Martyna i Alicja są przyjaciółkami od lat młodości. Jedna z nich od lat trwa w zupełnie nieszczęśliwym związku z zaborczym mężem, przy którym trzyma ją głównie zobowiązanie wobec córki, a druga jest samotną matką dorosłego już syna. Każda z nich zazdrości drugiej życia, ale nie mają pojęcia o tym, jak wygląda ono naprawdę. Syn Alicji, Daniel, ma dwadzieścia jeden lat i jest studentem, który ma wkrótce wyjechać na stypendium do Włoch. Jego dziewczyna, Adelina, nie ma zbyt łatwego życia, ponieważ mieszka z matką chorą na depresję, a swojego taty nigdy nie poznała. Dziewczyna wie, że może liczyć tylko na siebie.
Relacje między bohaterami są złudne, a pozorny spokój zakłócają zakłamanie, zdrada i chorobliwa zazdrość. Kiedy na osiedlu zostaje znalezione ciało, tylko jedna osoba wie, czy doszło do samobójstwa, czy też do morderstwa."
Powiedziałabym, że książka z gatunku tych lżejszych. Przynajmniej dla mnie. Fabuła ciekawa, a temat w niej poruszany wywołuje zainteresowanie czytelnika. Akcja dość niespieszna i odkrywająca przed nami wszelkie zakamarki zdrad, niedomówień i sekretów.
"Jak mówi mój ojciec, starość to czas ciągłej utraty: pracy, kolegów, zdrowia. Stale czegoś ubywa, a jedynie lat przybywa."
"Najbardziej szkoda mi dziewczyn uzależnionych od swoich facetów. Nie wiem, co oni mają w sobie albo czego brak tym kobietom, ale przykro patrzeć, jak dają się traktować."
"Prawda jest taka, że już nigdy nie poczuję spokoju. Ktoś zna moją tajemnicę I może ją w każdej chwili wyjawić. Upijam łyk wina. Już nie smakuje wykwintnie, czuję wyraźną nutę goryczy. Znalazłam się w pułapce własnych kłamstw, w labiryncie z którego nie ma wyjścia."
Autorka ma bardzo fajny styl i lekkie pióro. Wbrew opisowi nie jest to jednak thriller, bardziej romans. Bez szału i fajerwerków, ale czytało się szybko, lekko i przyjemnie.
6/10
