"Powiem tylko raz" Lisa Gardner

 

"Trzy kobiety: policjantka, domniemana morderczyni i dawna ofiara, która teraz pomaga ścigać oprawców.

Dwie traumatyczne historie, które łączą się, kiedy w pewnym domu zostają znalezione zwłoki.

I rodzinny sekret, skryty głęboko pod warstwami półprawd i kłamstw.

Przed szesnastoma laty Evie Carter przyznała się do przypadkowego zastrzelenia ojca. Teraz policja zastaje ją nad ciałem męża. Z pistoletem w dłoni. I zadaje pytanie, czy podobny wypadek może zdarzyć się tej samej osobie dwa razy…

Zdjęcie zastrzelonego męża Evie obiega media. Wtedy rozpoznaje go pewna kobieta, Flora – ale nie widzi w nim ofiary, lecz jednego z oprawców, którzy bezpowrotnie zniszczyli jej życie. Aby odkryć prawdę musi przypomnieć sobie wszystkie szczegóły swojego porwania, wszystko, o czym przez lata chciała zapomnieć. Wraz z policjantką D.D. Warren i agentką FBI Kimberly Quincy będą musiały odkryć, co tak naprawdę wydarzyło się za zamkniętymi drzwiami…"

Jedna z lepszych książek Lisy Gardner. Nie bez znaczenia jest zapewne fakt, że polubiłam bohaterów w poprzednich książkach - w tej zatem spotkałam starych znajomych. Historia jednak jest zupełnie nowa, wielowątkowa i wciągająca.

"Małżeństwo to mozaika tysięcy momentów, setek wspomnień."

"Zdarza ci się, że czujesz się samotna w pokoju pełnym ludzi? Że inni się śmieją, a ty nie wiesz z czego? Że wszyscy coś wiedzą - znają sekret życia, prawdziwy sens szczęścia - a ty tego nie pojmujesz?"

"nów czuje to ukłucie. Zmuszam się by nie myśleć o poręczy schodów, o gabinecie, o woni. Mój mąż. Mój ojciec. Za dużo krwi."

"(...) żyliśmy w domu pełnym tajemnic, wzajemnie się siebie bojąc. Żadne z nas nie było w stanie wyznać prawdy. Kochaliśmy się i raniliśmy. A teraz Conrada nie ma i już żadne z nas tego nigdy nie wyprostuje."

To historia trzech kobiet, których losy splatają się w niecodziennych okolicznościach. W tej powieści nic nie jest takie proste, jak się wydaje. Kiedy myślimy, że już wiemy, co łączy te trzy kobiety, jakie wydarzenia z przeszłości, to pojawiają się nowe fakty i wszystko lega w gruzach. Nie ma tutaj miejsca na nudne opisy. Bohaterki są genialnie scharakteryzowane.

Ciekawa i warta uwagi.

8/10

"Kto sieje wiatr" Nele Neuhaus

 

"Kolejny świetny kryminał z górami Taunus w tle. Tym razem akcja toczy się wokół śledztwa związanego z farmą wiatrową, przeciwko której protestują okoliczni mieszkańcy. Pia Kirchhoff i Oliver von Bodenstein muszą znaleźć winnych śmierci dwóch osób, a krąg podejrzanych ciągle się poszerza..."

Tym razem morderstwa powiązane z ochroną środowiska, zagadkowe postaci, zdrada, miłość i chęć zemsty, pieniądze i kłamstwa. Pisarka mimo dużej ilości wątków i postaci potrafi umiejętnie to wszystko połączyć i wytłumaczyć. Zwroty akcji i zakończenie, które mnie zaskoczył.

"Kłamstwo jest jak choroba, którą łatwo się zarazić."

"Przeciętność jest najlepszym kamuflażem."

"Żaden mężczyzna nie mówi prawdy, kiedy odda libido władzę nad rozsądkiem."

"Kiedy kobiety mordowały, robiły to najczęściej po to, żeby się uwolnić i zakończyć cierpienie nie do zniesienia. Natomiast mężczyźni mordowali ze złości, zazdrości albo strachu, że zostaną opuszczeni."

Akcja jest wartka, pełna nagłych zwrotów i nowych epizodów, co sprawia, że trudno oderwać się od lektury. Całość czyta się szybko, lekko i przyjemnie. Na pewno jest to relaksująca lektura, ale nie tylko, gdyż autorka podejmuje w swej powieści ważny temat zmian klimatycznych, dbałości o środowisko naturalne i intrygujących powiązań między światem polityki i biznesu.

7/10

Zwykła kobieta (2025)

 

"Gdy 36-letnia Milla, niepracująca żona z towarzystwa, popada w przekonanie, że zapadła na tajemniczą, nieuleczalną chorobę, zaczyna pogrążać się w obłędzie. Jej własne ciało się buntuje, a najbliżsi reagują na jej wymysły z niedowierzaniem i odrzuceniem. Dopiero gdy zaczyna sabotować mityczną doskonałość swojego usłanego różami życia, może w końcu przeistoczyć się w uleczoną, nową, choć nieczystą wersję siebie."

Historia może i z potencjałem, ale... Dziwny to był film, nie byłam w stanie obejrzeć go na raz. I być może nie do końca zrozumiałam przesłanie, bo nie przemówił do mnie zupełnie...

4/10

Lekarstwo na życie (2016)

 

"Ambitny młody pracownik wielkiej korporacji otrzymuje zadanie przywiezienia szefa swej firmy z idyllicznego, ale i tajemniczego ośrodka odnowy biologicznej, położonego w malowniczym zakątku w szwajcarskich Alpach. Ośrodek oferuje lekarstwo na wszelkie problemy i bolączki współczesnego świata, ale na miejscu okazuje się, że nic nie jest tym, czym mogłoby się wydawać. Bohater odkrywa mroczne sekrety i musi walczyć, by ocalić życie – i zdrowie psychiczne."

Ciekawy, ale nie do końca w moim guście. W ciekawy sposób zrealizowany film. Do obejrzenia i zapomnienia o nim.

6/10

"Rumor" Robert Małecki

 

"Najgłośniej krzyczy ten, kto ma najwięcej na sumieniu.

Świat podcasterów, śledczych i gangsterów w nowej ekscytującej powieści Roberta Małeckiego.

„Urodził się na nowo w starym śpiworze na wycieraczce domu dziecka, gdzie podobno przespał letnią noc, tuląc do siebie brudnego misia bez jednego oka. A rano milczał jak zaklęty. W ogóle słabo mówił. Do dziś nie wiedział, jak naprawdę się nazywa i ile ma lat”.

Andrzej Rumowski, Rumor, przed laty przeszedł piekło. Obecnie wszystko, co ma, to domek na podtoruńskim odludziu i warsztat przyczep kempingowych. Teraz po raz kolejny traci grunt pod nogami. Nieopodal jego domu wykopano ludzkie szczątki. Policjanci zadają pytania. Czyżby Rumor znów musiał zmierzyć się z przeszłością?

W dochodzenie angażuje się jego dawny przyjaciel, Marcin Zgonowicz, który prowadzi popularny podcast kryminalny „Zgon na służbie”. Odcinek za odcinkiem komentuje postępy i prace śledczych, opowiadając o nieznanych wcześniej policji dowodach.

Dowodach obciążających Rumora…

Zakulisowa manipulacja i przecieki sprawiają, że sprawa nabiera tempa. I Rumor, i Zgon podejmują coraz radykalniejsze kroki. Na dodatek do gry dołącza lokalny eksgangster, ojciec zaginionego przed laty chłopaka, którego ciała nigdy nie odnaleziono.

Co wydarzyło się przed laty między przyjaciółmi? Czego nie mówi słuchaczom znany podcaster? Jak cienka jest granica między opowieścią o zbrodni, a jej wykonaniem?"

Akcja angażuje już od pierwszej strony i ani na moment nie zwalnia. Intryga nieziemsko wciąga. Treść jest znakomita i nie pozwala o sobie zapomnieć. Wzbudza wiele emocji - negatywnych i pozytywnych, co dodaje smaczku powieści.

"Je­stem na­zna­czony od­rzu­ce­niem, po­my­ślał. Sa­mot­ni­kiem bez prawa do szczę­ścia."

"Praw­da jesz­cze ni­komu nie wy­rzą­dziła więk­szej krzyw­dy niż kłam­stwo – rzekł. – Bo kłam­stwa, jak wi­dać, po­tra­fią ra­nić."

"Praw­da boli, po­my­ślał Ko­brzyn, zda­jąc so­bie jed­no­cze­śnie spra­wę z tego, że ła­twiej dzie­lić się bó­lem niż mi­ło­ścią."

"Nic nie układało się po jego myśli, ale skoro kiedyś zasiał złe ziarno, musiał teraz zebrać odpowiednie plony. A sprawiedliwość - dobrze to wiedział - zawsze szła pod rękę z cierpliwością."

Mimo że motyw zemsty w powieściach kryminalnych nie jest niczym nowym, to Małecki serwuje go w sposób wyjątkowo dojrzały i stonowany. Tu nie ma hollywoodzkiego rozmachu ani spektakularnych pościgów. Tu zemsta dojrzewa latami. Świetny zabieg. Autor udowadnia, że czasem najgorsze zbrodnie rodzą się nie z nienawiści, lecz z miłości. I że nóż w plecy może wbić nam czasami przyjaciel.

8/10

"Podopieczna" Alicja Sinicka

 

"Jaką tajemnicę skrywa moja podopieczna?

Życie Anny Gali zmienia się diametralnie, gdy pewnego dnia zostaje opiekunką siedmioletniej Kalinki, mieszkającej w pięknym domu na przedmieściach. Dziewczynka jest córką zamożnej lekarki, Aliny Czarneckiej, wobec której Anna ma dług wdzięczności. Wraz z upływem czasu kobieta zżywa się ze swoją małą podopieczną, warstwa po warstwie odsłaniając mroczne tajemnice idealnego domu doktor Czarneckiej.

Życie lekarki z pozoru jest doskonałe. Wspaniały mąż, mądre dzieci i satysfakcjonująca praca. Życie Anny stanowi jego przeciwieństwo. Trudna relacja z mężem, słaby kontakt z córkami i oskarżenia rzucane pod adresem rodziny w związku ze zniknięciem pewnej nastolatki. Co tak naprawdę stało się z Mileną? I czy rozwiązanie tej zagadki nie obudzi uśpionych demonów?"

Świetna powieść! Trafnie opisana przemoc psychiczna, która nie zostawia śladów fizycznych, tylko rani głęboko naszą duszę. Wątek kryminalny pełnił, moim zdaniem, drugoplanową rolę, ale to mi w ogóle nie przeszkadzało.

"Szczycisz się tym, że w życiu nie uderzyłbyś żadnej kobiety, a w rzeczywistości co chwilę którąś krzywdzisz, bo to, co mówisz jest dużo gorsze niż bicie."

"Ktoś może powiedzieć: "To tylko słowa, daj spokój. Przemoc fizyczna jest dużo gorsza", a ja mówię: "To aż słowa. Nie ignorujmy ich znaczenia, bo w rzeczywistości są niewidzialnymi mieczami"."

"Chłopak wraca do pierwszego ujęcia, na którym Natalia ma lekko rozchylone nogi. Dziewczyna ledwie się na nim rozpoznaje. Wpada jej go głowy myśl, że nagość coś człowiekowi zabiera. Upodabnia go do zwierzęcia."

Autorka porusza ważne tematy, takie jak zaufanie, manipulacja, kłamstwo i toksyczne relacje. Pokazuje, jak łatwo jest manipulować drugim człowiekiem, wykorzystując jego słabości i pragnienia. To lektura obowiązkowa dla fanów thrillerów psychologicznych. To historia, która wciąga, intryguje i zmusza do myślenia. Polecam ją wszystkim, którzy lubią książki, które trzymają w napięciu do ostatniej strony. 

7/10

"Małe ogniska" Celeste Ng

 

"Dla Eleny Richardson najważniejsze są zasady. W jej idyllicznym świecie pojawia się Mia Warren, która w niepokojący sposób przyciąga do siebie czworo dzieci Richardsonów. Lecz Mia ma za sobą tajemniczą przeszłość, zaś w sercu nosi głęboką pogardę dla konwencji. Podejrzliwa wobec Mii i jej motywów Elena z determinacją próbuje odkryć sekrety z jej przeszłości. Jaką cenę zapłaci za swoją obsesję?

Powieść zgłębia wagę tajemnic, naturę sztuki i tożsamości oraz okrutny urok macierzyństwa – a także niebezpieczeństwo kryjące się w przekonaniu, że przestrzeganie zasad może zapobiec katastrofie."

To przede wszystkim powieść o wyborach. Powieść czytało mi się bardzo dobrze. Akcja nie jest może porywająca, ale chyba też nie o to tu chodzi. Nie wciąga bez reszty, ale też nie nudzi. 

"Pamiętaj - powiedziała Mia - czasem trzeba wszystko spalić do gołej ziemi, żeby móc zacząć od nowa. Ale po pożarze gleba staje się żyźniejsza i mogą na niej wyrosnąć nowe rośliny. Ludzie też tacy są. Potrafią zacząć od początku. Znaleźć wyjście."

"Dla rodziców dziecko jest czymś więcej niż osobą, jest miejscem, rodzajem Narni, rozległą i wieczną krainą, gdzie teraźniejszość, w której żyją, przeszłość, którą pamiętają, i przyszłość, której pragną, istnieją w tym samym czasie."

"Niemal każdy z nas zasługuje na to, by dać mu więcej niż jedną szansę. Od czasu do czasu wszyscy robimy coś, czego żałujemy. Po prostu musimy dźwigać to jak brzemię."

"W ciągu całego swojego życia nauczyła się, że namiętność jest niebezpieczna jak ogień. Tak łatwo wyrywa się spod kontroli."

Nie ma w tej powieści wielu zaskoczeń. Historia, jakich wiele, nie tylko na amerykańskich przedmieściach. Kolejna powieść, o której człowiek zapomni za kilka miesięcy.

6/10

"Kasprowy" Remigiusz Mróz

 

"Czasem trzeba wszystko spalić, by już nigdy nie wybuchł żaden pożar

Czerwiec 2025 roku. Zbliża się szczyt sezonu w Tatrach, na szlakach pojawia się coraz więcej turystów, a w Kuźnicach wydłużają się kolejki do wjazdu na Kasprowy Wierch. Edmund Osica zabiera tam dzieci Dominiki, które przyjechały odwiedzić Zakopane, podczas gdy Wiktor Forst jest zmuszony zostać na komendzie. Obaj są zupełnie nieświadomi tego, że zamachowcy planują atak na kolej linową.

Czerwiec 2022 roku. Dominika Wadryś-Hansen wraz z Wikto rem układa sobie życie w Krakowie, przekonana, że nic nie może stanąć na drodze ich wspólnego szczęścia. Praca schodzi dla niej na dalszy plan, zaczyna liczyć się wyłącznie rodzina. Mimo to podejmuje się śledztwa w sprawie masowego grobu odnalezionego na składowisku odpadów w Pleszowie. Śledztwa, którego skutki sięgają aż do czerwca 2025 roku…"

Niestety, nie jest to najlepsza powieść z serii. Powolna akcja. Przez długi czas, w sumie, nic się nie dzieje. Nie kupiłam tej historii.

"Jeśli ktoś praw­dzi­wie kocha, to nie ma ni­cze­go, co mo­gło­by tę mi­łość wy­ma­zać."

"Była pi­ja­na szczę­ściem i winem i nie chcia­ła kie­dy­kol­wiek trzeź­wieć."

"Przy­szło im pro­wa­dzić śledz­twa w cza­sach, kiedy dzię­ki sztucz­nej in­te­li­gen­cji nie­moż­li­we sta­wa­ło się sto­sun­ko­wo łatwo osią­gal­ne."

"Jeśli jej doświadczenia mogły czegokolwiek dowodzić, to właśnie tego, że traumy się nie miewa. Z nią się żyje."

Nie mogę powiedzieć, żeby ten tom wgiął mnie w fotel, mimo to pojawiło się kilka zaskakujących momentów. Powiedzonka Gorgana też spowodowały lekki uśmiech. Nagromadzenie nieprawdopodobnych zdarzeń jest tu tak duże, że odbiera zupełnie przyjemność z lektury. I na tym poprzestanę, żeby za dużo nie napisać.

5/10

Czerwony pająk (2015)

 "Karol jest zwyczajnym nastolatkiem. Pochodzi z dobrego domu, odnosi sukcesy w sporcie, zakochuje się. Punktem zwrotnym w jego życiu jest moment, gdy przypadkiem zostaje świadkiem morderstwa. Kierowany ciekawością, zaczyna śledzić zabójcę. W ten sposób odkrywa "potrzebę", której istnienia nie był świadomy lub nie miał odwagi, czy możliwości jej nazwać. Morderca okazuje się… weterynarzem (Adam Woronowicz). Karol wchodzi z nim w bardzo silną i emocjonalną relację mistrz – uczeń. Weterynarz staje się jego nauczycielem w sztuce zabijania. Jednak gdy nadejdzie dzień próby, student stanie przed niezwykle trudnym wyborem."

Całkiem niezły film, choć... Czegoś mi zabrakło, trudno powiedzieć, czego. Jednak obejrzałam z przyjemnością i zainteresowaniem do samego końca.

6/10

"Niewierna" Katarzyna Wolwowicz

 

"Tymon Hanter odchodzi z policji i zakłada biuro detektywistyczne, ale przyjmowane zlecenia wydają mu się nudne i błahe. Tęskni do pracy w służbach, jednak wyrzuty sumienia z powodu przemilczenia postępku brata nie pozwalają mu założyć munduru. Hanter chce odnaleźć Wojtka, który w obawie przed więzieniem uciekł i zostawił mu pod opieką kilkumiesięczną córkę. Mężczyzna ma przeczucie, że dopóki nie stanie z nim twarzą w twarz, nie będzie mógł zmierzyć się z dręczącymi go demonami.

Letycja Fiedorowicz, była modelka i obecna żona milionera, znika bez śladu. Zaniepokojony mąż zgłasza jej zaginięcie policji oraz pojawia się w biurze detektywa Tymona Hantera. Pomimo iż wszystko wskazuje na to, że Letycja odeszła do kochanka, Hanter zaczyna podejrzewać, że kobieta nie żyje, a winnym jej śmierci jest ten, który udaje najbardziej przejętego jej zniknięciem.

Joanna nie może znieść mieszkania pod jednym dachem z przyszłą teściową, która przeprowadziła się do nich, by zajmować się Jagodą. Stawia Tymonowi ultimatum – od teraz wspólnie będą pracowali nad sprawą zniknięcia Letycji Fiedorowicz. Ale czy kobieta naprawdę zaginęła, uciekła od męża, czy może została zamordowana? I co zrobi Wojtek, brat Hantera, który podejmie próbę powrotu i odzyskania córki? A przede wszystkim – jak w tym wszystkim odnajdzie się Tymon?

Bohaterowie Niewiernej borykają się z trudnymi moralnymi dylematami, a podjęcie jakiejkolwiek decyzji może zaważyć na życiu wielu osób."

Kolejna świetna książka w wydaniu Wolwowicz. Słucha się jej lekko, z zainteresowaniem, postacie są ludzkie, z zaletami i wadami. To jedna z tych historii, które się po prostu pochłania od deski do deski. Jest dynamicznie, ciekawie, z zaskakującymi wątkami i świetnie prowadzonym bohaterem.

"Nie spo­dzie­wał się, że to, z czym się mie­rzy­li, po­trwa tak długo, ale zda­wał sobie spra­wę, że nie ma nic bar­dziej trwa­łe­go niż to, co tym­cza­so­we."

Nie jest to powieść, która daje do myślenia i pozostaje w pamięci na dłużej, niemniej dobrze się jej słuchało. Lekka i przyjemna lektura na gorące lipcowe popołudnie, do połknięcia na raz.

7/10

"Inna" Max Czornyj

 

"Mikołaj Popławski budzi się w luksusowej rezydencji nad Bałtykiem. Poza swoim imieniem i nazwiskiem nie pamięta niemal niczego.

W piwnicy odnajduje skrępowaną kobietę. Czy to możliwe, że jest porywaczem? Czy odważy się zdjąć knebel z ust dziewczyny, aby usłyszeć o sobie prawdę?

Kilka rezydencji dalej czeka matka. Być może nawet nie ma się o co martwić. Może wszystko jest w porządku, a niewinna zabawa trwa w najlepsze.

Ale matka wie. Matka czuje i wie.

Osiedle Baltic Resort. Luksusowe rezydencje, przystrzyżone trawniki, spokojni mieszkańcy.

Jak to możliwe, że młoda kobieta znika bez śladu?"

Książka, jak dla mnie, totalnie nie pasująca do tego autora. Momentami nudna, zakończenie - liczyłam na niezłe fajerwerki w głowie, niestety...

"Czasem, żeby mieć ochotę wjechać w pieprzony tłum, nie trzeba być islamskim fundamentalistą."

"Przesadna szczerość potrafi przynieść więcej szkody niż pożytku."

"Banalne mechanizmy rządzą tymi, którzy nie potrafią ich w porę przetrącić."

Nie jest to najlepsza z powieści Czornyja. Wysłuchałam do końca, ale bez większego zainteresowania. Mam totalnie mieszane uczucia po lekturze. Odradzam ją jako pierwsze spotkanie z autorem, bo można się zrazić. Pomysł ciekawy. Zakończenie zaskakuje, jednak 80% książki wieje nudą. Ciężko dobrnąć do końca.

5/10

Dzikość (2025-)

 

"Thriller kryminalny o losach Kyle'a Turnera (w tej roli Eric Bana), agenta Służby Parków Narodowych, który stara się egzekwować prawo wśród bezkresu przyrody. Śledztwo w sprawie brutalnej śmierci sprawia, że musi stawić czoła mrocznym sekretom parku i swojej przeszłości."

Świetnie zrobiony mini serial. Aż żal, że nie ma więcej sezonów. Dobrze zbudowana fabuła, która intryguje i utrzymuje w napięciu do samego końca, do ostatnich minut ostatniego odcinka. Naprawdę dobrze się go oglądało.

7/10

"Karnawał" Alicja Sinicka

 

"To miała być wspaniała zimowa noc na Mazurach. Zmieniła się jednak w koszmar.

Amelia cudem ocalała z tragedii, która rozegrała się w 2002 roku na wyspie Czarci Ostrów. W domu letniskowym zamożnych rodziców jej znajomej panował szampański nastrój imprezy karnawałowej – do czasu, aż w trzcinach nad lodowatymi Śniardwami znaleziono ciało. Śmierć gwałtownie pochłaniała kolejne ofiary, a odcięci od świata młodzi ludzie nie mieli szans na ratunek. Za oknami migała tylko czarno-biała maska oprawcy.

Dwie dekady później upiory powracają. Pewnego dnia Amelia dostaje list z zaskakującą zawartością, który w jednej chwili zmienia wszystko. Od tej pory musi walczyć o swoje życie – tak jak przed laty. Bo dla kogoś czarci karnawał wciąż trwa."

Mocny, wciągający kryminał. Akcja rozgrywa się dwutorowo, w przeciągu 20 lat. Zakończenie zaskakuje. Autorka w świetnej formie.

"Żyję z syndromem stresu pourazowego."

"Za każdym razem, gdy rozmawiasz z mężem, staraj się odwoływać do swoich uczuć. To zawsze będzie cię z nim łączyło..."

Powieść niewymagająca, przewidywalna, ale czyta się ją przyjemnie z powodu lekkiego stylu, którym odznacza się autorka. Ogółem książka ciekawa, fabuła na pewno nie należy do nudnych.

7/10

W mroku słońca (2025-)

 

"Młoda matka, uciekająca przed przeszłością, otrzymuje niespodziewaną szansę na nowy początek, gdy podejmuje pracę zbieraczki na prestiżowej farmie kwiatów w Prowansji. Jednak tajemnicza śmierć właściciela firmy rzuca na nią cień podejrzeń - staje się główną podejrzaną. W miarę jak narastają oskarżenia, odkrywa szokującą prawdę. To ona jest niespodziewaną spadkobierczynią majątku zmarłego, co ujawnia jej głęboko skrywane powiązania z tą zamożną rodziną."

Historia z potencjałem, ale czegoś mi tu zabrakło. Do obejrzenia w między czasie albo pod prasowanie. Nic nadzwyczajnego i do zapamiętania.

5/10

Purpurowe serca (2022)

 

"U Cassie (Sofia Carson) zostaje zdiagnozowana cukrzyca, jednak nie stać jej na insulinę, więc łapie się każdego zarobku, aby związać koniec z końcem. Ma też swój zespół i występuje jako niebywale utalentowana wokalistka w lokalnym barze, gdzie odrzuca zaloty podchmielonych klientów czy napaleńców. Jednym z nich jest Luke (Nicholas Galitzine), uwikłany w swoje kłopoty żołnierz piechoty. Problemy finansowe obojga sprawiają, że rodzi się pomysł zawarcia małżeństwa: dla niego oznaczałoby to większy zarobek i spłatę długu, dla niej skorzystanie z ubezpieczenia i pełen dostęp do opieki zdrowotnej. Zgadzają się pobrać jeszcze przed oddelegowaniem Luke'a do Iraku. Dają sobie tylko rok, planując potem złożyć pozew o rozwód... Co mogłoby pójść nie tak?!"

Bardzo przeciętny film, choć momentami mnie wzruszał. Liczyłam jednak na lepszą historię.

5/10

"Dobra zła dziewczyna" Alice Feeney

 

"Czasami złe rzeczy przytrafiają się dobrym ludziom, więc dobrzy ludzie muszą robić złe rzeczy.

Edith Elliot nie miała poprawnych relacji ze swoją córką. Mimo to Clio zaufała jej jeden, jedyny raz. Lecz matka znów ją zawiodła.

Dwadzieścia lat później relacje między kobietami nadal są napięte. Clio umieszcza osiemdziesięcioletnią matkę w domu opieki, gdzie ta nawiązuje więź z jedną z pracownic. Problem w tym, że nowa znajoma, Patience, z nikim nie jest szczera. Tymczasem Edith szuka w niej wspólniczki, planując ucieczkę z placówki. I właśnie wtedy w domu opieki dochodzi do morderstwa.

W tej historii jest jeszcze ktoś. Kobieta, która postanawia wyjść z cienia i namieszać w życiu wszystkich.

Każda z bohaterek skrywa jakąś tajemnicę i niewiele wiedzą o sobie nawzajem. Muszą sobie zaufać, jeśli chcą odzyskać spokój i odsunąć od siebie podejrzenie o udział w zbrodni.

Ale czy ktoś, kto żyje w kłamstwie, będzie gotów zmierzyć się z prawdą?"

Powieść bardzo skupia się na relacji matka-córka. Nie do końca poprawnej relacji. A jeśli ktoś, tak jak ja, ma taką ze swoją matką - może znaleźć wiele elementów łączących ją z jedną z głównych bohaterek. Co jest bardzo ciekawym doświadczeniem.

"Żal jest za­wsze tylko twój, tak jak po­czu­cie winy. To nie coś, czym mo­żesz się po­dzie­lić."

"Wię­zie­nia mają różne kształ­ty i roz­mia­ry, a cza­sa­mi bu­du­je­my wła­sne, nie zda­jąc sobie z tego spra­wy."

"Cza­sa­mi złe rze­czy przy­tra­fia­ją się do­brym lu­dziom, więc do­brzy lu­dzie muszą robić złe rze­czy."

"To nie­sa­mo­wi­te, jakie słowa wy­cho­dzą z ust zde­spe­ro­wa­nych ludzi, gdy pró­bu­ją wy­peł­nić nie­zręcz­ną ciszę."

To jedna z tych książek, które z pozoru są thrillerami, ale w rzeczywistości zostają z tobą, bo przypominają ci o rzeczach, których wolałabyś nie pamiętać. Porusza również temat dobrych i złych decyzji. Zmusza do zastanowienia nad kwestią, czy złe uczynki można usprawiedliwić? Czy człowiek, robiąc coś złego w dobrej wierze, nadal jest dobry? Dla mnie bardzo ważna powieść.

7/10

"Wymarzona rodzina" Marcel Moss

 

"38-letnia Clarice wiedzie życie, o którym zawsze marzyła: ma kochającego męża Federico, duży dom i pracę, która sprawia jej satysfakcję. Spełnia się też jako mama małej Jenny. Gdy pewnego dnia wyznaje mężowi, że znów jest w ciąży, oboje nie posiadają się ze szczęścia.

Clarice wierzy, że nikt i nic nie będzie w stanie zburzyć jej poukładanego życia. Istnieje tylko jeden problem: to wszystko dzieje się wyłącznie na ekranie jej smartfona. A konkretnie w aplikacji MyDreamFamily pozwalającej użytkownikom tworzyć symulacje idealnego życia. Prawdziwa Clarice nienawidzi swojego nieporadnego męża, wścibskich teściów i stresującej pracy kuratora rodzinnego. Początkowo traktuje MyDreamFamily jako sposób na ucieczkę od trudnej codzienności. Z czasem jednak wirtualny świat zaczyna jej zastępować prawdziwe życie.

Clarice czuje, że jeśli nie zrezygnuje z Federico, zatraci się w symulacji i zniszczy prawdziwą rodzinę. Co jednak zrobi, gdy jej internetowy mąż zaproponuje, by wyszli ze swoim związkiem poza ekrany smartfonów?"

Czytając tę powieść Mossa miałam takie "o rany, trochę śmieszno, trochę straszno...". Z jednej strony się człowiek zastanawia, na ile można się wciągnąć w takie wirtualne gry, a z drugiej jednak ma świadomość, że łatwo i jakie to bywa niebezpieczne... Jak łatwo ulec iluzji, kiedy człowiek czuje się zupełnie samotny?

"Moja żona jest dla mnie wszyst­kim. Za­wsze li­czy­ła się tylko ona. Cza­sem prze­ra­ża mnie to, jak bar­dzo się od niej uza­leż­ni­łem. Jest wodą, a ja rybą. Ona bez pro­ble­mu sobie beze mnie po­ra­dzi. Ja bez niej nie ist­nie­ję."

"Twoje za­in­te­re­so­wa­nie, czu­łość i tro­ska co­dzien­nie wy­wo­ły­wa­ły sze­ro­ki uśmiech na mojej twa­rzy i sta­no­wi­ły dowód na to, że naj­pięk­niej­sze rze­czy przy­tra­fia­ją nam się wtedy, kiedy tra­ci­my na­dzie­ję. Spra­wi­łeś, że od­zy­ska­łam wiarę w sens życia."

"Jeśli stu­denc­kie sza­leń­stwo cze­goś mnie na­uczy­ło, to tego, że męż­czyź­ni dzie­lą się na dwie grupy: tych, któ­rzy za­pew­nią ko­bie­cie cały wa­chlarz do­znań, i tych, dla któ­rych bę­dzie ona kimś wię­cej niż prze­lot­nym epi­zo­dem."

"Nie za­cho­wuj się jak na­iw­ne dziec­ko, które wie­rzy, że lu­dzie za­wsze do­trzy­mu­ją obiet­nic."

Książka, które uderza swoją autentycznością. I świadomością, jak łatwo ulec "pokusie", jak łatwo się zatracić w wirtualnym świecie. Świetnie odzwierciedla czasy, w jakich przyszło nam żyć. Dodatkowym plusem jest zakończenie, którego zupełnie się nie spodziewałam, a które wiele wyjaśniło. Panie Autorze, jest Pan niesamowity!

8/10

"Krew na rękach" Agnieszka Peszek

 

"Anna od lat pracuje jako pielęgniarka, ale czuje, że nadszedł czas na zmianę. Kiedy wreszcie decyduje się odejść ze szpitala, trafia na nietypową ofertę pracy – opiekę nad ciężko chorym starszym panem.

Jego syn Daniel jest gotów zapłacić każdą cenę za najlepszą pomoc. Praca wydaje się idealna. Ustronny, elegancki dom, dobre warunki i jeden pacjent.

Jednak już po kilku dniach coś zaczyna Annę niepokoić. Jej rzeczy zmieniają miejsce, a ona sama czuje się coraz bardziej osłabiona, jakby ktoś powoli odbierał jej siły. Początkowo zrzuca wszystko na stres i nowe otoczenie, ale nie może oprzeć się wrażeniu, że w tym domu dzieje się coś dziwnego.

Gdy budzi się w karetce skuta kajdankami, nie ma już wątpliwości.

Ktoś kłamie.

Ktoś manipuluje.

Ktoś ma krew na rękach.

Pytanie brzmi: kto? I dlaczego…?"

Świetnie skonstruowana i przemyślana intryga. Przedstawiona jest ona z różnych perspektyw, co wzmacnia zainteresowanie i towarzyszące czytaniu emocje. To thriller psychologiczny, który przykuwa uwagę czytelnika, angażuje i nie pozwala o sobie zapomnieć jeszcze długo po zakończeniu lektury.

"Mój mózg nie pod­po­wiada mi żad­nych ob­ra­zów. Jakby ktoś wy­ma­zał je z mo­jej pa­mięci ma­gicz­ną gumką."

"Mam na kon­cie sporo kasy ze spad­ku po babci, ale jest on na sta­rość, nie na prze­że­ra­nie go, gdy je­stem w kwie­cie wieku, bo cały czas tak na sie­bie pa­trzę."

"Ni­gdy nie wy­pi­sy­wa­łem so­bie żad­nych po­sta­no­wień no­wo­rocz­nych. Ni­gdy nie wy­zna­cza­łem ce­lów tylko z tego wzglę­du, że zmie­niał się rok. Ro­bię to na bie­żąco. Cele od za­wsze mają w moim ży­ciu spore zna­cze­nie. Po­ma­gają iść do przo­du."

To powieść z gatunku tych, o których nie da się szybko zapomnieć. Polecam serdecznie każdemu, kto lubi ciekawe, zawiłe intrygi i zagłębianie się w zagmatwane umysły bohaterów – nawet tych negatywnych.

8/10

"Śmierć letnią porą" Mons Kallentoft

 

"W regionie Östergötland panuje rekordowo gorące lato. Wczesnym rankiem zostaje znaleziona zgwałcona czternastoletnia dziewczynka, błąkająca się nago po największym w mieście parku. Nic nie pamięta, więc komisarz Malin Fors i jej kolega Zeke muszą spróbować dotrzeć do rozwiązania zagadki, dysponując niewielką liczbą tropów.

Rodzice innej dziewczyny zgłaszają jej zaginięcie. Wkrótce przy podmiejskim kąpielisku dokonane zostaje straszliwe odkrycie. Linköping nawiedziła śmierć letnią porą. W ciągu kilku ciepłych lipcowych dni sen o lecie przeradza się w koszmar…"

Kolejna ciekawa powieść tego autora. Na czytniku mam jeszcze resztę tej serii i nie ukrywam, że będą ją (stopniowo) czytać z przyjemnością.

"Na świecie już i tak jest zbyt wiele słów, a zdecydowanie za mało ciszy."

"Nie ma znaczenia to, co się dzieje, ale jak człowiek to przyjmuje. Po czym przypomina sobie słowa filozofa Ciorana: Prawdziwego człowieka poznaje się po jego odmowie wobec bycia rozczarowanym."

Książkę czyta się szybko, a szczegółowe opisy każdego z głównych bohaterów pomagają zżyć się z nimi. Kryminał bardzo schematyczny i dlatego dość przewidywalny - stąd oczko niżej w ocenie, niż poprzednia część. Jednak mroczny klimat nasycony jest tu wątkami społecznymi i tajemnicami, co z kolei daje plus do ogólnego wrażenia. Tak czy siak, warto sięgnąć i przeczytać.

6/10

"Substytucja" Remigiusz Mróz

 

"Kiedy wieść o szokujących zdarzeniach w podwarszawskim miasteczku obiega świat palestry, żaden adwokat nie pali się do podjęcia obrony nastolatki, która razem z kolegą zamordowała swoich rodziców. Horror, który przed śmiercią przeszło małżeństwo, podaje w wątpliwość człowieczeństwo podsądnych.

W sytuacji braku adekwatnej reprezentacji oboje składają do sądu wniosek o ustanowienie obrońcy z urzędu. Adwokatem, który zostaje im przydzielony, jest świeżo upieczony ojciec dwójki dzieci, Kordian Oryński. Nie jest gotów zrezygnować, wierzy bowiem, że nikomu nie można odmówić obrony. Przebywająca na urlopie macierzyńskim Joanna Chyłka nie jest co do tego przekonana. Czy bowiem istotnie każdy na nią zasługuje?"

Sądziłam, że Mróz mnie już niczym nie zaskoczy. I Chyłka również. A tu proszę, zaskoczenie. Ta książka to kolejna jazda bez trzymanki.

"Twoją jedyną zaletą jest to, że w gruncie rzeczy jesteś biodegradowalny."

"Stała na stanowisku, że nie broni się czynu, tylko osoby, a jedno z drugim nie jest tożsame. Prawnik nie może nikomu odmówić, podobnie jak lekarz nie może odejść od stołu operacyjnego, na którym leży seryjny zabójca."

"A ci, którzy za młodu nie są karmieni miłością łyżkami, w dorosłym życiu muszą zlizywać ją z ostrza noża."

"Joanna zachodziła w głowę, jakim cudem tak małe struny głosowe są w stanie generować tyle decybeli. Wydawało się to przeczyć prawom natury."

Powrót Chyłki w dobrym stylu. Podobało mi się, że oprócz skupienia się tylko na sprawie, duża część książki poświęcona jest relacji Chyłki i Zordona. Ciekawa fabuła, brutalne morderstwo, komplikacje i uknute intrygi. Wszystko to co lubię.

8/10

Cuda z nieba (2016)

 

"Film oparty na prawdziwej historii Annabel Beam, dziewczynki, która za życia odwiedziła Niebo. Narratorką opowieści jest jej matka Christy Beam (Jennifer Garner). Annabel większość dzieciństwa spędziła w szpitalach, przykuta do łóżka przez rzadką chorobę, która nie dawała jej szans na normalne życie. Kiedy poczuła się na tyle dobrze, by móc wyjść na zewnątrz i pobawić się z siostrami, zdarzył się wypadek, który mógł kosztować ją życie... Annabel wpadła do środka wielkiego, spróchniałego drzewa. Znaleziono ją nieprzytomną. I kiedy wszyscy, łącznie z lekarzami, byli przygotowani na śmierć dziewczynki, ta obudziła się i opowiedziała niezwykłą historię o tym, jak spotkała Jezusa. Niejako na potwierdzenie tych słów, lekarze stwierdzili, że jej dotychczasowa choroba cofnęła się..."

Cóż za piękna i wzruszająca historia! Spłakała mnie ona okrutnie. Siła tej małej, siła jej matki i całej rodziny, wiara i uzdrowienie. Nie sądziłam, że takie połączenie mnie wzruszy i poruszy, a jednak. Cudny film.

7/10

"Przeklęci" Marcel Moss

 

"Rok 1951. W położonym między Tatrami i Pieninami malowniczym Polskim Spiszu dochodzi do tragicznego pożaru kaplicy, w którym giną wychowankowie miejscowego sierocińca. Podpalenia dokonuje ich opiekunka, znana z brutalnych metod wychowawczych siostra Felicja Roman, która po wszystkim popełnia samobójstwo.

Rok 2021. Podróżujący po Spiszu Michał Korcz udaje się samotnie do pobliskiego lasu, z którego już nie wraca. Śledczy sądzą, że chciał odwiedzić znajdujące się tam ruiny kaplicy i oddać cześć ofiarom w 70. rocznicę tragedii. Miejscowi zaś wierzą, iż padł ofiarą ciążącej na tej okolicy klątwy.

Gdy policyjne śledztwo nie przynosi rezultatu, zrozpaczona matka Michała zwraca się o pomoc do prowadzonej przez Ignacego „Igiego” Sznydera i Sandrę Milton agencji „ECHO”.

Detektywi podejmują się zlecenia i wraz z nową pracownicą, błyskotliwą Amelią „Velmą” Rutką, stawiają czoła demonicznej legendzie o Siostrze Diabeł. Im głębiej zanurzają się w przeszłość, tym więcej odkrywają przerażających faktów.

JESTEM NAJWIĘKSZYM ZŁEM, A MOJE MIEJSCE JEST W PIEKLE. TO JA JESTEM PRZEKLĘTA. NIE WY."

Nad twórczością Mossa nie ma co się rozwodzić. Wszedł do czołówki polskich autorów ostatnich lat z przytupem. A jego płodność twórcza jest niezrównana. Ciekawe, ile jeszcze pomysłów skrywa jego organ pod czaszką...

"Uwa­żam, że Bóg kocha wszyst­kich ludzi i chce dla nich jak naj­le­piej, ale w nie­któ­rych przy­pad­kach nawet on nie jest w sta­nie sprzeciwić się szatanowi."

"Tra­gicz­na śmierć ro­dzi­ców po­cią­gnę­ła za sobą ko­lej­ne dra­ma­ty, które ode­bra­ły dziew­czyn­ce god­ność i do­pro­wa­dzi­ły ją na skraj wy­trzy­ma­ło­ści fi­zycz­nej i psy­chicz­nej."

"Moje życie pry­wat­ne nie ist­nie­je, a w domu cze­ka­ją na mnie je­dy­nie kwiat­ki, które wy­star­czy pod­lać raz na ty­dzień."

Kolejna powieść, która wywarła na mnie ogromne wrażenie i kolejna, która będzie mi się kotłować w głowie jeszcze jakiś czas. Czy Szanowny Pan Autor nie mógłby normalnie? Nie, bo nie byłby sobą... To, w jaki sposób zbudowane jest napięcie, jak czytelnika Autor wodzi za nos, jakie serwuje nam zakończenie... Ciekawe, czy pisząc o piekle oswaja temat, bo się tam znajdzie za te zabawy z nami, czytelnikami? ;) No to, co się w tej małej główce dzieje, to to przechodzi wszystko.

8/10

Godzilla (2014)

 

"Porucznik Ford Brody (Aaron Taylor-Johnson) powraca do domu z zagranicznej misji. Spędzanie czasu z bliskimi przerywa mu telefon z japońskiego konsulatu. Okazuje się, że jego ojciec Joe (Bryan Cranston) został zatrzymany podczas próby wejścia na objęty obecnie kwarantanną teren elektrowni atomowej. Ford leci do Japonii. Na miejscu dowiaduje się, że ojciec prowadzi obsesyjne śledztwo w sprawie wypadku, w którym piętnaście lat wcześniej zginęła jego żona. Joe jest przekonany, że fatalna awaria reaktora nie była skutkiem anomalii sejsmicznych, jak utrzymują władze. Ford wkrótce przekonuje się, że z pozoru szalone teorie jego ojca są prawdziwe. Okazuje się bowiem, że na terenie dawnego kompleksu zespół naukowców pod wodzą doktora Serizawy (Ken Watanabe) prowadzi badania nad tajemniczym potworem. Ten niebawem uwalnia się spod kontroli, siejąc zniszczenie i śmierć. Na spotkanie z nim wyrusza gigantyczny pierwotny drapieżnik, którego ludzie nazywają Godzillą."

Chyba się wciągnęłam w serię filmów o Godzilli. Ta na pewno będzie jedną z moich ulubionych. Na pewno muszę (i chcę!) obejrzeć resztę.

7/10

Kong: Wyspa Czaszki (2017)

 

"Zespół badawczy składający się z naukowców, żołnierzy i poszukiwaczy przygód wyrusza na tajemniczą i od wieków fascynującą ludzi małą wyspę na Pacyfiku. Niezwykła kraina szybko jednak zaczyna przerażać uczestników ekspedycji. Boleśnie przyjdzie im się przekonać, że człowiek – mimo całej swojej wiedzy i siły – nie jest w stanie podporządkować sobie dzikiej natury. Kiedy zapuszczają się na terytorium należące do legendarnego Konga, ich misja zaczyna przypominać dramatyczną walkę o przetrwanie."

I tu już mamy całkiem niezły kawałek fajnego kina akcji, gdzie coś się dzieje. Coś, co ma sens. Sens i ciekawie skonstruowaną fabułę. Tu już jest nieźle, obejrzałam naprawdę z ciekawością.

6/10

"Sobowtór" Maciej Siembieda

 

"Kim jest człowiek, który od setek lat oszukuje świat sztuki?

Na aukcjach i w kolekcjach prywatnych co jakiś czas pojawiają się nieznane dzieła renesansowego mistrza – perfekcyjnie wykonane, namalowane na XVI-wiecznych deskach, a jednak… fałszywe. Legenda głosi, że ich autorem jest „Gemello”, geniusz malarstwa i mistrz fałszerstwa, który żyje kilkaset lat. Policje całej Europy od czasów Napoleona bezskutecznie próbują go schwytać.

Kiedy fundacja konserwatywnego polityka zapowiada wystawę nieznanych portretów Marcina Lutra i Jana Kalwina, były prokurator IPN, a obecnie ekspert od oszustw ubezpieczeniowych Jakub Kania nabiera podejrzeń. Czy to rzeczywiście arcydzieła sprzed wieków, czy wielki przekręt, który pozwoli fundacji zarobić miliony? Śledztwo prowadzi go od współczesnej Warszawy, przez przedwojenny Kraków i Wiedeń, aż do powojennej Europy. Wraz z dziennikarką i krytyczką sztuki Ludmiłą Ungier Kania odkrywa, że mistyfikacja sięga znacznie dalej, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać.

Kim naprawdę jest „Gemello”? Czy opowieść o fałszerzu jest prawdziwa? A może za tajemniczym procederem kryje się coś bardziej niebezpiecznego niż fałszowanie obrazów?

"Sobowtór" to nie tylko brawurowa intryga, ale też opowieść o fałszowaniu historii – zarówno jeśli chodzi o dzieła sztuki, jak i o ludzką pamięć. I trzymająca w napięciu fabuła, która nie pozwala odłożyć książki ani na chwilę."

Powieść z klasą. Słucha się świetnie. Ciekawy splot nakładających się na siebie wydarzeń. Muszę przyznać, że ten autor wciąga mnie coraz bardziej w swoje klimatyczne książki.

"To nic osobistego - powiedział. - Jesteś piękną i mądrą kobietą. Ale ja jestem wierny i - zaśmiał się - nic na to nie poradzę. Tak postanowiłem, a wychowanie surowej kaszubskiej babki wbiło mi do łba, że dotrzymywanie słowa to jedna z najważniejszych cech mężczyzny."

"Możesz być spokojny, panie Soboń. Od gwiazd Dawida, swastyk i innych symboli, którymi znakuje się rodzaj ludzki, ważniejszy jest pieniądz. Ci, którzy to wiedzą, wiedzą też, jak pielęgnować ogródki, w których ten pieniądz rośnie."

"(...)miłość jest jak obraz. Malowany przez dwoje ludzi w najpiękniejszych, świeżych i intensywnych barwach. Ale z czasem kolory blakną, tło ciemnieje i traci blask, a ochronny werniks pęka. Można to wszystko ratować. Odnawiać, poprawiać, domalowywać najbardziej zagrożone fragmenty. I choć nigdy już obraz nie będzie tym, czym był na początku, to da się go ocalić i utrzymać w ramach. Nie da się go tylko podrobić."

To brawurowa intryga z nagłymi zwrotami akcji. Siembieda pokazuje, że literatura popularna może bawić, uczyć i wzruszać jednocześnie. Książka napisana bardzo ładnym językiem. Inna niż klasyczny thriller.

8/10

Godzilla i Kong: Nowe imperium (2024)

 

"Walka gigantów trwa!. Potężny Kong i przeraźliwy Godzilla są zmuszeni stawić czoło kolosalnemu, nieodkrytemu zagrożeniu, kryjącemu się w naszym świecie. Stawia ono pod znakiem zapytania istnienie potworów… oraz nasze. Godzilla i Kong: Nowe imperium dokładniej zgłębia historię tych tytanów oraz ich początki, jak również tajemnice Wyspy Czaszki i nie tylko. Jednocześnie ukazuje mityczną batalię, która przyczyniła się do powstania tych niezwykłych istot i związania ich losu z ludzkością już na zawsze."

Widziałam lepsze części z Kongiem i Godzillą w roli głównej. Ta nie do końca przypadła mi do gustu. Do obejrzenia i zapomnienia o.

5/10

"Przyjaciele po grób" Nele Neuhaus

 

"Pracownik Opel-ZOO w górach Taunus dokonuje makabrycznego odkrycia. W terrarium dla słoni leży ludzka dłoń. Pasującego do dłoni denata znajdują w okolicy ogrodu zoologicznego komisarz Oliver von Bodenstein i jego koleżanka Pia Kirchhoff. Denat był nauczycielem i zapalonym ekologiem. Ze względu na wyjątkową charyzmę miał wśród uczniów wielu zagorzałych sympatyków, ale kilku mieszkańców miasta w równym stopniu go nienawidziło. Motyw zbrodni pozostaje jednak zagadką. Wdrożone śledztwo nie ominie bogatych udziałowców holdingów budowlanych, najwyższych urzędników miejskich, młodych genialnych informatyków oraz bezkompromisowych ekologów. Nie oszczędzi też dyrektora zoo, Christopha Sandera, w którego niewinność wierzy jedynie zauroczona komisarz Kirchhoff.…"

Świetnie i szybko się czyta, choć muszę przyznać, że po kilkudziesięciu stronach byłam przekonana, że znam sprawcę i jakież było moje zdziwienie! Seria z potencjałem, który, mam nadzieję, będzie wykorzystywany.

"Kiedy osiąga się cel, człowiek uświadamia sobie, że nie było warto marnować czasu. Pozostaje niezaspokojona...pustka."

"A nie jest tak zazwyczaj- zapytał Lucas- że coś, na co się długo czekało i pragnęło, w rzeczywistości nie odpowiada naszym oczekiwaniom i wyobrażeniom?"

"...kiedy ktoś wpadnie w kłopoty i czuje się osaczony, przemoc nagle zyskuje na wartości. Choćby w sytuacji, kiedy dawno zapomniane błędy młodości mogą wystawić na szwank całe dotychczasowe życie."

Na pewno nie jest to powieść, którą się zapamięta na dłużej. Powieść ma poro zalet, do których należy wartka, wielowątkowa, pełna nagłych zwrotów akcja. Trzyma ona w napięciu i pozwala czytelnikowi zabawić się w detektywa. Całość napisana jest lekko, co sprzyja odbiorowi. Jednak nie jest to najlepsza z powieści Nele.

6/10

Mumia (2017)

 

"Przez wieki spoczywająca w grobowcu ukrytym w piaskach pustyni starożytna księżniczka (znana ze „Star Trek: W nieznane” Sofia Boutella), której przeznaczenie nie zdążyło się wypełnić, budzi się w dzisiejszych czasach. Jej złość na niesprawiedliwość, która ją spotkała, rosła przez tysiące lat, przybierając rozmiary wymykające się ludzkiej wyobraźni. Od gorących piachów pustyni, przez tajemnicze labirynty ukryte pod dzisiejszym Londynem Mumia budzi nowy wszechświat bogów i potworów."

Film z ogromnym potencjałem, a zawód takich, jakich mało. Dodatkowy punkcik tylko za grę aktorską Toma Cruise. Inaczej szkoda czasu.

5/10

Until Dawn (2025)

 

"Rok po tajemniczym zniknięciu swojej siostry Melanie, Clover i jej przyjaciele udają się do odległej doliny, w której zniknęła, w poszukiwaniu odpowiedzi. Przeszukując opuszczone centrum dla zwiedzających, odkrywają, że są prześladowani przez zamaskowanego zabójcę i mordowani jeden po drugim... tylko po to, aby obudzić się i znaleźć się z powrotem na początku tego samego wieczoru."

Bardzo przeciętny film. Spodziewałam się czegoś bardziej mrocznego, ciekawszego. Niestety, nic takiego nie znalazłam. Obejrzany pod prasowanie - w innym przypadku strata czasu.

4/10

Rycerz króla Artura (1995)

 

"Sean Connery, Richard Gere, Julia Ormond i reżyser Jerry Zucker, przedstawiają nową wersję przygód króla Artura i rycerzy Okrągłego Stołu. "Rycerz króla Artura" to pełna zapierających dech w piersiach bitew opowieść o ogromnej odwadze, wielkiej miłości, która rzuciła na kolana całe królestwo i namiętności, która żyć będzie wiecznie."

Jaki to piękny film! Mimo wielu walk i przelewanej krwi - jest to cudowna opowieść właśnie o odwadze, miłości i namiętności. Ależ się wzruszyłam. Na pewno jeszcze do niego wrócę. :)

7/10

"Dziennik śmierci" Chris Carter

 

"Jeśli zajrzysz do środka, musisz umrzeć.

Los Angeles, 5 grudnia – trzy tygodnie do Bożego Narodzenia. Angela Wood, mistrzyni sztuki złodziejstwa kieszonkowego, właśnie podlicza swój łup. Sześćset osiemdziesiąt siedem dolarów – całkiem niezły wynik jak na niecałe piętnaście minut pracy.

Kiedy świętuje przy drinku zakończenie pomyślnej dniówki, przypadkiem zauważa, jak jeden z klientów baru traktuje opryskliwie starszego człowieka. Postanawia dać mu nauczkę i kradnie jego elegancką skórzaną aktówkę.

W środku nie ma pieniędzy ani laptopa… niczego wartościowego, w każdym razie dla Angeli. Tylko oprawiony w czarną skórę notatnik, zaskakująco ciężki. Ciekawość zwycięża i w zaciszu swojego mieszkania Angela szybko kartkuje nową zdobycz.

Wtedy zaczyna się najgorszy koszmar jej życia.

To nie jest zwykły dziennik.

Czytasz na własne ryzyko."

Chris Carter znów zaskakuje i szokuje. Czyta się wspaniale, prowadzenie fabuły proste, bez udziwnień. Sama przyjemność. 

"Czasami rozpacz bierze górę nad zdrowym rozsądkiem i wtedy podejmujemy niewłaściwe decyzje. Nikt nie może tego uniknąć. Tak się zdarza, kiedy próbujemy stanąć na nogi po stracie kogoś bliskiego."

"Bo spędziłem na tym świecie więcej czasu niż ona i przeżyłem swoje życie. Walczyłem ze swoimi demonami i niektóre pokonałem, a z innymi przegrałem."

"[...] wiem, że wszyscy, bez względu na to, za jak silnych i twardych się uważamy ... wszyscy popełniamy błędy. I wszyscy od czasu do czasu potrzebujemy pomocy, bo nikt z nas nie może być silny i twardy przez cały czas."

"Moje zachowanie to kamuflaż. Ukrywam w ten sposób, jak bardzo się boję … jaka jestem wściekła na siebie. (…) Prawda jest taka, że wciąż się boję, wciąż cierpię. Nie mam w sobie nic oprócz smutku, bólu i samotności."

Uwielbiam tę serię. Chris Carter stworzył świat, który pochłania mnie do reszty. To nie są lekkie tematy. Pomysł dobry, przez dłuższy czas nie wiadomo, dlaczego morderca zabija, a powód jest nietuzinkowy. Polecam.

7/10

"Ostatni taniec" Przemysław Piotrowski

 

"Lutosława Karabina stoi przed najtrudniejszym wyborem. Wplątana w skomplikowaną intrygę rosyjskiego wywiadu GRU, zostaje zmuszona do wykonania niebezpiecznego zadania – likwidacji Joaquina Gutiérreza, przewodniczącego Komitetu Wojskowego NATO, który wkrótce przybędzie do Polski. Stawka jest ogromna, bo zakładnikami Rosjan są jej ukochane dzieci. Luta nie ma złudzeń co do konsekwencji odmowy.

Zdradzona i zmuszona do posłuszeństwa, otrzymuje tymczasem nieoczekiwane wsparcie od najwierniejszych kompanów z elitarnej Jednostki Wojskowej Komandosów, w której niegdyś służyła jako strzelec wyborowy.

Walcząc o życie najbliższych, Luta musi poruszać się jak po polu minowym. Każdy ruch, każde słowo mogą przybliżyć ją do celu lub wystawić na jeszcze większe niebezpieczeństwo.

Czy Luta wykona zlecone zadanie, czy jednak zaryzykuje i ruszy na bezpośrednie starcie z najbardziej bezlitosnym tworem rosyjskiego reżimu? Każda decyzja wydaje się zła, zwłaszcza w przededniu nadciągającej wojny…"

Kolejna mocna książka Piotrowskiego. Na pewno nie jest ona dla tych mocno wrażliwych. Fabuła świetnie skonstruowana, a akcja toczy się od pierwszej do ostatniej strony. Na pewno nie ma nudy i chwili zwątpienia, że to kawał dobrego kryminału.

"Posługiwanie się wyobraźnią to jedna z najcenniejszych umiejętności, jaką posiadł człowiek. To właśnie ona odróżnia nas od zwierząt."

"Strach nigdy natomiast nie powinien tobą rządzić. Musisz nauczyć się nad nim panować."

"Myślałem, że jestem niepokonany. Życie szybko i brutalnie sprowadziło mnie na ziemię."

"Szczury to wbrew pozorom jednak bardzo mądre zwierzęta. Potrafią sobie poradzić, przystosować się do najtrudniejszych warunków bytowych, co gorsza, rozmnażają się na potęgę."

"Jeśli będzie trzeba, to pójdę z tobą na dno piekła i zatańczę z diabłem krakowiaka."

Powieść jest tak dobra, że warto ją przeczytać. Dużo akcji, ale też dużo emocji, wątków osobistych. Fikcja literacka idealnie oddaje rzeczywistość, w jakiej żyjemy. Trochę to przerażające, nie ukrywam.

8/10

Top Trendy LC - czerwiec 2025

"Zestawienie TRENDY miesiąca pokazuje, które książki były najczęściej odwiedzane w serwisie lubimyczytać.pl i miały średnią ocenę powyżej 7,0. To internauci kreują zainteresowanie danym tytułem: wchodzą do serwisu zainteresowani np. reklamą, audycją, wywiadem, wzmianką w prasie, radiu lub telewizji. Nie znamy wszystkich powodów, dla których użytkownicy wyszukują akurat dane tytuły, jednak możemy z czystym sumieniem napisać, że kiedy 3 miliony osób odwiedzających serwis miesięcznie wybiera konkretne podstrony książek, to znaczy, że są one popularne.

W zestawieniu TOP 100 znajdują się książki ze średnią ocen powyżej 7,0.

1. "Schronisko, które zostało zapomniane" Sławomir Gortych
2. "Colette" Valérie Perrin
3. "Rytuał" Wojciech Chmielarz
4. "Krawiec" Vincent V. Severski
5. "Schronisko, które przestało istnieć" Sławomir Gortych
6. "Byliśmy łgarzami" E. Lockhart
7. "Langer" Remigiusz Mróz
8. "Kasprowy" Remigiusz Mróz
9. "Małe życie" Hanya Yanagihara
10. "Goście weselni" Alison Espach
11. "Zadzwoń, jak dojedziesz" Jakub Bączykowski
12. "Wiatr od morza. Sztorm" Magdalena Witkiewicz
13. "Zła przeszłość" Mieczysław Gorzka
14. "Null" Szczepan Twardoch
15. "Nie kłam" Freida McFadden
16. "Fourth Wing. Czwarte Skrzydło" Rebecca Yarros
17. "Rota" Grzegorz Brudnik
18. "Ozyrys" Remigiusz Mróz
19. "Pomoc domowa" Freida McFadden
20. "Swarożyc" Katarzyna Berenika Miszczuk
21. "Pułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym" Daniel Kahneman
22. "Chłopki. Opowieść o naszych babkach" Joanna Kuciel-Frydryszak
23. "Cały ten błękit" Mélissa Da Costa
24. "Kolaborantka" Barbara Wysoczańska
25. "Demon Copperhead" Barbara Kingsolver
26. "Wschód słońca w dniu dożynek" Suzanne Collins
27. "Światłoczułość" Jakub Jarno
28. "Sobowtór" Maciej Siembieda
29. "Atomowe nawyki. Drobne zmiany, niezwykłe efekty" James Clear
30. "Bezsilna" Lauren Roberts
31. "Patopaństwo. O tym, jak elity pustoszą nasz kraj" Jan Śpiewak
32. "Zapomniane niedziele" Valérie Perrin
33. "Rozdroże kruków" Andrzej Sapkowski
34. "Mężczyzna, który rozmawiał z hienami" Przemysław Piotrowski
35. "Dwór cierni i róż" Sarah J. Maas
36. "Illuminae" Jay Kristoff, Amie Kaufman
37. "Koniec Wieczności" Isaac Asimov
38. "Kiedy ciało mówi nie. Koszty ukrytego stresu" Gabor Maté
39. "Traumaland. Polacy w cieniu przeszłości" Michał Bilewicz
40. "Zaleca się kota" Shō Ishida
41. "Nocami krzyczą sarny" Katarzyna Zyskowska
42. "Żądło" Paul Murray
43. "Droga Królów" Brandon Sanderson
44. "Odwaga bycia nielubianym. Japoński fenomen, który pokazuje jak być wolnym i odmienić własne życie" Ichirō Kishimi
45. "Riese. Tajemnica Gór Sowich" Krzysztof Piersa
46. "Czarodziej śmierci" Katarzyna Bonda
47. "O smaku brzoskwiniowej kawy" Natalia Waszak-Jurgiel
48. "Wariacja" Rebecca Yarros
49. "Ocalałe serca" Jennifer Hartmann
50. "Paderborn" Remigiusz Mróz
51. "Najjaśniejszy promień słońca" Lisina Coney
52. "Korowód" Jakub Małecki
53. "Katharsis" Maciej Siembieda
54. "Rumor" Robert Małecki
55. "Miasto burz" Michał Śmielak
56. "Bezkarny" Remigiusz Mróz
57. "Człowiek w poszukiwaniu sensu" Viktor E. Frankl
58. "Tam, gdzie kwitną cytryny" Aurora Tamigio
59. "Życie Violette" Valérie Perrin
60. "Wiatr i Prawda. Część 1" Brandon Sanderson
61. "Wymarzona rodzina" Marcel Moss
62. "Quicksilver" Callie Hart
63. "Gdzie śpiewają raki" Delia Owens
64. "Kobieta w klatce" Jussi Adler-Olsen
65. "Phantasma" Kaylie Smith
66. "Schronisko, które spowijał mrok" Sławomir Gortych
67. "Dom zła" Jakub Rutka
68. "Finansowa forteca" Marcin Iwuć
69. "Bitterful" Lena M. Bielska
70. "Nic mnie nie złamie. Zapanuj nad swoim umysłem i pokonaj przeciwności losu" David Goggins
71. "James" Percival Everett
72. "Intermezzo" Sally Rooney
73. "Słowik" Kristin Hannah
74. "Onyx Storm. Onyksowa burza" Rebecca Yarros
75. "Siedem sióstr" Lucinda Riley
76. "Dezorientacje. Biografia Marii Konopnickiej" Magdalena Grzebałkowska
77. "Szklany Tron" Sarah J. Maas
78. "Wiatr i Prawda. Część 2" Brandon Sanderson
79. "Projekt Hail Mary" Andy Weir
80. "Sto lat samotności" Gabriel García Márquez
81. "Prowadź swój pług przez kości umarłych" Olga Tokarczuk
82. "Nietuzinkowy sklep całodobowy" Kim Ho-Yeon
83. "Schronisko, które przetrwało" Sławomir Gortych
84. "Rycerz i Ćma" Rachel Gillig
85. "Nr 1" Liliana Więcek
86. "Szept" Weronika Mathia
87. "Familiar" Leigh Bardugo
88. "Miejsce i imię" Maciej Siembieda
89. "Błękit" Małgorzata Oliwia Sobczak
90. "Zaledwie moment" Liane Moriarty
91. "Cienie nad stawem" Hanna Szczukowska-Białys
92. "Wojna o pieniądz" Song Hongbing
93. "Czerwień" Małgorzata Oliwia Sobczak
94. "Prawdziwa historia Jeffreya Watersa i jego ojców" Jul Łyskawa
95. "Zło" Katarzyna Wolwowicz
96. "Ołowiane żołnierzyki" Marek Stelar
97. "Problem trzech ciał" Cixin Liu
98. "Wędrówka dusz" Michael Newton
99. "Kosiarze" Neal Shusterman
100. "Kairos" Maciej Siembieda
101. "Wola wielu" James Islington
102. "Hyperion" Dan Simmons
103. "Serca żyjące nadzieją" Edyta Świętek
104. "Osada" Michał Śmielak
105. "Morderstwo u kresu świata" Stuart Turton