"Piękni, zamożni i zakochani. Ich zbliżający się ślub będzie jedynie postawieniem kropki nad "i". No chyba, że do niego wcale nie dojdzie. Na kilka dni przed ceremonią, na jaw wychodzi szokująca informacja o przeszłości przyszłej panny młodej, która stawia ją w bardzo mrocznym świetle. Czy przyszły pan młody znajdzie w sobie tyle miłości, wyrozumiałości i empatii, by zrozumieć i wybaczyć? A może tu nie ma nic do wybaczania? Może wystarczy zaakceptować fakt, że osoba, z którą chce się spędzić resztę życia jest po prostu kimś zupełnie innym niż nam się wydawało? Gdyby się nad tym spokojnie zastanowić, to może być nawet zabawne. Chyba, że okaże się niebezpieczne."
Bardzo obiecujący film i nie zawiodłam się oglądając go. Pokazuje on to, jak bardzo nasze moralne oceny bywają oparte na emocji, symbolu i wyobrażeniu zła, a nie na rzeczywistych konsekwencjach czynów. Temat, na którym oparta jest ta historia, jest naprawdę bardzo mocny. Dotyka jednej z najbardziej bolesnych traum. Jeden cytat z filmu idealnie go podsumowuje: "Czy miłość oznacza akceptację całego człowieka, również jego najciemniejszych fragmentów przeszłości, czy raczej opiera się na wygodnej selekcji tego, co chcemy o nim wiedzieć?". Poleca się uwadze.
"Grupa nastoletnich ministrantów, sfrustrowana obojętną postawą dorosłych i instytucji Kościoła wobec niesprawiedliwości społecznej, postanawia wdrożyć własny, nietypowy plan odnowy moralnej. Uzbrojeni w młodzieńczy bunt i własną interpretację Pisma Świętego zakładają podsłuch… w konfesjonale, aby lepiej poznać swoich sąsiadów. Zamaskowani niczym Zorro i z ambicjami na miarę Robin Hooda, stają się sędziami w swoim osiedlowym świecie, pomagając potrzebującym i wymierzając kary za grzechy. Jednak ich misja zamienia się w niebezpieczną grę, a chłopcy, stosując własny, idealistyczny kodeks honorowy, zaczynają balansować na cienkiej granicy między dobrem a złem. Prawdziwe życie blokowiska miesza się z misją wprost z komiksów o superbohaterach, ale zamiast peleryn, bohaterowie noszą komże."
Opowieść o dojrzewaniu w kraju, w którym słowa o miłości bliźniego, solidarności czy prawdzie są wciąż głośno wypowiadane, a jednocześnie nieustannie zdradzane w praktyce. Ten film to przede wszystkim próba zabrania głosu w dyskusji o odpowiedzialności instytucji, rodziców i całej wspólnoty za tych, którzy dopiero uczą się rozróżniać, czym naprawdę jest dobro a czym zło. Niesamowicie mnie miejscami rozczulił, rozbawił, zestresował i wzruszył. Świetnie napisany i zagrany film, chapeau bas dla Nadii Lebik za obsadzenie tak wiarygodnej młodzieży!
"Maggie i Rose to dwie siostry, które poza więzami rodzinnymi nic nie łączy. Maggie (Cameron Diaz) z trudem ukończyła szkołę średnią i jest przekonana, że jej największym atutem jest powodzenie u mężczyzn. Rose (Toni Collette) to absolwentka prestiżowego uniwersytetu, która pracuje w jednej z najlepszych kancelarii w Filadelfii. Gdy między siostrami wybucha otwarty konflikt, obie są przekonane, że już nigdy się nie odezwą się do siebie. Pewnie tak by się stało, gdyby nie odkryły, że mają wspaniałą babcię (Shirley MacLaine). Ekscentryczna starsza pani nauczy je żyć w zgodzie."
Spodziewałam się głupiej romantycznej komedyjki, a zobaczyłam piękny, poruszający obyczajowy film. Opowieść o siostrach będących swoimi całkowitym przeciwieństwami, a jednak znakomicie się uzupełniającymi. Aktorstwo i muzyka na plus.
"W czasie, gdy świat prasy tradycyjnej przechodzi gwałtowną cyfrową transformację, ikona branży mody Miranda Priestly staje przed najważniejszym momentem swojej kariery jako redaktorka legendarnego magazynu "Runway". Aby utrzymać swoją pozycję i wpływy, musi znaleźć nową strategię w obliczu zmieniających się realiów rynku.
W tym momencie jej drogi ponownie krzyżują się z Andy Sachs, swoją byłą asystentką. To nieoczekiwane spotkanie sprawia, że znów stają po tej samej stronie. Przed nimi stoi jednak potężna przeciwniczka: Emily Charlton, która wspięła się na szczyt branży i jest ambitna, bezwzględna oraz zdeterminowana, by utrzymać swoją pozycję.
W tej walce, gdzie zawodowa rywalizacja splata się z osobistymi rozliczeniami, zmieniające się zasady świata mody, korporacyjne intrygi i wojna o reputację sprawiają, że stawka staje się większa niż kiedykolwiek."
Bardzo dobra, moim zdaniem, kontynuacja. Bohaterów widzimy po dwudziestu latach, ich drogi znowu się spotykają. Fizycznie i mentalnie u nich bez większych zmian, wszyscy w doskonałej formie. Meryl Streep fantastycznie, jak zawsze zresztą, uwielbiam jej postać w tym filmie.
"Po śmierci kierownika lokalnej mleczarni życie mieszkańców małego miasta zostaje wywrócone do góry nogami. Gdy miejscowi zaczynają walczyć o to, kto powinien przejąć zakład, dwoje rodziców otrzymuje wiadomość, że ich córka nagle wraca do domu, aby wyjść za mąż. Jej przyjazd i odmienne poglądy dzielą społeczność na dwie grupy - mężczyzn i kobiety."
Nic ciekawego. Bardzo średni, często głupkowaty. Idzie się pośmiać, ale tylko raz na pół godziny. Mimo wszystko rasistowski, seksistowski i pełny oklepanych żartów, które mówiłby tylko twój pijany wujek na weselu.
"Basia (Ilona Ostrowska) i Grzegorz (Piotr Adamczyk), małżeństwo z 25-letnim stażem, zmagają się z rutyną i gasnącą namiętnością. Ich życie intymne stało się przewidywalne, a rozmowy o pragnieniach i fantazjach dawno zeszły na drugi plan. Zdeterminowana Basia postanawia działać – namawia męża na weekend w ekskluzywnym hotelu SPA i uzbrojona w poradnik "Seks dla opornych" próbuje rozpalić dawny ogień namiętności. Nieoczekiwane spotkanie z młodym i pewnym siebie Maksem (Mikołaj Matczak), szefem Grzegorza, i jego spontaniczną, seksowną partnerką Domi (Helena Englert) sprawia, że ich pobyt nabiera nieoczekiwanego tempa, pełnego napięć i pokus. Czy ten wyjazd pomoże im na nowo odkryć siebie i przypomnieć, na czym polega sztuka bycia razem?"
Taka komedyjka do obejrzenia na raz i do zapomnienia o niej. Nie należy od niej niczego oczekiwać. Chciałam iść na to do kina - gdybym poszła, to bym żałowała. Nic specjalnego i zabawnego, jak dla mnie.
"Czym zajmują się ogry, kiedy już rozprawią się ze straszliwym smokiem, poślubią piękną królewnę i ocalą królestwo teścia? Shrek został pantoflarzem. Małorolni nie uciekają już przed nim z krzykiem. Dziś proszą, żeby podpisał im się na widłach. Tęskniąc za czasami, kiedy "żył jak na ogra przystało", Shrek nieopatrznie zawiera pakt z podstępnym Rumplesnickim i ląduje w rządzonej przez niego, spaczonej, alternatywnej wersji Zasiedmiogórogrodu. Tu na ogry się poluje, a Shrek i Fiona nigdy się nie spotkali. Czy Shrekowi uda się odwrócić zaklęcie, uratować przyjaciół i odzyskać ukochaną?"
Może wstyd się przyznać, ale do tej pory oglądałam tylko 2 pierwsze części Shreka. I wiem, że teraz pominęłam 3, ale... Ale chyba do niej nie usiądą, bo im głębiej w las, tym gorzej. Jak dla mnie.
"Lilo i Stich" to szalenie zabawna i wzruszająca adaptacja klasycznego filmu Disneya z 2002 roku, opowiadająca o samotnej dziewczynce z Hawajów oraz zbiegłym kosmicie, który pomaga jej naprawić skomplikowane relacje rodzinne. Niezwykła więź, która połączy Lilo i Sticha pozwoli im zrozumieć, czym jest prawdziwa przyjaźń oraz to, że najbardziej w życiu liczą się najbliżsi, którzy nigdy nie zostawią nas w potrzebie."
To jedna z moich najukochańszych bajek. Ta wersja jest równie dobra, jak ta animowana z 2002 roku. Kocham tę bajkę, zawsze mnie wzrusza i doprowadza do łez.
"W trzeciej części komediowego hitu "Teściowie" ponownie spotykamy się z rodziną, która tym razem zjeżdża się do spokojnego ośrodka na prowincji na chrzciny. Wanda i Tadeusz organizują uroczystość, na którą zapraszają Małgorzatę wraz z przyjaciółką, psychoterapeutką Grażyną. Na spotkaniu pojawia się również były mąż Małgorzaty, Andrzej, który przylatuje specjalnie z Australii – i tym razem nie jest sam. Atmosfera spotkania szybko wymyka się spod kontroli, a dawne konflikty i nowe romanse prowadzą do nieoczekiwanych konsekwencji – tym razem z udziałem lokalnej policji!"
Jak ogólnie za polskimi komediami niespecjalnie przepadam, tak "Teściowie" mnie ujęli mnie od pierwszej części. Pierwsza była świetna, druga trochę mniej, za to trzecia jest genialna, najlepsza ze wszystkich! Bardzo mnie ucieszył powrót Marcina Dorocińskiego, bardzo. Ubawiłam się setnie, dawno się tak nie śmiałam. I na pewno, z przyjemnością, obejrzę jeszcze nie raz.
"Po szokującym publicznym incydencie z mężem, kobieta, żyjąca w świecie blichtru, traci wszystko i spada z lśniącego szczytu drabiny społecznej. Zmuszona jest odbudować swoje życie bez wsparcia złotej karty kredytowej. Podczas gdy pragnienie odzyskania opieki nad córką staje się dla niej siłą napędową w walce o powrót do dawnego życia, adaptacja do nowej, surowej rzeczywistości pozwala Anieli odkryć poczucie sprawiedliwości, którego wcześniej nie znała."
Mimo zachwytów kilku znajomych - bardzo sceptycznie podchodziłam do tego serialu. Oglądałam "na raty", ponieważ straszliwie irytowała mnie w swojej roli Małgorzata Kożuchowska. Ale, trochę na siłę, oglądałam kolejne odcinki. A z perspektywy czasu i obejrzenia całości jestem... na tak. Nie wiem, czy każdy miał podobne odczucia, ale ja skończyłam go oglądać z myślą, że czasem warto uwierzyć w drugiego człowieka i dać mu szansę.
"Gdzie się podziali fajni faceci? „Misie” to komedia o współczesnych związkach, która bierze na warsztat mężczyzn niegotowych na „coś poważnego”, którzy lubią życie „bez zobowiązań”. Tytułowe misie to mężczyźni, którzy bardziej przypominają wiecznych chłopców, niż dojrzałych partnerów. W rolach zbuntowanych, czasami narcystycznych lub pogubionych życiowo „misiów” zobaczymy: Krzysztofa Zalewskiego, Przemysława Bluszcza, Sebastiana Karpiel-Bułeckę, Karola Osentowskiego, Wojciecha Solarza i Pawła Koślika. Honor mężczyzn będą próbowali uratować Karol Dziuba i Sebastian Stankiewicz. Jakich mężczyzn pragną teraz kobiety i czy fajni faceci faktycznie istnieją, czy są już tylko legendą? Cztery przyjaciółki grane przez Małgorzatę Mikołajczak, Paulinę Gałązkę, Monikę Mariotti i Monikę Pikułę będą miały wiele w tym temacie do powiedzenia."
Pamiętam, że chciałam iść na ten film do kina (jak go grali) ze względu na Krzyśka Zalewskiego. Oj, jak ja bym żałowała tych 25 zł za bilet... Nie miałam zbyt wielu oczekiwań względem filmu, ale on zawiódł nawet te minimalne. Szkoda czasu, serio serio. Może i zawiera "ziarnko prawdy", ale nic poza tym.
"Sabina Wilson (Kristen Stewart), Elena Houghlin (Naomi Scott) i Jane Kano (Ella Balinska) pracują dla tajemniczego Charlesa Townsenda, którego agencja ochroniarsko-śledcza rozszerzyła swoją działalność na cały glob. Najmądrzejsze, najodważniejsze i najlepiej wyszkolone kobiety na całym świecie tworzą zespoły Aniołków kierowane przez wielu Bosleyów. Każdy z nich podejmuje się najtrudniejszych zadań, aby walczyć z niesprawiedliwością."
Film do obejrzenia "w między czasie", nie trzeba szczególnego zaangażowania się w fabułę. Owszem, zawrotne prędkości, strzelaniny, bójki, a dobro zawsze wygrywa. Nic, czego nie widziało się wcześniej. Bajka dla dorosłych.
"Gdy matka wysyła Alex w podróż, aby spełnić marzenia z zapisanej w dzieciństwie listy, kobieta odkrywa rodzinne sekrety, znajduje miłość i odkrywa siebie na nowo."
Miły w oglądaniu, ale pod coś, pod jakąś pracę. Nieco naiwny. Przyznaję, na koniec nieco mnie wzruszył, ale na pewno nie będę do niego wracać.
"Zabawna i żądna przygód panda Pang wyrusza z Chin do Afryki, aby uratować swoją najlepszą przyjaciółkę, smoczycę Jielong, z rąk podstępnych porywaczy. W trakcie obfitującej w niespodzianki podróży po nieznanym lądzie, Pang odkryje zupełnie zdumiewający świat równikowej przyrody oraz stawi czoła wrednym hipopotamom, knującym spisek hienom i podstępnym gorylom. Polegając na swoim sprycie i ekipie nowopoznanych kumpli, sympatyczna panda zrobi wszystko, aby odnaleźć smoka, a przy okazji – uratować leśne domy afrykańskich przyjaciół przed zbliżającym się niebezpieczeństwem."
Bardzo średnia, jak dla mnie, bajka. Fajna historia, z przesłaniem, niemniej jakoś tak zrobiona... Może już za stara jestem na takie animacje.
"Świat potrzebował bohatera, a dostał… jeża? Napędzany niesamowitą prędkością jeż Sonic (Ben Schwartz), znany również jako Niebieska Błyskawica, przyzwyczaja się do swojego nowego domu na Ziemi. To znaczy, dopóki przypadkowo nie zerwie sieci energetycznej i nie zwróci na siebie uwagi super-niefajnego złego geniusza Dr. Robotnika (Jim Carrey). Teraz to super-czarny charakter kontra ponaddźwiękowy bohater zmierzą się w wyścigu po całym świecie. Sonic spróbuje powstrzymać Robotnika przed wykorzystaniem unikalnej mocy Sonica do przejęcia władzy nad światem. Sonic łączy siły z Królem Pączków, czyli szeryfem Tomem Wachowskim (James Marsden), aby ocalić planetę w tej komedii przygodowej, która rozbawi całą rodzinę."
Całkiem przyjemny film przygodowy, idealny pod diamenciki. Nie jest on mocno angażujący, więc na spokojnie można robić coś w trakcie oglądania.
"Po udanej akcji na Białorusi tożsamość szpiegów CIA Matta (Jamie Foxx) i Emily (Cameron Diaz) zostaje ujawniona, co kończy się małą katastrofą lotniczą. Uchodząc z niej cało, zakochani w sobie porzucają fach na rzecz życia rodzinnego... i tak trwają na przedmieściach Atlanty przez kolejne 15 lat, mimo że dzieciaki mają ich za nudnych boomerów. Splot wydarzeń sprawia, że były szef Chuck (Kyle Chandler) pojawia się nieoczekiwanie w drzwiach. A skoro on nie ma problemu ich znaleźć, to i wrogowie również!"
Film włączyłam dla Cameron Diaz, nie ukrywam. I, niestety, zawód na całej linii. Dobrze, że w tym czasie kleiłam mozaikę diamentową, to ten czas nie został zmarnowany. Nie polecam. Szkoda tych 2 godzin.
"Dalej jazda” to pełna humoru i wzruszeń historia rodziny, za którą czasem trudno nadążyć, ale bardzo łatwo ją pokochać. Ich codzienność nabiera rozpędu, gdy seniorzy – Ela i Józiek – postanawiają wybrać się w sentymentalną podróż przez Polskę. Przygotowania do szalonej eskapady wspiera wnuczka Justyna, która niebawem urodzi ich prawnuka, oraz zgryźliwy sąsiad Antoni Kryska. Jednak troskliwy syn Andrzej ani myśli puścić rodziców w świat. Przebojowi staruszkowie kradną więc kultową nyskę z jego komisu i ruszają, by spełnić marzenia. Elżbieta i Józiek jadą na własnych zasadach: śmieją się, ryzykują i kochają, jakby mieli po 20 lat. To, co wydarzy się po drodze, zmieni nie tylko ich, ale zbliży całą rodzinę Gugulaków."
Kolejna piękna komedia w polskim wydaniu. Szok i niedowierzanie, że jednak się da. Film pełen śmiechu, ale i wzruszeń, raz nawet spociły mi się oczy. Genialna rola Małgorzaty Rożniatowskiej - i ten jej głos!! Tylko zazdrościć i marzyć, by mieć taki. Świetnie też, według mnie, pokazane życie z chorobą w rodzinie.
Nie żałuję czasu poświęconego na obejrzenie filmu, ani pieniędzy wydanych na bilet do kina.
