"Trudno żyć z takim piętnem. Nawet jeśli zmienisz nazwisko, i tak żyjesz w ciągłym lęku, że ktoś rzuci ci te słowa w twarz.
Kathryn miała pięć lat, kiedy jej ukochany tata zabił jej rówieśniczkę i najlepszą przyjaciółkę, Elsie. Teraz jest trzydziestoletnią kobietą i nadal sobie z tym nie poradziła. Regularnie odwiedza ojca, który odsiaduje wyrok, i bezskutecznie próbuje się od niego dowiedzieć, gdzie ukrył ciało swojej ofiary. A dziennikarze dbają o to, by nie zapomniała o tamtym strasznym zdarzeniu. Regularnie pojawiają się przed jej domem i bombardują ją pytaniami.
I na pewno sobie tego nie odpuszczą w dwudziestą piątą rocznicę śmierci Elsie. Ale tego dnia to nie paparazzi sprawiają, że serce zamiera Kathryn zamiera z przerażenia, lecz wiadomość o zniknięciu pięcioletniej Abigail z domu, w którym dwie i pół dekady wcześniej zniknęła Elsie.
Zdeterminowana, by wreszcie uzyskać odpowiedzi, Kathryn wraca w swoje rodzinne strony, na walijską wyspę, i włącza się w poszukiwania zaginionej dziewczynki. I już pierwszej nocy przekonuje się, że jest ktoś, kto bardzo jej tam nie chce."
To rasowy thriller, który opiera się na tajemnicy z przeszłości i zbrodni, która odcisnęła swoje piętno na życiu bohaterów. Akcja powieści jest dość dynamiczna, choć początek może sugerować jej wolne tempo. Całość skupia się na bieżących wydarzeniach, które przedstawione z perspektywy trzech różnych postaci. Są oczywiście nawiązania do przeszłości, które stopniowo przybliżają do prawdy.
"Przysięgam na Boga, byłabym bardziej bezpieczna, gdybym prowadziła po pijaku, niż z tą kobietą za kółkiem."
"Nie jesteśmy odpowiedzialni za to, co spierdolili nasi ojcowie."
"Szczerze mówiąc, nie chcę być sama - istnieje granica samotności, jaką może znieść człowiek, i chyba dotarłam do punktu krytycznego."
Fabuła bardzo mnie wciągnęła, przeczytałam jednym tchem. Chociaż domyśliłam się rozwiązania, nie odebrało mi to przyjemności z czytania.
6/10

