Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Literackie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Literackie. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 28 lipca 2025

"Rumor" Robert Małecki

 

"Najgłośniej krzyczy ten, kto ma najwięcej na sumieniu.

Świat podcasterów, śledczych i gangsterów w nowej ekscytującej powieści Roberta Małeckiego.

„Urodził się na nowo w starym śpiworze na wycieraczce domu dziecka, gdzie podobno przespał letnią noc, tuląc do siebie brudnego misia bez jednego oka. A rano milczał jak zaklęty. W ogóle słabo mówił. Do dziś nie wiedział, jak naprawdę się nazywa i ile ma lat”.

Andrzej Rumowski, Rumor, przed laty przeszedł piekło. Obecnie wszystko, co ma, to domek na podtoruńskim odludziu i warsztat przyczep kempingowych. Teraz po raz kolejny traci grunt pod nogami. Nieopodal jego domu wykopano ludzkie szczątki. Policjanci zadają pytania. Czyżby Rumor znów musiał zmierzyć się z przeszłością?

W dochodzenie angażuje się jego dawny przyjaciel, Marcin Zgonowicz, który prowadzi popularny podcast kryminalny „Zgon na służbie”. Odcinek za odcinkiem komentuje postępy i prace śledczych, opowiadając o nieznanych wcześniej policji dowodach.

Dowodach obciążających Rumora…

Zakulisowa manipulacja i przecieki sprawiają, że sprawa nabiera tempa. I Rumor, i Zgon podejmują coraz radykalniejsze kroki. Na dodatek do gry dołącza lokalny eksgangster, ojciec zaginionego przed laty chłopaka, którego ciała nigdy nie odnaleziono.

Co wydarzyło się przed laty między przyjaciółmi? Czego nie mówi słuchaczom znany podcaster? Jak cienka jest granica między opowieścią o zbrodni, a jej wykonaniem?"

Akcja angażuje już od pierwszej strony i ani na moment nie zwalnia. Intryga nieziemsko wciąga. Treść jest znakomita i nie pozwala o sobie zapomnieć. Wzbudza wiele emocji - negatywnych i pozytywnych, co dodaje smaczku powieści.

"Je­stem na­zna­czony od­rzu­ce­niem, po­my­ślał. Sa­mot­ni­kiem bez prawa do szczę­ścia."

"Praw­da jesz­cze ni­komu nie wy­rzą­dziła więk­szej krzyw­dy niż kłam­stwo – rzekł. – Bo kłam­stwa, jak wi­dać, po­tra­fią ra­nić."

"Praw­da boli, po­my­ślał Ko­brzyn, zda­jąc so­bie jed­no­cze­śnie spra­wę z tego, że ła­twiej dzie­lić się bó­lem niż mi­ło­ścią."

"Nic nie układało się po jego myśli, ale skoro kiedyś zasiał złe ziarno, musiał teraz zebrać odpowiednie plony. A sprawiedliwość - dobrze to wiedział - zawsze szła pod rękę z cierpliwością."

Mimo że motyw zemsty w powieściach kryminalnych nie jest niczym nowym, to Małecki serwuje go w sposób wyjątkowo dojrzały i stonowany. Tu nie ma hollywoodzkiego rozmachu ani spektakularnych pościgów. Tu zemsta dojrzewa latami. Świetny zabieg. Autor udowadnia, że czasem najgorsze zbrodnie rodzą się nie z nienawiści, lecz z miłości. I że nóż w plecy może wbić nam czasami przyjaciel.

8/10

niedziela, 16 marca 2025

"Masło" Asako Yuzuki

 

"Manako Kajii, wyśmienita kucharka i autorka popularnego bloga o luksusowej kuchni, przebywa w areszcie śledczym w Tokio. Została skarżona o zabójstwo trzech samotnych biznesmenów. Miała ich uwieść swoim kulinarnym wyrafinowaniem.

Sprawa żywo interesuje opinię publiczną, ale osadzona uparcie odmawia kontaktu z mediami i nie przyjmuje żadnych wizyt. Jednak gdy młoda dziennikarka Rika Machida zwraca się do niej z prośbą o przepis na gulasz wołowy, postanawia zrobić wyjątek.

Rika, jedyna kobieta w redakcji „Tygodnika Shūmei”, każdego wieczoru pracuje do późna, a jej kolacje to najczęściej podgrzewany ramen w kubku. Tymczasem spotkania z Manako, której obiecała rozmowy wyłącznie o jedzeniu i gotowaniu, bardziej niż reporterskie śledztwo zaczynają przypominać profesjonalny kurs kulinarny. Rika się zmienia. Z każdym nowym posiłkiem coś budzi się w jej ciele, a czysto zawodowe zainteresowanie przeradza się w dziwną fascynację."

Cóż za przyjemna i ciekawa powieść. Dostałam dokładnie to, czego się po niej spodziewałam - pomysłowej, z lekko absurdalną fabułą, napięciem i rozrywką. Napisana bardzo przyjemnym językiem, wciąga od pierwszych stron.

"Wystarczy jedna osoba, która zaakceptuję ją w pełni. Nie musi być piękna - nikt tak naprawdę nie dba o piękno, bo nikt do końca nie potrafi zdefiniować, czym ono jest."

"Twierdziła, że coraz więcej jest osób, które chcą koniecznie zrobić wszystko tak, jak w przepisie, nie wierzą we własny smak i osąd."

"Rodzina jest ponoć wszystkim, ale ów człowiek nie miał najmniejszych oporów, by na oczach opinii publicznej uczynić z bliskich czarne charaktery, które wystawiły go na pewną śmierć. Co to za mechanizm sprawia, że niektórzy wolą umrzeć, niż wysilić się i odbudować własne życie?"

Naprawdę wyjątkowe połączenie powieści obyczajowej, kryminału i książki o kucharstwie. Pobudza wyobraźnię i kubki smakowe, czasem nawet za bardzo. :)

7/10

czwartek, 9 stycznia 2025

"Aż gniew twój przeminie" Åsa Larsson

 

"Zakochani nastolatkowie, Wilma i Simon, nurkują późną jesienią w jeziorze Vittangijärvi, na dnie którego spoczywa kilkudziesięcioletni wrak samolotu. Ktoś uniemożliwia im wyjście na powierzchnię, blokując przeręblę drzwiami. Młodzi ludzie giną pod lodem.

Śledztwo prowadzą znani z poprzednich powieści Larsson komisarz Anna Maria Mella i Sven Erik Stalnacke. I tym razem włącza się w nie Rebeka Martinson, która pracuje w Kirunie jako prokurator.

Najbardziej pomocna w rozwikłaniu zagadki okaże się ... sama Wilma. Jak to możliwe?

Tajemnic w tej powieści jest znacznie więcej."

Åsa Larsson potwierdza, że skandynawskie kryminały są jednymi z moich najbardziej ulubionych. Uwielbiam ten zimny i mroczny klimat, jaki serwują skandynawscy pisarze. I zupełnie nie wiem, skąd i jak się to dzieje.

"Serce Hjalmara bije rytmicznie. To uderzenia życia. To opuszki palców szamana trącające skórę bębna. To krople deszczu, tłukące blaszany dach domku w Saarisuanto jesienną porą, kiedy w kominku trzaska ogień. Krew krąży w jego żyłach niczym wiosenna woda, która uwalnia się z lodu, płynie wartko pod śniegiem, sięga wierzchołków drzew, rzuca się ze skał. Tchnienie przemierza jego płuca, tam i z powrotem. To wiatr, który unosi ku niebu kruka w czasie toków, kręci w górach bicze smagające śniegiem, marszczy delikatnie wieczorną taflę jeziora, a w końcu cichnie, roztaczając wkoło spokój i gładkość."

"Śnieg leżał na rzece niczym szept natury. Tsss... mówił. Nie ruszaj się. Teraz jesteśmy tu tylko ty i ja."

"Kocham cię, przyjacielu, ale uważam, że życie stałoby się nieznośne, gdybyśmy byli identyczni."

Bardzo fajny, skonstruowany w nieoczywisty sposób kryminał. Wciąga i pozwala przesiąknąć nordyckim klimatem. Kolejna książka z serii, którą czyta się błyskawicznie. Przepiękna opowieść o czasach dawnych i czasach współczesnych, i o akceptacji inności u młodych ludzi. Świetnie się czyta i nie szkoda na tę powieść czasu, naprawdę. 

7/10