Kolejna książka, która wciągnęła i nie chciała odpuścić. Autor świetnie buduje napięcie, a sama sprawa oraz śledztwo jest mocno zagmantwane. Końcówka jak zawsze zaskakująca i pełna emocji. Aż trudno uwierzyć w motyw sprawcy.
"Bądź sobą. Nikt nie zrobi tego lepiej niż Ty sam."
"Nie powinno się iść przez życie samotnie. Wszyscy czasem potrzebujemy pomocy. Bez względu na to, jacy jesteśmy silni. Z niektórymi sytuacjami nie sposób się uporać w pojedynkę."
"Zmiany nastroju czy osobowości nie pojawiają się ot tak. Wywołuje je zazwyczaj jakiś jeden silny bodziec, emocja - wściekłość, miłość albo zazdrość. Nowy nastrój czy osobowość dochodzi do głosu na jakiś czas, ale znika wraz ze zniknięciem impulsu, który je wywołał. Osoba natychmiast wraca do normalności. (...) Jakby obudziła się nagle z transu."
Mocna i wciągająca. Dwa słowa, które dla mnie najlepiej opisują książkę Cartera. Trzeba przyznać - krew się leje i ciarki przechodzą, gdy czyta się opisy zbrodni. Ciekawa fabuła, świetne opisy, szybka akcja to zdecydowanie walory tej powieści. Wiem, zaczęłam od części trzeciej, ale wcale mi to nie przeszkadzało. Świetny zabieg autora polegający na pisaniu krótkich, szybkich rozdziałów powoduje, że jesteśmy ciekawi co wydarzy się w kolejnym., więc nie da się odłożyć tej książki. Na pewno sięgnę po inne książki Cartera.
8/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz