"Dobra Samarytanka" John Marrs

 

"Ludzie dzwoniący pod numer Ostatniego Przystanku potrzebują nadziei. Potrzebują zapewnienia, że mają po co żyć. Ale niektórzy z nich trafiają do Laury. Laura nie chce, żeby mieli nadzieję. Chce, żeby umarli.

Laura Morris nie miała łatwego życia. Teraz znajduje się u progu czterdziestki, niespokojna i rozgniewana, a ukojenie przynoszą jej jedynie rozmowy z ludźmi, którzy mają gorzej niż ona. I dobrze wie, jak utrzymać ten stan…

Ale teraz ktoś ją przejrzał – Ryan, którego świat rozpadł się, gdy jego ciężarna żona odebrała sobie życie, trzymając się za ręce z nieznajomym mężczyzną. Kim był ten człowiek i dlaczego zdecydowali się umrzeć razem?

Ryan jest bliski odkrycia mrocznej prawdy, ale nie ma pojęcia, do jakich desperackich czynów gotowa jest posunąć się Laura..."

Książka sama w sobie jest świetną rozrywką, ale stawia też niepokojące pytanie: jak daleko można się posunąć, wierząc, że wie się lepiej, co jest dobre dla drugiego człowieka? Autor wpadł na bardzo oryginalny, przerażający w swojej prostocie i mroczny pomysł na fabułę, który jednocześnie mrozi krew w żyłach i skłania do refleksji.

"Oczywiście, że ci ufam. Ale jesteś tylko człowiekiem, a ludzie z założenia są zawodni."

"Nie wchodź ludziom w paradę, a nikt nie dostrzeże, kim naprawdę jesteś."

"Przez długi czas zadawałem sobie pytanie, co musi być aż tak strasznego w czyimś życiu, by pchnęło go do jego zakończenia. Teraz rozumiałem, że niezależnie od tego, czy chodzi o chemiczną nierównowagę w mózgu, przeszłość, która nie daje spokoju, czy innych ludzi, którzy czynią twoje życie nie do zniesienia, każdy może dojść do momentu, w którym to wszystko zaczyna go przerastać."

Mimo że ta powieść to tylko fikcja literacka, to odnoszę nieodparte wrażenie, że spokojnie mogłaby się wydarzyć naprawdę. Do czego może być zdolny człowiek, kiedy przekona się, że pomocna dłoń jest tą, która za moment chwyta za gardło i próbuje zadusić? U ilu ludzi kompas moralny zwyczajnie szwankuje, ale nie widać tego na pierwszy rzut oka? Genialna książka, zdecydowanie.

8/10

"Wszystko zostaje w rodzinie" John Marrs

 

"Dom z marzeń czy dom z koszmarów?

Młode małżeństwo – Mia i Finn – z entuzjazmem remontują stary budynek, zamieniając go w swój wymarzony dom. Gdy kobieta niespodziewanie dowiaduje się, że jest w ciąży, ich przyszłość wydaje się jeszcze jaśniejsza. Jednak radość szybko ustępuje miejsca lękowi, gdy na jednej z listew odkrywają przerażającą wiadomość.

Śledztwo, które początkowo wydaje się jedynie zagadką sprzed lat, prowadzi ich do przerażającej prawdy – ten dom skrywa mroczne sekrety, a jego ściany były świadkami niewyobrażalnych zbrodni.

Gdy Mia rodzi dziecko, lęk nie ustępuje. Wręcz przeciwnie – niepokojące znaki, których nie potrafi zignorować, sprawiają, że powoli oddala się od męża, pogrążając się w obsesji odkrycia pełnej historii ich domu. A gdy prawda zaczyna się wyłaniać z cienia, jedno staje się pewne: niebezpieczeństwo nie odeszło razem z przeszłością."

Może i temat oklepany - odwieczne starcie między synową a teściową, o chodzący ideał w oczach drugiej i lekkie niepowodzenie tej drugiej w oczach pierwszej. I drugoplanowy senior rodu, który popada w ruinę poddając się władzy małżonki. Ale słuchało się wyjątkowo dobrze.

"Zabijanie jest dla mnie równie naturalne jak chodzenie czy mruganie oczami. Jak przekłucie pęcherza albo wzięcie tabletki na ból głowy."

"Mam coraz więk­szą ocho­tę na sło­dy­cze i za­czy­na mi się robić brzu­szek, który Finn na­zy­wa „ciążą spo­żyw­czą”."

W stylu autora nie znajdziecie brutalności, zamiast tego działają sugestie i subtelne niedopowiedzenia, które mocniej trafiają do wyobraźni. Uważam, że żadnego bohatera tej książki nie da się lubić. To bardzo mocne kreacje, przesączone złem i kłamstwami. Jednak w jakimś sensie ma to sens. Przecież chodzi o to, żeby wzbudzić w czytelniku emocje i reakcje. Tak myślę.

7/10

"Dopasowani" John Marrs

 

"Jak daleko się posuniesz, by znaleźć miłość?

Od czasu, gdy naukowcy odkryli, że każdy człowiek posiada gen, który dzieli tylko z jedną osobą na całym świecie, miliony ludzi zdecydowały się na badania DNA, aby znaleźć idealnego partnera. Oto pięć kolejnych osób znajduje swoje drugie połówki. Okazuje się jednak, że perfekcyjnie dopasowane bratnie dusze, które wskazały testy genetyczne mają swoje sekrety. Niektóre szokujące a nawet bardzo niebezpieczne..."

Książka skonstruowana jest z krótkich rozdziałów zatytułowanych imionami bohaterów. Autor mocno mnie zaskoczył, pozytywnie. A to cenię sobie w thrillerach najbardziej. Nie jest to jednak typowa książka tego gatunku.

"Czasami trawa gdzie indziej wcale nie jest zieleńsza i trzeba zostać po swojej stronie płotu. A czasami trzeba zaryzykować i mieć nadzieję, że wygra się szczęśliwy los."

"Powinowactwo genetyczne nie zważa na płeć, kolor skóry czy to, jakiego boga zdecydowałeś się czcić. Połączyło ludzi wszelkich ras i wyznań w jedność jakiej świat dotąd nie znał."

"[...] jacy my, ludzie, jesteśmy chciwi. Jak chętnie oddamy wszystkich i wszystko, co nam drogie, już na samą sugestię, że za rogiem może czekać na nas coś lepszego."

Szybko się czyta, a fabuła szybko i mocno wciąga. I wcale nie jest taka oczywista, jakby się momentami mogło wydawać. Ciężko się z nią rozstać. Trzyma czytelnika w niepewności i do tego to ciągle narastające napięcie.  Autor świetnie naświetlił ludzką naturę. Ogrom emocji gwarantowany.

8/10

"Zabiłaś mnie pierwsza" John Marrs

 

"5 listopada – Noc Ognisk. Kobieta budzi się wewnątrz koszmaru. Związana i zakneblowana leży w samym środku ogromnego ogniska. Dym gęstnieje, panika narasta. Płomienie są coraz bliżej. Jak się tu znalazła?

Jedenaście miesięcy wcześniej Margot – niegdyś popularna, lecz dziś skompromitowana celebrytka – oraz jej oddana, choć zmęczona życiem przyjaciółka Anna z zaciekawieniem przyglądają się nowej sąsiadce. Na ich ulicę wprowadza się Liv – urocza, pełna wdzięku kobieta z idealną rodziną. Wkrótce między trzema kobietami rodzi się pozorna przyjaźń, ale pod warstwą uśmiechów i uprzejmości kryją się głęboko skrywane tajemnice.

Kiedy maski zaczynają pękać, a sieć kłamstw oplata trzy sąsiadki coraz ciaśniej, wraz z nadejściem Nocy Ognisk wszystko zmierza ku nieuchronnej tragedii.

Kto przetrwa, a kto stanie w ogniu?"

Świetny thriller. To intrygująca opowieść o trzech sąsiadkach, które łączą kłamstwa, intrygi i tajemnice. Powieść nieoczywista, pełna napięcia i ciekawych zwrotów akcji.

"Każdy człowiek ma swoją wytrzymałość i można na niego naciskać tylko do pewnego momentu, po którym wstaje i odchodzi."

"- Co to jest Noc Ogniw? – pyta Rupert. - Noc ognisk – poprawiam go. Setki lat temu niegrzeczny pan, który nazywał się Guy Fawkes, próbował wysadzić budynek Parlamentu, żeby zabić króla. Nie udało mu się, więc raz w roku świętujemy to poprzez palenie ogniska i puszczanie fajerwerków."

Fabuła wciąga od pierwszych stron. Już na początku pojawiają się subtelne sygnały, że historia bohaterek nie jest taka, jak się wydaje. Zakończenie było niezwykle intensywne i pełne emocji. Działo się bardzo dużo. Fenomenalne i wyraziście zarysowane bohaterki. Świetnie się ją czytało, polecam.

7/10