Na aukcjach i w kolekcjach prywatnych co jakiś czas pojawiają się nieznane dzieła renesansowego mistrza – perfekcyjnie wykonane, namalowane na XVI-wiecznych deskach, a jednak… fałszywe. Legenda głosi, że ich autorem jest „Gemello”, geniusz malarstwa i mistrz fałszerstwa, który żyje kilkaset lat. Policje całej Europy od czasów Napoleona bezskutecznie próbują go schwytać.
Kiedy fundacja konserwatywnego polityka zapowiada wystawę nieznanych portretów Marcina Lutra i Jana Kalwina, były prokurator IPN, a obecnie ekspert od oszustw ubezpieczeniowych Jakub Kania nabiera podejrzeń. Czy to rzeczywiście arcydzieła sprzed wieków, czy wielki przekręt, który pozwoli fundacji zarobić miliony? Śledztwo prowadzi go od współczesnej Warszawy, przez przedwojenny Kraków i Wiedeń, aż do powojennej Europy. Wraz z dziennikarką i krytyczką sztuki Ludmiłą Ungier Kania odkrywa, że mistyfikacja sięga znacznie dalej, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać.
Kim naprawdę jest „Gemello”? Czy opowieść o fałszerzu jest prawdziwa? A może za tajemniczym procederem kryje się coś bardziej niebezpiecznego niż fałszowanie obrazów?
"Sobowtór" to nie tylko brawurowa intryga, ale też opowieść o fałszowaniu historii – zarówno jeśli chodzi o dzieła sztuki, jak i o ludzką pamięć. I trzymająca w napięciu fabuła, która nie pozwala odłożyć książki ani na chwilę."
Powieść z klasą. Słucha się świetnie. Ciekawy splot nakładających się na siebie wydarzeń. Muszę przyznać, że ten autor wciąga mnie coraz bardziej w swoje klimatyczne książki.
"To nic osobistego - powiedział. - Jesteś piękną i mądrą kobietą. Ale ja jestem wierny i - zaśmiał się - nic na to nie poradzę. Tak postanowiłem, a wychowanie surowej kaszubskiej babki wbiło mi do łba, że dotrzymywanie słowa to jedna z najważniejszych cech mężczyzny."
"Możesz być spokojny, panie Soboń. Od gwiazd Dawida, swastyk i innych symboli, którymi znakuje się rodzaj ludzki, ważniejszy jest pieniądz. Ci, którzy to wiedzą, wiedzą też, jak pielęgnować ogródki, w których ten pieniądz rośnie."
"(...)miłość jest jak obraz. Malowany przez dwoje ludzi w najpiękniejszych, świeżych i intensywnych barwach. Ale z czasem kolory blakną, tło ciemnieje i traci blask, a ochronny werniks pęka. Można to wszystko ratować. Odnawiać, poprawiać, domalowywać najbardziej zagrożone fragmenty. I choć nigdy już obraz nie będzie tym, czym był na początku, to da się go ocalić i utrzymać w ramach. Nie da się go tylko podrobić."
To brawurowa intryga z nagłymi zwrotami akcji. Siembieda pokazuje, że literatura popularna może bawić, uczyć i wzruszać jednocześnie. Książka napisana bardzo ładnym językiem. Inna niż klasyczny thriller.
8/10
