"Jedną nogą w grobie" Olga Rudnicka

 

"Zaginięcie męża to tragedia. Ale nie dla Małgośki. Fakt, że mąż nie wrócił z wyjazdu służbowego w terminie, to nie nowość. To, że od kilku tygodni nie dał znaku życia, to żaden problem. Ważne, że przelewy przychodzą regularnie. Małgośka cieszy się chwilami wolności, pewna, że Wiesław w końcu wróci. Czas mija, a męża ani widu, ani słychu, za to coraz więcej osób zaczyna zadawać pytania. Telefon z żądaniem okupu uznaje początkowo za żart, ale kiedy znajduje pod drzwiami domu pudełko z odciętym palcem, zaczyna robić się poważnie. Czy na tyle, by powiadomić policję? A może… nie robić nic?"

Muszę przyznać, że kilka razy naprawdę się roześmiałam, autorka ma wspaniałe poczucie humoru i potrafi rozbawić. Autorka poprowadziła w tej książce fabułę w taki sposób, że każda kolejna strona odsłania nowe komplikacje, ale równocześnie daje powody do śmiechu.

"Żeby nie utonąć, wystarczy po prostu nie wchodzić do wody. Wcale nie trzeba umieć pływać."

"Może lepszy byłby psychiatra albo psycholog, ale jak człowiekowi przez tyle lat wbija się do głowy, że własne brudy należy prać w domu, a nie na zewnątrz, to potem nawet rozwieść się nie może, bo świadków nieszczęścia brak."

"Nie ma problemu, którego nie da się rozwiązać, a jeśli taki jest, to tylko dlatego, że wymyślenie rozwiązania wymaga więcej czasu."

Mamy tu do czynienia z lekturą lekką, zabawną, nie pozbawioną ironii i czarnego humoru. Polecam wszystkim, którzy uwielbiają niebanalność historii. Gwarantuję doskonałą zabawę do ostatniego akapitu.

6/10

"Czy ten rudy kot to pies?" Olga Rudnicka

 

"Romans z szefem, ucieczka i... mroczna tajemnica!

Niespełna trzydziestoletnia Ulka wikła się w romans z szefem. Gdy dowiaduje się o tym jego żona, wybucha skandal. Zwolniona z pracy dziewczyna ucieka z miasta. Przez przypadek trafia do wioski pod Wrocławiem, gdzie omyłkowo zostaje wzięta za poszukiwaną kryminalistkę. Jakby miała mało kłopotów, trafia do domu człowieka podejrzanego o ukrywanie zwłok w ogrodzie…

„Czy ten rudy kot to pies?” – wciągająca kontynuacja perypetii Ulki i Beaty z „Martwego Jeziora” to książka pełna nieprawdopodobnych zbiegów okoliczności, które prowadzą do zaskakującego finału!"

Historia, od której nie można się oderwać. Świetna fabuła, która sprawia, że aż żal rozstawać się z tak ciekawymi bohaterami. Olga Rudnicka po raz kolejny pokazuje, że polscy pisarze potrafią wysoko postawić poprzeczkę.

"Weszła ci na głowę, robi, co chce, biegasz za nią jak pies, zero seksu. Już teraz się zachowujesz tak, jakbyś był żonaty."

"Słuchaj tego. (...) Na kolanach szoruję podłogę w kuchni. Wiesz, miska z wodą, szmata, te klimaty, a tu wchodzi Mariusz, patrzy, patrzy i nagle pyta: "Myjesz podłogę?". No to mówię, że nie, skądże znowu. Tak sobie postawiłam na środku kuchni miskę z wodą, żeby ożywić wnętrze, a klęczę nad nią tylko po to, aby zrobić sobie inhalacje, używając środków chemicznych."

"Jednak chyba lepiej wpaść przy porządkowaniu niż przy szpiegowaniu. Na szczęście zawsze pozostaje uniwersalna broń masowego rażenia: łzy!"

Świetna i wciągająca. Lekka komedia obyczajowa. Mieszanka wybuchowa pomyłek i wypadków losowych. Autorka fajnie splata ze sobą wątek kryminalny, obyczajowy i romantyczny z odrobiną poczucia humoru i absurdalnymi zbiegami okoliczności, czego efektem jest typowo kobieca lektura.

7/10