"Tajemnica tajemnic" Dan Brown

"Robert Langdon powraca w opowieści pełnej tajemnic, kodów oraz symboli, która wciąga bez reszty i nie daje chwili wytchnienia.

Langdon, szanowany badacz symboli, udaje się do Pragi, aby wziąć udział w wykładzie swojej partnerki, Katherine Solomon, wybitnej noetyczki. Naukowczyni zamierza opublikować kontrowersyjną książkę poświęconą zaskakującym badaniom na temat natury ludzkiej świadomości, które mogą wstrząsnąć fundamentami wielowiekowych przekonań.

Podczas wykładu Katherine ujawnia część swoich odkryć, a kilka godzin później książka zostaje wykradziona z zabezpieczonych serwerów wydawnictwa. Odkryciami badaczki interesują się tajne służby, a gdy Solomon nagle znika, Langdon zostaje brutalnie wyrwany ze swojego uporządkowanego świata. Z dala od domu, w obcym kraju, musi rozwiązać niejedną zagadkę oraz stawić czoła nieznanym siłom i potężnej organizacji.

Praga, miasto przesycone mrokiem historii, to nie tylko piękne wieże i wąskie uliczki, to również sieć sekretnych podziemi, zapomniane cmentarze, starodawne legendy i duchy przeszłości. Ścigając się z czasem i z niebezpiecznymi przeciwnikami, Langdon wykorzystuje całą swoją wiedzę, by odkryć, co się wydarzyło… i dlaczego. Tropy prowadzą do tajnego laboratorium, gdzie profesor poznaje tajemnicę, która może zmienić losy całej ludzkości…"

Ta książka to gratka dla pasjonatów historii, zagadek, pościgów i trupów, chociaż i tak ich znacznie mniej, niż w poprzednich częściach z Langdonem w roli głównej. Brawo za Pragę, tytuł i wątek miłosny. Minus za długość - można byłoby znacznie krócej.

"[...] ludzką percepcję zaburza ślepa plamka [...] Czasem tak nas absorbuje patrzenie w złą stronę, że nie widzimy tego, co mamy tuż przed oczami."

"Langdon czasem myślał, że jedyną motywacją robienia czegokolwiek stała się dzisiaj chęć pokazania tego światu."

"Im gorzej się dzieje, tym gorzej się zachowujemy, a im gorzej się zachowujemy, tym gorzej się dzieje."

"Życie po życiu to zbiorowe urojenie... wytwór wyobraźni, który powstał po to, żeby nasze prawdziwe życie uczynić trochę bardziej znośnym."

Zdecydowanie najsłabsza z książek Browna, którą czytałam. Zbyt długa i wydumana, pełna powtórzeń. Schematyczna, przewidywalna i przegadana. Jestem fanem poprzednich części, a ta mnie zmęczyła.

5/10

"Bez winy" Charlotte Link

 

"Gdy wiesz zbyt wiele, ciągle towarzyszy ci strach…

Sierżant Kate Linville podróżuje pociągiem do Yorku, gdy nagle zdjęta paniką współpasażerka prosi ją o pomoc: prześladuje ją obcy mężczyzna. Pada kilka strzałów, kobiety w ostatniej chwili salwują się ucieczką. Na następnej stacji sprawcy udaje się umknąć.

Wkrótce potem dochodzi do ataku na młodą kobietę w pobliżu Scarborough. Spada z roweru, zahaczając o rozciągnięty w poprzek drogi drut. W jej kierunku pada strzał, chybia jednak celu – pocisk pochodzi z tego samego pistoletu, z którego strzelano w pociągu. Kate Linville desperacko szuka powiązań między obiema ofiarami. Czas nagli, gdyż sprawca nie daje za wygraną. W końcu sama Kate wpada w najgroźniejszą pułapkę swojego dotychczasowego życia."

Bardzo dobra historia. Autorka poruszyła kilka bardzo trudnych spraw i przedstawiła konsekwencje, jakie ponosimy za swoje decyzje - uważam to za bardzo udany zabieg.

"Taki już jestem. Obracam rzeczy dopóty, dopóki nie będą pasować. Przynajmniej z pozoru. Oto prawdziwa przyczyna wszystkich tragedii w moim życiu."

"(...) w życiu by­wa­ją sy­tu­acje, które wy­klu­cza­ją dobre roz­wią­za­nia. Nie­waż­ne, co się zrobi i jak się po­stą­pi."

"To szczęście być zdrowym. Po prostu żyć. Ruszać się. Oddychać. Poczuć na skórze promienie słońca i wiatr muskający twarz. Nic więcej nie potrzeba."

Książka trzyma w napięciu i nie chce puścić, skutecznie podnosi poziom adrenaliny. Jak zwykle nie zawiodłam się. Akcja bardzo wciągająca. Szybko się czyta, z zapartym tchem śledziłam losy głównej bohaterki. Polecam. Czytelnik na pewno się nie zawiedzie, tak jak ja.

7/10

"Sowa" Samuel Bjørk

 

"Najbogatszy armator w Sandefjord leży na łożu śmierci. Jego pierworodny syn odziedziczy majątek pod jednym warunkiem: nie może poślubić kobiety posiadającej już dzieci. Wybranka młodego człowieka ma jednak dwuletniego synka i czteroletnią córeczkę. Dzieci zostają odesłane za granicę do dalszej rodziny, para w tajemnicy bierze ślub. Małżeństwo okazuje się jednak krótkie, ponure i z tragicznym finałem.

Po latach od tamtych wydarzeń znalezione zostaje ciało zamordowanej młodej dziewczyny, ułożone na posłaniu z piór, w pentagramie ze świec. Niektórzy zaczynają dopatrywać się w tym powiązań z dawnymi czasami…

Śledztwo prowadzą Holger Munch i Mia Krüger z wydziału zabójstw w Oslo – policjanci, którzy sami muszą zmagać się z własnymi demonami. Mia walczy z depresją, myślami samobójczymi i uzależnieniem od alkoholu i leków. Munch musi poradzić sobie z problemami córki, która zaczyna wątpić w swoje życiowe wybory.

Gdy śledztwo utyka w martwym punkcie, z informatykiem wydziału zabójstw kontaktuje się znajomy haker, który ujawnia mu niepokojący film. Jego bohaterką jest zamordowana dziewczyna oraz jej oprawca, przebrany w strój sowy będącej ucieleśnieniem złych mocy. Okazuje się, że rozwiązując sprawę, policjanci będą musieli stawić czoła złu, na które nie są przygotowani…"

Nie zachwyciła mnie zbytnio. Niby przyjemnie się słuchało, ale nie wsiąknęłam za bardzo w fabułę. Jak dla mnie - zbyt mało wątku kryminalnego, a zbyt dużo strony obyczajowej bohaterów.

"Dajcie ludowi religię albo jakąś idiotyczną rozrywkę, a uniemożliwicie mu zrozumienie, że tak naprawdę zwykli ludzie są niewolnikami systemu."

Początek zapowiadał świetną zabawę, jednak nie była ona aż tak dobra. Książka trochę chaotyczna, niektóre wątki kompletnie niepotrzebne. Jednak ogromnie podobało mi się samo wyjaśnienie postępowania zbrodniarza i tego, skąd u niego fascynacja sowami.

6/10

"Dziennik śmierci" Chris Carter

 

"Jeśli zajrzysz do środka, musisz umrzeć.

Los Angeles, 5 grudnia – trzy tygodnie do Bożego Narodzenia. Angela Wood, mistrzyni sztuki złodziejstwa kieszonkowego, właśnie podlicza swój łup. Sześćset osiemdziesiąt siedem dolarów – całkiem niezły wynik jak na niecałe piętnaście minut pracy.

Kiedy świętuje przy drinku zakończenie pomyślnej dniówki, przypadkiem zauważa, jak jeden z klientów baru traktuje opryskliwie starszego człowieka. Postanawia dać mu nauczkę i kradnie jego elegancką skórzaną aktówkę.

W środku nie ma pieniędzy ani laptopa… niczego wartościowego, w każdym razie dla Angeli. Tylko oprawiony w czarną skórę notatnik, zaskakująco ciężki. Ciekawość zwycięża i w zaciszu swojego mieszkania Angela szybko kartkuje nową zdobycz.

Wtedy zaczyna się najgorszy koszmar jej życia.

To nie jest zwykły dziennik.

Czytasz na własne ryzyko."

Chris Carter znów zaskakuje i szokuje. Czyta się wspaniale, prowadzenie fabuły proste, bez udziwnień. Sama przyjemność. 

"Czasami rozpacz bierze górę nad zdrowym rozsądkiem i wtedy podejmujemy niewłaściwe decyzje. Nikt nie może tego uniknąć. Tak się zdarza, kiedy próbujemy stanąć na nogi po stracie kogoś bliskiego."

"Bo spędziłem na tym świecie więcej czasu niż ona i przeżyłem swoje życie. Walczyłem ze swoimi demonami i niektóre pokonałem, a z innymi przegrałem."

"[...] wiem, że wszyscy, bez względu na to, za jak silnych i twardych się uważamy ... wszyscy popełniamy błędy. I wszyscy od czasu do czasu potrzebujemy pomocy, bo nikt z nas nie może być silny i twardy przez cały czas."

"Moje zachowanie to kamuflaż. Ukrywam w ten sposób, jak bardzo się boję … jaka jestem wściekła na siebie. (…) Prawda jest taka, że wciąż się boję, wciąż cierpię. Nie mam w sobie nic oprócz smutku, bólu i samotności."

Uwielbiam tę serię. Chris Carter stworzył świat, który pochłania mnie do reszty. To nie są lekkie tematy. Pomysł dobry, przez dłuższy czas nie wiadomo, dlaczego morderca zabija, a powód jest nietuzinkowy. Polecam.

7/10

"Polowanie na zło" Chris Carter

 

"Po raz pierwszy spotkali się na studiach. Jeden jest zabójcą. Drugi – detektywem.

Lucien Folter to jeden z najniebezpieczniejszych zabójców, z jakim mieli do czynienia agenci FBI. Ten wyrachowany geniusz zbrodni trzy i pół roku temu został skazany i odseparowany od społeczeństwa. Ujęciu przestępcy przysłużył się detektyw Robert Hunter, który znał Luciena z czasów studiów, gdzie obaj wykazywali się nadprzeciętną inteligencją. Folter podczas odsiadki skrupulatnie opracowywał plan odwetu na Hunterze. Kierowany żądzą zemsty ucieka z więzienia…

Carter w najlepszej formie. Kawał bardzo dobrego thrillera. Ciekawy opis dwóch starych przyjaciół po przeciwnej stronie barykady.

"Jak zamordować kogoś, nie mordując go tak naprawdę? To proste. Musisz mu opróżnić duszę, tylko po to, żeby napełnić ją bólem. Zabierasz tej osobie to, co ona kocha najmocniej."

"Tak naprawdę bycie sobą wymaga odwagi, pewności siebie i silnego charakteru."

"Gniew w jej głosie. Nienawiść w jej oczach. Wyrok wydany na jego duszę."

"Ludz­ka pa­mięć jest bar­dzo ka­pry­śna i łatwo ją oszu­kać. Za­pa­mię­tu­je­my wy­da­rze­nia tak, jak chce­my je za­pa­mię­tać, a nie tak, jak na­praw­dę było. Wy­star­czy zro­bić to od­po­wied­nio wiele razy, a w końcu doj­dzie­my do punk­tu, kiedy dobro i zło tracą całe zna­cze­nie, po­nie­waż wie­rzy­my w to, w co chce­my."

Jedna z lepszych książek tego autora. Nie zawiodłam się. Ogromne napięcie i emocje towarzyszyły mi podczas tej lektury. Miłośnicy mocnych, brutalnych i krwawych thrillerów na pewno będą zadowoleni.

8/10

"Galeria umarłych" Chris Carter

 

"„Służę od trzydziestu siedmiu lat, i gdyby zapytano mnie, co chciałbym wymazać z pamięci, powiedziałbym, że to, co zobaczyłem w tym pokoju” – tymi słowami porucznik Wydziału Policji Los Angeles wita detektywów Huntera i Garcię z jednostki ds. wyjątkowo brutalnych zbrodni na miejscu najbardziej szokującego morderstwa, jakie widzieli.

Nieoczekiwany obrót zdarzeń sprawia, że detektywi zostają zmuszeni do współpracy z FBI i wspólnego wytropienia seryjnego mordercy; psychopaty, który kocha to, co robi, bo mord jest dla niego czymś więcej niż tylko zabójstwem – jest dziełem sztuki.

Witajcie w Galerii umarłych."

Kolejny świetny kryminał Cartera. Nic dodać, nic ująć. Jak dla mnie - ta część serii jest lepsza od poprzedniej, zdecydowanie. 

"Nikt nie wie wszystkiego. Nieważne, jak bliskim wydaje się przyjacielem. Każdy ma jakieś sekrety."

"Aby wy­peł­nić czas dłu­gich, sa­mot­nych nocy, Hun­ter się­gnął po książ­ki. Czy­tał do­słow­nie wszyst­ko, co tylko wpa­dło mu w ręce, zu­peł­nie jakby lek­tu­ry do­da­wa­ły mu sił. Książ­ki stały się jego sank­tu­arium. For­te­cą. Tar­czą, chro­nią­cą przed nie­koń­czą­cy­mi się kosz­ma­ra­mi."

"Ży­je­my w po­sra­nym świe­cie, sztucz­nym, gdzie nic już nie jest praw­dzi­we. Wszę­dzie, gdzie spoj­rzysz, wi­dzisz sztucz­ność, nawet w cia­łach in­nych ludzi: sztucz­ne kości po­licz­ko­we, sztucz­ne usta, sztucz­ne nosy, sztucz­ne włosy, sztucz­ne rzęsy, sztucz­ne pier­si, sztucz­ne mię­śnie, sztucz­ne po­ślad­ki, sztucz­ne uśmie­chy, sztucz­ne zęby, sztucz­ne pa­znok­cie, sztucz­ny kolor skóry, oczu, wło­sów… wszyst­ko jest sztucz­ne. Całe nasze życie to jedno wiel­kie kłam­stwo."

"Je­stem wi­zjo­ne­rem, który do­strzegł, co jest praw­dzi­we, co jest naj­waż­niej­sze i naj­cen­niej­sze na świe­cie. Nie­ste­ty nie da się ko­lek­cjo­no­wać „praw­dy”."

Kolejna świetna historia detektywa Huntera. Poziom ten sam, narracja nie pozwala się oderwać. Autor drobiazgowo opisuje morderstwa, a to bardzo działa na wyobraźnię i za to go uwielbiam. Jak zawsze akcja zaczyna się już od pierwszej strony i trzyma w napięciu do samego końca. Świetnie się czyta, nie można się oderwać. 

7/10

"Rozmówca" Chris Carter

 

"Tanya Kaitlin nie może doczekać się relaksującego wieczoru po ciężkim tygodniu, jednak zaraz po wyjściu spod prysznica słyszy dzwonek swojej komórki. Jej najlepsza przyjaciółka, Karen Ward, próbuje nawiązać z nią połączenie wideo. Tanya odbiera telefon i wtedy zaczyna się koszmar…

Karen jest zakneblowana i przywiązana do krzesła we własnym salonie. Jeśli Tanya się rozłączy albo przestanie patrzeć w wyświetlacz, morderca przyjdzie też po nią. Głęboki, szorstki, demoniczny głos na drugim końcu linii jej to obiecał.

Hunter i Garcia badają te groźby i zostają wciągnięci w szaloną karuzelę zła. Tropią drapieżnika, który przetrząsa ulice i media społecznościowe w poszukiwaniu ofiar, a następnie je zadręcza tajemniczymi listami, karmiąc się ich strachem."

Jak to u Cartera - książka dostarcza emocji i szybko się ją czyta. Jednak czuję się rozczarowana zakończeniem. 

"Czasami cisza to najlepsza forma konwersacji."

"Wkurzanie faceta trzymającego magnum 357 zawsze jest błędem. Wkurzanie seryjnego mordercy trzymającego magnum 357 to już czysty debilizm."

"Czy to nie jest jedno z założeń psychologii? Powiedz coś z wystarczającą pewnością siebie, a większość ludzi ci uwierzy, nawet jeśli to kłamstwo."

"Piłam kawę na po­ste­run­ku, wiem, że wasza sma­ku­je, jakby ją fil­tro­wa­no przez brud­ną pie­lu­chę."

Po raz kolejny schematycznie - ale to wciąż bardzo dobry schemat. Dobry i solidny kryminał, polecam.

6/10

"Łowca cieni" Camilla Grebe

 

"W lutową noc 1944 roku w sztokholmskiej dzielnicy Klara zostaje znaleziona kobieta ukrzyżowana na podłodze. Trzydzieści lat później na jednym z sennych przedmieść Sztokholmu policja znajduje kobietę zamordowaną w taki sam bestialski sposób.

Pościg za zabójcami okazuje się brzemienny w skutki dla policjantek zajmujących się tymi przypadkami – dla Malin w latach 70., dla Hanne w latach 80. ubiegłego stulecia oraz dla Malin działającej współcześnie.

"Łowca cieni" to niezwykła i pełna napięcia powieść kryminalna skupiona na niezłomnym dążeniu do zrozumienia samego siebie, ale przy okazji także obraz współczesnej historii obejmującej okres od II wojny światowej do dzisiaj."

Książka jest połączeniem thrillera psychologicznego i kryminału, który wciąga od pierwszych stron. Autorka na bazie thrillera pokazała jak zmieniła się rola i znaczenie kobiet w społeczeństwie na przestrzeni lat.

"Życie płynie, bo nic innego nie potrafi."

"Ale w tej samej chwili, gdy jej opowieść dobiega końca, zaczyna się inna. W pewnym sensie jej śmierć staje się początkiem wszystkiego, magicznym nasieniem zdolnym rozwinąć się w potężne drzewo."

"Ciemność jest oceanem, w którym słowa opadają na dno."

"Pracy z pewnością mu nie brakuje, bo chociaż Östertuna wydaje się idylliczna, to jednak pod powierzchnią dzieją się rzeczy straszne awantury w knajpach, przemoc domowa i samobójstwa. Zaledwie kilka dni temu zamaskowany mężczyzna obrabował salon samochodowy niemal w centrum miejscowości."

Styl autorki jest lekki, przyjemny i przejrzysty ani na chwilę mnie nie nużył. Książka jest napisana w bardzo dobry i ciekawy sposób. Zakończenie mocno zaskakuje - wytypowałam zabójcę z całkiem innej strony.

6/10

"Jestem śmiercią" Chris Carter

 

"Dwudziestoletnia kobieta zostaje porwana. Siedem dni później policja odnajduje jej ciało na niewielkiej polance w pobliżu lotniska w Los Angeles. Zwłoki ułożono z kończynami wyciągniętymi w taki sposób, aby utworzyły kształt gwiazdy.

Sekcja wykazuje, że kobieta była torturowana, a następnie zamordowana w bardzo dziwaczny sposób. To jednak nie koniec niespodzianek. Morderca lubi gierki, dlatego zostawił wiadomość wepchniętą w gardło swojej ofiary.

Do sprawy zostaje przydzielony detektyw Robert Hunter, który dowodzi jednostką specjalną policji w Los Angeles. Niemal natychmiast odkrywa następne ciało. Hunter wie, że musi działać szybko.

Stawiając czoło wyzwaniom pojawiającym się każdego dnia, Hunter odkrywa, że jest na tropie potwora. Drapieżnika, którego przeszłość skrywa straszliwą tajemnicę. Drapieżnika, którego potrzeba krzywdzenia ludzi, oraz żądza mordu nie mogą zostać zaspokojone - ponieważ on jest ŚMIERCIĄ."

Jedna z lepszych powieści tej serii Chrisa Cartera. Czytałam ją z zapartym tchem. Niesamowicie szokująca i krwawa, ale taka właśnie ma być.

"Błędy mają swoją drugą stronę: reperkusje. (...) Im większy błąd, tym bardziej niszczące reperkusje."

"Jednak ani Hunter, ani Garcia nie należeli do klubu miłośników "zbiegów okoliczności", zwłaszcza, że w tym wypadku nagromadziło się ich bardzo dużo. Obaj byli jednak członkami innego fanklubu "sprawdzaj absolutnie wszystko" ."

"Sen stał się luk­su­sem, który nie zo­stał wpi­sa­ny w jego zawód."

Cholernie emocjonalna. Przerażająca i napełniająca smutkiem, bo takie rzeczy faktycznie się dzieją. Czasami myślę, że jestem masochistką czytając takie makabryczne historie. Zakończenie majstersztyk. Podwójne zaskoczenie w ostatnim rozdziale przy czytaniu którego wyrwało mi się zwyczajowe: "o rzesz kur...".

8/10

"Geniusz zbrodni" Chris Carter

 

"Detektyw Robert Hunter musi zmierzyć się ze swoją przeszłością, żeby przechytrzyć najbardziej perfidnego mordercę, z jakim miał do czynienia.

W prowincjonalnym miasteczku w stanie Wyoming dochodzi do wypadku. Kierowca ciężarówki, który zasłabł za kierownicą, wjechał do przydrożnego baru, po drodze taranując stojący na parkingu samochód. Wypadek okazuje się jednak dużo bardziej makabryczny, kiedy w bagażniku potrąconego auta policja znajduje ludzkie głowy. Szeryf aresztuje człowieka podejrzanego o podwójne morderstwo. W trakcie śledztwa dokonuje przerażającego odkrycia…

Sprawę przejmuje FBI, ale tym razem agenci muszą poprosić o pomoc z zewnątrz. Zwracają się do Roberta Huntera, psychologa, który swego czasu specjalizował się w badaniu zachowań przestępców, a obecnie jest inspektorem policji w Los Angeles w wydziale zajmującym się szczególnie brutalnymi przestępstwami. Podczas przesłuchań Hunter dociera do straszliwych tajemnic, których nikt się nie spodziewał, a tożsamość samego mordercy okazuje się tak niejasna, że nawet FBI nie zdawało sobie sprawy z jego istnienia… aż do teraz."

Jedna z lepszych powieści tej serii. Przeczytałam jednym tchem. Wartka akcja, perfekcyjny opis sytuacji, do końca nie wiadomo jak się książka zakończy. 

"Wyzwiska są dla słabych. Dla ludzi, którym brakuje inteligencji, by spierać się na poziomie."

"Wprawdzie cierpliwość jest cnotą, ale jej pielęgnowanie nie należy do przyjemności."

"Czasem bywa kwaśna, gorzka albo tak słodka, że przyprawia o mdłości, czasem jest to odór zgnilizny, a najczęściej pomieszanie wszystkiego. Nikt tak naprawdę nie potrafi powiedzieć, jaką woń roztacza śmierć."

"Jak by powiedział doktor Freud, jeśli chcesz się zagłębić w czyjąś duszę, jeśli chcesz zrozumieć, jakim jest człowiekiem, najlepiej zacząć od jego dzieciństwa, od jego relacji z matką i ojcem."

Okrutna, mroczna, tajemnicza i pełna zwrotów akcji. Autor bardzo wnikliwie zagłębia się w psychikę mordercy. Jest krwawo - jak zwykle. Brutalniej, niż w typowym kryminale. Po tym łatwo rozpoznać, że to Carter. Świetnie się czytało tę powieść, polecam.

8/10

"Koszmarna cisza" Wulf Dorn

 

"Psychiatra Jan Forstner od dwudziestu trzech lat cierpi z powodu utraty brata. Sven przepadł bez śladu w zagadkowych okolicznościach. Pozostało po nim tylko nagranie na dyktafonie, który chłopcy mieli przy sobie tragicznej nocy. Na kasecie Sven wypowiada krótkie zdanie, a potem następuje cisza. Od tego czasu Jana męczą go koszmary…

Po latach dorosły Jan przeżywa załamanie nerwowe, spowodowane rozpadem małżeństwa i utratą pracy, i postanawia wrócić do rodzinnego miasta. Tam pomocną dłoń wyciąga do niego dyrektor kliniki psychiatrycznej i proponuje mu etat.

Wkrótce Jan staje się świadkiem samobójstwa. Razem z dziennikarką Carlą Weller trafia na ślad dramatycznych zdarzeń, które rozegrały się w murach kliniki. Zdarzeń, które miały bezpośredni związek z jego przeszłością."

Jedna z lepszych powieści, jakie ostatnio czytałam. Ujęła mnie na swój sposób. 

"Czy dlatego uznajemy, że coś stało się przypadkiem, bo nie potrafilibyśmy znieść myśli, że mogłoby być inaczej?"

"Tak, życie jest dziwne, pomyślał i spojrzał w górę na bezchmurne, niebieskie niebo. Każdy dzień przynosi coś nowego. Życie jest jak to cudownie błękitne niebo. Nigdy nie można powiedzieć, kiedy się z powrotem zachmurzy i spadnie z niego śnieg. Dlatego dobrze jest rozkoszować się każdą piękną chwilą, ponieważ jutro może być już na to za późno."

"Czasami życie stawia pytania, na które nie ma odpowiedzi (...). Ale niekiedy daje nam szansę, by zacząć wszystko od początku."

"(...) zła sława kroczy w ślad za człowiekiem. Nie możesz się jej pozbyć tak łatwo jak psiej kupy z buta."

Pisarz Wulf Dorn spisał się świetnie - napisał super ciekawą książkę. Jest w niej dużo emocji, niesamowitych i mocnych wrażeń. Doskonale trzyma w napięciu, dynamiczna i szybka akcja nabiera błyskawicznego tempa. Bardzo dobrze skrojony thriller psychologiczny, ani na moment nie oderwałam się od czytania, wchłonęłam jak gąbkę książkę mrożąca krew w żyłach. Warta uwagi, poważnie.

8/10

"Po drugiej stronie jaźni" Wulf Dorn

 

"Mroczny thriller psychologiczny, który z hipnotyczną siłą wciąga czytelnika w czeluście ludzkiej psychiki. Autor wie, jak wziąć czytelnika za mokrą od potu dłoń i uprowadzić w otchłań duszy.

Doktor Ellen Roth jest cenionym psychiatrą. Od kilku lat pracuje w znanej Leśnej Klinice. Do szpitala trafia pewnego dnia zaniedbana, brudna kobieta z widocznymi śladami maltretowania. Jest śmiertelnie przerażona i cały czas mówi o Czarnym Ludzie, który ją ponoć prześladuje. Boi się, że oprawca ją w końcu dopadnie i błaga Ellen o pomoc.

Ich rozmowę przerywa zamieszanie na korytarzu. Jeden z pacjentów próbuje popełnić samobójstwo. Kiedy lekarce udaje się opanować sytuację i wraca, by dokończyć rozmowę z przestraszoną kobietą, okazuje się, że ta zniknęła. Ellen zaczyna jej szukać: rozpytuje personel, sprawdza karty pacjentów. Niestety, nikt nie wie o jej istnieniu, nikt nie zna jej nazwiska, w papierach nie ma o takiej pacjentce wzmianki..."

Zaskakująco dobry thriller psychologiczny. Doskonale poprowadzona narracja i mocne zakończenie. To książka, wciąga czytelnika z hipnotyczną siłą w otchłań ludzkiej psychiki.

"Czasami człowiekowi udaje się tak długo oszukiwać samego siebie, że w końcu zaczyna wierzyć we własne wymysły."

"Osobowość człowieka to jednak krucha rzecz. [...] Krucha jak szkło. Niekiedy zwykła choroba albo wspomnienie wystarczą, żeby to, co czyni człowieka istotą tak niezwykłą, zniszczyć i zamienić w pustą cielesną powłokę."

"Wydaje mi się, że straszliwe przeżycie, gdy ktoś widzi śmierć bliskiej osoby, a na dodatek jest przekonany, że to on jest temu winien."

Książka pełna napięcia, ale i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Końcówka naprawdę zaskakuje. Bałam się, a jednocześnie chłonęłam, co będzie dalej. Wywołuje dużo najróżniejszych emocji, a to bardzo lubię. Warta sięgnięcia po nią.

7/10

"Jeden za drugim" Chris Carter

 

"Detektyw Robert Hunter ze specjalnej jednostki wydziału zabójstw policji Los Angeles odbiera dziwny telefon. Anonimowy rozmówca podaje mu adres strony internetowej i zmusza, by dokonał szokującego wyboru. Hunter może jedynie patrzeć, jak ktoś torturuje i morduje niezidentyfikowaną ofiarę, transmitując to wszystko na żywo przez Internet.

Policja Los Angeles we współpracy z FBI używa wszelkich dostępnych środków, by namierzyć źródło sygnału, ale zabójca umie doskonale zacierać za sobą ślady. Hunter i jego partner Garcia dopiero rozpoczynają swoje śledztwo, gdy Hunter dostaje kolejny telefon.

Nowy adres internetowy. Nowa ofiara. Ale tym razem zabójca postanowił zrobić ze swojej gry sadystyczne reality show na żywo, w którym każdy może oddać decydujący głos."

Uwielbiam ten styl, którym sprawnie operuje Carter i nawet się cieszę, że jest on powtarzany w każdej jego książce. Dzięki temu dostaję to, co najbardziej lubię - konkrety, ciekawe sprawy i bohaterów, których da się lubić, na dodatek różne ciekawostki.

"A co z wyborami, których dokonują inni ludzie, i w rezultacie to twoje życie, a nie ich, całkowicie się zmienia? Gdzie wtedy jest nasz wybór?"

"Kiedy rzeczywistość staje się zbyt nierealna, by moc nadać jej jakikolwiek sens, ludzki umysł stwarza czasem własną wersje prawdy."

"...gniew i ból emocjonalny to coś pozytywnego (...). Pokazują nam, że wciąż żyjemy. Że wciąż nie jest nam wszystko jedno. Że inni ludzie nadal się dla nas liczą."

"Ogólnie rzecz biorąc, psychopaci są zwykle porywczy, brakuje im samokontroli, a zbrodnie popełniają pod wpływem impulsu. Zdarzają się jednak wśród nich także osoby zdolne do układania szczegółowych i dopracowanych planów."

Najlepsza i najmocniejsza książka Chrisa Cartera jaką dotąd czytałam. Jest niesamowicie nieprzewidywalna i wyjątkowo brutalna. Sam pomysł na fabułę jest bardzo dobry i bardzo się wciągnęłam w tą historię. Naprawdę Chris Carter jest godzien uwagi.

8/10

"Nocny prześladowca" Chris Carter

 

"Na zapleczu nieczynnego sklepu mięsnego policjanci znajdują niezidentyfikowane zwłoki młodej kobiety, której zaszyto usta i… krocze. Do sekcji zwłok przystępuje doktor Winston i jego młodziutki asystent. Oględziny przynoszą jednak więcej pytań niż odpowiedzi, a ich tragiczny finał wywołuje niemałą panikę w szeregach policji LA. Rozpoczyna się intensywne śledztwo. Do akcji wkraczają Robert Hunter i Carlos Garcia ze specjalnej jednostki wydziału zabójstw. Detektywi odkrywają wkrótce, że prowadzone przez nich śledztwo łączy się ze sprawą porwania prowadzoną przez prywatną detektyw Whitney Meyers. Hunter nabiera też przekonania, że sadystyczny morderca mógł porwać nawet kilka kobiet jednocześnie, i najwyraźniej dopiero się rozkręca. Wkrótce policjanci znajdują kolejne zwłoki..."

Kolejna książka, która wciągnęła i nie chciała odpuścić. Autor świetnie buduje napięcie, a sama sprawa oraz śledztwo jest mocno zagmantwane. Końcówka jak zawsze zaskakująca i pełna emocji. Aż trudno uwierzyć w motyw sprawcy.

"Bądź sobą. Nikt nie zrobi tego lepiej niż Ty sam."

"Nie powinno się iść przez życie samotnie. Wszyscy czasem potrzebujemy pomocy. Bez względu na to, jacy jesteśmy silni. Z niektórymi sytuacjami nie sposób się uporać w pojedynkę."

"Zmiany nastroju czy osobowości nie pojawiają się ot tak. Wywołuje je zazwyczaj jakiś jeden silny bodziec, emocja - wściekłość, miłość albo zazdrość. Nowy nastrój czy osobowość dochodzi do głosu na jakiś czas, ale znika wraz ze zniknięciem impulsu, który je wywołał. Osoba natychmiast wraca do normalności. (...) Jakby obudziła się nagle z transu."

Mocna i wciągająca. Dwa słowa, które dla mnie najlepiej opisują książkę Cartera. Trzeba przyznać - krew się leje i ciarki przechodzą, gdy czyta się opisy zbrodni. Ciekawa fabuła, świetne opisy, szybka akcja to zdecydowanie walory tej powieści. Wiem, zaczęłam od części trzeciej, ale wcale mi to nie przeszkadzało. Świetny zabieg autora polegający na pisaniu krótkich, szybkich rozdziałów powoduje, że jesteśmy ciekawi co wydarzy się w kolejnym., więc nie da się odłożyć tej książki. Na pewno sięgnę po inne książki Cartera.

8/10

"Rzeźbiarz śmierci" Chris Carter

 

"Studentka pielęgniarstwa przeżywa szok, gdy odkrywa, że jej pacjent, prokurator Derek Nicholson został brutalnie zamordowany we własnym łóżku. Zbrodnia wydaje się bezsensowna, bo Nicholson był śmiertelnie chory i pozostało mu najwyżej kilka tygodni życia. Jednak detektywa Roberta Huntera z wydziału zabójstw policji z LA najbardziej zdumiewa wiadomość pozostawiona przez mordercę."

Dobra książka. Szybko i prężnie rozwija się akcja, wciąga i intryguje od pierwszych stron. Nie można się od niej oderwać.

"(...) życie jest zabawne. Nie ma znaczenia, ile dobrego zrobiłeś ani ilu ludziom pomogłeś, bo popełnione błędy będą cię prześladować do końca twoich dni."

"Prędzej wpadniemy w gówno jednorożca w drodze do pracy, niż skłonimy do zwierzeń herszta albańskiego gangu."

"Wielu ludzi całe życie dźwiga ciężar niewyznanej winy, ale niewielu jest gotowych z nim odejść."

"Powszechnie wiadomo, że do whisky należy dodać jedną piątą część wody. Koneserzy marszczą również brwi na widok prostaków, którzy do szkockiej dodają lód, bo obniżenie temperatury jedynie zamrozi aromat i stępi jej smak."

W tej książce jest wszystko - szybkie zwroty akcji, dobrze opisane morderstwa i rewelacyjne zakończenie. Doskonały klimat, który sprawia, że świetnie się czyta tę powieść. Jedna z lepszych, jakie czytałam.

8/10

"Ciemną nocą" Michael Connelly

 

"Renée Ballard znów pracuje w trybie nocnym, na komendę w Hollywood wraca o świcie, gdzie zastaje obcego mężczyznę przeszukującego stare szafki z aktami. Intruzem okazuje się być emerytowany detektyw Harry Bosch, pracujący nad nierozwiązaną dotąd sprawą, która spędza mu sen z powiek. Ballard wyrzuca go posterunku, ale prywatne śledztwo Boscha nie daje mu spokoju, co wywołuje w nim głębokie napięcie i złość. Emerytowany detektyw prowadzi śledztwo dotyczące śmierci piętnastoletniej Daisy Clayton, pracownicy seksualnej z ulic Hollywood, która została brutalnie zamordowana, a jej ciało porzucone na śmietniku jak zwykły śmieć. Ballard łączy siły z Boschem, żeby dowiedzieć się, co się stało z Daisy i postawić jej zabójcę przed sądem."

Mogę uznać, że Harry Bosch idealnie nadaje się na kolejnego ulubionego bohatera. Twardy i uparcie dążący do rozwiązania sprawy. 

"Podmuch wiatru wpadający do wnętrza domu mógł naruszyć ślady DNA. Najbardziej dostawało się zapachom: wietrzenie pomieszczania oznaczało utratę wielu ważnych tropów. Niestety funkcjonariusze patrolu o tym nie wiedzieli."

"Rozwiązujemy różne sprawy. Z odznaką czy bez, nieważne. Zresztą dla mnie to już przeszłość."

"Każdemu szlachetnemu ruchowi w historii ludzkości, każdemu jej wysiłkowi na drodze postępu towarzyszyli zdrajcy, którzy cofali wszystko o krok."

Świetne połączenie dwóch wyrazistych osobowości - młodej detektyw Ballard i nadal aktywnego emeryta Boscha. Nie ma w tej powieści brawurowych pościgów, strzelanin ani zaskakujących zwrotów akcji, ale jest naprawdę wciągający kryminał, który przybliża ciemną i niebezpieczną stronę Hollywood i okolic. Doskonale się czyta.

7/10

"Szukaj mnie" Lisa Gardner

 

"Detektyw D. D. Warren i Flora Dane powracają w kolejnej odsłonie pełnej zwrotów akcji serii Lisy Gardner. Tym razem staną przed trudnym dylematem – albo uratują młodej dziewczynie życie, albo… oddadzą ją w ręce sprawiedliwości.

Dawny dom pięcioosobowej rodziny stał się właśnie miejscem zbrodni: czworo ludzi brutalnie zamordowano, a ostatnie dziecko – szesnastoletnia dziewczyna – zaginęła bez wieści. Czyżby udało jej się uciec? A może zniknięcie jest dowodem na to, że sama uczestniczyła morderstwie? Policjantki muszą zmierzyć się z całą serią zagadek. A zaginiona – ofiara lub podejrzana – woła do nich: szukaj mnie…"

Książki Lisy Gardner wciągają i czyta się je z prawdziwą przyjemnością. Książka porusza trudny temat - przemoc wobec dzieci. Dodatkowo przedstawiony został ważny społecznie wątek rodziny zastępczej i tego, jak wygląda “opieka” sprawowana przez takie rodziny i nadzór państwa.

"Po co ludzie mają dzieci? Dlaczego sprowadzają nas na ten świat, skoro nie chcą nam dać ani odrobiny siebie? Nie potrzebujemy wiele. Jedynie miłości, schronienia, dobrego słowa od czasu do czasu. Zdumiałoby was, jak niewiele trzeba, żeby nas uszczęśliwić."

"To gdzie są te idealne rodziny? Czy to twoja rodzina? Twojego przyjaciela, sąsiada? Nie sądzę, żeby dało się taką wskazać. Te, które najprawdopodobniej podziwiamy, to po prostu te, które najlepiej skrywają swoje sekrety. Nie, prawdziwe idealne rodziny mają wady, siniaki i blizny. Muszą zawalić i przyznać się do błędów. Muszą robić wszystko tak, żeby nauczyć się, jak choć część rzeczy robić dobrze."

Fabuła, jak zawsze, jest skrupulatnie zaplanowana, Lisa Gardner powoli odkrywa karty, wodzi czytelnika za nos i podrzuca mylne tropy, przez co pomysły na zakończenie zmieniają się jak w kalejdoskopie. 

6/10

"Prawnik z Lincolna" Michael Connelly

 

"Wydana również pod tytułem "Adwokat".

Mickey Haller, obrońca z urzędu w sprawach karnych, prowadzi biuro na tylnym siedzeniu swojego lincolna. Jego klientami są zazwyczaj motocykliści, oszuści, pijani kierowcy, handlarze narkotyków, recydywiści. Dla Hallera kwestie winy i niewinności schodzą na dalszy plan, liczą się skuteczne negocjacje i manipulacje.

Nieoczekiwanie otrzymuje zlecenie, o jakim marzy każdy prawnik – obrona zamożnego playboya z Beverly Hills oskarżonego o pobicie i gwałt. Z pozoru łatwa sprawa mocno się komplikuje i przybiera nieoczekiwany obrót.

Adwokat będzie musiał się zmierzyć z pewnymi zaniedbanymi sprawami z przeszłości i ponownie zdefiniować swój etyczny kodeks. Gdy Haller zagłębia się w zagmatwaną przeszłość oskarżonego, na jaw wychodzą niepokojące fakty. Mickey zaczyna zdawać sobie sprawę, iż staje oko w oko ze złem w najczystszej postaci. Tym samym sprowadza niebezpieczeństwo na siebie i swoich bliskich..."

Świetna powieść. Jakiś czas temu obejrzałam serial na motywach tej powieści, więc tym bardziej z ciekawością czytałam i szukałam różnic.

"Żaden klient nie budzi takiego strachu jak człowiek niewinny."

Fabuła rozwija się w bardzo dobrym tempie, nie ma przeciągania i przynudzania, a zwroty akcji nie są przekombinowane. Pozycja obowiązkowa dla fanów i miłośników thrillerów prawniczych. 

7/10