"Nikt" Maciej Kaźmierczak

 

"Zło ma wiele imion, jedno z nich to NIKT

Mroczna i brudna historia przesiąknięta tym, co w człowieku najniebezpieczniejsze – poczuciem bezkarności.

W łódzkiej kamienicy znaleziono ciało Moniki Maj. Choć młoda kobieta miała podcięte żyły, na brzegu wanny trudno było dostrzec ślady krwi. Sprawę prowadzi podkomisarz Kamila Szolc. Podejrzewa, że kobieta została zamordowana, a sprawca nieudolnie upozorował jej samobójstwo.

W tym samym mieszkaniu dokładnie rok wcześniej zginęła Karolina Gryz. Oficjalną przyczyną śmierci było samobójstwo. Obecne wydarzenia rzucają jednak zupełnie nowe światło na sprawę sprzed roku. Czy doszło do fatalnej pomyłki śledczych? Jak naprawdę zginęła Karolina Gryz? A może Monika Maj została zamordowana, bo wiedziała zbyt wiele?

Śledczy, którzy pracują nad rozwiązaniem zagadki, wkrótce dostają kolejne zgłoszenie: w pobliskim lesie przypadkowy przechodzień znalazł na wpół powieszoną i nieprzytomną nastolatkę. Ślady wskazują, że była torturowana. Choć zbrodnia różni się od wcześniejszych, intuicja podpowiada Szolc, że sprawa tej dziewczyny może być kluczem do rozwiązania zagadki. Ma nadzieję, że jej zeznania pomogą skierować śledztwo na właściwe tory. Ale ofiara nie jest skora do współpracy, a na pytanie, kto ją skrzywdził, drżącą ręką zapisuje tylko jedno słowo: NIKT…"

Ta książka jest dla ludzi o mocnych nerwach. To książka, gdzie strach miesza się z ekscytacją. Dialogi i słownictwo bohaterów proste, jak i sami oni. Nie wszystko jest napisane wprost. Oczywiście są momenty jednoznaczne, ale jest też wiele pozostawionych w sferze niedopowiedzeń. 

"Media są po to, żeby patrzeć władzy na ręce. Nam też. Ale w ostatnim czasie zrobiono z tego sport narodowy. Szczególnie, gdy niekompetentni policjanci zabijają na ulicy przypadkowe osoby, przez co potem cierpi cała firma."

"Profesjonalizm i posłuszeństwo dawały więcej niż jakiekolwiek przymilanie się czy próby zaprzyjaźnienia. Jakkolwiek głupio by to nie brzmiało. Faceci z pewnością mieli łatwiej. Kobieta od razu była posądzana o słabość, o to, że próbuje przez łóżko skrócić sobie drogę do awansu, nawet jeśli przełożoną była inna kobieta."

"Obserwował ją. Pragnął przedstawienia. Pragnął uwieczniać jej młode, niewinne ciało, które wystawione na widok publiczny musiało go podniecać jeszcze bardziej. Zapewne każde niezastosowanie się do polecenia karał, aż w końcu Karolina uznała obnażanie się na balkonie za codzienną rutynę."

Wszystko tu jest złe. Zabrakło mi jednak kontrastu, ukazania również jasnej strony. W całym tym wszechobecnym brudzie nie umiałam nawet polubić tych z założenia pozytywnych bohaterów. Przyzwyczaiłam się jednak, że kryminały, w większości przypadków, stawiają na krew i nie zaskakuje mnie to. Jeśli właśnie czegoś takiego szukacie, to “Nikt” może być propozycją dla Was.

6/10

"Skowyt" Maciej Kaźmierczak

 

"Jakie tajemnice skrywa opuszczona ubojnia na odludziu? Skąd pochodzi przerażający okolicznych mieszkańców złowieszczy skowyt?

Władzę nad Warszawą przejmuje śnieżyca. Pod osłoną zamieci dochodzi do kilku wyjątkowo brutalnych zabójstw. Komisarz Robert Foks zostaje wezwany do zamrożonego ciała mężczyzny, z którego precyzyjnie usunięto wnętrzności i niczym rzeźbę wystawiono w centrum miasta. Niedługo potem w metrze zostaje znaleziona torba z ludzkimi wnętrznościami, a odkrycie kolejnego ciała pozostaje jedynie kwestią czasu. Śledczy nie domyślają się nawet, jak brutalnie zostanie potraktowana następna ofiara.

Prokurator Eliza Kowalczyk próbuje rozpracować grupę, która napada przypadkowe osoby. Szybko zauważa, że sprawa łączy się ze śledztwem Foksa, więc postanawiają połączyć siły. Trafiają do miejsca, które okazuje się najgorszym jak dotąd koszmarem.

Ona idzie tropem makabrycznego kolekcjonera ciał. On podąża za przerażającym skowytem. Oboje ścigają się z czasem. Są przekonani, że jedno z nich nie wyjdzie z tej sprawy cało."

Ta książka wzbudza strach i obrzydzenie, wywołuje dreszczyk adrenaliny. Autor nie szczędził naturalizmu w opisach zbrodni, których dowodami są krwiste, ludzkie wnętrzności czy też ponacinana wątroba. Nie są to fragmenty dla ludzi o słabszych nerwach.

"Po kilku krokach odwrócił się i zobaczył, że wszystkie ślady, które pozostawił za sobą, po chwili dosłownie znikają, jakby pogoda chciała ukryć jego zamiary."

"Czyli mówisz, że na starość człowiek mięknie i zaczyna się przejmować innymi?"

"Zdawała sobie sprawę, że gdy to wszystko się skończy, a stres i adrenalina opadną, to poczuje się niczym żuta przez cały dzień guma balonowa."

Autor świetnie zadbał o szczegóły, fabułę i mroźny klimat. Wszystko było realne. Nie spodziewałam się takiego rozwoju wydarzeń. Autor porusza również ważny problem społeczny, czyli współczesne niewolnictwo i pracę ponad siły. Ja jestem pod wrażeniem, a ta książka jeszcze jakiś czas pozostanie w mojej głowie.

8/10