Elitarny college artystyczny, kolebka spektakularnych talentów i nieposkromionych ambicji. Siedmioro studentów aktorstwa, połączonych silną więzią przyjaźni, odgrywa w życiu podobne role jak na scenie: bohatera, złoczyńcy, tyrana, kusicielki, pierwszej naiwnej, statysty. Jednak z upływem czasu rywalizacja zaczyna być bezwzględna, a uczucia stają się zabójcze. Gdy sztuka niebezpiecznie zbliża się do życia, jeden z aktorów ginie. Pozostali mają przed sobą największe wyzwanie w swojej aktorskiej karierze: przekonać policję i siebie nawzajem, że są niewinni.
Dziesięć lat później: Oliver Marks wychodzi z więzienia. Odsiedział wyrok za morderstwo, które popełnił lub nie. W ostatni dzień odwiedza go człowiek, za sprawą którego trafił za kratki. Detektyw Colborne odchodzi na emeryturę, lecz wcześniej chce się dowiedzieć, co tak naprawdę się wydarzyło w Dellecher Classical Conservatory."
Nie spotkałam się z takim zabiegiem połączenia dialogów bohaterów z fragmentami dramatów Shakespeare'a. Fabuła mocno się ciągnie, pierwsze 100 stron to praktycznie ciągle powtarzające się chodzenie na zajęcia i imprezowanie bohaterów.
"W przypadku kogoś, kto kocha słowa tak jak ja, zdumiewająco często mnie zawodziły."
"Aktorzy z natury są wybuchowi - alchemiczne stworzenia zbudowane z łatwopalnych składników: emocji, ego i zazdrości."
"Które z nas mogło powiedzieć, że było bardziej ofiarą niż winowajcą? Tak łatwo było nami manipulować - byliśmy arcydziełem chaosu."
Miałam wielkie nadzieję co do tego tytułu, jednak przerosły mnie zdecydowanie... Nie potrafiłam wciągnąć się w fabułę. Bardzo nierówne tempo nie sprzyjało. Tym bardziej, że czytanie szło mi jak po grudzie.
5/10
