"Toksyczne układy" Katarzyna Wolwowicz

 

"Olga Balicka wraca do pracy po urlopie macierzyńskim. Czeka na nią milion spraw niecierpiących zwłoki. Jednak pani komisarz chce się przyjrzeć śledztwu, które już dawno zostało umorzone. Ktoś zabił Barbarę Muszyńską na klatce schodowej kamienicy Olgi, ale z powodu braku śladów nie wykryto sprawcy. Najpierw jednak trzeba rozwikłać zagadkę śmierci Beaty Nowak–kontrowersyjnej kierowniczki w koncernie farmaceutycznym BigPharma.

Czy to przypadek, że obie zamordowane kobiety pracowały w tej samej firmie? Olga czuje niepokój, wiedząc, że jej siostrę też tam zatrudniono. Jakie tajemnice ukrywa prezes BigPharmy? Czy jest to firma działająca dla dobra ludzkości? Czy raczej nie liczy się z chorymi, a stawia wyłącznie na własne zyski?

Do śledztwa dołącza prokurator Kalina Talarek. Współpraca z małżeństwem śledczych nie jest usłana różami. Pani prokurator nie lubi Olgi, ale interesuje się Kornelem. Jak bardzo uda jej się namieszać?

Duet Olga Balicka i Kornel Murecki wracają w trzeciej części serii. A razem z nimi do akcji dołącza ktoś jeszcze…Ktoś, kto nie został ujęty podczas ich pierwszego wspólnego śledztwa.

Kiedy do głosu dochodzi strach o najbliższych, gra toczy się o najwyższą stawkę."

Chyba coraz bardziej zaczynam doceniać twórczość Katarzyny Wolwowicz. A jej Olga Balicka z każdą książką ujmuje mnie coraz bardziej i staje się kolejnym ulubionym bohaterem serii kryminalnej. Katarzyna Wolwowicz tworzy tak ciekawe i wciągające historie, a relacje między bohaterami są tak emocjonalne, że nie sposób się oderwać. 

"Tępy ból rozsadzał mu czaszkę, kiedy próbował podnieść ciężkie powieki. W domu panował poranny harmider. Słyszał pracujący właśnie ekspres ciśnieniowy, skwierczącą na patelni jajecznicę i radosne gaworzenie Zuzi, przerywane czasem piskiem złości, kiedy kolejne próby wydostania się z łóżeczka kończyły się fiaskiem."

"Olga dopiero teraz zauważyła jej podkrążone oczy. Zrobiło się jej głupio, że pośpiesza zespół, który poświęca prywatne godziny na pracę. Musi uzbroić się w cierpliwość i wysłuchać wszystkiego, co jej ludzie mają do przekazania."

"Ale czy człowiek niemający już nic do stracenia nie jest niebezpieczniejszy od tego, który coś osiągnął? Jest."

"Bawiło go obserwowanie personelu, który za wszelką cenę starał się odnaleźć w nim dobro i trafić do jego serca. Osobiście uważał, że zabicie matki czy kogokolwiek innego to żaden trudny wyczyn. Jeżeli ktoś zasługuje na śmierć, to po prostu ją otrzymuje, i tyle w temacie. A jego matka zasługiwała."

Mamy w tej powieści kolejne morderstwa i kolejne tajemnice do rozwikłania. Pracoholizm, testy leków, toksyczne środowisko i układy, to tylko kilka tematów, na których skupia się autorka w tej części. Napięcie towarzyszyło przy czytaniu już od pierwszych stron, a zakończenie sprawiło, że nie mogę się doczekać, aż dorwę kolejną część. Polecam.

8/10