"Afganistan. Oficer elitarnej formacji Navy SEALs, James Reece, dowodzi operacją prowadzoną pod osłoną nocy. Gdy jego oddział wpada w zasadzkę, Reece jest jednym z dwóch ocalałych. Jako dowódca zostaje obarczony winą za największe niepowodzenie w historii amerykańskich sił specjalnych.
W dniu powrotu do Stanów Zjednoczonych żołnierz, który uczestniczył razem z nim w feralnej operacji, popełnia samobójstwo. Jednak żadna z tych tragedii nie może mierzyć się z tym, co zastanie we własnym domu. Doprowadzony do ostateczności odkrywa, że ma tylko jeden powód, by żyć dalej – zemstę."
Książka przewidywalna do bólu. Od początku do końca wiemy, co się wydarzy i nie ma tutaj ani krzty jakieś własnej inwencji odróżniającej historię od podobnych.
"W walce chodziło również o rozwagę; nigdy nie żałował, że wtedy nie strzelił. Czasami najważniejszymi strzałami na wojnie są te nieoddane."
"Siła wybuchu odrzuciła Reece'a dziesięć metrów do tyłu i zerwała mu hełm z głowy. Całe wzniesienie rozdarła eksplozja, siejąc śmierć. Kumple z teamu, przyjaciele, mężowie i ojcowie, którzy jeszcze przed momentem należeli do najlepszego oddziału operacji specjalnych, jaki widział świat, zginęli w ułamku sekundy."
Książka zbiera mnóstwo pozytywnych opinii, tymczasem na mnie nie zrobiła większego wrażenia. Fabuła poprowadzona według bardzo prostego, liniowego i przewidywalnego schematu. Jedyną rzeczą, która mnie w tej książce zadziwia, jest uwielbienie autora dla butów pewnej marki.
5/10

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz