"Histeria" Izabela Janiszewska

 

"Największy obłęd bierze się z niemocy.

Komisarz Bruno Wilczyński popada w obsesję – nie może pogodzić się z tym, że wciąż nie udało mu się wsadzić za kratki psychopatycznego mordercy. Musi jednak wyruszyć w nowy pościg, gdy na warszawskim Ursynowie kobieta zostaje brutalnie zamordowana. Zwyrodnialec z przeszłości mimo wszystko nie daje o sobie zapomnieć.

Tymczasem reporterka Larysa Luboń wpada na trop zagadkowego mężczyzny w masce, który prześladuje mieszkańców Warszawy. Czy naprawdę jest on potworem, jak sugerują media? A może prawda jest bardziej złożona?

Czy wszystkie czyny muszą mieć swoje konsekwencje? Jakie bestie kryją się w zwyczajnych ludziach? I czy można uciec przed przeszłością?"

Autorka fenomenalnie łączy wątki, przeplata akcję i wciąga czytelnika w kryminalną intrygę. Akcja toczy się wartko dostarczając wciąż nowych poszlak, którymi autorka doskonale manipuluje czytelnikiem. Świetnie się czyta.

"(...) najpiękniejsze rodziny robią swoim dzieciom najbrzydsze rzeczy. A brak miłości nie zostawia siniaków. To niewidzialna przemoc."

"(...) kiedy nikt nie widzi twojego cierpienia, na ratunek przychodzi szaleństwo. Histeria nie oznacza, że straciłeś kontrolę, tylko że usiłowałeś kontrolować wszystko zbyt długo."

"Niektórym ludziom nie wystarczy powiedzieć, że żelazko jest gorące, trzeba pozwolić im się sparzyć, bo tylko gdy go dotkną, uwierzą."

Najważniejsze przesłanie tej książki: zwracajmy uwagę i reagujmy na przemoc psychiczną i fizyczną wobec dzieci. Autorka nie boi się wyrażać własnego zdania, a przy tym nawiązywać do aktualnych nastrojów społecznych czy politycznych. Wciąga, intryguje, zniewala, trzyma w napięciu do ostatniej strony!

8/10

"Nieznajomi" Izabela Janiszewska

 

"Greta stara się na nowo ułożyć swoje życie po rozwodzie, gdy do zaniedbanego domu na końcu ulicy wprowadza się starsze małżeństwo. Nikt nie przypuszcza, że wraz z nimi w miasteczku pojawi się coś znacznie mroczniejszego.

Z poddasza dobiegają krzyki.

Nowa sąsiadka kłamie.

A w oknie pojawia się twarz, której nie powinno tam być…

Greta postanawia przyjrzeć się bliżej parze emerytów, ale im lepiej ich poznaje, tym bardziej jest przekonana, że za miłymi uśmiechami małżonków kryją się brzydkie sekrety. Zdeterminowana, by odkryć, kim naprawdę są nowi sąsiedzi, nie przeczuwa, że prawda, do której dotrze, okaże się tak przerażająca, iż pożałuje, że kiedykolwiek jej szukała.

Bo są takie drzwi, do których nigdy nie powinno się pukać."

Kolejny świetny thriller w wykonaniu Izabeli Janiszewskiej. Autorka stawia na konkrety i pomija zbędne opisy, a mimo to potrafi wzbudzić emocje. Lekkie pióro sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko, a napięcie utrzymuje się do ostatniej strony.

"Jeżeli coś wygląda jak gówno i śmierdzi jak gówno, to najczęściej jest to gówno."

"Najwyraźniej zło wcale nie musi mieć potwornej twarzy. Może właśnie to jest w nim najbardziej przerażające. Nie sposób odgadnąć, w kim się tak naprawdę kryje."

"Ludzie boją się węży, rekinów czy lwów, ale zapominają, że to człowiek jest najgroźniejszym z drapieżników – powiedział. – Potrafi wzbudzać ogromny strach, jest niezwykle skutecznym zabójcą i dąży do celu w bezwzględny sposób. Tak nas ukształtowała natura, nie da się jej oszukać."

"Żyjemy w czasach, w których ważniejsze od wyroków sądów są te wydawane przez media i ludzi w sieci."

Ciekawa i nieprzeciągnięta. Ciekawe i zaskakujące zakończenie. Porusza trudny i wstrząsający wątek - niestety aktualny w dzisiejszych czasach. Uważam, że ta książka powinna być skierowana przede wszystkim do kobiet, jako przestroga. To nie tylko fikcja literacka. To historia, która poucza, otwiera oczy i skłania do przemyśleń.

Polecam.

8/10

"Niewybaczalne" Izabela Janiszewska

 

"Zaginione dziecko, niewybaczalna zbrodnia i jedno kłamstwo, które zniszczy wszystko…

Trzyletni chłopiec puszcza rękę mamy i znika bez śladu w domu towarowym. Wkrótce potem śledczy odnajdują na pobliskich łąkach trzy ofiary pewnej przerażającej zbrodni. Odkrycie to paraliżuje miejscową społeczność. Narasta nieufność i panika, a jednocześnie ktoś bardzo stara się, by prawda o morderstwie nie ujrzała światła dziennego.

Dwadzieścia pięć lat później Zuzannę budzi pukanie do drzwi. Na progu zastaje policjantów, którzy informują ją o śmierci ojca. Niebawem okazuje się, że cała przeszłość kobiety została zafałszowana. By zrozumieć tragedię sprzed lat i raz na zawsze przerwać zmowę milczenia, Zuzanna musi udać się w podróż tam, gdzie zaczęła się ta lawina kłamstw.

Jedno kłamstwo wystarczy, by zacząć wątpić we wszystkie prawdy."

Kolejna świetna książka Izabeli Janiszwskiej. Bardzo dobry, jak dla mnie, styl i ciekawy, tajemniczy klimat. Powieść robi wrażenie - każdy w niej jest podejrzany, wywołuje najróżniejsze emocje i trzyma w napięciu do samego końca. 

"Ludziom często wydaje się, że najtrudniej jest udźwignąć złe wieści, ale to nieprawda, najgorsza jest niepewność. Gdy brakuje informacji, w człowieku zaczyna kiełkować paraliżująca bezradność, a tuż za nią zjawiają się czarne i duszne fantazje na temat tego, co mogło się wydarzyć. To jakby niespodziewanie zostać wypchniętym z lecącego samolotu, bez spadochronu na plecach. Umysł szaleje, adrenalina osiąga zawrotny poziom, traci się kontrolę nad czymkolwiek. Panika szumi w uszach, gorączkowo pompując krew. Istna tortura."

"W życiu często zadajemy pytania, nie zdając sobie sprawy, że wcale nie chcemy usłyszeć odpowiedzi."

"Może więc w byciu odważnym nie chodziło o to, by nie czuć lęku, ale o to, by działać mimo niego i nie dawać za wygraną."

Bardzo dobra książka! Całkowicie nieprzewidywalna, wciągająca intryga. Czyta się tę powieść z zapartym tchem do końca. Zakończenie zaskakuje. Polecam.

8/10

"Wrzenie" Izabela Janiszewska

 

"Po tragicznej stracie Larysa Luboń porzuca dziennikarstwo i zaczyna pracę jako nocna taksówkarka. Pewnego deszczowego wieczoru do jej samochodu wsiada tajemniczy pasażer, który stawia przed nią osobliwe wyzwanie – powierza jej swoje życie i wciąga ją w niebezpieczną grę.

W tym samym czasie komisarz Leon Mruk prowadzi śledztwo w sprawie brutalnych zabójstw kobiet. Na celowniku ma już podejrzanego, ale najpierw musi dowieść, że to właśnie on odpowiada za przerażające zbrodnie. Nie będzie to jednak proste, ponieważ za przeciwnika ma wybitnego mistrza manipulacji, który nie zamierza poddać się bez walki.

Bohaterowie muszą odnaleźć drogę do prawdy w mrocznym labiryncie kłamstw. Jednak w ciemności niekiedy trudno jest odróżnić dobrych od złych, a najdrobniejszy błąd może wiele kosztować.

Sensacyjny kryminał, od którego nie sposób się oderwać.

Powrót Larysy Luboń zachwyci zarówno wiernych fanów, jak i tych, którzy dopiero odkryją tę nieszablonową postać."

Lekkość pióra, dobre dialogi i poczucie humoru - wszystko tutaj mamy. Jednak nic nie jest tak proste, jakby się mogło wydawać, ponieważ w tej historii to, co wydaje się czarne, może okazać się białe, a bohaterowie nie zawsze są tymi, za kogo ich uważamy.

"Prawda, zwłaszcza ta gorzka, nikogo nie uwalnia."

"Ludziom często wydaje się, że ciemność to zasłona, za którą mogą się schować."

"Cudza dusza to ciem­ny las. Nigdy nie po­znasz, co w dru­gim sie­dzi. Może nie każdy, kto robi zło, jest zły."

"Istnieje taki brud, którego przykryć nie zdoła nawet najgrubsza warstwa bieli."

Autorka potrafi zapewnić czytelnikowi rozrywkę na wysokim poziomie i trzymać w napięciu od początku do samego końca. Do tego klimat opowieści, który mniej skupia się na miejscu wydarzeń, a właśnie na opisywanych sytuacjach. To dodaje charakterku.

7/10