Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Agnieszka Jeż. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Agnieszka Jeż. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 24 grudnia 2024

"Przewina" Agnieszka Jeż

 

"Dawne sanatorium w Kowalowej zaczyna nowy etap swojej działalności - skrytej i zasłoniętej przed oczami innych. Ani właściciel, ani pacjenci nie chcą rozgłosu. "Ostoja" - to obecna nazwa placówki - przyjmuje bowiem osoby uzależnione, które mają tu zacząć nowe, lepsze życie. Tadeusz Cichosz je kończy. Po kilku dniach pobytu w ośrodku zostaje znaleziony martwy w swoim łóżku.

Komisarz Sonia Kranz tego samego ranka obserwuje, jak w poszczególnych pokojach sanatorium zapalają się i gasną światła. Wydaje się, że to mogłaby być podpowiedź, kto zabił Cichosza. A jednak w tej sprawie nic nie jest oczywiste - ani przyczyna śmierci, ani motywacje tego, kto do niej doprowadził. W toku śledztwa okazuje się, że więcej niż jedna osoba miałaby powód, żeby pozbawić bogatego biznesmena życia, a tropy prowadzą do historii, która wydarzyła się w tym miejscu kilkadziesiąt lat temu. Sonia, sąsiadka sanatorium, dopiero teraz ją odkrywa. Nie tylko zresztą tę, zamkniętą w pożółkłej teczce sprawę - także w sferze prywatnej pani komisarz dokonuje odkryć, które domagają się jej reakcji.

Dochodzenie splata się z życiem osobistym Soni Kranz. W obu przypadkach policjantka ma wrażenie, że uczestniczy w rozgrywce, w której inni grają znaczonymi kartami. Jaki będzie finał tych rozdań?"

Kolejna świetna polska powieść wpadła mi w ręce. Pierwsze spotkanie z Agnieszką Jeż - i już jestem zachwycona. I wiem, że sięgnę po inne jej książki - koniecznie dwie pierwsze z tej serii. Autorka świetnie łączy wątki kryminalne z obyczajowymi. 

"Racjonalna część jej mózgu mówiła, że nie ma żadnego zagrożenia. W pokoju nie czai się potwór ani złoczyńca, korytarz też jest wolny od zagrożeń, a drzwi wejściowe zamknięte na klucz, zasuwę i łańcuch. Nie ma się czego bać. A jednak się bała. Truchlała, sztywniała, nawet nie drgnęła. Starała się jak najciszej oddychać, byle tylko nie zdradzić swojej obecności."

"Zaciekawiło ją to. Na razie prywatnie, choć… Po tylu latach pracy w policji prywatne i służbowe się mieszało. Intuicja nie rozdzielała tych obszarów."

"O tym informował ją głos w środku, instynkt samozachowawczy, który starał się oszczędzić jej bólu, stresu i rozczarowań. Przez wiele lat pracował na najwyższych obrotach, ją też utrzymując w ciągłym napięciu."

Jest tu tajemnicza historia, w której każdy szczegół odgrywa ważną rolę. Autorka dozuje nam napięcie z rozdziału na rozdział. Fajnie ukazane są emocje komisarz, której życie i problemy prywatne przeplatają się ze śledztwem i pracą. Wciągający kryminał. Myślę, że to przyjemna książka na wieczór. Polecam!

8/10