"Wrzucone do wody ciało natychmiast zaczęło opadać na dno. Miała tam leżeć w spokoju jeszcze przez wiele lat, ale nad nią, na lądzie, rozpoczął się właśnie koszmar …
Gdy detektyw Erika Foster otrzymuje wskazówkę, że kluczowe dowody w bardzo ważnej sprawie narkotykowej znajdują się na dnie porzuconego kamieniołomu na obrzeżach Londynu, każe go przeszukać. W grubej warstwie mułu nurkowie znajdują nie tylko narkotyki, lecz także coś jeszcze – szkielet małego dziecka. Szybko udaje się zidentyfikować zwłoki – to siedmioletnia Jessica Collins, dziewczynka, której cały kraj szukał dwadzieścia siedem lat wcześniej.
Gdy Erika próbuje połączyć stary materiał dowodowy z nowym, zaczyna kopać głębiej i dowiaduje się coraz więcej o rozbitej rodzinie Collinsów i pierwszej detektyw, która prowadziła tę sprawę, Amandzie Baker – kobiecie, która załamała się psychicznie po tym, jak udało jej się odnaleźć dziewczynki. Wkrótce Erika uświadamia sobie, że będzie to jedna z najbardziej złożonych i wymagających spraw, jakie kiedykolwiek prowadziła. Czy powinna podejrzewać kogoś z otoczenia Jessiki?
Ktoś ewidentnie ukrywa swoje tajemnice. Nie chce, żeby ta sprawa została rozwiązana. I zrobi wszystko, by powstrzymać Erikę przed dotarciem do prawdy."
Z każdą książką Robert Bryndza zaskakuje mnie jeszcze bardziej, na plus. Ta książka napisana jest w taki sposób, że wciąga od pierwszych stron. Zaskakujące zwroty akcji i zakończenie.
"Ty nigdy nie masz nastroju do żartów - powiedziała Moss. - I właśnie to w tobie lubię. Nie ma ciśnienia, że musimy się dobrze bawić. Można być smutnym. Tak naprawdę to ocaliłaś mnie przed mnóstwem zmarszczek. Przez to, że prawie się nie śmieje, wyglądam ze trzy lata młodziej."
Fabuła wciąga swoją zawiłością i nieprzewidywalnością. Czytając tę książkę myślisz, że znasz już jej główny sens, całą prawdę, a tu nagle BUM - następny rozdział niweczy twoje domysły. Coś, co początkowo wydawało mi się prostą zbrodnią, nagle nabiera zupełnie innych kształtów i odcieni. Genialnie się czyta.
8/10



