"Łowca saren" Katarzyna Bonda

 

"Obserwuje je z daleka, poznaje ich zwyczaje, cierpliwie czeka, aż będzie mógł złapać je w swoje sidła. A potem niszczy to, co w nich najpiękniejsze, i zabiera ostatni oddech.

Warszawą wstrząsa seria brutalnych morderstw młodych kobiet. Ciała ofiar odnajdywane są w łazienkach, a sposób działania sprawcy nie pozostawia wątpliwości, że nie wybiera swoich ofiar przypadkowo.

Śledztwo prowadzone przez Lenę Silewicz szybko prowadzi do sprawy sprzed lat. Wszystko wskazuje na to, że współczesne morderstwa mogą mieć związek ze śmiercią Anny Nałkowskiej, matki Noa, którą osiem lat wcześniej znaleziono martwą w wannie.

Podkaster nigdy nie uwierzył w oficjalną wersję wydarzeń. Jest przekonany, że jego matka została zamordowana, a ktoś zadbał o to, by okoliczności jej śmierci nigdy nie wyszły na jaw. Im bardziej Lena i Noa zagłębiają się w sprawę, tym więcej faktów wskazuje na to, że dawna tragedia i współczesne morderstwa są częścią tej samej historii.

Ktoś od lat zaciera ślady. I jest gotów zabić każdego, kto zbliży się do prawdy.

Katarzyna Bonda w nowej wersji: lęk, adrenalina i rewolucja w emocjach!"

Uwielbiam serię z Leną Silewicz, a to jej 4 część. Są takie książki, które czyta się w ciemno... Czytelnik wie przecież dobrze, że autor to pewniak i nigdy nie zawiedzie... Dla mnie jednogłośnie są to książki Bondy - szczególnie seria z Leną.

"- Sarny sa jak kobiety - mówił kiedyś ojciec. - Bywają piękne, ekstatycznie wręcz sprężyste, bo są stworzone do ucieczki, a nie do walki. Nie daj się jednak zahipnotyzować. One udają, że są kruche, ale to twarde zawodniczki."

"Nigdy wcześnie nie czuła do niego takiego szacunku. Przekuł swoją traumę na profesję i naprawdę szybko się z tego pozbierał."

"Gdyby wszyscy prokuratorzy tak angażowali się w sprawy, adwokaci nie mieliby się czego uczepić. Formalne błędy i zaniedbania podczas niepowtarzalnej czynności, jaką są oględziny, to główny powód fiaska bardzo wielu spraw w sądzie."

Historia nieszablonowa i bardzo wciągająca. Autorka ma znakomitą umiejętność wnikania w umysł mordercy. W większości swoich dzieł przedstawia ich bezpośrednio, co mnie bardzo przekonuje. Bardzo podoba mi się również rozwijająca się relacja pomiędzy głównymi bohaterami. "Łowca syren” to typowy mocny i ciężki kryminał dla ludzi o mocnych nerwach.

8/10

"Prosektorium. Tajemnice polskich medyków sądowych" Dawid Góra

 

"Kiedy kończy się życie, przychodzą oni. Mają konkretne zadanie – określić przyczynę zgonu. To dzięki nim okazuje się, że śmierć „ze starości” jest tak naprawdę brutalnym zabójstwem, a w samobójstwie „pomogły” osoby trzecie.

Odcinają części ciała, aby wysłać je do badań laboratoryjnych. Tną mózg, kawałek po kawałku, aby znaleźć w nim choćby najmniejszą nieprawidłowość. Odmierzają ilość krwi, która wylała się do wnętrza ciała. Zbierają materiał spod paznokci, szukają znamion prądowych, opisują każdą najmniejszą ranę.

Medycy sądowi. Ludzie, którzy czytając w zwłokach, potrafią zrekonstruować nawet najbardziej skomplikowaną historię zbrodni."

Z ogromną ciekawością sięgnęłam po tę książkę, gdyż bardzo mnie interesuje ten temat (a serial "Kości" jest jednym z moich ulubionych). Reportaż ten zabiera czytelnika za kulisy miejsca na co dzień niedostępnego dla osób postronnych, pozwalając lepiej zrozumieć, na czym naprawdę polega praca w prosektorium i dlaczego zasługuje ona na ogromny szacunek.

"Aby coś robić dobrze, trzeba mieć pozytywne odczucia związane z tematem."

"Umiejętność przyznania, że się czegoś nie wie, nie świadczy o dyletanctwie, lecz dystansie do samego siebie i swoich możliwości."

"Mam szacunek dla swojego układu nerwowego, więc wolę pracować na zwłokach niż na żywych pacjentach."

"Jest natomiast głęboki sens cieszyć się małymi codziennymi szczęściami."

Świetny reportaż. Książka jest napisana w bardzo przystępny sposób. "Prosektorium" to zdecydowanie jedna z najlepszych pozycji o tematyce medycyny sądowej i jedna z najlepszych książek, jakie w tym roku wpadły w moje ręce. Ta książka przedstawia sytuacje, które szybko przekonają czytelnika o tym, jak krótkie i kruche jest nasze życie.

8/10

"Projekt Hail Mary" Andy Weir

 

"To jedna z tych książek science fiction, które trafiają zarówno do fanów gatunku, jak i do osób, które na co dzień po fantastykę sięgają rzadziej. Historia o samotności, nauce i odpowiedzialności za los całej planety, opowiedziana w sposób przystępny, angażujący i zaskakująco emocjonalny.

Punktem wyjścia jest sytuacja skrajna. Ryland Grace budzi się na pokładzie statku kosmicznego, nie pamięta kim jest ani dlaczego się tam znalazł. Stopniowo odkrywa, że bierze udział w misji ostatniej szansy, której powodzenie może zadecydować o przyszłości Ziemi. Samotność, ograniczone zasoby i presja czasu sprawiają, że każda decyzja ma ogromne znaczenie, a napięcie rośnie z każdą kolejną stroną."

Nie jestem fanką gatunku science fiction, ale po książkę sięgnęłam głównie dlatego, że obejrzałam film. I muszę przyznać, że jest to wspaniała historia. Nie jest to literatura wybitna, ale fiction dość ciekawie skonstruowane, bez wpadek w części science. Jestem zaskoczona, jak autor potrafi pisać o nauce (i to zagadnieniach trudnych) w sposób niezwykle prosty.

"Jestem naukowcem! To już konkretne odkrycie! Czas, żebym skorzystał z pomocy nauki. No dobra, mój genialny mózgu. Wykombinuj coś! ... jestem głodny."

"Nie wyobrażam sobie, jak mógłbym wytłumaczyć komuś, kto nigdy nie śpi, czym jest sen. Widzisz, na jakiś czas tracę przytomność i mam halucynacje. Swoją drogą, zajmuje mi to jedną trzecią życia. A jeśli przez dłuższy czas nie mogę tego robić, popadam w obłęd i w końcu umieram. Ale nie ma powodu do obaw."

"Zresztą gdybym dostawał pięć centów za każdym razem, ilekroć miałem ochotę palnąć jakiegoś rodzica, który nie rozmawiał ze swoim dzieckiem o najbardziej elementarnych sprawach, to… cóż… nazbierałbym tyle pięciocentówek, że mógłbym napchać nimi skarpetę i okładać nią rodziców ignorantów."

Historia wciągająca i wzruszająca. Uważam, że jest to pozycja dająca do myślenia w kontekście zmian zachodzących na planecie na naszych oczach. Autor umie przedstawić ciężkie naukowe zagadnienia w sposób przystępny, to zdecydowanie jest duży atut tej pozycji. Dużo ciekawostek popularnonaukowych - lubię to!

7/10

"Nikt" Maciej Kaźmierczak

 

"Zło ma wiele imion, jedno z nich to NIKT

Mroczna i brudna historia przesiąknięta tym, co w człowieku najniebezpieczniejsze – poczuciem bezkarności.

W łódzkiej kamienicy znaleziono ciało Moniki Maj. Choć młoda kobieta miała podcięte żyły, na brzegu wanny trudno było dostrzec ślady krwi. Sprawę prowadzi podkomisarz Kamila Szolc. Podejrzewa, że kobieta została zamordowana, a sprawca nieudolnie upozorował jej samobójstwo.

W tym samym mieszkaniu dokładnie rok wcześniej zginęła Karolina Gryz. Oficjalną przyczyną śmierci było samobójstwo. Obecne wydarzenia rzucają jednak zupełnie nowe światło na sprawę sprzed roku. Czy doszło do fatalnej pomyłki śledczych? Jak naprawdę zginęła Karolina Gryz? A może Monika Maj została zamordowana, bo wiedziała zbyt wiele?

Śledczy, którzy pracują nad rozwiązaniem zagadki, wkrótce dostają kolejne zgłoszenie: w pobliskim lesie przypadkowy przechodzień znalazł na wpół powieszoną i nieprzytomną nastolatkę. Ślady wskazują, że była torturowana. Choć zbrodnia różni się od wcześniejszych, intuicja podpowiada Szolc, że sprawa tej dziewczyny może być kluczem do rozwiązania zagadki. Ma nadzieję, że jej zeznania pomogą skierować śledztwo na właściwe tory. Ale ofiara nie jest skora do współpracy, a na pytanie, kto ją skrzywdził, drżącą ręką zapisuje tylko jedno słowo: NIKT…"

Ta książka jest dla ludzi o mocnych nerwach. To książka, gdzie strach miesza się z ekscytacją. Dialogi i słownictwo bohaterów proste, jak i sami oni. Nie wszystko jest napisane wprost. Oczywiście są momenty jednoznaczne, ale jest też wiele pozostawionych w sferze niedopowiedzeń. 

"Media są po to, żeby patrzeć władzy na ręce. Nam też. Ale w ostatnim czasie zrobiono z tego sport narodowy. Szczególnie, gdy niekompetentni policjanci zabijają na ulicy przypadkowe osoby, przez co potem cierpi cała firma."

"Profesjonalizm i posłuszeństwo dawały więcej niż jakiekolwiek przymilanie się czy próby zaprzyjaźnienia. Jakkolwiek głupio by to nie brzmiało. Faceci z pewnością mieli łatwiej. Kobieta od razu była posądzana o słabość, o to, że próbuje przez łóżko skrócić sobie drogę do awansu, nawet jeśli przełożoną była inna kobieta."

"Obserwował ją. Pragnął przedstawienia. Pragnął uwieczniać jej młode, niewinne ciało, które wystawione na widok publiczny musiało go podniecać jeszcze bardziej. Zapewne każde niezastosowanie się do polecenia karał, aż w końcu Karolina uznała obnażanie się na balkonie za codzienną rutynę."

Wszystko tu jest złe. Zabrakło mi jednak kontrastu, ukazania również jasnej strony. W całym tym wszechobecnym brudzie nie umiałam nawet polubić tych z założenia pozytywnych bohaterów. Przyzwyczaiłam się jednak, że kryminały, w większości przypadków, stawiają na krew i nie zaskakuje mnie to. Jeśli właśnie czegoś takiego szukacie, to “Nikt” może być propozycją dla Was.

6/10

"Dom bestii" Katarzyna Bonda

 

"Powieść kryminalna na kanwie prawdziwych wydarzeń - o narodzinach potwora, który wierzył, że buduje raj.

Norbert dorastał w biedzie, którą widać było od progu: szesnaście metrów kwadratowych na cztery osoby, spanie na materacu pod stołem i wieczne oddawanie rzeczy do lombardu.

Gdy w jego życiu pojawia się Marlena, wreszcie widzi swój cel: zbudować dla niej i dla siebie miejsce doskonałe. Prawdziwy dom.

Zrobi wszystko, żeby tego nie stracić. Jedynym sposobem, by ocalić marzenie, jest uciszyć tych, którzy mogliby je zniszczyć.

Przecież robi to z miłości. Przecież Marlena musi być bezpieczna. Bo idealny dom wymaga ofiar.

Lata później policja wraca do sprawy kobiety, wokół której w niewyjaśnionych okolicznościach znikają ludzie. Im głębiej wchodzą w tę historię, tym wyraźniej widzą, że za fasadą rodzinnych marzeń kryje się precyzyjnie zaplanowany mechanizm zbrodni.

Ostatni polski seryjny morderca - cztery ofiary i prawomocny wyrok dożywotniego pozbawienia wolności orzeczony przez warszawski sąd."

Kolejna powieść Autorki inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Wiedziałam, że chcę ją przeczytać. A po przesłuchaniu 2 wywiadów z Autorką o tej książce wiedziałam, że ja MUSZĘ ją przeczytać. Podziwiam rzetelność Autorki w podejściu do materiałów dotyczących sprawy i Jej próby analizy tego, co spowodowało, że człowiek ten stał się tytułową bestią. 

"Musisz mieć skórę słonia, bo życie nie będzie cię rozpieszczać. Dostałeś taki los, żeby się wzmocnić. Bóg cię doświadcza."

"Tango jest jak błyskawiczny transport na księżyc i z powrotem. Tancerz umysł ma wyłączony, istnieje tylko ta kosmiczna przyjemność, o której nie da się nic powiedzieć. Można ją tylko przeżyć z właściwą osobą."

"Ona uosabia marzenia wszystkich mężczyzn świata: piękna, eteryczna, stonowana i dzika, nienasycona zarazem. Choć brzmi to absurdalnie, ona jest tym wszystkim."

"Wiesz, Bóg spełnia wszystkie nasze pragnienia. One wcześniej czy później stają się rzeczywistością. Jeśli, rzecz jasna, posiadasz głęboką wiarę. A komu, jak nie tobie, pozwoliłby na ten jeden grzech złamania tabu."

Doceniam fakt, że Autorka opowiada tę historię, a nie ją ocenia - ocenę zostawia czytelnikowi. Przecież nikt nie rodzi się z natury zły. To późniejsze przeżycia i doświadczenia kształtują każdego z nas - i, powtórzę się, Autorka próbuje zrozumieć, co miało wpływ na tytułowego Norberta. Te powieści, gdzie kryminał łączy się z psychologiczną analizą, lubię najbardziej. A styl pisania Autorki sprawia, że czyta się takie powieści z jeszcze większym zainteresowaniem. Naprawdę jestem pod ogromnym wrażeniem. Świetna robota, Pani Autorko!

8/10

"Bliżej, niż myślisz" Ewa Przydryga

 

"Nika Wermer, właścicielka niewielkiego pensjonatu w Gdyni, wierzy, że była świadkiem morderstwa. Kobieta natychmiast dzwoni po policję. Jednak wezwany na miejsce funkcjonariusz kwestionuje jej zeznania. Wskazany przez nią pokój wygląda na niezamieszkany, zniknęło również nagranie z monitoringu. Widząc brak zainteresowania ze strony policji, Nika sama postanawia dotrzeć do prawdy. Kim była tajemnicza dziewczyna? Kto ją zabił? Czy mordercą jest ktoś, kogo zna?"

Autorka stworzyła niezmiernie interesującą bohaterkę, pełną myśli, uczuć, wahań. Bardzo podoba mi się język autorki - momentami piękny, niczym poezja, bogaty w porównania. 

"Najgorsze nawet bitwy, które przyjdzie nam stoczyć, łatwiej jest znieść wtedy, kiedy ma się przy swoim boku kilka bliskich osób, którym naprawdę na nas zależy."

"Świat martwych i żywych nie powinien się przenikać. Na pewno nie w ten sposób. Nie oznacza to wcale, że pozbywamy się ich z naszych serc i pamięci. Zawsze będą mieli tam swoje miejsce, ale zostawiają nam przestrzeń na to, co ma się wydarzyć."

"Trzeba na moment zanurzyć się w innym świecie, aby lepiej zrozumieć swój własny."

Książkę czyta się rewelacyjnie, do ostatniej strony trzyma w napięciu i ciężko jest ją odłożyć. Polecam bardzo. 

7/10

"Miała umrzeć" Ewa Przydryga

 

"Trzymająca w napięciu historia dwóch kobiet, których na pierwszy rzut oka nie łączy absolutnie nic. Wychowywały się w innych częściach kraju, w różnych rodzinach, dzielą je też dwie dekady historii. Ich losy przetną się za sprawą skrywanych przez lata tajemnic. Sekretów, które po wyjściu na jaw mogą zabić.

Spragniona mocnych wrażeń grupa znajomych tworzy nietypowy pakt. Regularnie testują granicę psychicznych i fizycznych możliwości, biorąc udział w ekstremalnej grze w wyzwania. Pieczę nad wypełnianiem zadań pełni liderka grupy – Ada. Jedno z wymyślonych przez nią zadań kończy się tragicznym wypadkiem. Ginie przypadkowy człowiek, a grupa przyjaciół ucieka z miejsca zdarzenia. A to tylko początek serii tragicznych zdarzeń…

Mija dwadzieścia lat. Osierocona jako kilkumiesięczne niemowlę, wychowywana przez zimną i oschłą ciotkę, nękana nawracającymi stanami lękowymi Lena wciąż poszukuje swojej tożsamości. Gdy podczas wernisażu zupełnie obcy mężczyzna dotyka jej policzka i w sposób sugestywny twierdzi, że ją zna, a właściwie znał w dzieciństwie, dziewczyna angażuje się w poszukiwanie prawdy o sobie na własną rękę.

Gdy Lena odkrywa kolejne elementy układanki, krok po kroku demaskuje opartą na misternie utkanym kłamstwie przeszłość. Kłamstwie, na którym swoje życie oparło troje nastolatków, by uniknąć poważnych konsekwencji. Kto tak naprawdę pociąga za sznurki, skrywając się za kulisami? Ile osób straci życie z powodu rozpoczętej przed laty i pozornie niegroźnej gry? I dlaczego wszystko jest okryte zmową milczenia?"

Ta historia miała to coś, co mnie ujęło. Czasami jedna decyzja ma wpływ na całe nasze życie, rujnując przyszłość, wpływając również na osoby z naszego otoczenia. Czasami tych decyzji jest więcej. Doskonale skonstruowana fabuła i wartka akcja to nie wszystko, co przyciąga nas do książki. Tak naprawdę lektura nieustannie zmusza nas do odpowiedzi, co wspólnego mogą mieć ze sobą bohaterki i długo nie naprowadza nas na żaden trop, który tłumaczyłby określony rozwój wydarzeń.

"Podobno zostaliśmy stworzeni po to, by płynąć środkiem strumienia, a nie po to, żeby stać na brzegu."

"... ludzie wciąż wymyślają preteksty, byle nie brać odpowiedzialności za samych siebie. Nie wyszło mi, bo pieprzona pełnia księżyca, bo spóźnił się autobus, bo ktoś inny nawalił. To broń mięczaków. Chcesz osiągnąć sukces, spinaj dupę i do roboty!"

"W ciemności czai się zło. Podobno. Niektórzy puszczają w obieg te bzdury, wierząc, że licho budzi się ze snu."

Przydryga tym samym staje się nazwiskiem wartym zapamiętania. Uwielbiam thrillery psychologiczne i śmiało mogę napisać, że "Miała umrzeć" zajmuje u mnie wysokie miejsce wśród najlepszych przeczytanych książek.

8/10

"Kwaśne jabłka. O przemocy wobec dzieci" Piotr Mieśnik, Magda Mieśnik

 

"Nic nie widziałem, nic nie słyszałam.

Każdego roku w wyniku przemocy w polskich domach jest zabijanych 20-40 dzieci, to tak, jakby co roku ze szkoły znikała jedna klasa!

Kacper, żył lat 3. Klaudia, żyła lat. 5 Leon, żył lat 4. Eliza, żyła lat 5. Marcel, żył lat 2. Nikodem, żył lat 3. Zuzia, żyła lat 3. Kamilek, żył lat 8. Michał, żył lat 6. Oskar, żył lat 4. Zginęli z rąk matek, ojców, opiekunów. Dorosłych.

To niewidzialni i niesłyszalni bohaterowie reportażu Magdy i Piotra. Zaledwie kilkoro spośród tysięcy dzieci, które stały się ofiarami przemocy we własnych domach. To oczywiście tylko część danych o przemocy, tej, która zyskała rozgłos medialny. Większość dzieci cierpi w milczeniu.

Autorzy w swoim reportażu oddają głos również ekspertom i specjalistom, którzy na co dzień stykają się z przypadkami przemocy wobec dzieci. Z ich rozmów wyłania się schemat funkcjonowania, który prowadzi do tragedii.

Brak kompetencji, bieda, zaburzenia, uzależnienia, traumy wyniesione z dzieciństwa. Do tego niedziałające przepisy, zaniechania ze strony urzędników, pracowników socjalnych i służb, które mają obowiązek chronić dzieci.

Powtarzalność i schematyczność przypadków pozwalają na to, żeby wyprzedzić ruch. I tylko od nas zależy, czy go wykonamy.

Reportaż Magdy i Piotra to ważny głos w dyskusji na temat przemocy.

Skrzywdzone dzieci nigdy nie zapominają tego, co się stało. Trauma wraca, ciało pamięta. Na zawsze."

Wiedziałam, że czeka mnie trudna, ale potrzebna książka. I dokładnie tak było. Jest to zbiór wstrząsających historii dzieci, które doświadczyły przemocy domowej. Większość z tych historii niestety kończy się tragicznie.

"30 procent złamań u dziecka poniżej trzeciego roku życia to wynik celowego działania. U dzieci poniżej roku to połowa przypadków."

"Gdy mówi rodzicom, że zabiera dzieci, reagują agresją, obojętnością, śmieją się. Niektórym trzeba je wyrywać z objęć. Gdy pojechał do kobiety, u której wcześniej zabezpieczył dwoje dzieci, a ona urodziła kolejne i opiekowała się nim pod wpływem alkoholu, usłyszał: - A chuj, zabieraj, zrobię sobie następne."

"Dziecko umierało w męczarniach przez wiele miesięcy. To było wydłużone w czasie, ale zabójstwo."

Książka nie jest łatwa. Trudno czytać o bólu, torturach i cierpieniu najmłodszych. Ale warto. Bo to otwiera oczy. Bo może sprawi, że nie przymkniemy oka, kiedy coś złego będzie działo się obok nas... Może nawet za ścianą. Książka wstrząsająca. Zostanie ze mną na długo. Te historie nie powinny istnieć. Ta książka nie powinna powstać, to powinna być kiepska fikcja literacka.

8/10

"Akwitania" Eva García Sáenz de Urturi

 

"PREMIO PLANETA 2020 Rok 1137. Książę Akwitanii, najbogatszego regionu Francji, zostaje zabity w Composteli. Jego ciało przybiera niebieski kolor, nosi ślady normandzkiej tortury zwanej „krwawym orłem“. Jego córka Eleonora pała żądzą zemsty i z tego powodu wychodzi za mąż za syna króla Francji Ludwika VI Grubego, którego uważa za mordercę ojca. Ale król umiera podczas ich wesela w identycznych okolicznościach. Z pomocą Akwitańskich Kotów – szpiegów akwitańskiego księstwa – Eleonora i Ludwik VII próbują dowiedzieć się, kto chciał doprowadzić do tego, by na tronie znaleźli się młodzi i niedoświadczeni władcy. Kilka dziesięcioleci przed śmiercią księcia Akwitanii bezimienny chłopiec zostaje porzucony przez swoje pięć matek w lesie. Nie wiemy, czy jest potworem, czy świętym, ale ten mały ocaleniec stanie się z czasem jednym z najbardziej niezwykłych ludzi europejskiego średniowiecza."

Tym razem thriller osadzony w średniowieczu i oparty na faktach. Wielki plus jednak za łączenie faktów z fikcją literacką. 

"Zapomnij o dawnym przeciwniku. Nie myśl o nim, nie rozmawiaj, nie pisz, nie wracaj na miejsce, gdzie zostałaś zraniona."

"Nigdy nie wchodzimy dwa razy do tej samej rzeki, bo jej wody już nie są takie same."

Nie przepadam z książkami z motywem historycznym, a po przeczytaniu "Akwitanii" jestem pozytywnie zaskoczona. Książkę czytało się przyjemnie i szybko. Autorka wykorzystała fakty historyczne i obyczaje średniowieczne, by zbudować wciągający thriller. Nie jest to lektura, którą pochłonie się na raz, ponieważ jest to tekst, którym trzeba się delektować.

7/10

"Żniwiarz cienia" Katarzyna Bonda

 

"Na miejscu zbrodni pozostawia ślad – dwa słowa, które mają wzbudzić strach i zapewnić mu nieśmiertelność: Żniwiarz Cienia. Jest bezlitosny, precyzyjny i przekonany o swojej boskiej mocy.

Gdy partnerka jednego z najbardziej wpływowych komisarzy znika bez śladu, Lena Silewicz zostaje wciągnięta w śledztwo, które wywraca do góry nogami cały jej świat.

Trop prowadzi do człowieka, którego zna – i którego szczerze nie znosi. Wszystko jednak układa się w zbyt spójny obraz, jakby ktoś pilnował, by ta historia miała tylko jedno zakończenie…

Wplątana w sieć kłamstw, toksycznych namiętności i brudnych układów, musi zmierzyć się nie tylko z zagadką tajemniczego oprawcy, lecz także z własnymi demonami.

Czy uda jej się wyprzedzić mordercę, który zamienia scenę zbrodni w makabryczne przedstawienie? I czy w cieniu zła można jeszcze odnaleźć prawdę – zanim zapadnie ciemność?"

Mocno zagmatwana powieść, przez co łatwo się w niej pogubić, ale jak dla mnie to atut. Jestem osobiście wielką fanką serii o Lenie i mam nadzieję, że będzie kontynuowana bardzo długo. 

"Kiedy ktoś cię okłamie, ale przyzna się i przeprosi, poda wiarygodną motywację, jesteś w stanie kolejny raz mu zaufać. Jeśli jednak ta sama osoba robi to celowo dłuższy czas, a prawdę ujawnia dopiero przyciśnięta do muru, to zaufanie jest kruche jak kartka pergaminu. Da się na nim pisać, ale wiesz, że musisz bardzo uważać."

"Tego wieczoru odzyskał kontrolę nad swoim życiem. Wszystko, co wcześniej było rozsypane, nagle zaczęło nabierać sensu."

"Czuje, jakby narodził się na nowo. Zyskał całkiem nową tożsamość. Jest panem ciemności, ale jego moce skrywa głęboki cień. Nikt nie jest w stanie mu zagrozić."

Autorka doskonale kontroluje tempo i perspektywę. Każdy wątek ma swoje znaczenie, a każdy element wymusza uwagę. Czyta/słucha się wyśmienicie. Autorka trzyma poziom do samego końca. Warto sięgnąć po książkę. Polecam.

8/10

"Czarodziej śmierci" Katarzyna Bonda

 

"Lena Silewicz zrobi wszystko, żeby odkryć prawdę.

Złamie każdą zasadę, by dowiedzieć się, co stało się z nastolatkami, których ciała znaleziono w Rębiszewie.

Po złapaniu Kolekcjonera lalek, Lena zostaje wysłana do pracy pod przykrywką. Ma dowiedzieć się czegoś o lokalnym gangsterze, ale całe miasto zdaje się milczeć na jego temat. Szukając jakiegokolwiek punktu zaczepienia, policjantka zaczyna węszyć wokół zbyt szybko umorzonych spraw śmierci młodych dziewczyn ze szkoły policyjnej. Nad sprawą unosi się gęsty zapach narkotyków, przygotowywanych przez lokalnych kucharzy.

Mgła, w której tonie miasto, kryje w sobie wiele mrocznych sekretów. A Lena zamierza je wszystkie wydobyć na światło dzienne. Nawet, jeśli w jej przeczucie wierzy tylko podcaster Noa."

Muszę przyznać, że Siela od pierwszej części stała się kolejną moją ulubioną bohaterką literacką. Będąc na spotkaniu autorskim z Katarzyną Bondą byłam świeżo po lekturze pierwszej części i już wiedziałam, że będzie następna. Czekałam z niecierpliwością. I mam nadzieję, że będzie jeszcze wiele części z Sielą w roli głównej. Pani Kasiu, bardzo proszę! :)

"Trudno w to wszystko uwierzyć, bo rejon wydaje się spokojny, malowniczy i jest tam naprawdę pięknie."

"Czy Lena miała szanse zmienić bieg wydarzeń? Jeśli zabójca to typ osobowościowo podobny do Oskara, to wcześniej czy później i tak dopiąłby swego."

"Twój klient nie zabija nożem, nie ćwiartuje, nie strzela. Przynosi garść pigułek i polewa wódkę. Czaruje, opowiada, w ten sposób zdobywa ich zaufanie. Tak je wabi w swój rewir."

"Problem z dostępnością narkotyków i ich niska cena odbija się nie tylko na wzmożonej przestępczości, ale wpływa na życie zwykłych ludzi. Głównie młodzieży, która bardzo wcześnie zaczyna eksperymentować z kokainą dla ubogich, czyli kryształem."

Charyzmatyczna i odważna Siela, która z wielkim zacięciem prze do przodu - to na pewno jeden z atutów tej powieści. Do tego świetnie rozbudowana fabuła i genialny klimat, jaki tworzy Autorka. Powieść wciąga od samego początku i trzyma w napięciu do samego końca. To napięcie budowane jest sukcesywnie, z każdą stroną. Świetnie się słucha (genialny Filip Kosior).

8/10

"Ty będziesz następna" Jennifer Hillier

 

"Jak głęboko można pogrzebać tajemnice i ukrywać rozpacz? Jak długo można kłamać? Jak długo można z tym żyć?

Kiedy szesnastoletnia Angela Wong, najpopularniejsza dziewczyna w szkole, znika bez śladu, nikt z jej przyjaciół nie ma pojęcia, co się mogło stać – ani Georgina Shaw, jej najlepsza przyjaciółka, ani Kaiser Brody, który przyjaźnił się z obiema dziewczynami.

Czternaście lat później szczątki Angeli zostają znalezione w lesie za domem, w którym wychowywała się Geo. A Kaiser – teraz detektyw policji w Seattle – wreszcie poznaje prawdę: Angela była ofiarą Calvina Jamesa, nazywanego przez policję Dusicielem ze Sweetbay. Tego samego człowieka, który zamordował trzy inne kobiety.

Dla wymiaru sprawiedliwości Calvin jest seryjnym mordercą, lecz dla Georginy to ukochany mężczyzna. W czasach liceum był jej pierwszą miłością. Ich związek, burzliwy i pełen przemocy, graniczył z obsesją, od momentu gdy się spotkali, aż do nocy, w której Angela została brutalnie zabita. Przez czternaście lat Geo wiedziała, co stało się z Angelą, lecz nie powiedziała ani słowa. Trzymała to w tajemnicy aż do dnia, gdy została aresztowana i posłana do więzienia.

Gdy wszyscy sądzili, że wreszcie poznali prawdę, w ukryciu pozostało jeszcze wiele głęboko skrywanych sekretów. Wkrótce odnalezione zostają poćwiartowane ciała innych ofiar. Czy mordercą jest zbiegły z więzienia Calvin James, czy może w Seattle grasuje naśladowca słynnego Dusiciela ze Sweetbay? Prowadzący śledztwo policjanci zdają sobie sprawę, że to, co wydarzyło się tamtej strasznej nocy, było o wiele bardziej skomplikowane i mrożące krew w żyłach, niż ktokolwiek mógłby sobie wyobrazić..."

Świetnie napisana książka, która trzyma w napięciu do samego końca. To opowieść o skutkach destrukcyjnej miłości, niepojętej żądzy zemsty oraz budzących przerażenie zbrodniach. Łączy w sobie wątki obyczajowe z doskonale obmyśloną kryminalną intrygą.

"Dobrze być miłą sobą, porządną i chętną do współpracy, robić wszystko bez zastrzeżeń, lecz jeśli ktoś wejdzie ci na głowę, wkroczy na twój teren, nie możesz się wycofać i okazać strachu. A gdy ktoś cię zrani, musisz się zemścić. Za każdym razem. Ponieważ nie możesz pozwolić, by to się powtórzyło."

"Przeszłość pozostaje z nami na zawsze niezależnie od tego, czy postanawiamy o niej myśleć, czy nie, bez względu na to, czy bierzemy za nią odpowiedzialność, czy nie."

"Nic tak nie cieszy ludzi, jak oglądanie czyjegoś upadku. Zwłaszcza jeśli ten ktoś ma to, czego nie mają inni."

"W prawdziwym świecie szacunek zdobywa się ciężką pracą, podziwem, lojalnością, czasem miłością. W więzieniu jest tylko jeden sposób: trzeba wzbudzać strach."

Bardzo dobry thriller. Akcja nie zwalnia ani na chwilę. Stopniowo odsłaniają się kolejne części układanki. Przez cały czas czułam się tak, jakbym oglądała świetny film. Przez tę książkę się po prostu płynie. Polecam.

8/10

"Bursztynowa" Leszek Herman

 

"Uporządkowane życie dyrektora kreatywnego londyńskiej agencji reklamowej Johanna Carleya wywraca się niespodziewanie do góry nogami. Pewnego wiosennego dnia pod przymusem wsiada do czarnego mercedesa rosyjskiego oligarchy Sokołowa i za sprawą szantażu wikła się w coraz gorsze kłopoty.

Aby spełnić postawione mu warunki okłamuje najbliższych, a z rodzinnego archiwum swojego przyjaciela Igora Fleminga planuje wykraść pewne ważne papiery.

Czy dwa stare listy naprawdę mogą zagrozić reputacji ojca Johanna, szefa parlamentarnej komisji do spraw wpływów rosyjskich, a jego matkę Irenę Carley całkowicie zrujnować?

Usiłując spełnić warunki szantażystów, Johann odkrywa, że za starymi dokumentami kryje niesamowita się historia sprzed czterystu lat.

Wszystko zaczęło się na wyspie Uznam, gdy jesienny sztorm odsłonił skamieniały czarny las i granitowy głaz z napisem

BĄDŹCIE PRZEKLĘCI."

Wielowątkowa powieść, pełna intryg i zwrotów akcji. Z ogromną dawką ciekawej wiedzy historycznej. Akcja toczy się naprzemiennie w przeszłości i współcześnie - ciekawy zabieg, jeden z moich ulubionych.

"Może tak właśnie ma być, że każdy musi popełniać własne błędy. Mimo, że takie same jak innych i że mógłby się przecież uczyć na cudzych."

"Przemknęło mu przez myśl, że być może czasem po prostu potrzebna jest inna optyka, aby dostrzec, że rzeczy, które nas otaczają, które mijamy każdego dnia i które wydają się nudne i szare, dla innych mogą być fascynujące i pełne magii."

"Gdyby unoszące się nad plażą mewy miały jakiekolwiek pojęcie o sztuce, to obraz, który rozpościerał się przed ich dziobami, nomen omen, widziany z lotu ptaka, wydałby się im straszliwym landszaftem, ocierającym się wręcz o kicz, a przynajmniej o granice dobrego smaku."

Jednak ja się zawiodłam, nie na to liczyłam. Historia sama w sobie ciekawa i z potencjałem, ale "wykonanie" już mi nie podeszło. Na pewno do niej nie powrócę.

5/10

"Kolekcjoner lalek" Katarzyna Bonda

 

"W warszawskiej willi znanego finansisty zostały znalezione zwłoki jego pasierbicy. Lena Silewicz wie, że jest za młoda i za mało doświadczona, żeby pozwolono pracować jej przy tej sprawie. Jest jednak zbyt zdeterminowana, więc nie waha się użyć wszelkich możliwości, by dołączyć do śledczych. Okazuje się, że na Nocnego Łowcę poluje nie tylko policja, ale również znany podkaster, który skutecznie utrudnia śledztwo.

Kiedy Lena odkrywa kolejne elementy tej układanki, rozdrapuje stare rany. Wiele lat temu jej świat zatrząsł się w posadach. Teraz śniony w dzieciństwie koszmar nagle się urzeczywistnia i staje się o wiele bardziej przerażający niż kiedyś.

Czasami to, co nas najbardziej przeraża, jest naszym przeznaczeniem i musimy się z nim zmierzyć. Są wtedy tylko dwie opcje: strach zniszczy ciebie albo ty go pokonasz.

Nowa seria królowej polskiego kryminału! Katarzyna Bonda odważnie podejmuje aktualne tematy społeczne i daje głos historiom, które mogłoby napisać samo życie. Lena Silewicz to bohaterka, której intuicja i pasja uwiedzie niejednego czytelnika."

Muszę przyznać, że nową serię Bonda zaczęła z przytupem! Jestem pod wielkim wrażeniem! Nie mogłam odciągnąć wzroku od hipnotyzującej okładki, a opis kusił gwarancją kryminału z prawdziwego zdarzenia. I nie żałuję tej decyzji – to była znakomita przygoda.

"Nikt, kto nie zabił z zimną krwią, nie pojmie tego, że zbrodnia to najintymniejsza więź łącząca dwoje ludzi. Żaden seks, żadna miłość nie dają takiego połączenia jak posiadanie drugiego człowieka na własność. Kiedy życie tamtej osoby całkowicie zależy od ciebie i to ty decydujesz."

"Wiedziała, że sprawcy tego typu często wracają na miejsca swoich czynów, żeby się napawać strachem ofiar i kolejny raz cieszyć się dominacją. To samo z piromanami i zabójcami."

"Już od małego wie, jak łatwo jest manipulować ludźmi. Łzy, spuszczone ramiona, skrzywione usta, trochę drżenia rąk... Do tego modulacja głosu i odpowiednie spojrzenie."

"On się nie zatrzyma i będą kolejne ofiary, bo potrzeba zadawania bólu i dominacji jest silniejsza niż rozsądek. To przymus podyktowany fantazjami."

Wciągająca historia, którą bardzo dobrze i szybko się czyta, pozwalająca na snucie własnych domysłów i rozwiązywania zagadki wraz z Lenią Silewicz. Na uwagę zasługuje również fakt, że główna bohaterka jest bardzo zdeterminowana, pewna siebie, swoich przekonań i tego co chce osiągnąć - tym mnie bardzo ujęła. I wiem, że będę głównej bohaterce kibicowała w kolejnych częściach serii. Już zacieram ręce i czekam.

8/10

"Skowyt" Maciej Kaźmierczak

 

"Jakie tajemnice skrywa opuszczona ubojnia na odludziu? Skąd pochodzi przerażający okolicznych mieszkańców złowieszczy skowyt?

Władzę nad Warszawą przejmuje śnieżyca. Pod osłoną zamieci dochodzi do kilku wyjątkowo brutalnych zabójstw. Komisarz Robert Foks zostaje wezwany do zamrożonego ciała mężczyzny, z którego precyzyjnie usunięto wnętrzności i niczym rzeźbę wystawiono w centrum miasta. Niedługo potem w metrze zostaje znaleziona torba z ludzkimi wnętrznościami, a odkrycie kolejnego ciała pozostaje jedynie kwestią czasu. Śledczy nie domyślają się nawet, jak brutalnie zostanie potraktowana następna ofiara.

Prokurator Eliza Kowalczyk próbuje rozpracować grupę, która napada przypadkowe osoby. Szybko zauważa, że sprawa łączy się ze śledztwem Foksa, więc postanawiają połączyć siły. Trafiają do miejsca, które okazuje się najgorszym jak dotąd koszmarem.

Ona idzie tropem makabrycznego kolekcjonera ciał. On podąża za przerażającym skowytem. Oboje ścigają się z czasem. Są przekonani, że jedno z nich nie wyjdzie z tej sprawy cało."

Ta książka wzbudza strach i obrzydzenie, wywołuje dreszczyk adrenaliny. Autor nie szczędził naturalizmu w opisach zbrodni, których dowodami są krwiste, ludzkie wnętrzności czy też ponacinana wątroba. Nie są to fragmenty dla ludzi o słabszych nerwach.

"Po kilku krokach odwrócił się i zobaczył, że wszystkie ślady, które pozostawił za sobą, po chwili dosłownie znikają, jakby pogoda chciała ukryć jego zamiary."

"Czyli mówisz, że na starość człowiek mięknie i zaczyna się przejmować innymi?"

"Zdawała sobie sprawę, że gdy to wszystko się skończy, a stres i adrenalina opadną, to poczuje się niczym żuta przez cały dzień guma balonowa."

Autor świetnie zadbał o szczegóły, fabułę i mroźny klimat. Wszystko było realne. Nie spodziewałam się takiego rozwoju wydarzeń. Autor porusza również ważny problem społeczny, czyli współczesne niewolnictwo i pracę ponad siły. Ja jestem pod wrażeniem, a ta książka jeszcze jakiś czas pozostanie w mojej głowie.

8/10