"Uwikłana" Katarzyna Wolwowicz

 

"Tymon i Joanna wyruszają na długo wyczekiwany urlop. Przez niemal miesiąc będą podróżować statkiem wycieczkowym i zwiedzać różne kraje. Ich miłość kwitnie, a ekscytacja podróżą sięga zenitu. Nie spodziewają się jednak, że w kajucie obok zamieszka rodzina, której długo skrywane sekrety wkrótce doprowadzą do tragedii.

Lygia i Adam wydają się zgodnym małżeństwem. Choć przez ostatnie lata borykali się z problemami zdrowotnymi córki i kłopotami finansowymi, wytrwali i wyszli na prostą. W końcu mogą sobie pozwolić na prawdziwe wakacje i mają nadzieję, że pasmo nieszczęść dotykających ich rodzinę zostanie przerwane, lecz życie potrafi pisać najgorsze scenariusze. Po zwiedzaniu Stambułu Lygia zaczyna źle się czuć, a jej stan z każdą godziną się pogarsza. Następnego dnia zostaje zabrana do szpitala, gdzie lekarze podejrzewają otrucie. Adam zdaje się cierpieć z powodu choroby żony, jednak Joanna mu nie ufa. Przekonuje Tymona, że dla dobra Lygii powinni zająć się tą sprawą i poprowadzić ją jak prawdziwe śledztwo.

Czy jednak zdołają odkryć, co tak naprawdę doprowadziło do tragedii? Czy przeszłość, zwłaszcza ta bardzo odległa, może wpłynąć na dzisiejsze decyzje? I czy kłamstwa i tajemnice, nawet te skrywane głęboko, wyjdą w końcu na jaw…?

Tymon Hanter powraca, by udowodnić, że dobro i zło nie zawsze są od razu widoczne, a gdy zawierzamy pierwszemu wrażeniu, możemy się srogo pomylić..."

Kolejna świetna książka Autorki. Po raz kolejny Katarzyna Wolwowicz udowodniła, że doskonale potrafi budować napięcie i tworzyć historie, od których trudno się oderwać. To książka, która zabiera czytelnika w podróż pełną tajemnic, niedopowiedzeń i zaskakujących zwrotów akcji.

"Serce biło jej jak oszalałe i obawiała się, że przez jego łomot nie zdoła uśpić dziewczynek. Myślała, że one też słyszą ten dźwięk, że wyczuwają jej zdenerwowanie, że przejmą jej emocje, które narastały w niej od wielu dni, a dzisiaj osiągnęły punkt kulminacyjny. Przecież wszędzie piszą o tym, że dzieci przejmują emocje rodziców. Myślała, że będą tak samo zlęknione, niespokojne i podekscytowane, że podobnie jak ona przez kolejne noce nie zmrużą oka, nie wiedząc, co powinny dalej robić i jak postąpić. Ale na szczęście tak się nie stało."

"Nieraz z powodu zbyt silnego skurczu mięśni albo gwałtownych drgawek wzywała do niej karetkę pogotowia. Nie powinna być przecież po alkoholu, kiedy lekarz i sanitariusz zjawią się w jej domu, bo od razu ściągnęliby pomoc społeczną i zabrano by jej dzieci. Czasem miała do siebie pretensje, że ten scenariusz jawił jej się niczym wybawienie. Ale wiedziała, że to tylko z powodu przemęczenia i ogromnego poczucia bezsilności."

"Uczucie ulgi rozlało się po jej ciele i pierwszy raz od dawna poczuła, że może przestać się martwić. Może nawet mogła pozwolić dziś sobie na radość, i to właśnie zamierzała zrobić."

„Uwikłana” to książka pełna emocji, napięcia i nieoczywistych odpowiedzi. To lektura dla wszystkich miłośników thrillerów, którzy cenią wielowymiarowych bohaterów, zagadki oraz historie, które pozostają w pamięci jeszcze długo po przeczytaniu ostatniej strony. Mam wrażenie, że Katarzyna Wolwowicz czuje się dobrze w roli autorki kryminałów, przy których można odpocząć i się zrelaksować. W jakimś sensie otulających czytelnika niczym najmiększe koce, dających przestrzeń na oderwanie się od tego, co dzieje się na co dzień.

7/10

"Cudze oddechy" Paweł J. Sochacki

 

"Rok 1963. Stojąca u progu dorosłości Olimpia zaczyna mierzyć się z powojennymi traumami oraz skrywanymi przez bliskich sekretami. Wychowana w biedzie i atmosferze niedomówień przez schorowaną matkę i skrytą ciotkę, stara się odkryć swoją niejasną tożsamość. Gdy w niewyjaśnionych okolicznościach ginie jej szkolna koleżanka, złudne poczucie bezpieczeństwa w poniemieckim mieście znika na zawsze.

Doświadczone życiowo kobiety postanawiają opuścić miasto i zamieszkać w opuszczonym domu w Leśnych Pąkach, z dala od podejrzliwych spojrzeń i krzywdzących szeptów starych kobiet. Po maturze Olimpia podejmuje pracę w PGR-ze, gdzie odkrywa zarówno blaski, jak i cienie socjalistycznego ładu pracy oraz głęboko zakorzenione nierówności społeczne. Za zarobione pieniądze planuje wyjazd do Poznania, by zapewnić matce – posądzanej o opętanie – odpowiednie leczenie. Niespodziewanie staje przed wyborami, które na zawsze odmienią jej zatroskane serce.

Cudze oddechy to dojrzała i błyskotliwa opowieść o dziedziczeniu nastrojów, przedmiotów i ziemi, która skrywa w sobie niejednoznaczną przeszłość. Nostalgia splata się tu z realizmem PRL-owskiej prowincji, odsłaniając jej surowe piękno, budząc grozę i uśpioną namiętność."

Dość sceptycznie podchodziłam do książki, wzięłam ją z bibliotecznej półki z lekką dozą niepewności. Jednak jakie było moje zaskoczenie podczas czytania! Uważam to spotkanie literackie za jak najbardziej udane. Jeżeli ktoś lubi książki z kręgu literatury pięknej z nutą historii - będzie usatysfakcjonowany tą pozycją.

"Widziała też, że dobre jest to, co nie wymaga walki."

"Powojenne realia, pełne biedy, strachu i głodu, nie zachęcały do świętowania końca wojny. Nie wszyscy doceniali wolność w obliczu wielkiego niedostatku żywności."

"Czuła, że żal bywa gorszy od nienawiści. Rozżalone serca i umysły kotłują się w istotach, pozostając przy duszach nawet wtedy, gdy odchodzą do nieba. Nienawiść rozlicza się w piekle, żal zostaje z nimi w niebie."

"Strach czai się pod każ­dym ka­mie­niem, za każ­dym za­krę­tem, za każ­dym drze­wem. Ale sam w sobie nie jest zły, nie można tylko po­zwo­lić, by obez­wład­nił umysł i ciało. Strach uczy roz­wa­gi i po­ko­ry, ale nie może stać się na­szym sta­łym to­wa­rzy­szem."

To opowieść o traumach z przeszłości i nierównościach społecznych. Czasem bolesna, czasem kojąca. Wojna krzywdziła na wiele różnych sposobów i to też autor pokazuje. Zaskakuje i wzbudza szereg emocji. A po zamknięciu ostatniej strony zmusza do refleksji.

8/10

"Gen zła" Katarzyna Wolwowicz

 

"Olga budzi się w ciemnym, nieznanym jej pomieszczeniu. Z przerażeniem odkrywa, że jej ręce i nogi zostały związane, usta zaś zaklejone taśmą. Udaje się jej jednak uciec i ściągnąć na miejsce grupę dochodzeniowo-śledczą. Szybko odkrywają, że w ogrodzie domu, w którym Balicka była przetrzymywana, ktoś zakopał ciała dwóch kobiet. Podejrzenia padają na Miestwina Pomorskiego, jednak agenci CBŚP twierdzą, że mężczyzna nie mógł tego zrobić, ponieważ cały czas przebywał na Pomorzu. Olga nie chce w to uwierzyć. Jest przekonana, że to właśnie Pomorski dotkliwie ją pobił i porwał.

Dwunastoletni Tobiasz Kowal trafia do domu dziecka. Jego dotychczasowe dzieciństwo skończyło się w chwili, kiedy ojciec odebrał życie mamie chłopca. W placówce opiekuńczej doświadcza okrutnej przemocy, która położy się cieniem nie tylko na jego dalszych losach, ale i życiu bliskich mu osób.

W Jeleniej Górze rozpoczyna się skomplikowane śledztwo w sprawie zabójstwa dwóch młodych kobiet. Wstępne hipotezy zostają jednak obalone, kiedy zostaje zamordowana mieszkanka domu seniora, a sposób związania rąk oraz taśma na ustach pozwalają przypuszczać, że to ten sam sprawca, który uprowadził Olgę.

Co łączy te ofiary? Czy Maria Łagowska, która zaginęła w dniu porwania Olgi, a później sama skontaktowała się z policją, ma coś na sumieniu? Czy Paula, córka dorosłego już Tobiasza, zmieni jego postrzeganie świata? I najważniejsze: czy zło dziedziczy się w genach?

Na te pytania odpowie komisarz Olga Balicka, kiedy zakończy swoje najtrudniejsze i najbardziej wielowątkowe śledztwo w karierze… Wiemy, że na nie czekaliście!"

Uwielbiam tę serię. Świetny styl pisania autorki ma tu ogromne znaczenie. Ciekawie skonstruowana akcja kryminalna. Dużo zwrotów, przemocy i powiązanych sytuacji. 

"Skrzyw­dzo­ne dzie­ci, któ­rym wali się cały świat, albo od­ci­na­ją się emo­cjo­nal­nie od tego świa­ta, albo szu­ka­ją kogoś, kto sta­nie się ich wy­ba­wie­niem i da im po­czu­cie bez­pie­czeń­stwa."

"Czasem zło kryje się w genach i nic nie możemy na to poradzić."

"Tobiasz szybko nauczył się zasad panujących w domu dziecka. Po pierwsze, nie mógł się wychylać. To było proste, bo w domu też starał się schodzić ojcu z drogi. Po drugie, musiał dzielnie znosić upokorzenia i przytyki ze strony wychowawców. To właściwie okazało się najłatwiejsze."

"Ale pamiętaj, że sen jest ważny. Bez niego nasz umysł często płata nam figle, a człowiek widzi i słyszy rzeczy, które nie zawsze są prawdziwe."

Książka jest pełna przemocy i brutalności, więc nie każdemu może przypaść do gustu. Mi się podoba, bo uwielbiam takie kryminały. Zostaje postawione tu pytanie - czy zło może być dziedziczone, czy gen zła może być przekazywany z pokolenia na pokolenie? Dla mnie odpowiedź jest prosta - oczywiście, że tak! Powieść naprawdę warta uwagi. Jak cała seria zresztą.

8/10

"Fala" Katarzyna Wolwowicz

 

"Olga Balicka czuje ogromną frustrację. Po niedawnym wypadku i operacji nadal nie może pracować. Co więcej, mąż wysłał ją razem z Katarzyną Sarnecką do nadmorskiego kurortu Fala, w którym obie powinny dochodzić do zdrowia. Olga tęskni jednak do bycia w biegu i pogoni za przestępcami. Na kolacji u właściciela apartamentowca, w którym mieszkają, odkrywa coś, co zmusi ją do szybszego powrotu do obowiązków służbowych, bo Miestwin Pomorski okazuje się nie być tak dobrym człowiekiem, za jakiego się podaje.

Dorota Jasna czuje, że wszystko, co dobre w życiu, jest już za nią. Niebawem skończy pięćdziesiąt lat, nie ma męża ani dzieci, a jej jedyną rodziną są schorowani rodzice, którymi musi się opiekować. Dobrą stroną jej egzystencji wydaje się być praca, którą wykonuje z ogromnym zaangażowaniem. Jako strażniczka w więzieniu widziała już niejedno i myślała, że nic nie zdoła jej zaskoczyć, aż do chwili, gdy poznaje Hannibala, mężczyznę skazanego za zamordowanie kilku kobiet.

Tymczasem w Jeleniej Górze dochodzi do makabrycznego odkrycia. W jednym z pustostanów zostają znalezione zwłoki, a modus operandi łudząco przypomina zbrodnie sprzed roku. Czy Hannibal faktycznie jest sprawcą zarzucanych mu czynów, czy skazano niewinnego człowieka?

Co wspólnego ma nadmorski przedsiębiorca z Marią Łagowską, lekarz medycyny sądowej współpracującą z jeleniogórską policją? Czy Oldze uda się rozwikłać kolejną skomplikowaną zagadkę?"

Autorka po raz kolejny stworzyła historię, którą pochłonęłam za jednym podejściem. W powieści pojawia się wiele wątków i każdy z nich wywołuje wachlarz emocji. Mnie bardzo zaciekawił motyw Hannibala, który przebywa w więzieniu, oraz pracującej tam Doroty.

"Facet interesuje mnie najbardziej wtedy, gdy okazuje się ode mnie inteligentniejszy i bardziej skomplikowany."

"Bardzo, ale to bardzo fascynowało mnie, jak rozkłada się ciało. Jak będzie się zmieniało z dnia na dzień. Chodziłem tam, gdy tylko mogłem, i przyglądałem się jej z bliska."

"Czasem lepiej się zaktywizować, niż pozwolić sobie na krótki odpoczynek, który może doprowadzić do dłuższej niedyspozycji."

"Udawała, że jest dzielna, że wierzy, iż to nic takiego, że w ogóle się tym nie martwi, bo przecież lekarze przed operacją potwierdzili, iż na dziewięćdziesiąt procent to jest niegroźna zmiana, a więc nic jej nie będzie. Ale prawda była zupełnie inna."

Książka pełna niesamowitych zwrotów akcji oraz napięcia, które wypływa z każdej strony. Emocjonalna i nieodkładalna. Fantastyczna. Polecam.

7/10

"Chaos" Katarzyna Wolwowicz

 

"Olga znajduje w swoim domu ciało zastrzelonego przyjaciela. Wie, że podejrzenia o zabójstwo padną na jej męża Kornela, dlatego chce zrobić wszystko, aby temu zapobiec. Nawet jeżeli będzie to niezgodne z prawem. Oddycha z ulgą, kiedy się dowiaduje, że z ramienia prokuratury sprawę poprowadzi ich wspólny znajomy Robert Kowalik. Wydaje się jednak, że radość jest przedwczesna, ponieważ pan prokurator ma do ukrycia więcej niż małżeństwo Mureckich.

Judyta jest młodą mężatką, która niedawno poślubiła pułkownika Borysa Żukowskiego, dyrektora więzienia. Jedyne czego pragnie, to spełnić wyśrubowane oczekiwania mężczyzny i dać mu w końcu powód do dumy. Jednak mimo nieustannych prób wciąż zawodzi i musi przyjmować z pokorą karcące reprymendy męża. Podczas weekendu w górach, zorganizowanego dla wysokich rangą mundurowych, Judyta daje z siebie wszystko i jest pewna, że tym razem zyska aprobatę Borysa. Niestety, zamiast uznania otrzymuje od męża karę, którą zapamięta do końca życia. A kiedy kilka dni później matka Judyty na łożu śmierci zdradza jej długo skrywaną tajemnicę, kobieta wie, że musi zacząć działać.

Czy Oldze i Kornelowi uda się rozwikłać zagadkę zabójstwa Dawida i oczyścić dobre imię przyjaciela, tak bardzo nadszarpnięte po jego śmierci? Czy Judycie uda się wyrwać ze spirali przemocy? I w końcu, co łączy ze sobą obie te sprawy? Prawda bywa czasem bardziej zaskakująca, niż możemy sobie wyobrazić…"

Jak każdą część tego cyklu - również „Chaos” czyta się bardzo dobrze. Solidny kawał bardzo dobrego kryminału. Super ciekawa i angażująca fabuła. 

"Nie łu­dził się, że świat kie­dyś cał­kiem się zmie­ni i za­pa­nują w nim do­broć i mi­łość, a na nie­bie za­lśni tę­cza, przez którą będą ska­kały jed­no­rożce."

"Te­raz wie­dzia­ła, że Bo­rys po pro­stu taki już jest. Nie­prze­wi­dy­walny, szyb­ko wpa­da­jący w po­nury na­strój, kon­tro­lu­jący i bru­talny. Ale nie w spo­sób fi­zycz­ny, który po­zo­sta­wiłby ja­ki­kol­wiek ślad na jej ciele. Bo­rys nie bił jej i nie zo­sta­wiał si­nia­ków. Wo­lał ra­nić ją sło­wem, bo z tymi ra­nami nie pój­dzie na ob­duk­cję i ni­czego mu nie udo­wodni. Spra­wiał, że czuła się gor­sza, wy­bra­ko­wana i mniej war­to­ścio­wa."

"Poza tym rze­czy­wi­ście miała nie­wiel­ką nad­wagę i nie dało się tego dłu­żej ukry­wać. Kiedy się po­znali, wa­żyła sześć­dzie­siąt je­den kilo, a te­raz o dzie­sięć wię­cej. Jej też to prze­szka­dzało i kilka razy na­wet o tym wspo­mnia­ła. Nie­stety, ani ćwi­cze­nia, ani diety, które re­gu­lar­nie sto­so­wała, ni­czego nie zmie­niały. Co wię­cej, od­no­siła wra­że­nie, że wciąż puch­nie. Jakby jej ciało re­ago­wało aler­gicz­nie na wszyst­ko, co brała do ust, a wręcz jakby tyła od pa­trze­nia na szklan­kę z wodą."

Wolwowicz jak zwykle potrafi zaciekawić. Podejmuje trudne tematy, zakopywane często pod dywan. Spirala zła rozkręca się coraz dalej i dalej. Wątki kryminalne przeplatają się z obyczajowymi, tworząc idealną proporcję. Książka, która trzyma w napięciu do ostatniej strony. Zostawia czytelnika z pytaniami, na które nie ma łatwych odpowiedzi. Polecam serdecznie!

8/10

"Piekło" Katarzyna Wolwowicz

 

"Wycieńczona psychicznie Olga wraca do pracy po zmierzeniu się z najbardziej emocjonalnym wydarzeniem w swoim życiu. Na własnej skórze przekonała się, że najważniejszą wartością na świecie jest zdrowie i życie własnego dziecka. Razem ze swoją policyjną ekipą rozpoczyna śledztwo w sprawie zabójstwa dziennikarza śledczego z „Gazety Wrocławskiej”, który jak wszystko na to wskazuje, prowadził w Jeleniej dochodzenie. W tym samym czasie do komendanta Artura Michalika zgłasza się mieszkające w Jeleniej Górze białoruskie małżeństwo. Zrozpaczeni rodzice błagają o pomoc, przekonani o tym, że ich córka została otruta w wyniku okrutnej politycznej rozgrywki. Jednak szybko okazuje się, że chorych dzieci jest znacznie więcej, a oddział pediatrii zostaje niespodziewanie zamknięty. Prowadzone śledztwa ujawniają coraz nowsze fakty, tyle że nic do siebie nie pasuje… I co z chłopcem, który kilka lat temu ciężko zachorował na raka? Czy to prawda, że rodzic, by ocalić swoje dziecko, jest w stanie zrobić absolutnie wszystko? Nawet zbratać się z samym diabłem?

Piekło jest wtedy, kiedy drżysz o życie swojego dziecka i nie jesteś w stanie zrobić nic, by mu pomóc. Ale piekłem jest czasem cena, jaką musisz zapłacić, by ocalić tego, kogo najbardziej kochasz."

Powieść trzyma w napięciu od pierwszych stron aż do samego końca. Autorka w ciekawy sposób porusza naprawdę ważne tematy, a zwłaszcza to, jak przeżywa wszystko rodzic. Autorka doskonale prowadzi całą akcję i trzyma w napięciu. Bohaterowie są dobrze wykreowani.

"Dzie­ci mają nie­sa­mo­wi­te umy­sły i dużo szyb­ciej niż do­ro­śli po­tra­fią przejść nad złymi zda­rze­nia­mi do po­rząd­ku dzien­ne­go."

"Coraz mniej życia, nadziei i wiary, coraz więcej bezsilności, bólu i żalu. Ich życie powoli zamieniało się w piekło."

"Nikt tak naprawdę nie wie, kiedy umrze, ale w końcu wszyscy się tam spotkamy."

Piekło dla każdego z bohaterów oznacza co innego. W końcu każdy z nas ma różne priorytety, obawy, inne życie. Dla jednego to obawa o życie dziecka, dla drugiego życie z konsekwencjami wyborów dokonanych by je uratować. Lektura pozostawia w głowie wiele emocji i pytań.

7/10

"Śladami zatartych wspomnień" Katarzyna Wolwowicz

 

"Rupert Ogrodnik porządkuje dom po dziadku. Przypadkowo znajduje skrytkę z metalową szkatułką, w której spoczywa stary list. I choć najwyraźniej został on napisany kilkadziesiąt lat temu, to jego treść okazuje się przerażająca. Nadawca jasno przyznaje, że zabił rodziców Ruperta, ponieważ zasłużyli na śmierć. Ogrodnik nie może otrząsnąć się z szoku i nie wie, co o tym myśleć. Do tej pory żył ze świadomością, że kiedy był małym chłopcem, jego rodzice zginęli w wypadku samochodowym. Rozpoczyna własne śledztwo, pełne zawiłości i niewiadomych, bo rozpaczliwie pragnie odkryć prawdę. Tylko czy ci, którzy ją znają, nadal żyją?

Roksana, córka Ruperta, postanawia zamieszkać w Szklarskiej Porębie. Zapewnia ojca, że chce prowadzić normalne, ustabilizowane życie, jednak prawda jest zupełnie inna. Dziewczyna ma wobec Ruperta swoje plany, a sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że niespodziewanie odzywa się do niej człowiek, który stał za zabójstwem Kaliny. Mężczyzna dzwoni z więzienia do Roksany i składa jej propozycję nie do odrzucenia.

Czy Rupertowi uda się dotrzeć do prawdy na temat śmierci rodziców i w końcu odzyska spokój? Czy Roksana posunie się do czynów, od których nie będzie już odwrotu? I jaką rolę odegrają w tym powracający z przeszłości Marek i Beata?"

Styl autorki pozostaje lekki i przystępny, dzięki czemu książki słucha się przyjemnie. Szczególnie warte uwagi jest zaskakujące zakończenie. Fabuła koncentruje się głównie na wnikliwych portretach psychologicznych bohaterów i na emocjach, które kierują ich wyborami, i odsłaniają tym samym słabości i wewnętrzne rozdarcia. 

"Ale wszyst­ko jest po coś, jak ma­wia­ła moja bab­cia, i ze wszyst­kie­go mo­że­my wy­cią­gnąć naukę dla sie­bie, jak twier­dzi moja te­ra­peut­ka."

"Naj­waż­niej­si w na­szym życiu za­wsze po­win­ni być lu­dzie i nawet je­że­li prze­wrot­ny los na jakiś czas to zmie­ni, to miło wie­dzieć, że z cza­sem wszyst­ko może wró­cić na swoje tory."

"Życie bę­dzie­my świę­to­wać. Życie to naj­wspa­nial­szy pre­zent, jaki do­sta­li­śmy od losu, i trze­ba ce­le­bro­wać każdy jego dzień."

"Niewiedza i domysły są dużo gorsze. Zżerają człowieka od środka i wyniszczają psychikę. Powodują, że nadbudowujemy rzeczywistość i tworzymy hipotezy, z których każda kolejna brzmi gorzej od poprzedniej."

Bohaterowie to jeden z największych atutów tej powieści.  Nawet postaci drugoplanowe nie są tu tłem, lecz pełnoprawnymi uczestnikami gry. To książka, która angażuje bez reszty i zmusza do analizowania każdego tropu.

7/10

"Mrok" Katarzyna Wolwowicz

 

"Kiedy po burzliwym locie do Albanii znika bez śladu polskie małżeństwo, a albańska mafia postanawia zabić jednego z ważniejszych polityków, to znak, że Olga Balicka i Kornel Murecki nie będą mieli spokojnego wypoczynku. Zostaną uwikłani w sprawę równie zagadkową jak śledztwo, które w tym samym czasie w Jeleniej Górze prowadzi grupa dochodzeniowo-śledcza. Seryjny dusiciel znów atakuje i śmieje się policjantom w twarz.

Czy te pozornie różne sprawy toczące się tysiące kilometrów od siebie mają wspólny mianownik? Czy Olga Balicka będzie w stanie odzyskać utracone przed wyjazdem dobre imię? A jeżeli tak, to czy nie będzie musiała zapłacić za to najwyższej ceny?"

Tym razem Pani Katarzyna podzieliła akcję na dwa kraje i to przydało powieści dodatkowego smaczku. Zabieg dobry, ale niestety sama fabuła średnio porywająca. 

"Marcin nie miał za grosz empatii i zachowywał się tak jak wielu innych znanych jej mężczyzn."

"Z ochotą by jej coś odpalił, może nawet zakpił z jej zachowania, ale kiedy wokół przebywali inni ludzie, nigdy nie pozwalał sobie na takie dyskusje jak w domu. Politykiem jest się cały czas i nawet na wakacjach w najdalszym zakątku świata trzeba dbać o reputację."

"Ewidentnie miała zły dzień. Być może dopadła ją jakaś cholerna kumulacja żalów i refleksji o życiowych niepowodzeniach połączona z PSM czy innym gównem."

"Kiedy masz bzika na punkcie kontroli i nagle każdy każe ci się zdystansować i nie wtrącać w coś, czym do tej pory sam zarządzałeś, jest to trudne przeżycie. Żeby nie powiedzieć, nie do przejścia. Ale czasem niezbędne, by wrócić do równowagi."

Książka łączy w sobie intrygującą fabułę, ciekawe postacie i wartką akcję. Niektóre wątki trochę naciągane, ale ogólnie jest to pozycja, którą można polecić wszystkim, którzy lubią zagadki kryminalne.

6/10

"Bursa" Katarzyna Wolwowicz

 

"Na terenie starej bursy szkolnej zostają znalezione zwłoki młodej kobiety. Została uduszona, rozebrana do naga i pozbawiona rzeczy osobistych, a w pobliżu leżał jedynie różaniec. Czy jest on przesłaniem od zabójcy?

W tym samym czasie z domu niedaleko bursy znika nastoletni Tomasz, ale jego rodzice nie spieszą się ze zgłoszeniem sprawy na policję. Ojciec chłopaka ewidentnie coś ukrywa i miesza się w zeznaniach, a matka nie ma już chęci do życia.

Jak odkryć prawdę, jeżeli jedynym potencjalnym świadkiem w śledztwie jest mały, autystyczny chłopczyk? Jak rozmawiać z dzieckiem, z którym nie ma kontaktu?

W komendzie zachodzi wiele zmian personalnych, a Olga Balicka rozpoczyna kolejne śledztwo, pełne zaskoczeń, tajemniczych zdarzeń i niewyjaśnionych zjawisk. Czy da radę zgrać się z nowym zespołem i odkryć prawdę? Czy Kornel, który odszedł z policji, będzie w stanie jej pomóc, a co najważniejsze, czy uda mu się uchronić ją przed zabójcą?

Kluczem do rozwiązania zagadki mogą być odkopane niedawno na terenie bursy trzy szkielety. Jednak sprawa niespodziewanie zostaje uznana za przedawnioną. Być może komuś zależy, żeby pewne rzeczy nigdy nie wyszły na jaw?

Olga Balicka i Kornel Murecki powracają w czwartym tomie serii. Mrocznym, zaskakującym i wywołującym zimny dreszcz na karku?"

Kolejna świetna książka Autorki. Kolejny tom, kolejna bardzo dobra historia, z ciekawym zakończeniem. Akcja jest wartka, a dobrze nam już znani bohaterowie walczą z codziennymi bolączkami.

"Zapachu śmierci nie da się pomylić z żadnym innym."

"Wiedział, że jego wyobraźnia i wrażliwość na zewnętrzne bodźce były większe niż u rówieśników. A przynajmniej tak powiedziała mu pani psycholog, z którą się spotykał, gdy nie dawał już sobie rady ze swoimi myślami."

"Cholera, może to prawda, co mówią w firmie. Glina zawsze pozostanie gliną. To nie robota, ale stan umysłu."

"Każdy w specyficznych warunkach, targany skrajnymi emocjami może stać się zabójcą. A porządnego obywatela od przestępcy dzieli bardzo cienka linia."

Świetnie się słuchało tej powieści. Bardzo lubię takie zwroty akcji. Bardzo podoba mi się również to, że życie prywatne bohaterów jest trochę obok - dzieci rosną, problemy się piętrzą, ale najważniejsze jest śledztwo. Po raz kolejny nie mogłam się oderwać od słuchania.

7/10

"Zastępcza" Katarzyna Wolwowicz

 

"Jagoda Zdrojewska wiedzie cudowne życie. Jest piękna, zamożna, a jej mąż to znany neurochirurg. Gdyby tego było mało, kobieta ma pracę marzeń. Odwiedza pięciogwiazdkowe kurorty i opisuje swoje podróże w znanym czasopiśmie. Ale... ktoś brutalnie odbiera jej życie. Policjanci podejrzewają jej męża, którego znaleźli przy ofierze. Lena – sąsiadka Zdrojewskich – uważa, że małżeństwo od dawna przechodziło kryzys, w domu bywały głośne awantury, a Jagoda wdała się w romans, co tylko potwierdza policyjną hipotezę. Jednak komisarz Tymon Hanter, brat podejrzanego, zrobi wszystko, by oczyścić Wojtka z zarzutów. Rozpoczyna prywatne śledztwo, odkrywając wiele głęboko skrywanych tajemnic, nie tylko z życia prywatnego Jagody, ale także dziennikarskiego dochodzenia, które prowadziła. Co takiego działo się w hinduskim SPA bogini Parwati, tak często odwiedzanym przez Jagodę? Kim jest Rashid Kumari i jaką rolę odegrał pod koniec jej życia? A przede wszystkim – kto zabił i czy małżeństwo państwa Zdrojewskich naprawdę było takie idealne...?

„Zastępcza” to opowieść o zbrodni, kłamstwie i o pragnieniu silniejszym od wszystkiego innego."

Kolejny ciekawy kryminał w wykonaniu Katarzyny Wolwowicz. Jej powieści można brać w ciemno i wiadomo, że się człowiek nie rozczaruje.

"Lepiej się miło zaskoczyć, niż srogo rozczarować."

"Widzisz... Kobiety nie są ani dobre, ani złe, ale z pewnością są mściwe..."

"Wolał nie wdawać się w niepotrzebne spory. Niby miał inne zdanie, ale w głowie zakiełkowało mu ziarenko niepewności, czy naprawdę dobrze znał swoich bliskich i czy to, co widział za każdym razem, gdy się spotykali, nie było jedynie piękną fasadą, za którą coś skrzętnie ukrywali."

"Posłuchaj, tak to już jest, że tych, których najbardziej kochamy, znamy najmniej. Też się o tym niejednokrotnie przekonałam."

Styl pisania autorki jest dynamiczny i pełen szczegółów, co pozwala nam łatwo wyobrazić sobie opisywane miejsca i sytuacje. Bohaterowie są dobrze zarysowani, każdy z nich ma swoje motywacje i tajemnice. Cała historia jest pełna napięcia, tajemnic i zaskakujących zwrotów akcji, które prowadzą do odkrycia prawdy o tragicznych wydarzeniach, które miały miejsce. Polecam.

8/10

"Zło" Katarzyna Wolwowicz

 

"Powieść zainspirowana prawdziwymi historiami.

Iwona Kolibra przechodzi na emeryturę i odnajduje spokój w samotnym życiu. Jednak los ma dla niej inne plany. Kobieta otrzymuje list z ośrodka adopcyjnego, do którego przed trzydziestoma pięcioma laty oddała córkę. Pełna wzbudzonej nagle nadziei na jej poznanie dowiaduje się, że dwadzieścia lat temu dziewczynka zaginęła, a policja prawdopodobnie właśnie odnalazła jej szczątki. Do identyfikacji potrzebny jest jednak materiał genetyczny biologicznej matki. Targana silnymi emocjami Iwona postanawia wyruszyć do miasta, w którym dorastała Oliwia, by osobiście dowiedzieć się, co stało się z jej dzieckiem.

W tym samym czasie jeleniogórscy policjanci dokonują makabrycznego odkrycia. W mroźną zimową noc do kontenera na śmieci przy jednym z supermarketów ktoś podrzucił zwłoki nastoletniej dziewczyny. Śledztwo w tej sprawie podejmuje komisarz Olga Balicka wraz ze swoim zespołem. Wkrótce okazuje się, że zaginęła kolejna nastolatka, a cała sprawa zaczyna robić się jeszcze bardziej skomplikowana, niż wydawało się na początku.

Co wspólnego mają ze sobą zaginięcia, do których doszło na przestrzeni dwudziestu lat? Czy Oldze uda się wygrać wyścig z czasem i uratować ostatnią porwaną dziewczynkę? I z jaką osobistą tragedią przyjdzie jej się zmierzyć tym razem?"

Kolejna bardzo dobra powieść Autorki. Trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Przeczytałam jednym tchem, na raz.

"Ile razy mam po­wta­rzać, że je­że­li chcesz być w nocy trak­to­wa­ny jak męż­czy­zna, za dnia nie za­cho­wuj się jak chłop­czyk."

"Źli lu­dzie robią złe rze­czy. I smut­na praw­da jest taka, że cza­sem nie po­tra­fi­my im w tym prze­szko­dzić."

"Lu­dzie, któ­rzy wy­ra­sta­li w ko­cha­ją­cym domu i jako dzie­ci byli oto­cze­ni tro­ską i sza­cun­kiem, nigdy nie pojmą tych, któ­rzy tego nie do­świad­czy­li. Ale nie ży­wi­ła do niego o to żalu. Jak to mówią, syty głod­ne­go nie zro­zu­mie, i jej zda­niem to samo do­ty­czy­ło głodu emo­cjo­nal­ne­go."

"Nie po­zna­wa­łam cię, ale spoko, stres to cho­ler­nie silny prze­ciw­nik i cza­sem zu­peł­nie zmie­nia czło­wie­ka."

"Zaczął się zastanawiać, jak to możliwe, że dwoje ludzi patrzących na to samo może widzieć to coś zupełnie inaczej."

Autorka zaserwowała nam dwie różne historie, które finalnie będą ze sobą połączone. Autorka kolejny raz zaserwowała nam rewelacyjną fabułę. Buduje napięcie, które wzrasta z każdą kolejną stroną, tylko po to by pod koniec sięgnąć zenitu. Uwielbiam jej styl, jej historię i serię z Olgą. Nie jest to tylko opowieść o zbrodni, ale także o konsekwencjach dawnych decyzji, o poszukiwaniu prawdy, o macierzyństwie i stracie.

8/10

"Niewierna" Katarzyna Wolwowicz

 

"Tymon Hanter odchodzi z policji i zakłada biuro detektywistyczne, ale przyjmowane zlecenia wydają mu się nudne i błahe. Tęskni do pracy w służbach, jednak wyrzuty sumienia z powodu przemilczenia postępku brata nie pozwalają mu założyć munduru. Hanter chce odnaleźć Wojtka, który w obawie przed więzieniem uciekł i zostawił mu pod opieką kilkumiesięczną córkę. Mężczyzna ma przeczucie, że dopóki nie stanie z nim twarzą w twarz, nie będzie mógł zmierzyć się z dręczącymi go demonami.

Letycja Fiedorowicz, była modelka i obecna żona milionera, znika bez śladu. Zaniepokojony mąż zgłasza jej zaginięcie policji oraz pojawia się w biurze detektywa Tymona Hantera. Pomimo iż wszystko wskazuje na to, że Letycja odeszła do kochanka, Hanter zaczyna podejrzewać, że kobieta nie żyje, a winnym jej śmierci jest ten, który udaje najbardziej przejętego jej zniknięciem.

Joanna nie może znieść mieszkania pod jednym dachem z przyszłą teściową, która przeprowadziła się do nich, by zajmować się Jagodą. Stawia Tymonowi ultimatum – od teraz wspólnie będą pracowali nad sprawą zniknięcia Letycji Fiedorowicz. Ale czy kobieta naprawdę zaginęła, uciekła od męża, czy może została zamordowana? I co zrobi Wojtek, brat Hantera, który podejmie próbę powrotu i odzyskania córki? A przede wszystkim – jak w tym wszystkim odnajdzie się Tymon?

Bohaterowie Niewiernej borykają się z trudnymi moralnymi dylematami, a podjęcie jakiejkolwiek decyzji może zaważyć na życiu wielu osób."

Kolejna świetna książka w wydaniu Wolwowicz. Słucha się jej lekko, z zainteresowaniem, postacie są ludzkie, z zaletami i wadami. To jedna z tych historii, które się po prostu pochłania od deski do deski. Jest dynamicznie, ciekawie, z zaskakującymi wątkami i świetnie prowadzonym bohaterem.

"Nie spo­dzie­wał się, że to, z czym się mie­rzy­li, po­trwa tak długo, ale zda­wał sobie spra­wę, że nie ma nic bar­dziej trwa­łe­go niż to, co tym­cza­so­we."

Nie jest to powieść, która daje do myślenia i pozostaje w pamięci na dłużej, niemniej dobrze się jej słuchało. Lekka i przyjemna lektura na gorące lipcowe popołudnie, do połknięcia na raz.

7/10

"Śladami twojej krwi" Katarzyna Wolwowicz

 

"Myślał, że była jego idealną żoną, a okazało się, że w ogóle jej nie znał.

Rupert Ogrodnik, właściciel prężnie działającej firmy z branży IT, budzi się z amnezją w szpitalu i dowiaduje o tym, że ktoś w brutalny sposób zamordował jego żonę Kalinę. Wszystko wskazuje na to, że najprawdopodobniej był świadkiem zabójstwa, jednak niczego nie pamięta. Podczas rozmowy z policją okazuje się, że imię i nazwisko, którym posługiwała się Kalina, gdy się poznali, było fikcyjne a ich małżeństwo zostało sfingowane.

Zrozpaczony mężczyzna pragnie odkryć, kim była jego żona i dlaczego zjawiła się w jego życiu. W rozwikłaniu zagadki pomaga mu Marek, przyjaciel i policjant w stanie spoczynku. Jednak tajemnice, które odkrywa, i fakty, jakie udaje mu się ustalić, jeszcze bardziej mącą Rupertowi w głowie. A kiedy do gry wkracza dorosła i zimna jak lód córka Ruperta, nic nie jest już takie, jak wydawało się na początku.

Czy dziewczyna dorastająca w patologicznej rodzinie, krzywdzona, poniżana i wykorzystywana, może wyrosnąć na kobietę zdolną do kochania i troszczenia się o bliskich? A czy taka, której w dzieciństwie zapewniono najlepsze warunki do życia, może stać się zdolną do czynienia zła psychopatką? Dlaczego Kalina ukrywała swoją przeszłość i z jakiego powodu związała się z Rupertem? I czy Rupert, kochający ojciec i wnuk opiekujący się chorym na alzheimera dziadkiem, jest tak krystaliczny, jak się wydaje?

Jedno jest pewne. Każdy z nas ma swoje mroczne tajemnice…"

Katarzyna Wolwowicz ma naprawdę dobre pióro, świetny styl i genialnie potrafi tworzyć klimat. Potrafi wzbudzić zainteresowanie i utrzymać je do ostatniej strony. Zaskakuje i intryguje, wodzi czytelnika za nos. Podoba mi się, w jaki sposób Autorka połączyła wszystkie wątki w jedną spójną całość.

"Los bywa bar­dzo prze­wrot­ny. Jed­nego dnia zdaje ci się, że masz wszyst­ko, in­nego po­grą­żasz się w roz­pa­czy."

"Mu­szę zejść na par­ter i peł­nić peł­nić obo­wiąz­ki pana domu. Na­wet je­żeli wczo­raj nieco się spię­li­śmy. Męż­czyź­ni róż­nią się w tej kwe­stii od ko­biet. Wy­rzucą so­bie to, co ich mę­czy, może na­wet da­dzą so­bie po gę­bie, ale po­tem za­czy­nają nowy dzień z czy­stą głową i nie­za­bu­rzoną przy­jaź­nią, pod­czas gdy ko­biety pie­lę­gnują swoją urazę la­tami. I można by na­zwać mnie szo­wi­ni­stą albo okre­ślić inną wy­myśl­niej­szą in­wek­tywą, ale tak wła­śnie są­dzę."

"Z kubkiem gorącej, parującej kawy zapadam się w fotelu przed wyjściem na taras. To moje ulubione miejsce w domu. Mogę godzinami oglądać stąd ogród."

"I chociaż Szklarska Poręba nie wygląda już tak pięknie, jak za moich młodzieńczych lat, to wiem, że jest to moje miejsce na ziemi, z którym zrośnięty jestem sercem i duszą."

Książka pełna mrocznych tajemnic, wywołująca masę emocji. Nic nie jest oczywiste, a jeśli zdaje Ci się, że rozwiązałeś zagadkę, to tylko Ci się zdaje. Jestem pod ogromnym wrażenie, pozytywnym. Książka warta uwagi i czasu poświęconego na przeczytanie. Polecam.

7/10

"Wykluczona" Katarzyna Wolwowicz

 

"Piętnastoletnia Iga ginie pod kołami samochodu, a śledztwo w jej sprawie ma zostać umorzone. Kiedy jej znajoma Joanna Bator dowiaduje się o tym, jest przekonana, że zabójcą dziewczyny był członek sekty, w której obie się wychowywały. Kobieta wie, że Iga śmiertelnie bała się kogoś z Karkonoskiej Osady. Joanna powraca zatem na łono Dzieci Dnia Apokalipsy, by wspólnie z poznanym niedawno komisarzem Tymonem Hanterem rozwikłać zagadkę śmierci koleżanki.

Tymon Hanter postanawia działać pod przykrywką w porozumieniu z komisarz Olgą Balicką z jeleniogórskiej policji. Nie jest to proste, gdyż sprawy zaczynają się komplikować, a na światło dzienne wychodzą coraz bardziej zaskakujące informacje. Czyżby Iga nie była jedyną ofiarą? A może wszystkie podejrzenia dziewczyny to jedynie wytwór jej chorego umysłu? Kiedy w biały dzień ze zboru znika dziesięcioletni Miłoszek, komisarz Hanter wie, że musi jak najszybciej rozwikłać tę zagadkę. Tylko co zrobić, kiedy każdy przesłuchiwany świadek kłamie, próbując ukryć własne grzechy? W co wierzyć, gdy wszystko, co bierze się za pewnik, nagle rozpada się jak domek z kart?"

Audiobook nagrany jak słuchowisko, całkiem przyjemne doznanie. I ciekawiej się tego słucha. Katarzyna Wolwowicz w tej powieści porusza temat sekt i pomimo że robi to dość pobieżnie, to jednak sama decyzja o osadzeniu akcji powieści w tym środowisku, zmusza do refleksji nad tym problemem. Nazwa sekty nigdy nie pada, ale opis jej działania - przywodzi na myśl tylko jedną, znaną również w Polsce.

"Asceza i minimalizm. Wszystko po to, by nic nie odciągało człowieka od wiary i pracy dla dobra ogółu."

"Spróbuj sobie wyobrazić, że zostajesz na świecie sam jak palec, a wszyscy których kochałeś i z którymi żyłeś, odcinają się od ciebie. To właśnie jest wykluczenie."

"Żyjemy w epoce pędu za pieniędzmi, kiedy ludzie cierpią na samotność. Sekty właśnie to wykorzystują, wybierając nowych członków. Poświęcają czas tym, którzy czują się samotni, którzy chcą przynależeć do grupy wyznającej te same wartości."

"Mieszkają tu bracia i siostry z naszego zboru, ale także turyści, którzy chcą poznać naszą wiarę i zwyczaje. Jesteśmy bardzo otwartą społecznością i zawsze chętnie gościmy ludzi z zewnątrz, o ile przestrzegają kilku prostych zasad."

Jeśli ktoś lubi tematykę sekt powinien być raczej zadowolony. Książka jest prosta, przyjemna, raczej dość przewidywalna - mimo pozornych zmyłek w czasie śledztwa. Można przesłuchać do ćwiczeń/sprzątania/gotowania, ale zdecydowanie nie jest to pozycja obowiązkowa.

6/10

"Fałszywe tropy" Katarzyna Wolwowicz

 

"Ostatnio w Jeleniej Górze nic specjalnego się nie dzieje. Tak przynajmniej myśli Olga Balicka, oglądając wiadomości w lokalnej telewizji. Jej uwagę niespodziewanie przykuwa informacja o wypadku samochodowym na drodze między Świeradowem-Zdrojem a Szklarską Porębą. Jeszcze nie wie, że jest to początek nowego śledztwa, które przyniesie niejedno zaskoczenie.

Kornel Murecki waha się, czy wrócić do Jeleniej Góry i osiąść tu na dłużej.

Olga zmaga się z ciążowymi dolegliwościami, nie przeczuwając nawet z jakimi  kłopotami przyjdzie jej się zmierzyć. Nieoczekiwanie prokurator Pawłowski wychodzi z pewną propozycją. Czy Olga z niej skorzysta?

Tymczasem na Hali Szrenickiej zostaje zamordowany mężczyzna. Czy coś łączyło go z kobietą, której zwłoki znaleziono w bagażniku samochodu, który dachował? Kto jest sprawcą wypadku i czy faktycznie był to tylko wypadek czy bezwzględna zbrodnia? Co skrywa personel schroniska? Czy to prawda, że pieniądze szczęścia nie dają?"

Bardzo lubię serię z Olgą Balicką. Ależ ona ma przygody - i to nie tylko w policji, ale też w życiu osobistym!

"Do tej pory tak zwane ciche dni Olga znała tylko z opowieści koleżanek. Tego wieczoru mogła się przekonać osobiście, czym były. Adam nie odezwał się do niej ani słowem, odkąd przyszedł z pracy. Pokręcił się trochę przy kuchni, wziął prysznic, odpalił laptopa i usiadł w salonie. Jej zdaniem tylko udawał, ze pracuje."

"Jeśli Bóg istnieje, a ty w Niego wierzysz, zyskujesz życie wieczne. Jeżeli nie istnieje, to nic nie tracisz."

"Istnieje wielka różnica pomiędzy głupim zakochaniem, ulotnym i nietrwałym, a prawdziwą, dojrzałą miłością."

"Ludzie lubią się wybielać, pamiętając tylko wygodne dla siebie szczegóły."

Ta książka to świetne połączenie kryminału z wątkiem obyczajowym. Mamy tu kolejną kryminalną zagadkę do rozwiązania, ale też zwykłą codzienność jeleniogórskich policjantów, która pokazuje, że są oni takimi samymi ludźmi, jak my. Książkę czyta się bardzo przyjemnie i szybko.

7/10

"Toksyczne układy" Katarzyna Wolwowicz

 

"Olga Balicka wraca do pracy po urlopie macierzyńskim. Czeka na nią milion spraw niecierpiących zwłoki. Jednak pani komisarz chce się przyjrzeć śledztwu, które już dawno zostało umorzone. Ktoś zabił Barbarę Muszyńską na klatce schodowej kamienicy Olgi, ale z powodu braku śladów nie wykryto sprawcy. Najpierw jednak trzeba rozwikłać zagadkę śmierci Beaty Nowak–kontrowersyjnej kierowniczki w koncernie farmaceutycznym BigPharma.

Czy to przypadek, że obie zamordowane kobiety pracowały w tej samej firmie? Olga czuje niepokój, wiedząc, że jej siostrę też tam zatrudniono. Jakie tajemnice ukrywa prezes BigPharmy? Czy jest to firma działająca dla dobra ludzkości? Czy raczej nie liczy się z chorymi, a stawia wyłącznie na własne zyski?

Do śledztwa dołącza prokurator Kalina Talarek. Współpraca z małżeństwem śledczych nie jest usłana różami. Pani prokurator nie lubi Olgi, ale interesuje się Kornelem. Jak bardzo uda jej się namieszać?

Duet Olga Balicka i Kornel Murecki wracają w trzeciej części serii. A razem z nimi do akcji dołącza ktoś jeszcze…Ktoś, kto nie został ujęty podczas ich pierwszego wspólnego śledztwa.

Kiedy do głosu dochodzi strach o najbliższych, gra toczy się o najwyższą stawkę."

Chyba coraz bardziej zaczynam doceniać twórczość Katarzyny Wolwowicz. A jej Olga Balicka z każdą książką ujmuje mnie coraz bardziej i staje się kolejnym ulubionym bohaterem serii kryminalnej. Katarzyna Wolwowicz tworzy tak ciekawe i wciągające historie, a relacje między bohaterami są tak emocjonalne, że nie sposób się oderwać. 

"Tępy ból rozsadzał mu czaszkę, kiedy próbował podnieść ciężkie powieki. W domu panował poranny harmider. Słyszał pracujący właśnie ekspres ciśnieniowy, skwierczącą na patelni jajecznicę i radosne gaworzenie Zuzi, przerywane czasem piskiem złości, kiedy kolejne próby wydostania się z łóżeczka kończyły się fiaskiem."

"Olga dopiero teraz zauważyła jej podkrążone oczy. Zrobiło się jej głupio, że pośpiesza zespół, który poświęca prywatne godziny na pracę. Musi uzbroić się w cierpliwość i wysłuchać wszystkiego, co jej ludzie mają do przekazania."

"Ale czy człowiek niemający już nic do stracenia nie jest niebezpieczniejszy od tego, który coś osiągnął? Jest."

"Bawiło go obserwowanie personelu, który za wszelką cenę starał się odnaleźć w nim dobro i trafić do jego serca. Osobiście uważał, że zabicie matki czy kogokolwiek innego to żaden trudny wyczyn. Jeżeli ktoś zasługuje na śmierć, to po prostu ją otrzymuje, i tyle w temacie. A jego matka zasługiwała."

Mamy w tej powieści kolejne morderstwa i kolejne tajemnice do rozwikłania. Pracoholizm, testy leków, toksyczne środowisko i układy, to tylko kilka tematów, na których skupia się autorka w tej części. Napięcie towarzyszyło przy czytaniu już od pierwszych stron, a zakończenie sprawiło, że nie mogę się doczekać, aż dorwę kolejną część. Polecam.

8/10

"Niewinne ofiary" Katarzyna Wolwowicz

 

"Jelenią Górą wstrząsają makabryczne wiadomości – w pobliskim lesie odnaleziono ciała dwojga dzieci. Kiedy Olga Balicka, komisarz wydziału kryminalnego, przyjeżdża na miejsce zbrodni, nie może powstrzymać odruchu wymiotnego. Doświadczona policjantka nieraz widziała ofiary zbrodni, ale to, co zobaczyła teraz, przerosło jej wyobraźnię. Czy był to mord rytualny? Czy uda się zidentyfikować dziewczynki?

Droga z Warszawy do Jeleniej Góry nie była wcale krótka, a na dodatek, kiedy Kornel Murecki dojechał na miejsce, nie miał czasu na odpoczynek. Natychmiast został przydzielony do śledztwa prowadzonego przez Olgę. Oboje muszą zmierzyć się z własną przeszłością i ze sprawą, w której nic nie jest takie, jak się wydaje. Wszystko wskazuje na to, że rozpoczyna się długie i kontrowersyjne śledztwo, jakiego Jelenia Góra od lat nie doświadczyła.

Co łączy zaniedbane dzieci z najbiedniejszej dzielnicy Jeleniej Góry z miejscową elitą? Kto próbuje zmylić detektywów? Czy dziewczynki to jedyne ofiary? Dlaczego tajemniczy poszkodowany w wyniku wypadku samochodowego boi się swojego lekarza? Kim tak naprawdę jest Kornel Murecki i po co przyjechał z Warszawy?"

Całkiem przyzwoity kryminał, który porusza dość trudny temat - pedofilii. To zaskakująca historia, która trzyma w napięciu do ostatnich stron.

"Bo jak świat światem, ludzie dzielą się na dwie grupy: tych, co żyją według zasad określonych przez innych, i tych, co sami zasady ustalają."

"Olga, powstrzymaj emocje. Do niczego cię w śledztwie nie zaprowadzą, a jedynie zaślepią logiczne rozumowanie."

"Ale ludzi nie zmienisz. Dobrze o tym wiesz. Są jacy są i tyle. Sami podejmują decyzję i muszą ponosić konsekwencje."

"Poruszał się samochodem ponad dopuszczalną prędkość, ale w tej sytuacji uznał, że ma do tego prawo."

Fabuła jest dobrze przemyślana, ciekawa główna bohaterka (przynajmniej mnie zaciekawiła), dobrze się czytało tę powieść. Może nie do końca mnie uwiodła i pochłonęła, ale na pewno sięgnę po kolejne części z tego cyklu.

6/10