Władzę nad Warszawą przejmuje śnieżyca. Pod osłoną zamieci dochodzi do kilku wyjątkowo brutalnych zabójstw. Komisarz Robert Foks zostaje wezwany do zamrożonego ciała mężczyzny, z którego precyzyjnie usunięto wnętrzności i niczym rzeźbę wystawiono w centrum miasta. Niedługo potem w metrze zostaje znaleziona torba z ludzkimi wnętrznościami, a odkrycie kolejnego ciała pozostaje jedynie kwestią czasu. Śledczy nie domyślają się nawet, jak brutalnie zostanie potraktowana następna ofiara.
Prokurator Eliza Kowalczyk próbuje rozpracować grupę, która napada przypadkowe osoby. Szybko zauważa, że sprawa łączy się ze śledztwem Foksa, więc postanawiają połączyć siły. Trafiają do miejsca, które okazuje się najgorszym jak dotąd koszmarem.
Ona idzie tropem makabrycznego kolekcjonera ciał. On podąża za przerażającym skowytem. Oboje ścigają się z czasem. Są przekonani, że jedno z nich nie wyjdzie z tej sprawy cało."
Ta książka wzbudza strach i obrzydzenie, wywołuje dreszczyk adrenaliny. Autor nie szczędził naturalizmu w opisach zbrodni, których dowodami są krwiste, ludzkie wnętrzności czy też ponacinana wątroba. Nie są to fragmenty dla ludzi o słabszych nerwach.
"Po kilku krokach odwrócił się i zobaczył, że wszystkie ślady, które pozostawił za sobą, po chwili dosłownie znikają, jakby pogoda chciała ukryć jego zamiary."
"Czyli mówisz, że na starość człowiek mięknie i zaczyna się przejmować innymi?"
"Zdawała sobie sprawę, że gdy to wszystko się skończy, a stres i adrenalina opadną, to poczuje się niczym żuta przez cały dzień guma balonowa."
Autor świetnie zadbał o szczegóły, fabułę i mroźny klimat. Wszystko było realne. Nie spodziewałam się takiego rozwoju wydarzeń. Autor porusza również ważny problem społeczny, czyli współczesne niewolnictwo i pracę ponad siły. Ja jestem pod wrażeniem, a ta książka jeszcze jakiś czas pozostanie w mojej głowie.
8/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz