Punktem wyjścia jest sytuacja skrajna. Ryland Grace budzi się na pokładzie statku kosmicznego, nie pamięta kim jest ani dlaczego się tam znalazł. Stopniowo odkrywa, że bierze udział w misji ostatniej szansy, której powodzenie może zadecydować o przyszłości Ziemi. Samotność, ograniczone zasoby i presja czasu sprawiają, że każda decyzja ma ogromne znaczenie, a napięcie rośnie z każdą kolejną stroną."
Nie jestem fanką gatunku science fiction, ale po książkę sięgnęłam głównie dlatego, że obejrzałam film. I muszę przyznać, że jest to wspaniała historia. Nie jest to literatura wybitna, ale fiction dość ciekawie skonstruowane, bez wpadek w części science. Jestem zaskoczona, jak autor potrafi pisać o nauce (i to zagadnieniach trudnych) w sposób niezwykle prosty.
"Jestem naukowcem! To już konkretne odkrycie! Czas, żebym skorzystał z pomocy nauki. No dobra, mój genialny mózgu. Wykombinuj coś! ... jestem głodny."
"Nie wyobrażam sobie, jak mógłbym wytłumaczyć komuś, kto nigdy nie śpi, czym jest sen. Widzisz, na jakiś czas tracę przytomność i mam halucynacje. Swoją drogą, zajmuje mi to jedną trzecią życia. A jeśli przez dłuższy czas nie mogę tego robić, popadam w obłęd i w końcu umieram. Ale nie ma powodu do obaw."
"Zresztą gdybym dostawał pięć centów za każdym razem, ilekroć miałem ochotę palnąć jakiegoś rodzica, który nie rozmawiał ze swoim dzieckiem o najbardziej elementarnych sprawach, to… cóż… nazbierałbym tyle pięciocentówek, że mógłbym napchać nimi skarpetę i okładać nią rodziców ignorantów."
Historia wciągająca i wzruszająca. Uważam, że jest to pozycja dająca do myślenia w kontekście zmian zachodzących na planecie na naszych oczach. Autor umie przedstawić ciężkie naukowe zagadnienia w sposób przystępny, to zdecydowanie jest duży atut tej pozycji. Dużo ciekawostek popularnonaukowych - lubię to!
7/10
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz