznych morderstw kobiet.

"Cza­sami wy­daje mi się, że można za­ufać tylko mar­twym. Oni już nie będą mieli oka­zji cię oszu­kać."

"Najlepsze w pracy z samym sobą jest to, że ograniczasz ilość potencjalnych idiotów w zespole do jednego, a gdy mówisz sam do siebie, to nikt ci nie przerywa."

"Od za­wsze naj­moc­niej oba­wiamy się nie­zna­nego, bo kom­plet­nie nie wiemy, jak so­bie z nim po­ra­dzić. Jak mamy się ustrzec cze­goś, o czym nic nie wiemy? Nie znamy jego dzia­ła­nia, spo­sobu ataku i stop­nia za­gro­że­nia?"

"Ży­cie za­wsze ata­kuje znie­nacka i cio­sem w plecy. Wiesz o tym."

Mimo że fabuła i klimat mnie wciągnęły, to jednak uważam, że nie jest to najlepsza z powieści Śmielaka. Książkę oceniam jako średniaka. Zdecydowanie znajdzie ona swoich zwolenników, ale również znajdą się tacy, którzy poczują rozczarowanie.

5/10

"Krwawnica" Mieczysław Gorzka

 

"Wciągający thriller, w którym strach ma różne oblicza. Nawet te najmniej ludzkie…

Uciekając od mrocznej przeszłości, były policjant Rafał Dzikowski wraz z żoną Weroniką przeprowadza się do świeżo wyremontowanego domu nad jeziorem Chobienickim we wsi Bagniska.

Mieszkańcy wsi są nieprzychylnie nastawieni do nowych przybyszów, a na ścianie domu ktoś pisze sprayem słowo Krwawnica.

Wkrótce na podwórzu wykopane zostają zwłoki dwóch kobiet. Gdy w Bagniskach dochodzi do kolejnych niepokojących zdarzeń, a lokalne wierzenia uderzają bezpośrednio w małżeństwo, Rafał postanawia wziąć sprawy w swoje ręce.

Jakie tajemnice skrywa lokalna społeczność? Kim były kobiety, których zwłoki zakopano na podwórzu? Czy lokalne wierzenia mogą być kluczem do rozwiązania zagadek?

Mieczysław Gorzka zabiera nas w mroczny świat kłamstw i szaleństwa, w którym nic nie jest tym czym się wydaje…"

Mieczysław Gorzka nie zawodzi. Po jego książki można sięgać w ciemno, bez czytania opisu na okładce i opinii - ja się nigdy nie zawodzę.

"Najbardziej nieprawdopodobne historie wcale nie zdarzają się w książkach albo w filmach. Zdarzają się w życiu."

"Jakikolwiek byłby to wiek, ludzie są tacy sami. Boją się nieznanego."

"Lockdown. Złowrogo brzmiące słowo dopiero niedawno zaistniało w oficjalnym obiegu, za to odrazu zaczęto je odmieniać przez wszystkie przypadki. Rafał miał wrażenie, że to inny rodzaj pandemii, który zaczyna z wolna zjadać gospodarkę na szczeblu podstawowym. (...) Kto wie, która pandemia wyrządzi ludziom większe szkody: koronawirus czy lockdown."

"Czasem lepiej powiedzieć prawdę i przeżyć krótkotrwałą burzę, niż skłamać, a po jakimś czasie zmagać się z prawdziwym sztormem."

Kryminał w bardzo dobrym stylu. Niebanalna historia i wartka akcja. Autor potrafi wodzić czytelnika za nos i robił to od samego początku. Jest wszystko to, czego oczekuję od dobrej książki z gatunku kryminału/thrillera - mroczna zagadka, sporo zwrotów akcji i zaskakujące zakończenie. Dobrze się czyta. Warta uwagi.

7/10

"Tranzyt" Piotr Kościelny

 

"Gra wywiadów, wojska specjalne i terroryzm szalejący w całej Europie. Do Europy zmierzają tysiące uchodźców. Ludzie uciekają przed wojną, która toczy się na Bliskim Wschodzie. Jaki jest związek największego exodusu w dziejach ludzkości z pociągiem wiozącym materiały radioaktywne? Czy pośród rzeszy uchodźców są terroryści chcący doprowadzić do nuklearnej apokalipsy? Czy w związku z wydarzeniami, które mają miejsce we Francji, Niemczech i Polsce, uda się bezpiecznie przewieźć ładunek? Czy pociąg dotrze do celu? Piotr Kościelny – autor bestsellerowych thrillerów – kreśli wizję świata ogarniętego chaosem. Świata, który niebezpiecznie zaczyna odzwierciedlać rzeczywistość…"

Przerażająca wizja, która niestety może się sprawdzić. Ta książka to wizja świata, w którym nic nie jest pewne, w którym ataki terrorystyczne to dzień powszedni, w którym w imię Allach giną niewinni ludzie. Książka dobra i wciągająca, niestety zbyt prawdopodobna, miejscami czyta się ją tak jak wiadomości z telewizji.

"Każ­dy kraj ma lu­dzi od brud­nej ro­bo­ty. Oni ist­nie­ją, czy chcesz tego, czy nie. Ro­bią to, co trze­ba, i ro­bią to, że­byś ty nie mu­siał tego ro­bić."

"To nie Gwiezd­ne woj­ny. Ty nie je­steś Jedi, a ze mnie ża­den Va­der. Ży­cie to cią­głe je­ba­nie się po dwóch róż­nych stro­nach mocy."

Zdecydowanie wolę autor w kryminałach. 

6/10

"Jaskinie umarłych" Katarzyna Wolwowicz

 

"Mroczny thriller, który zabiera nas w ciemne zaułki ludzkiej psychiki…

Do pogrążonej w jesiennej aurze Jeleniej Góry, przeprowadza się profilerka kryminalistyczna Carmen Rodrigez. Rozpoczyna pracę w policji, walcząc nie tylko z brutalnym mordercą, ale również z demonami z własnej przeszłości. Carmen musi stworzyć portret psychologiczny sprawcy, osobiście borykając się z zaburzeniami świadomości. Ofiarą jest młoda kobieta, której ciało zbezczeszczono w okrutny sposób i pozostawiono w jaskini w lesie. Rozpoczyna się trudne, pełne zwrotów akcji śledztwo, które Rodrigez prowadzi wraz z dwójką policjantów Bogusławem Leśniakiem i Borysem Szykiem. Jednak dziwne zachowanie profilerki oraz informacje, które docierają do Podkomisarza Szyka sprawiają, że mężczyzna zaczyna grzebać w przeszłości Carmen, a to czego się dowiaduje budzi w nim skrajne emocje.

Czy kiedy nie można ufać sobie i innym, możliwe jest rozwiązanie zagadki? Czy Carmen Rodrigez stoi po dobrej, czy złej stronie mocy? Katarzyna Wolwowicz w Jaskiniach Umarłych prezentuje swoją najwyższą formę!"

Pierwsze spotkanie z autorką. Nie twierdzę, że złe, ale nie takie, jakiego się spodziewałam. Miałam nadzieję, że będzie jeszcze lepiej. Tym bardziej, że górski klimat dodaje uroku wszystkim powieściom.

"Początkowo myślała, że nadal śpi i to jakiś absurdalny koszmar, który śni się w wyniku obejrzanego w nocy strasznego horroru i wciąż nie może się uwolnić spod jego wrażenia."

"Wstała z łóżka i podeszła do okna. Jej sypialnia nie miała tak spektakularnego widoku na pasmo Karkonoszy, jak salon i gabinet, ale wyłaniający się za parkingiem las całkowicie jej to wynagradzał."

"Niewielu znał policjantów w swoim wieku, którzy nie byli po rozwodzie lub nawet kilku. Jak zwykło się mawiać na komendzie: "ta praca to straszna kurwa", rozdzielała małżeństwa szybciej i skuteczniej niż jakakolwiek kochanka."

Zagadka kryminalna bardzo intrygująca, mroczny klimat i zaskakujące zakończenie. Nie przemówiła do mnie jednak postać głównej bohaterki. Nie pomaga też fakt, że Carmen sama boryka z demonami przeszłości i dziwnymi zaburzeniami świadomości. Niemniej autorka sprytnie prowadzi czytelnika przez fabułę, dokłada dreszczyku emocji pomału i skutecznie. I na pewno sięgnę po inne jej książki.

6/10