Oskarżona (2026)

 

"Poważne oskarżenia zagrażają karierze i małżeństwu renomowanej ginekolożki, ale jej żona nie poddaje się i próbuje odkryć prawdę."

Bardzo nudny film, który w ogóle nie wciąga. Kwestie społeczne poruszone w filmie kojarzą mi się ze stereotypami niskich lotów, niestety. Plus "poprawność polityczna" wszechobecna w produkcjach Netflixa.

4/10

"Dziwne obrazki" Uketsu

 

"Ten przyprawiający o dreszcze bestsellerowy kryminał wziął Japonię szturmem – z przerażająco świeżym podejściem do zbrodni i horroru. Seria pozornie niewinnych obrazków wciąga czytelnika w niepokojącą sieć nierozwiązanych zagadek i zaburzonych osobowości.

Czy zdołasz poznać tajemnicę tych dziwnych dziewięciu obrazków?

Wrzucony na bloga rysunek ciężarnej kobiety z włosami rozwianymi na wietrze.

Obrazek z zamazanym na szaro mieszkaniem w bloku, sporządzony przez zaginione dziecko.

Szkic górskich zboczy, narysowany drżącą ręką przez znalezioną w górach ofiarę morderstwa…

Co każdy z nich miał do przekazania? Jaka prawda kryje się w dziewięciu obrazkach? Gdy poznacie rozwiązanie, wszystkie elementy układanki połączą się w jedną całość…"

Sięgając po książki z innego kręgu kulturowego jestem zawsze bardzo ciekawa, jak będzie się je czytać. Jak było tym razem? Przyznam, że nawet się wciągnęłam, zaintrygowała mnie ta historia. Całość opisana jest w sposób specyficzny, analityczno - schematyczny, bez emocji... Trochę mi to przeszkadzało.

"Pozostawieni wobec prawdziwego smutku ludzie tracą zdolność ronienia łez."

"Mówi się, że obrazek to zwierciadło duszy, i faktycznie w rysunkach zawsze w jakiś sposób objawia się wnętrze ich twórcy."

"My, dorośli, przedstawiamy na rysunkach widziany przez nas obiekt. Ale dzieci rysują ich wyobrażone 'wrażenie'. Zupełnie jak artyści. Czasem mówi się, że wszystkie dzieci to artyści, i jest w tym twierdzeniu trochę prawdy."

Ciekawe doświadczenie, to na pewno. Początek interesujący, z każdym kolejnym rozdziałem jednak jest coraz gorzej, a końcówka mocno przekombinowana.

6/10

"Piękna brzydota" Alice Feeney

 

"Na tajemniczej wyspie na końcu świata czeka na niego prawda…

Ale czy na pewno chce ją poznać?

Dla Grady’ego Greena, popularnego autora, to jednocześnie najlepszy i najgorszy dzień w życiu.

Kiedy dzwoni do swojej żony, aby podzielić się z nią ekscytującymi wieściami, przeżywa koszmar na jawie. Słyszy, jak Abby wciska hamulec, zaniepokojona dziwnym zdarzeniem na drodze, wysiada z samochodu, a potem… Nastaje cisza. Kiedy Grady w końcu znajduje jej samochód na krawędzi klifu, reflektory są włączone, drzwi kierowcy otwarte, jej telefon wciąż tam jest… ale po jego żonie nie ma śladu.

Rok później Grady nadal jest pogrążony w żalu i niepewności. Desperacko pragnie się dowiedzieć, co spotkało Abby. Tamtego dnia stracił nie tylko żonę – stracił wszystko, co kiedykolwiek się dla niego liczyło. Nie może spać ani pisać, jest zatem na najlepszej drodze, aby całkowicie zaprzepaścić swoją karierę. W poszukiwaniu inspiracji oraz ciszy wyjeżdża na maleńką szkocką wyspę. Właśnie tam widzi coś, co nie może być prawdą – kobietę, która wygląda dokładnie jak jego zaginiona żona."

Trudno mi ocenić tę książkę. Odkładałam i wracałam. Fajny klimat wyspy Amberly odciętej od świata, lecz męczące myśli i wywody bohatera były dla mnie zbyt długie. Ród męski przedstawiony w zdecydowanie złym świetle.

"Pro­blem po do­tar­ciu na szczyt po­le­ga na tym, że potem po­zo­sta­je tylko jeden kie­ru­nek – w dół."

"Nadzieja może być równie wyniszczająca jak rozpacz."

"Wszyscy jesteśmy zbyt zajęci patrzeniem w dół, by pamiętać o spojrzeniu w górę."

"Życie jest mniej uciążliwe, jeśli zaakceptujesz fakt, że ludzie zawsze będą cię rozczarowywać."

Panująca tutaj atmosfera niepokoju, a momentami nawet grozy przyprawia o ciarki na całym ciele. Jest gęsto, duszno i mrocznie. Zakończenie jednak nie do końca mnie usatysfakcjonowało.

6/10

"Fala" Katarzyna Wolwowicz

 

"Olga Balicka czuje ogromną frustrację. Po niedawnym wypadku i operacji nadal nie może pracować. Co więcej, mąż wysłał ją razem z Katarzyną Sarnecką do nadmorskiego kurortu Fala, w którym obie powinny dochodzić do zdrowia. Olga tęskni jednak do bycia w biegu i pogoni za przestępcami. Na kolacji u właściciela apartamentowca, w którym mieszkają, odkrywa coś, co zmusi ją do szybszego powrotu do obowiązków służbowych, bo Miestwin Pomorski okazuje się nie być tak dobrym człowiekiem, za jakiego się podaje.

Dorota Jasna czuje, że wszystko, co dobre w życiu, jest już za nią. Niebawem skończy pięćdziesiąt lat, nie ma męża ani dzieci, a jej jedyną rodziną są schorowani rodzice, którymi musi się opiekować. Dobrą stroną jej egzystencji wydaje się być praca, którą wykonuje z ogromnym zaangażowaniem. Jako strażniczka w więzieniu widziała już niejedno i myślała, że nic nie zdoła jej zaskoczyć, aż do chwili, gdy poznaje Hannibala, mężczyznę skazanego za zamordowanie kilku kobiet.

Tymczasem w Jeleniej Górze dochodzi do makabrycznego odkrycia. W jednym z pustostanów zostają znalezione zwłoki, a modus operandi łudząco przypomina zbrodnie sprzed roku. Czy Hannibal faktycznie jest sprawcą zarzucanych mu czynów, czy skazano niewinnego człowieka?

Co wspólnego ma nadmorski przedsiębiorca z Marią Łagowską, lekarz medycyny sądowej współpracującą z jeleniogórską policją? Czy Oldze uda się rozwikłać kolejną skomplikowaną zagadkę?"

Autorka po raz kolejny stworzyła historię, którą pochłonęłam za jednym podejściem. W powieści pojawia się wiele wątków i każdy z nich wywołuje wachlarz emocji. Mnie bardzo zaciekawił motyw Hannibala, który przebywa w więzieniu, oraz pracującej tam Doroty.

"Facet interesuje mnie najbardziej wtedy, gdy okazuje się ode mnie inteligentniejszy i bardziej skomplikowany."

"Bardzo, ale to bardzo fascynowało mnie, jak rozkłada się ciało. Jak będzie się zmieniało z dnia na dzień. Chodziłem tam, gdy tylko mogłem, i przyglądałem się jej z bliska."

"Czasem lepiej się zaktywizować, niż pozwolić sobie na krótki odpoczynek, który może doprowadzić do dłuższej niedyspozycji."

"Udawała, że jest dzielna, że wierzy, iż to nic takiego, że w ogóle się tym nie martwi, bo przecież lekarze przed operacją potwierdzili, iż na dziewięćdziesiąt procent to jest niegroźna zmiana, a więc nic jej nie będzie. Ale prawda była zupełnie inna."

Książka pełna niesamowitych zwrotów akcji oraz napięcia, które wypływa z każdej strony. Emocjonalna i nieodkładalna. Fantastyczna. Polecam.

7/10

Zatrzymać pożar (2026)

 

"Po śmierci męża Mara (Belén Cuesta) wraz z córką Lide (Candela Martínez), szwagrem Luisem (Joaquín Furriel), jego żoną Eleną (Diana Gómez) i ich synem (Mika Arias) wyjeżdża do rodzinnego domku letniskowego w lesie, aby w końcu zamknąć stare rany. To, co miało być prostym pożegnaniem, szybko zamienia się w koszmar, gdy po kłótni jej córka znika bez śladu w lesie. Sytuacja pogarsza się, gdy w okolicy wybucha niekontrolowany pożar. Gdy ogień zaczyna obejmować coraz większy obszar, władze zawieszają poszukiwania i zarządzają natychmiastową ewakuację. Zdesperowana Mara nie chce ruszyć się z miejsca. Rodzina podejmuje dramatyczną decyzję, by zignorować nakaz ewakuacji i na własną rękę szukać dziewczynki w lesie. Odcięci od świata, bez oficjalnej pomocy i w obliczu zbliżającego się pożaru są zdani tylko na Santiego (Enric Auquer), miejscowego leśniczego. Robi się coraz groźniej, a Mara zaczyna podejrzewać, że być może pożar nie jest jedynym zagrożeniem. Ktoś kłamie."

Film w sumie całkiem przeciętny, ma swoje problemy. Na pewno jest to produkcja, którą można spokojnie obejrzeć i zapomnieć o niej. Historia z ogromnym potencjałem, ale czegoś mi zabrakło.

5/10

"Dziewczyna z kalendarza" Sebastian Fitzek

 "CO JEŚLI ŚMIERĆ JEST TWOJĄ JEDYNĄ SZANSĄ NA PRZEŻYCIE?

Jedenaście lat temu Alma została jako niemowlę oddana do adopcji. Towarzyszyły temu tajemnicze okoliczności, a pilnie strzeżone akta zawierają informację, że tożsamość biologicznej matki nie może zostać ujawniona, ponieważ naraziłoby ją to na śmiertelne niebezpieczeństwo. Dziewczynka cierpi jednak na zagrażającą życiu chorobę i pilnie potrzebuje dawcy szpiku. Aby uratować córkę, adopcyjna matka – psycholożka z dużym dorobkiem naukowym – rozpoczyna desperackie poszukiwania biologicznych rodziców Almy. Przeczesując internet, natrafia na miejską legendę o Dziewczynie z Kalendarza, młodej kobiecie, która przed Bożym Narodzeniem znalazła schronienie w zacisznej chacie w Lesie Frankońskim. Tam dopadł ją psychopata i zmusił do otwarcia adwentowego kalendarza horroru..."

Powieść Sebastiana Fitzka to mroczna pozycja, która trzyma w napięciu od samego początku. Czytając tą powieść czułam się jak podczas seansu dobrego thrillera psychologicznego. Były momenty, w których można było poczuć chłód i ciarki na plecach.

"To że jesteś martwy, może być trudne tylko dla innych. Ty sam nic nie czujesz. Podobnie jest z twoją głupotą."

"Regułą jest dobro. To zło jest wyjątkiem."

"Widzimy tylko to, co czujemy. Oczy są ślepe na rzeczywistość. To dopiero nasz mózg wytwarza obrazy, które uważamy za prawdziwe."

"Życie jest piękne, nawet jeśli staje się przerażające. Dopóki człowiek oddycha, dopóty ma nadzieję. A nadzieja, ta największa ze zdrajczyń, czyni go uległym. Aż do samej śmierci."

Konstrukcja powieści to duży atut: różne perspektywy, zmienne plany czasowe, fragmenty, które początkowo wyglądają na odrębne opowieści… A potem zaczynają się splatać w taki sposób, że trudno nie westchnąć z satysfakcji. Jest to powieść idealna na czas, gdy za oknem pojawia się śnieg.

7/10

Uciekaj! (2017)

 

"Historia młodego czarnoskórego chłopaka, Chrisa Washingtona (Daniel Kaluuya), który wybiera się z zapoznawczą wizytą do posiadłości rodziców jego białej dziewczyny – Rose Armitage (znana z serialu "Dziewczyny" Allison Williams). Szybko orientuje się, że atmosfera domu jest, mówiąc delikatnie, dziwna. Nie spodziewa się jednak, że powodem zaproszenia nie jest wyłącznie chęć poznania go przez rodziców Rose. Chris wierzy, że nerwowa atmosfera panująca w domu Armitage’ów wynika z przyczyn rasowych. Niedługo jednak odkryje zadziwiającą prawdę. Prawdę, jakiej nie mógł się spodziewać..."

Legion rasistowskich bandytów i złowieszcze filiżanki do herbaty jako eskalacja czystego terroru - ciekawy pomysł. Trzeba docenić oryginalność, paraliżujące napięcie i niepokój. Buduje napięcie za pomocą zwyczajnych i niesamowicie inteligentnych środków.

7/10

"Gdzie jesteś, siostrzyczko?" Max Czornyj

 

"Z TEGO KOSZMARU NIKT NIE WYJDZIE NIEWINNY.

Niepokojący thriller, którego nie da się zapomnieć.

W Hotelu Loret w Beskidzie Sądeckim odbywa się luksusowa kolacja walentynkowa. Goście bawią się w najlepsze, a obsługa uwija się w pocie czoła. Tymczasem tuż obok dochodzi do dramatu. Córka właścicieli znika bez śladu.

Rok później rodzinę Loret dręczą koszmary przeszłości, jednak szybko okazuje się, że te koszmary są nie tylko wspomnieniem. Zło powraca do hotelu i wystawia na próbę na pozór bajkowe życie milionerów. Wkrótce z mroku wydobyte zostają kolejne niechciane tajemnice. Rozpoczyna się niezwykła rozgrywka, w której nikt nie jest niewinny. A może na wszystkich ciążą jedynie okropne pomówienia?

Uważajcie jednak, gdyż rozwiązanie tej zagadki to dopiero początek.

Po przebudzeniu z koszmaru należy zmierzyć się z rzeczywistością."

Ależ to był świetny thriller... Niepokojący, mroczny, nieprzewidywalny i z zakończeniem, które pozostawia czytelnika w osłabieniu i z niedowierzaniem. Choć fabuła jest spokojna, to czyta się bardzo szybko. Książka pełna tajemnic i odkrywania sekretów bohaterów. 

"Uczciwość to szczerość. Ale jeżeli jedna strona nie jest uczciwa, czy druga taka być musi? Czy podejrzenia to brak szczerości?"

"Każda kobieta posiada w sobie ziarno obaw. To mężczyzna jest odpowiedzialny za to, czy znajdzie się w niej również dla niego żyzny grunt."

"Ufam, ale sprawdzam - to koncepcja znacznie mi bliższa niż pierdoły o bezgranicznym zaufaniu. Bajki. Najwyższą formą zaufania jest kontrola. Wolałbym być Stalinem lub Leninem niż łatwowierną ofiarą Teda Bundy'ego."

Akcja nie pędzi ale powoli zanurza nas mroczną otchłań, której elementy po kolei wskakują na swoje miejsca. To ten typ książki, którą czyta się od deski do deski. A po przeczytaniu pojawia się lekki niedosyt, że tak szybko się skończyło. 

7/10

"Nocami krzyczą sarny" Katarzyna Zyskowska

 

"HISTORIĘ PISZĄ ZWYCIĘZCY, ALE CZEMU ZAWSZE PRZEGRYWAJĄ KOBIETY?

Maria zaginęła na 3 dni. To było 20 lat temu, kiedy spędzała ostatnie lato u babci w Górach Sowich. Ani ona, ani nikt inny nie wie, co wtedy się z nią działo.

Teraz, gdy wraca w tamto miejsce, nie przypuszcza, że będzie musiała zmierzyć się nie tylko ze swoją traumą, ale i z tym, co zdarzyło się na tych terenach pod koniec wojny.

Stare poniemieckie domy w spowitej mgłą dolinie szepczą mroczne tajemnice.

Maria, Mereike, Marianna – wszystkie musiały coś ukryć i wszystkie musiały milczeć.

Zbyt długo skrywane tajemnice teraz okazują się zbyt trudne do wypowiedzenia.

Czy Marię budzi w nocy krzyk saren, a może to głosy kobiet z przeszłości?"

Wciągająca, poruszająca, przeraźliwie realna i przykra historia ludzi, którzy kiedyś istnieli. Jednak... Niestety można odnieść wrażenie, że większość polskich tego typu pozycji pisze ta sama osoba. Ten sam styl, niemal to samo przesłanie.

"Jednak umrzeć można na wiele sposobów, na wielu poziomach, niekoniecznie wtedy, gdy się przestaje oddychać."

"Idzie i żałuje, że nie umarła wtedy na strychu, chociaż przecież umarła. Ile razy można umierać? Z ilu warstw składa się śmierć?"

"Jestem przędzą na szpuli. Czas przewija się przeze mnie. Jestem lnianą kanwą, utkaną z wielu różnych nici: tych wysnutych moimi palcami, ale i palcami kobiet, które były przede mną."

Owszem - gładko się czyta, akcja jest spójna, zakończenie sensowne, tło historyczne- wszystko pasuje a jednak nie zachwyca. Czytałam i czekałam na zakończenie, ale troszkę się tym zakończeniem rozczarowałam.

6/10

Eli (2019)

 

"Jedenastoletni Eli (Charlie Shotwell) zmaga się z wyniszczającą organizm chorobą, która pozostaje zagadką dla świata medycznego. Żyjący w izolacji chłopak odbył już wiele terapii, ale okazały się one nieskuteczne. Po wypróbowaniu wszystkich możliwości rodzice Eliego (Kelly Reilly i Max Martini) powierzają los swojego dziecka w ręce lekarki (Lili Taylor) wykorzystującej eksperymentalne metody leczenia i przyjmującej pacjentów w swoim nieskazitelnie czystym domu. Podczas nowatorskiej terapii Eli doświadcza przeżyć, przez które zaczyna tracić zaufanie do otaczających go ludzi i dostrzega, że dom może skrywać pewną tajemnicę."

Mimo niskich ocen na Filmwebie - mnie się ten film podobał. Taki nie za straszny. Sama historia ciekawa i zakończenie, którego się nie spodziewałam (obstawiałam zupełnie inne). Trzymał w napięciu, miał parę niepokojących scen, lecz generalnie nie był taki straszny.

7/10

Wolność słowa (2007)

 

"Dwukrotna laureatka Oscara Hilary Swank wciela się w postać nauczycielki, która wprowadza zdrowe zamieszanie w chaotycznym życiu trudnej młodzieży.

W szkole rozdartej pomiędzy przemocą, uprzedzeniami i licznymi konfliktami Erin Gruwell wypowiada wojnę systemowi i wszech obecnej obojętności poprzez nietuzinkowe podejście do swoich uczniów. Prosząc ich o opisywanie swoich przemyśleń i doświadczeń, kobieta diametralnie zmienia ich życie."

Bardzo dobry dramat. Kolejna świetna rola Hilary Swank jako pedagoga kruszącego edukacyjne mury swoją prawdziwie idealistyczną postawą. Ciekawa i oparta na autentycznych wydarzeniach historia.

8/10

"Schron" Marcel Moss

 

"Nad Runowem szaleje potężna burza. Mieszkańcy wsi wierzą, że to efekt słowiańskiego „czarciego wesela”, gdy demony bawią się na niebie, zsyłając ludziom obłęd i śmierć.

Następnego dnia komisarz Sambor Malczewski wraz ze swoim psem, Terrorem, przeszukują las. W starym, powojennym schronie natrafiają na ludzkie szczątki. Szybko okazuje się, że należą one do Beaty i Juliana Wilczków oraz ich córki Klary – rodziny, która zaginęła bez śladu dwadzieścia lat wcześniej.

Malczewski przypuszcza, że za ich śmierć może odpowiadać Andrzej Robotnik – mężczyzna, który przed laty zamordował żonę, syna i teściową, po czym uciekł w głąb Puszczy Gorzowskiej.

Wkrótce dochodzi do kolejnego makabrycznego morderstwa, a wśród mieszkańców Runowa wybucha panika.

Co tak naprawdę wydarzyło się w starym schronie?

Czy Wilczkowie padli ofiarą zbiegłego mordercy?

I kto dziś sieje grozę wśród mieszkańców, kiedy demony z nieba już ucichły, lecz te ludzkie dopiero się budzą?"

Ta seria Marcela jest jedną z moich ulubionych i na pewno nie jestem obiektywna w ocenie jej. Autor porusza w tej części wiele różnych wątków - morderstwo, słowiańskie wierzenia, przekręty finansowe i tragedie kilku rodzin. Są również wydarzenia sprzed 20 lat. I to właśnie te wydarzenia z przeszłości najbardziej mnie zszokowały. To mocna i wstrząsająca historia, która wzbudza sporo emocji i niedowierzanie.

"[...] uświadomił sobie, jak piękne, a zarazem kruche potrafi być życie. Choćbyśmy nie wiadomo jak o nie dbali, wystarczy jedna niewłaściwa osoba, by wszystko legło w gruzach."

"Skoro i tak nie uda mu się uniknąć odpowiedzialności, to nie widział sensu w dalszym życiu. Nie chciał do śmierci gnić za kratami i czuć się wyrzutkiem społeczeństwa. Wolał odejść na własnych warunkach."

"Musiał przeżyć. Jego śmierć oznaczałaby triumf zła. Nie zamierzał do tego dopuścić."

"Mówiłem to już wiele razy, ale powtórzę: człowiek to najgroźniejszy drapieżnik na tej planecie. I posiadam na to dowód."

Jest mrocznie i duszno od emocji. Autor już od pierwszych stron sprawia, że książkę dosłownie się pochłania. Fabuła wciąga, a rozwiązanie sprawy pozostaje z czytelnikiem na długo. Polecam zdecydowanie.

8/10

"Pomoc domowa. Sekret" Freida McFadden

 

"Nowa pomoc domowa w penthousie Douglasa Garricka ma jeden zakaz. Nie może zaglądać do sypialni, w której przebywa obłożnie chora żona pracodawcy. Mille woli dostosować się do tej zasady, nie ryzykować utraty posady. Ma przecież sekret, który musi zachować.

Skupia się na swych zadaniach – sprzątaniu luksusowego apartamentu, gotowaniu wymyślnych posiłków w lśniącej kuchni. W ciszy robi swoje, aż dostanie to, czego chce.

Wszystko byłoby idealnie, gdyby nie odgłos płaczu pani Garrick. I fakt, że nikt nigdy jej nie widuje. W przeciwieństwie do śladów krwi na koszulach nocnych, które pomoc domowa znajduje podczas prania. Przejęta Millie w końcu puka do drzwi sypialni. A gdy te lekko się uchylają, widzi coś, co odmienia wszystko.

Kobieta wie, co robić – nie będzie to przecież jej pierwszy raz. Ochroni panią Garrick i swój własny sekret.

Douglas Garrick postąpił źle i zapłaci za to. Wszystko jest kwestią tego, jak daleko posunie się pomoc domowa."

Millie Calloway wraca i od pierwszej strony porywa w wir wydarzeń. Freida McFadden znowu udowadnia, że potrafi wodzić czytelnika za nos. Zwroty akcji, tajemnice i zakończenie, które wbija w fotel - połączenie idealne.

"Teraz zdaję sobie spra­wę, że ma też swoje dru­gie ob­li­cze. Ale w końcu wszy­scy je mamy, praw­da?"

"Ponad trzy­dzie­ści osób po­zwo­li­ło na to, by ko­bie­ta zo­sta­ła zgwał­co­na i za­mor­do­wa­na. Ob­ser­wo­wa­li to i nic nie zro­bi­li. To ide­al­nie ob­ra­zu­je zja­wi­sko roz­pro­sze­nia od­po­wie­dzial­no­ści w gru­pie."

"Serce za­mie­ra mi w pier­si. Pod­ję­łam nie­wia­ry­god­nie złą de­cy­zję. Nie do­ce­ni­łam nie­zwy­kle nie­bez­piecz­nej osoby. I teraz za­pła­cę za to naj­wyż­szą cenę."

Fabuła zaskakująca nieco bardziej, niż w pierwszej części, na pewno tak jest z końcówką! Mimo początkowych trudności, od pewnego momentu już nie mogłam się oderwać. Seria o Millie ma w sobie coś, co przyciąga i zostaje w głowie na dłużej. Oraz fajne jest to, że druga część serii nie odtwarza schematu pierwszej. 

8/10

"Kurort" Przemysław Kowalewski

 

"Grudzień 1976 roku. Porucznik Ugne Galant trafia na terapię antyalkoholową do zakładu psychiatrycznego kierowanego przez cenionego profesora Szafira. Dość szybko okazuje się, że leczenie osób uzależnionych od alkoholu i z zaburzeniami psychicznymi nie jest jedynym obszarem działalności ordynatora i jego zespołu. Ugne odkrywa, że jedno ze skrzydeł szpitala, nazywane przez jego małych pacjentów „Kurortem”, kryje tajemnicę, szczególnie chronioną przez Służby Bezpieczeństwa i władze PRL.

Za drzwiami szpitala Galant staje do walki nie tylko z własnym nałogiem i upiorami przeszłości, ale i z ludźmi, którzy dla władzy i sławy są gotowi na wszystko. W świecie obłędu i przemocy spotka tych, którzy – tak jak on – nie mają już nic do stracenia.

Czy zdoła ocalić niewinnych? Jaką cenę zapłaci, by uratować to, co najcenniejsze?

Powieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami z lat siedemdziesiątych, które miały miejsce w Krychnowicach pod Radomiem."

Mocne, treściwe, a nawet okrutne, wydarzenia, które miały miejsce w latach 70-tych w Szczecinie znacząco wstrząsnęły historią. Przede wszystkim należy również wspomnieć o pełnej intrydze, która miała miejsce niby jako wątek oboczny (ale jak się później okazało jeden z kluczowych), który zdominował wszystkie pozostałe wydarzenia.

"Zmierzanie pod prąd nie należy do najłatwiejszych, ale z nurtem płynie tylko gówno."

"(...) siła nie zawsze krzyczy. Czasem siedzi cicho, z zaciśniętymi zębami, aż pewnego dnia wstaje, bierze nóż i kończy to, co trzeba."

"Nie znasz dnia ani godziny, kiedy przeszłość wyciągnie po ciebie swoje brudne łapska."

"Gdzie jest granica pomiędzy poszukiwaniem prawdy, lekarstwa, rozwiązania a ceną, którą za to przyjdzie zapłacić?"

Całość jak zwykle jest świetna w odbiorze - czyta się to lekko i bez problemów językowych, a trzeba pamiętać o tym, że to wcale nie są łatwe tematy. Autor nie unika głębszych tematów. Ukazuje całą gamę ludzkich zachowań, często tych najmroczniejszych: zastraszanie, wykorzystywanie i niszczenie innych. Książka warta przeczytania.

7/10

"Nasze ostatnie spojrzenie" Rachel Abbott

 

"ON WIERZY, ŻE NIE MOGĘ MU ZROBIĆ NIC ZŁEGO. NIESTETY, MYLI SIĘ.

Celia, Juliette i Nadia nie znają się – ale łączy je jedno: każda z nich została skrzywdzona przez tego samego człowieka. Ellis Cobain to filantrop, medialna gwiazda i kandydat do tytułu szlacheckiego. Publicznie – wzór cnót. Prywatnie – potwór.

Gdy zupełnym przypadkiem losy trzech kobiet się splatają, zdeterminowane, by odzyskać kontrolę nad swoim życiem, zawierają ryzykowny pakt – szantażować Ellisa i zmusić go, by raz na zawsze zniknął z ich świata.

Ale następnego ranka Ellis zostaje znaleziony martwy.

Nie wiedzą, która z nich to zrobiła. A może nie była to żadna z nich? Teraz muszą milczeć – albo jedna z nich pociągnie wszystkie na dno.

Bo jeśli któraś z nich kłamie… to pozostałe mogą być następne?

TRZY KOBIETY. JEDEN MARTWY MĄŻ."

Powieść rozwijająca się w spokojnym miarowym tempie, która zapewni czytelnikowi wiele mocnych wrażeń i emocji. Autorka potrafi zbudować klimat, ale nie znajdziecie tu nagłych zwrotów akcji. Powieść ta skupia się bardziej na psychologii postaci i emocjonalnym napięciu, niż na dynamicznej akcji.

"Nie jesteś nastolatką, Celio. Przestań myśleć, że możesz ubierać się jak mała dziewczynka."

"Nie tak miało wyglądać jej życie, a teraz musiała się z tym pogodzić i świetnie odegrać przedstawienie."

"Obie wiemy, że trzymanie myśli w tajemnicy nie jest moją mocną stroną."

"Potrzebuję odrobiny adrenaliny, aby dać z siebie wszystko."

Na plus zasługuje tutaj różnorodność głównych bohaterek i historii, z którymi przyszło im się mierzyć. Wprowadzenie wątków z życia prywatnego śledczych też, według mnie, umocniło całość. Autorka zawsze świetnie buduje napięcie, wodzi za nos czytelnika i sprawia, że zakończenie książki wbija nas w fotel.

7/10

"Śmierć kolekcjonera" Agnieszka Pietrzyk

 

"Sąsiedzi w jednym z elbląskich mieszkań odkrywają parę powieszonych staruszków. Kilka godzin później środowiskiem zbieraczy rzadkich obligacji wstrząsa morderstwo jednego z kolekcjonerów. Ginie mężczyzna, który poprzedniego wieczoru wylicytował na hotelowej aukcji wyjątkowo cenny okaz papierów wartościowych.

Czy obie tragedie są ze sobą powiązane? Na to pytanie próbuje odpowiedzieć komisarz Kamil Soroka, który łączy siły z prokurator Mileną Łempicką-Krol. Bagaż własnych doświadczeń i obsesji zaprowadzi ten duet w wiele ślepych uliczek. Czas działa na ich niekorzyść, a lista podejrzanych się wydłuża.

Śmierć kolekcjonera to mroczna, pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji powieść kryminalna, która wciąga czytelnika nie tylko wartką akcją, ale też specyficzną atmosferą rzadkiego hobby, podsycanego przez teorie spiskowe."

Ciekawa fabuła i sposób prowadzenia śledztwa przez duet prokurator - komisarz. W książce dużo dzieje i szybko się ją czyta. Tylko zabrakło mi w nim emocji i tego czegoś, co powoduje, że od książki trudno się oderwać.

"Kilku przechodniów przystanęło i patrzyło na wozy policyjne. Zerkali też na nią. W świetle ulicznych lamp widziała ich pospolite twarze. To byli zwyczajni ludzie, a więc potencjalni mordercy. Mordercą zawsze okazuje się normalny człowiek."

"Miała wąskie biodra i chude nogi. Patrzył na nią zdegustowany. Kobieta powinna mieć wygląd. Wiek jest nieważny, ale łydka, udo, talia - to ma znaczenie."

Trochę mi się dłużyła. Temat ujęty nieco rozwlekle. Brakowało mi żywszej akcji.

6/10

Ołowiane dzieci (2026-)

 

"Serial opowiada historię młodej lekarki, Jolanty Wadowskiej-Król, która zauważa, że dzieci mieszkające w okolicy Huty Szopienice masowo zapadają na ołowicę, chorobę wywołaną zatruciem metalami ciężkimi. Po swoim odkryciu bohaterka podejmuje próby ratowania chorych dzieci i mierzy się z opresyjnym, komunistycznym aparatem państwowym. Produkcja przenosi widownię do industrialnego klimatu Górnego Śląska lat 70. To tu, w realiach robotniczego regionu, splatają się niebezpieczne polityczne wpływy i społeczna misja dr Wadowskiej-Król."

Smutny i taki prawdziwy... Nasz śląski Czarnobyl - przerażający obraz bierności. Prawdziwa siła determinacji przeciwko wielkiej komunistycznej machinie. Genialna rola Joanny Kulig. Piękny serial, bardzo  wzruszający, polecam obejrzeć!

8/10

"Sekretne życie drzew" Peter Wohlleben

 

"W lesie dzieją się zdumiewające rzeczy. Są tam drzewa, które porozumiewają się ze sobą, drzewa, które z oddaniem troszczą się o swe potomstwo oraz pielęgnują starych i chorych sąsiadów, drzewa, które doświadczają wrażeń, mają uczucia i pamięć. Niewiarygodne? Ale prawdziwe! Leśniczy Peter Wohlleben snuje fascynujące historie o zdumiewających zdolnościach drzew. Przytacza wyniki najnowszych badań naukowych i dzieli się swoimi obserwacjami z codziennej pracy w lesie. Otwiera przed nami sekretny świat, jakiego nie znamy.

Peter Wohlleben – leśnik z ponaddwudziestoletnim stażem w Zarządzie Lasów Państwowych w Niemczech. Zrezygnował z posady urzędniczej, aby swoją wizję ochrony przyrody wcielać w życie. Obecnie opiekuje się lasami w Reńskich Górach Łupkowych. Tam z powodzeniem praktykuje leśnictwo oparte na ekologicznych i ekonomicznych podstawach. Jest częstym gościem w programach telewizyjnych. Swoją wiedzą chętnie dzieli się w licznych publikacjach i podczas seminariów."

Lektura uwrażliwia nas na los drzew, które bez skrupułów od zarania dziejów są brutalnie wykorzystywane dla ludzkich potrzeb. Teorie autora o komunikacji i „społecznym życiu” drzew potrafią całkowicie zmienić sposób patrzenia na las. Wohlleben pisze w sposób przystępny i sugestywny, dzięki czemu nawet kontrowersyjne tezy brzmią przekonująco.

"Ten, kto wie, że drzewa odczuwają ból i mają pamięć, i że drzewni rodzice żyją razem ze swoimi dziećmi, nie będzie już mógł tak po porostu ich ścinać i siać wśród nich spustoszenia ciężkimi maszynami."

"Nadal nie znamy odpowiedzi na tak wiele pytań. Być może jesteśmy ubożsi o hipotetyczne wyjaśnienie albo też bogatsi o kolejną tajemnicę. A czy to nie jest co najmniej równie piękne?"

"Stary nie oznacza u drzew „słaby, zgarbiony i chorowity”, lecz wręcz przeciwnie – „efektywny i pełen werwy”. Drzewni starcy są zatem wyraźnie produktywniejsi niż młode szczawie, a w związku ze zmianą klimatu są też ważnymi sprzymierzeńcami ludzi."

Fascynująca prawda, jaką autor odkrywa przed czytelnikiem jest taka: drzewa są istotami społecznymi. Po lekturze „Sekretnego życia drzew” gwarantuję, że inaczej spojrzycie na otaczające was drzewa. 

7/10

"Zatruta przyjaźń" Dorota Glica

 

"Nie było na świecie dziewczynek, które by się od siebie aż tak bardzo różniły. mimo to los je połączył. poznały się i zaprzyjaźniły… a potem wspólnie zabiły człowieka.

Pola i Lena jako małe dziewczynki obiecują sobie dozgonną przyjaźń i wsparcie w razie wszelkich kłopotów. Mijają lata. Matka Leny zmaga się z agresywnym mężem. W końcu bezradna nastolatka przypomina przyjaciółce o dawnym zobowiązaniu i prosi o pomoc w otruciu swojego ojca. Mimo początkowych obaw, Pola się zgadza. Sprawy jednak zaczynają się komplikować. Czy przyjaźń zdoła unieść mroczny sekret? Czy wobec piętrzących się problemów obie dziewczyny nadal pozostaną wierne przysiędze?

Powieść, która zaczyna się jak spokojna bajka, ale bajką nie jest…"

Sam opis zapowiada historię, po którą każdy miłośnik thrillerów powinien sięgnąć bez wahania. Niestety wykonanie i sposób przedstawienia fabuły pozostawiają sporo do życzenia. Nie jest to jednak książka zła. Po prostu zdecydowanie zbyt krótka, by w pełni rozwinąć swój potencjał.

"Może nadal nie był najpiękniejszym psem na świecie, ale na pewno wyglądał na zadbanego i takiego, który ma dom. Podziękował za to swoim paniom szczerą i bezgraniczną miłością. Oddał im swoje psie serce i opiekował się Polą najlepiej, jak umiał. On i jego mała właścicielka stali się nierozłączni. Całe dnie spacerowali razem po lesie, łąkach i polach, ciesząc się wolnością i otoczeniem przyrody."

"Pamiętaj, dziecko, nigdy nie pozwól nikomu mówić ci, że to twoja wina. Że tak musi być. Że nie masz wyjścia. Zawsze jest wyjście. Trzeba walczyć o swoje. Większość ludzi to egoiści i myślą tylko o sobie. Inni nic dla nich nie znaczą."

"Kiedyś obiecały sobie z Leną, że zawsze będą mogły na siebie liczyć. Przez ostatnie lata dochowywały obietnicy. Dziś jednak nadszedł najcięższy test. Ktoś realnie krzywdził Lenę i Pola czuła, że musi coś zrobić. Lena często broniła ją przecież przed światem, który jej nie akceptował. Pola musiała zrobić to samo. Nie mogła pozwolić, żeby przyjaciółka przechodziła przez to sama. Nie wiedziała jeszcze jak, ale postanowiła wyrwać ją z tego koszmaru."

Zabrakło mi również emocji bohaterów, a nie ukrywajmy, to one często są ważniejsze, niż sama intryga czy zagadka kryminalna. Najmocniejszą stroną powieści jest atmosfera, trochę mroczna, trochę niepokojąca. To historia z potencjałem, ale z nie do końca równą narracją. Wciąga, ale nie zachwyca.

6/10

Jurassic World: Odrodzenie (2025)

 

"Pięć lat po wydarzeniach z "Jurassic World: Dominion" ekosystem naszej planety okazał się niegościnny dla dinozaurów. Te, które pozostały, żyją w odizolowanych miejscach o klimacie przypominającym ten, w którym kiedyś przebywały. Trzy olbrzymie stworzenia mieszkające w tej tropikalnej biosferze posiadają klucz do leku, który być może pomoże ludzkości ratować życie.

Nominowana do Oscara Scarlett Johansson wciela się w rolę specjalistki od tajnych operacji, Zorę Bennett, która dowodzi zespołem misji, mającej na celu zabezpieczenie materiału genetycznego od największych dinozaurów. Kiedy operacja Zory przez przypadek trafia na rodzinę, której wyprawa żeglarska została przerwana przez dinozaury, wszyscy zostają uwięzieni na wyspie, gdzie stają twarzą w twarz z szokującym odkryciem, które było ukrywane przed światem przez dziesięciolecia.

Mahershala Ali wciela się w Duncana Kincaida, najbardziej zaufanego członka zespołu Zory; Jonathan Bailey gra paleontologa dr Henry'ego Loomisa; nominowany do Emmy Rupert Friend gra Martina Krebsa, a Manuel Garcia-Rulfo gra Reubena Delgado, ojca z poszkodowanej rodziny."

Ogląda się nieźle, choć bez większych emocji. Dobre wspaniałe, niezła akcja, aktorsko dobrze, tylko końcówka męcząca. Lepszy od poprzedniej części, ale nadal jest to mega średni film.

6/10

Zdemaskowani (2026-)

 

"Dawni szpiedzy, Simon i Meret, prowadzą kryjówkę w sercu Berlina. Gdy ponownie zaczyna nad nimi wisieć niebezpieczeństwo, o którym myśleli, że już dawno zniknęło, muszą się ukrywać przed zabójcami, rosyjskimi agentami, BND, byłymi kochankami i całą masą ludzi, których skrzywdzili, próbując jednocześnie nie dopuścić do rozpadu swojego małżeństwa."

Całkiem ciekawy serial "szpiegowski". Może bez szału, ale przyjemnie się go oglądało. Co najważniejsze - trzyma w napięciu i jest nieprzewidywalny.

6/10

"Lista śmierci" Jack Carr

 

"Afganistan. Oficer elitarnej formacji Navy SEALs, James Reece, dowodzi operacją prowadzoną pod osłoną nocy. Gdy jego oddział wpada w zasadzkę, Reece jest jednym z dwóch ocalałych. Jako dowódca zostaje obarczony winą za największe niepowodzenie w historii amerykańskich sił specjalnych.

W dniu powrotu do Stanów Zjednoczonych żołnierz, który uczestniczył razem z nim w feralnej operacji, popełnia samobójstwo. Jednak żadna z tych tragedii nie może mierzyć się z tym, co zastanie we własnym domu. Doprowadzony do ostateczności odkrywa, że ma tylko jeden powód, by żyć dalej – zemstę."

Książka przewidywalna do bólu. Od początku do końca wiemy, co się wydarzy i nie ma tutaj ani krzty jakieś własnej inwencji odróżniającej historię od podobnych. 

"W walce cho­dziło rów­nież o roz­wagę; ni­gdy nie żało­wał, że wtedy nie strze­lił. Cza­sami naj­waż­niej­szymi strza­łami na woj­nie są te nie­od­dane."

"Siła wybuchu odrzuciła Reece'a dziesięć metrów do tyłu i zerwała mu hełm z głowy. Całe wzniesienie rozdarła eksplozja, siejąc śmierć. Kumple z teamu, przyjaciele, mężowie i ojcowie, którzy jeszcze przed momentem należeli do najlepszego oddziału operacji specjalnych, jaki widział świat, zginęli w ułamku sekundy."

Książka zbiera mnóstwo pozytywnych opinii, tymczasem na mnie nie zrobiła większego wrażenia. Fabuła poprowadzona według bardzo prostego, liniowego i przewidywalnego schematu. Jedyną rzeczą, która mnie w tej książce zadziwia, jest uwielbienie autora dla butów pewnej marki. 

5/10

Pomoc domowa (2025)

 

"Milli ma za sobą niełatwą przeszłość, więc to czego dziś szuka, to spokojna przystań z dala od zgiełku i potencjalnych kłopotów. Chętnie więc zatrudnia się jako pomoc domowa w wielkim domu bogatego małżeństwa Winchesterów. Sprząta, gotuje, odbiera ze szkoły córkę swych pracodawców, a wolne chwile spędza samotnie w małym pokoju na poddaszu. Choć zachowania domowników zaczynają budzić jej coraz większy niepokój, stara się to ignorować. Mimo wszystko zazdrości pani Winchester jej pełnego przepychu, idealnego życia. Jednak gdy pewnego dnia odkryje skrywany za grubymi murami posiadłości sekret Winchesterów, zrozumie, że znalazła się w obliczu śmiertelnego zagrożenia. Nieoczekiwanie z pomocą mogą przyjść jej doświadczenia trudnej przeszłości."

Nieoczywista i potwornie satysfakcjonująca mieszanka napiętego thrillera i pokręconej rozrywki. Zero procent nudy, sto procent ciekawości, co się zaraz wydarzy. Na pierwszy rzut oka produkcja z kategorii "ładni ludzie w ładnych miejscach", lecz ciąg wydarzeń etapowo odkrywa ich mroczne wnętrza. Film nie jest wolny od wad. Część zwrotów akcji jest dość przewidywalna. Nie zmienia to jednak faktu, że całość pozostaje spójna. Dobrze się oglądało.

7/10

"Kwaśne jabłka. O przemocy wobec dzieci" Piotr Mieśnik, Magda Mieśnik

 

"Nic nie widziałem, nic nie słyszałam.

Każdego roku w wyniku przemocy w polskich domach jest zabijanych 20-40 dzieci, to tak, jakby co roku ze szkoły znikała jedna klasa!

Kacper, żył lat 3. Klaudia, żyła lat. 5 Leon, żył lat 4. Eliza, żyła lat 5. Marcel, żył lat 2. Nikodem, żył lat 3. Zuzia, żyła lat 3. Kamilek, żył lat 8. Michał, żył lat 6. Oskar, żył lat 4. Zginęli z rąk matek, ojców, opiekunów. Dorosłych.

To niewidzialni i niesłyszalni bohaterowie reportażu Magdy i Piotra. Zaledwie kilkoro spośród tysięcy dzieci, które stały się ofiarami przemocy we własnych domach. To oczywiście tylko część danych o przemocy, tej, która zyskała rozgłos medialny. Większość dzieci cierpi w milczeniu.

Autorzy w swoim reportażu oddają głos również ekspertom i specjalistom, którzy na co dzień stykają się z przypadkami przemocy wobec dzieci. Z ich rozmów wyłania się schemat funkcjonowania, który prowadzi do tragedii.

Brak kompetencji, bieda, zaburzenia, uzależnienia, traumy wyniesione z dzieciństwa. Do tego niedziałające przepisy, zaniechania ze strony urzędników, pracowników socjalnych i służb, które mają obowiązek chronić dzieci.

Powtarzalność i schematyczność przypadków pozwalają na to, żeby wyprzedzić ruch. I tylko od nas zależy, czy go wykonamy.

Reportaż Magdy i Piotra to ważny głos w dyskusji na temat przemocy.

Skrzywdzone dzieci nigdy nie zapominają tego, co się stało. Trauma wraca, ciało pamięta. Na zawsze."

Wiedziałam, że czeka mnie trudna, ale potrzebna książka. I dokładnie tak było. Jest to zbiór wstrząsających historii dzieci, które doświadczyły przemocy domowej. Większość z tych historii niestety kończy się tragicznie.

"30 procent złamań u dziecka poniżej trzeciego roku życia to wynik celowego działania. U dzieci poniżej roku to połowa przypadków."

"Gdy mówi rodzicom, że zabiera dzieci, reagują agresją, obojętnością, śmieją się. Niektórym trzeba je wyrywać z objęć. Gdy pojechał do kobiety, u której wcześniej zabezpieczył dwoje dzieci, a ona urodziła kolejne i opiekowała się nim pod wpływem alkoholu, usłyszał: - A chuj, zabieraj, zrobię sobie następne."

"Dziecko umierało w męczarniach przez wiele miesięcy. To było wydłużone w czasie, ale zabójstwo."

Książka nie jest łatwa. Trudno czytać o bólu, torturach i cierpieniu najmłodszych. Ale warto. Bo to otwiera oczy. Bo może sprawi, że nie przymkniemy oka, kiedy coś złego będzie działo się obok nas... Może nawet za ścianą. Książka wstrząsająca. Zostanie ze mną na długo. Te historie nie powinny istnieć. Ta książka nie powinna powstać, to powinna być kiepska fikcja literacka.

8/10

"Akwitania" Eva García Sáenz de Urturi

 

"PREMIO PLANETA 2020 Rok 1137. Książę Akwitanii, najbogatszego regionu Francji, zostaje zabity w Composteli. Jego ciało przybiera niebieski kolor, nosi ślady normandzkiej tortury zwanej „krwawym orłem“. Jego córka Eleonora pała żądzą zemsty i z tego powodu wychodzi za mąż za syna króla Francji Ludwika VI Grubego, którego uważa za mordercę ojca. Ale król umiera podczas ich wesela w identycznych okolicznościach. Z pomocą Akwitańskich Kotów – szpiegów akwitańskiego księstwa – Eleonora i Ludwik VII próbują dowiedzieć się, kto chciał doprowadzić do tego, by na tronie znaleźli się młodzi i niedoświadczeni władcy. Kilka dziesięcioleci przed śmiercią księcia Akwitanii bezimienny chłopiec zostaje porzucony przez swoje pięć matek w lesie. Nie wiemy, czy jest potworem, czy świętym, ale ten mały ocaleniec stanie się z czasem jednym z najbardziej niezwykłych ludzi europejskiego średniowiecza."

Tym razem thriller osadzony w średniowieczu i oparty na faktach. Wielki plus jednak za łączenie faktów z fikcją literacką. 

"Zapomnij o dawnym przeciwniku. Nie myśl o nim, nie rozmawiaj, nie pisz, nie wracaj na miejsce, gdzie zostałaś zraniona."

"Nigdy nie wchodzimy dwa razy do tej samej rzeki, bo jej wody już nie są takie same."

Nie przepadam z książkami z motywem historycznym, a po przeczytaniu "Akwitanii" jestem pozytywnie zaskoczona. Książkę czytało się przyjemnie i szybko. Autorka wykorzystała fakty historyczne i obyczaje średniowieczne, by zbudować wciągający thriller. Nie jest to lektura, którą pochłonie się na raz, ponieważ jest to tekst, którym trzeba się delektować.

7/10

"Uciec od prawdy" Tomasz Wandzel

 

"We Wrocławiu zostaje zamordowany Stefan Król, popularny pisarz kryminałów. W trakcie śledztwa komisarz Andrzej Papaj wraz z aspirant Justyną Nowicką ustalają, że wobec autora pojawiały się zarzuty o plagiat, otrzymywał pogróżki, a jego żona ma kochanka. Krąg osób, którym zależało na śmierci pisarza, jest zatem bardzo duży. Śledztwa nie ułatwia również odkrycie, że odciski palców zamordowanego pasują do tych, znalezionych na miejscu brutalnego morderstwa młodego małżeństwa, które kilka miesięcy wcześniej wstrząsnęło jednym z osiedli."

Muszę przyznać, że spodziewałam się czegoś więcej. Można było z tego zrobić fajną historię, a tak wyszło dość przeciętnie. Zakończenie również takie sobie. Nie do końca rozumiem, o co autorowi chodziło. 

"- Jak to mówią u nas w sta­nach: „Jaki zawód, takie życie” – oznaj­mi­ła tonem, w któ­rym nie było roz­cza­ro­wa­nia, ale zro­zu­mie­nie."

Nie słuchało się jej najlepiej, często nudziła. Słabe pierwsze spotkanie z Autorem.

5/10

Top Trendy LC - styczeń 2026

"Zestawienie TRENDY miesiąca pokazuje, które książki były najczęściej odwiedzane w serwisie lubimyczytać.pl i miały średnią ocenę powyżej 7,0. To internauci kreują zainteresowanie danym tytułem: wchodzą do serwisu zainteresowani np. reklamą, audycją, wywiadem, wzmianką w prasie, radiu lub telewizji. Nie znamy wszystkich powodów, dla których użytkownicy wyszukują akurat dane tytuły, jednak możemy z czystym sumieniem napisać, że kiedy 3 miliony osób odwiedzających serwis miesięcznie wybiera konkretne podstrony książek, to znaczy, że są one popularne.

W zestawieniu TOP 100 znajdują się książki ze średnią ocen powyżej 7,0."

1. "Pomoc domowa" Freida McFadden
2. "Gołoborze" Maciej Siembieda
3. "Cały ten błękit" Mélissa Da Costa
4. "Dziki, mroczny brzeg" Charlotte McConaghy
5. "Schronisko, które przestało istnieć" Sławek Gortych
6. "O krok za daleko" Harlan Coben
7. "Alchemised" SenLinYu
8. "Śnieg przykryje" Michał Śmielak
9. "Pomoc domowa. Sekret" Freida McFadden
10. "Quo vAIdis" Andrzej Dragan
11. "Kiedy żurawie odlatują na południe" Lisa Ridzén
12. "Heated Rivalry" Rachel Reid
13. "Rok zmian" Mieczysław Gorzka
14. "Mrok jest po naszej stronie" Katarzyna Zyskowska
15. "Małe życie" Hanya Yanagihara
16. "Węzeł czasu" Remigiusz Mróz
17. "Wczoraj byłaś zła na zielono" Eliza Kącka
18. "Teoria „Pozwól im”. Odmieniające życie narzędzie, o którym mówią miliony ludzi" Mel Robbins
19. "Idealny syn" Freida McFadden
20. "Projekt Hail Mary" Andy Weir
21. "Światłoczułość" Jakub Jarno
22. "Nocami krzyczą sarny" Katarzyna Zyskowska
23. "Goście weselni" Alison Espach
24. "Fourth Wing. Czwarte Skrzydło" Rebecca Yarros
25. "Schronisko, które zostało zapomniane" Sławek Gortych
26. "Kat Gaudiego" Aro Sáinz de la Maza
27. "Siła męskiego honoru" Edyta Świętek
28. "Zaleca się kota" Shō Ishida
29. "Naznaczony" Robert Galbraith
30. "Chłopki. Opowieść o naszych babkach" Joanna Kuciel-Frydryszak
31. "It Ends with Us" Colleen Hoover
32. "Dwór cierni i róż" Sarah J. Maas
33. "Zombie" Wojciech Chmielarz
34. "Piękność z lodu" Monika Raspen
35. "Nieznajomi" Izabela Janiszewska
36. "Gen zła" Katarzyna Wolwowicz
37. "Z mgły zrodzony" Brandon Sanderson
38. "Zabójcza przyjaźń" Alice Feeney
39. "Colette" Valérie Perrin
40. "Stoner" John Williams
41. "Obiekty głębokiego nieba" Jakub Małecki
42. "Piekło jest puste" Remigiusz Mróz
43. "Człowiek w poszukiwaniu sensu" Viktor E. Frankl
44. "Pułapki myślenia. O myśleniu szybkim i wolnym" Daniel Kahneman
45. "Zadzwoń, jak dojedziesz" Jakub Bączykowski
46. "Atomowe nawyki. Drobne zmiany, niezwykłe efekty" James Clear
47. "Gdzie śpiewają raki" Delia Owens
48. "Hamnet" Maggie O'Farrell
49. "Szklany Tron" Sarah J. Maas
50. "Nie kłam" Freida McFadden
51. "Wichrowe wzgórza" Emily Jane Brontë
52. "Traktat o łuskaniu fasoli" Wiesław Myśliwski
53. "Na południe od Brazos" Larry McMurtry
54. "Ja, która nie poznałam mężczyzn" Jacqueline Harpman
55. "Tam, gdzie jest miejsce przy stole" Mag­da­ Knedler
56. "Schronisko, które spowijał mrok" Sławek Gortych
57. "Problem trzech ciał" Cixin Liu
58. "Osada" Michał Śmielak
59. "Droga Królów" Brandon Sanderson
60. "Jak poskromić Diabła" Kyra Parsi
61. "Kairos" Jenny Erpenbeck
62. "Pielgrzym" Terry Hayes
63. "Odwaga bycia nielubianym. Japoński fenomen, który pokazuje jak być wolnym i odmienić własne życie" Ichirō Kishimi
64. "Księga Cieni" Holly Black
65. "Katharsis" Maciej Siembieda
66. "Kontury" Jakub Jarno
67. "Hyperion" Dan Simmons
68. "Nic takiego" Katarzyna Puzyńska
69. "Null" Szczepan Twardoch
70. "Szatańskie tango" László Krasznahorkai
71. "W dobrych rękach" Yael van der Wouden
72. "Misja" Michel Desmarquet
73. "O krok za daleko" Abbi Glines
74. "Bóg techy. Jak wielkie firmy technologiczne przejmują władzę nad Polską i światem" Sylwia Czubkowska
75. "The 5. Pierwsze pięć lat prowadzenia firmy" Tomasz Karwatka
76. "Żądło" Paul Murray
77. "Rzeka lodu" Ariel Lawhon
78. "Tajemna historia" Donna Tartt
79. "Piętno" Przemysław Piotrowski
80. "Schronisko, które przetrwało" Sławek Gortych
81. "Czerwony świt" Pierce Brown
82. "Drugie życie Czarnego Kota" Stanisław Łubieński
83. "Ballada o miłości" Lucinda Riley
84. "Umowa" Joanna Chwistek
85. "Wola wielu" James Islington
86. "Buddenbrookowie. Upadek pewnej rodziny" Thomas Mann
87. "Zabiłaś mnie pierwsza" John Marrs
88. "Umbra" Paulina Świst
89. "Zbieracze borówek" Amanda Peters
90. "Technika uwalniania. Podręcznik rozwijania świadomości." David R. Hawkins
91. "Słowik" Kristin Hannah
92. "Finansowa forteca" Marcin Iwuć
93. "Rok, w którym nie umarłem" Mikołaj Grynberg
94. "Krew nad Jasną Przystanią" M. L. Wang
95. "It Starts with Us" Colleen Hoover
96. "Cuda za rogiem" Keigo Higashino
97. "Akuszerki" Sabina Jakubowska
98. "Kobiety" Kristin Hannah
99. "Życie Violette" Valérie Perrin
100. "Pamiętnik mojej siostry" Loreth Anne White
101. "Demon Copperhead" Barbara Kingsolver
102. "White Shirt" Julia Popiel
103. "Czerwień" Małgorzata Oliwia Sobczak
104. "Zabawa w chowanego" Søren Sveistrup