Pierwsze spotkanie z autorką. Pozytywne. A wydarzenia opisywane przez kilka różnych postaci, w różnych ramach czasowych, które albo się uzupełniają albo pokazują zupełnie inny punkt widzenia - tylko podkręciło tę powieść i jej smaczek.
"Usprawiedliwienia, wymówki, zaprzeczenia. Z czasem powinno przychodzić mi to łatwiej. Wcale tak nie jest. Każde kolejne kłamstwo staje mi kwaśno w gardle jak niedojrzałe jabłko. Tkwi tam uparcie i sprawia, że wysychają mi usta. Zabawne, że najprostrze kłamstwa są najtrudniejsze. Z kolei te poważne przychodzą mi zupełnie gładko."
"Dusiły mnie własne myśli. Nieustannie z nimi walczyłam. Zamykałam oczy, żeby ich nie widzieć, pogłaśniałam radio, żeby nie słyszeć, ale one ciągle czaiły się tuż za rogiem, gotowe dopaść mnie, gdy tylko nieco opuszczę gardę."
"Nałogowcy to wytrawni kłamcy (...). Najpierw oszukują samych siebie, potem całe otoczenie. Nie przyjmują do wiadomości swojego problemu i stają się ekspertami w dziedzinie wynajdywania wymówek i przerzucania winy na innych (...)."
Niezła książka. Ciekawie skomponowana - czasowo i narracyjnie. Mocno trzyma w napięciu. Bardzo dobrze się czyta. Książka z pewnością warta uwagi i czasu jej poświęconego.
7/10
