"Tyle zostało z tej pięknej dziewczyny. Kilka albumów, trochę rzeczy spakowanych w pudła. I zielone szczątki.
Sopot, jesień 2019. Wracający z imprezy studenci dokonują makabrycznego odkrycia. W pojemniku na śmieci znajdują rękę kobiety zapakowaną w foliowy worek. Policja szybko lokalizuje także inne części poćwiartowanego ciała – jednak, dopóki nie odnajdzie się głowa, niezwykle trudno będzie ustalić tożsamość denatki. Prokurator Leopold Bilski, stawiając na szali życie rodzinne, bez reszty angażuje się w sprawę, wspierając się najnowocześniejszymi metodami śledczymi."
Autorka kolejny raz nie zawodzi. Śledztwo świetnie przeplata się z warstwą obyczajową. Autorka wodzi za nos czytelnika, a zakończenie mocno zaskakuje.
"Była taka piękna, a zostało z niej coś takiego. Pocięty zielony trup bez kształtów, bez rysów. Zupełnie anonimowy."
"Nie można żyć w strachu, bo lęk nie odstrasza złych rzeczy, choć czasami może się tak wydawać. On zasnuwa cieniem dobro i piękno, które wciąż mamy."
"W naszym świecie nie ma normalnych ludzi. I to jest piękne!"
"Nikt nie rodzi się rzeźnikiem. Rzeźnikiem człowiek się staje. I zostaje nim do końca życia."
Kolejna poruszająca historia i sprawca, który wymykał mi się do samego końca. Ogromnie podobało mi się poprowadzenie akcji dwutorowo. Po raz kolejny Autorka udowodniła, że w serii "Kolory Zła" każdy odcień to nie tylko tytuł, ale też emocja.
8/10


