Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jenny Blackhurst. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jenny Blackhurst. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 1 maja 2025

"Córka mordercy" Jenny Blackhurst

 

"Trudno żyć z takim piętnem. Nawet jeśli zmienisz nazwisko, i tak żyjesz w ciągłym lęku, że ktoś rzuci ci te słowa w twarz.

Kathryn miała pięć lat, kiedy jej ukochany tata zabił jej rówieśniczkę i najlepszą przyjaciółkę, Elsie. Teraz jest trzydziestoletnią kobietą i nadal sobie z tym nie poradziła. Regularnie odwiedza ojca, który odsiaduje wyrok, i bezskutecznie próbuje się od niego dowiedzieć, gdzie ukrył ciało swojej ofiary. A dziennikarze dbają o to, by nie zapomniała o tamtym strasznym zdarzeniu. Regularnie pojawiają się przed jej domem i bombardują ją pytaniami.

I na pewno sobie tego nie odpuszczą w dwudziestą piątą rocznicę śmierci Elsie. Ale tego dnia to nie paparazzi sprawiają, że serce zamiera Kathryn zamiera z przerażenia, lecz wiadomość o zniknięciu pięcioletniej Abigail z domu, w którym dwie i pół dekady wcześniej zniknęła Elsie.

Zdeterminowana, by wreszcie uzyskać odpowiedzi, Kathryn wraca w swoje rodzinne strony, na walijską wyspę, i włącza się w poszukiwania zaginionej dziewczynki. I już pierwszej nocy przekonuje się, że jest ktoś, kto bardzo jej tam nie chce."

To rasowy thriller, który opiera się na tajemnicy z przeszłości i zbrodni, która odcisnęła swoje piętno na życiu bohaterów. Akcja powieści jest dość dynamiczna, choć początek może sugerować jej wolne tempo. Całość skupia się na bieżących wydarzeniach, które przedstawione z perspektywy trzech różnych postaci. Są oczywiście nawiązania do przeszłości, które stopniowo przybliżają do prawdy.

"Przysięgam na Boga, byłabym bardziej bezpieczna, gdybym prowadziła po pijaku, niż z tą kobietą za kółkiem."

"Nie jesteśmy odpowiedzialni za to, co spierdolili nasi ojcowie."

"Szczerze mówiąc, nie chcę być sama - istnieje granica samotności, jaką może znieść człowiek, i chyba dotarłam do punktu krytycznego."

Fabuła bardzo mnie wciągnęła, przeczytałam jednym tchem. Chociaż domyśliłam się rozwiązania, nie odebrało mi to przyjemności z czytania.

6/10

czwartek, 26 grudnia 2024

"Tak cię straciłam" Jenny Blackhurst

 

"Susan po trzech latach wychodzi ze szpitala psychiatrycznego z nową tożsamością. Bliscy, policja, lekarze – wszyscy mówią Emmie – tak ma teraz na imię – że trafiła tam, bo zabiła swojego synka. Emma nic nie pamięta. Więc musi im ufać… prawda? A jeżeli wszyscy kłamią, a ona została wrobiona w tę zbrodnię? A jeżeli zbrodni nie było, a Dylan żyje…?"

Świetna i zaskakująca książka, czytałam ją z wypiekami na twarzy. Ciekawa historia kobiety, która trzy lata żyje ze świadomością bycia morderczynią własnego dziecka. Akcja na początku nie toczy się szybko, jednak gdy nabiera rozpędu... 

"Herbata na kłopoty, kawa i papierosy na kryzysy."

"Najlepsze kłamstwa zawierają 90% prawdy."

"Wspomnienia, których tak bardzo chciałam się pozbyć, przenikają do mojej świadomości niczym woda przez skalne szczeliny."

"Umysł potrafi na różne dziwne sposoby radzić sobie z problemami, do których zbyt trudno jest się człowiekowi przyznać."

Bardzo dobrze napisana, intrygująca historia. Wszystko mi się podobało: jak akcja się rozkręcała, jak wątki się łączą ze sobą, jak bohaterowie są kreowani. Zdecydowanie polecam.

7/10