"Pająk" Lars Kepler

 

"Przed trzema laty Saga Bauer otrzymała anonimową pocztówkę o niepokojącej treści. Była w niej mowa o pistolecie załadowanym dziewięcioma białymi kulami. Jedna z nich miała czekać na Joonę Linnę. Według nadawcy tylko Saga może go uratować. Kobieta pokazała kartkę Joonie, ale czas płynął, a groźba pozostawała jedynie bezsensowną prowokacją. Aż do teraz.

W okolicy Kapellskär znaleziono przywiązany do drzewa worek zawierający prawie całkowicie rozpuszczone zwłoki. Na miejscu zbrodni śledczy odkrywają śnieżnobiałą łuskę po naboju. Posługując się zawiłymi zagadkami, bestialski sprawca daje policji możliwość powstrzymania serii zabójstw. Joona Linna i Saga Bauer usiłują poukładać puzzle, by uratować wyznaczone ofiary. Brutalny pościg staje się coraz bardziej desperacki. Być może zabójcy nie da się powstrzymać? Może wszyscy utknęli w jego pajęczej sieci..."

Czytałam lepsze książki, ale tutaj jednak mamy ciekawą historię. Zaczytałam się w tej książce, składałam elementy tej brutalnej, kryminalnej intrygi, aż poznałam zakończenie. Mnie się nawet podobało.

"Mali bezbarwni myśliwi, którzy paraliżują zdobycz, tkają wokół niej worek, wstrzykują truciznę i rozpuszczają ofiarę."

"Trudno mi było wybaczyć sobie samej, ale zaczynam myśleć, że to jest możliwe: wybaczyć sobie. Nawet mogłabyś to zrobić."

"Nigdy nie zaakceptuję twoich metod, ale rozumiem twój ból, widzę twoją logikę... i wiem, że jesteś bardzo inteligentna."

Mimo uwag, bardzo dobrze oceniam tę powieść, jest sprawnie napisana z dość przejrzystą intrygą. Powieść może się spodobać osobom, które lubią, gdy ich wrażliwość zostaje wystawiona na próbę. Czytelnik musi być przygotowany na niespodziewane zwroty akcji, opisy bezwzględnych i brutalnych morderstw.

6/10

"Łowca" Lars Kepler

 

"Szósty tom serii kryminalnej z komisarzem Jooną Linną!

Po dwóch latach spędzonych w pilnie strzeżonym więzieniu Joona Linna, były komisarz sztokholmskiej policji, zostaje poproszony o pomoc w ujęciu zabójcy znanej osobistości. Czy zbrodnia miała związek z terroryzmem? Wkrótce dochodzi do następnych morderstw, a ofiary przed śmiercią słyszą dziecięcą rymowankę o królikach. Linna podejmuje wyzwanie i współpracując z policjantką Sagą Bauer, próbuje powstrzymać nieuchwytnego Łowcę Królików."

Każda kolejna część z serii o Jonnie Linnie wciąga bardziej i bardziej, więc i tu nie spotkałam się z zawodem. Fantastycznie zbudowani bohaterowie, do których możemy poczuć sympatię i im kibicować. Doskonale zbudowana akcja, trzymająca nieustannie w napięciu - czyta się świetnie!

"Ten, kto siedzi w więzieniu, umiera niepostrzeżenie."

"Każda zbrodnia jest tylko krokiem na drodze, małą cząstką ostatecznego rozwiązania."

"Króliki to nerwowe zwierzęta – kulą się, siedzą w zupełnym bezruchu z nadzieją, że są niewidzialne… To cisza napawa je paniką i sprawia, że zaczynają biec."

Jedna z niewielu serii, która utrzymuje bardzo wysoki poziom. Książka wciąga czytelnika bez reszty. Rewelacyjna narracja, mocne wątki. Polecam fanom kryminałów.

7/10

"Hotel Bertram" Agatha Christie

 

"Londyński hotel Bertram to miejsce staroświeckie, podobnie jak jego goście. Codzienne rytuały bywalców zakłóca ciąg niezwykłych zdarzeń: zamach na dziedziczkę fortuny, powtarzające się kradzieże, napad na pociąg, wypadek roztargnionego kanonika. Podejrzanych przybywa, a hotel pogrąża się we mgle… także mylnych tropów! Panna Marple jest tu wprawdzie w podróży sentymentalnej, ale pilnie obserwuje, a zdarza się, że i podsłuchuje… Jej intuicja oraz celne wnioski pomogą rozwikłać skomplikowaną intrygę.

Agatha Christie serwuje nam kryminał z przenikliwymi obserwacjami dotyczącymi postępu oraz nieuniknionych zmian pokoleniowych i obyczajowych."

Bardzo dobry kryminał, której główną bohaterką jest urocza panna Marple. Powieść świetnie napisana i naprawdę wciągająca. Zauroczyły mnie opisy zarówno ludzi, hotelu, jak i jedzenia.

"Czasem widzimy ludzi, którzy robią coś niemądrego, nawet niebezpiecznego. Ale czy mamy prawo interweniować? Jestem zdania, że z reguły nie."

"Był kimś, kogo gospodyni określała mianem "postrzeleńca", a postrzeleńcy zdawali się pozostawać zawsze pod specjalną opieką Opatrzności. Nie przejmując się ani zastanawiając mogli się nawet szczęśliwie przeprawić przez ruchliwe skrzyżowanie."

Książka inna, niż pozostałe powieści Christie. Akcja jest spokojniejsza, ale wciąż ciekawa. Autorka opisuje zmiany zachodzące w mieście i w duszach ludzkich, daje upust nostalgii za minionymi czasami.

7/10

"Świadek" Lars Kepler

 

"W domu dla trudnej młodzieży brutalnie zamordowano jedną z wychowanek. Tej samej nocy z ośrodka uciekła inna nastolatka, a pod jej poduszką znaleziono zakrwawiony młotek…

Wyznaczony do nadzorowania sprawy komisarz Joona Linna przekracza swoje uprawnienia i – mimo groźby wydalenia ze służby – podejmuje poszukiwania podejrzanej.

W tym samym czasie na policję zgłasza się dorabiająca jako medium Flora Hansen, która twierdzi, że zna szczegóły morderstwa. Czy jej rzekomy kontakt z duchem zamordowanej pomoże w pojmaniu sprawcy?"

Kolejne spotkanie z Jooną Linną należało do udanych. Było wiele krwi i trupów, a Joona wykazał się niezwykłą inteligencją i ponadprzeciętnymi umiejętnościami. Historia nie jest może wybitnie wyszukana, ale jest napisana w tak ciekawy sposób, że nie ma możliwości, żeby zostawić tę książkę na dłużej.

"Przybycie do jakiegoś miejsca… jest pierwszym krokiem do opuszczenia go."

"Krew jest wszędzie - kapie, połyskuje, płynie. Miranda leży na łóżku. Nina robi kilka kroków w tył, w szoku bezwiednie oddaje mocz. Opiera się jedną ręką o ścianę, widzi krwawe ślady butów na podłodze i ma wrażenie, że zaraz zemdleje."

Książka bardzo ciekawa, fajnie skonstruowana. Akcja nawet na moment nie zwalnia. Wiele wątków pod koniec łączy się w jedną całość. I choć na pewne rzeczy wpadłam dość wcześnie, nie przeszkodziło mi to czytać do końca z wypiekami na twarzy.

7/10

"Człowiek w lustrze" Lars Kepler

 

"Tajemniczy kierowca ciężarówki porywa wracającą ze szkoły nastoletnią Jenny. Jak się okazuje, uprowadzonych dziewczyn jest więcej – są więzione i nieludzko traktowane.

Pięć lat później martwa Jenny zostaje znaleziona na placu zabaw w centrum Sztokholmu. Dzięki nagraniom z monitoringu Joona Linna odszukuje naocznego świadka morderstwa. Kiedy dotknięty amnezją mężczyzna nie jest w stanie powiedzieć, co wówczas zobaczył, Linna postanawia skontaktować się z hipnotyzerem."

Świetna książka jak na początek nowego roku i nowej "listy". Mistrzowsko zbudowane napięcie - narastający lęk, graniczący z obłędem strach, ból, rozpacz i bezsilność. Najbardziej zaskoczyła mnie głębia psychologiczna wykreowanych postaci.

"Czas ma tę właściwość, że rozcieńcza żałobę i sprawia, że staje się przezroczysta. Powoli człowiek uczy się radzić sobie ze zmianami; uczy się też, że życie toczy się dalej, nawet jeśli nie wygląda ono tak, jak by sobie tego życzył."

"Powiadają, że jeśli dane drzwi się zamykają, to Bóg otwiera inne – albo przynajmniej okno. Ale kiedy niektóre drzwi zostają zamknięte, wtedy to przysłowie ma wydźwięk bardziej szyderczy niż pocieszający."

"(…) ludzie nie są mili. Wykorzystują tylko siebie nawzajem. Nie ma prawdziwej miłości, prawdziwego współczucia, to tylko fasada i marketingowa gadka."

Skandynawowie mają we krwi zdolność do tworzenia fascynujących i wyróżniających się fabuł. Jest to bardzo hipnotyzująca powieść, z misternie nakreśloną fabułą i dobrze nakreślonym profilem psychologicznym kluczowych postaci. Zdecydowanie polecam.

7/10

"Naznaczony" Robert Galbraith

 

"Sprawa niezidentyfikowanej ofiary wystawi Robin i Cormorana na najwyższą próbę.

Do kogo należą okaleczone zwłoki znalezione w skarbcu sklepu ze srebrem? Policja twierdzi, że zna tożsamość ofiary. Tymczasem kobieta, która zgłasza się do Agencji Detektywistycznej Strike i Ellacott, jest przekonana, że to ciało jej chłopaka, który zniknął, zostawiając ją z niemowlęciem. Prosi o pomoc w potwierdzeniu jego tożsamości. Początkowo Cormoran nie chce przyjąć zlecenia, ale zmienia zdanie, gdy orientuje się, że śledztwo może mu pomóc zbliżyć się do Robin.

Fakt, że sklep specjalizuje się w srebrnych wyrobach masońskich, wnosi do sprawy nowe, tajemnicze wątki. Ponadto okazuje się, że do profilu ofiary pasuje kilku zaginionych mężczyzn.

Dochodzenie staje się równie skomplikowane, co relacja Cormorana z Robin. Kobieta wydaje się coraz bardziej zaangażowana w związek ze swoim obecnym chłopakiem, a Strike dojrzewa do wyznania jej swoich uczuć."

Jak książki i filmy z serii Harrego Pottera mnie odrzucają (nie przeczytałam ani nie obejrzałam), tak książki J.K. Rowling pod pseudonimem Roberta Galbraitha biorę w ciemno i zawsze z niecierpliwością czekam na kolejną część.

"Tym razem nie był jedynie ofiarą losu: sam wywołał sejsmiczną i prawdopodobnie katastrofalną w skutkach zmianę. Gdy tak wpatrywał się w drzwi, uświadomił sobie, że choć zawsze uważał się za pana swojego losu, tak naprawdę po prostu dobrze radził sobie z niepowodzeniami, z którymi był zmuszony się mierzyć."

"Wyraźnie oświadczyła, że nie chce odnaleźć go żywego. Za każdym razem, kiedy próbowałem zasugerować, że mógł po prostu się zawinąć z powodu tych wszystkich kłopotów, w które się wpakował, znów uderzała w płacz. Zdecydowanie mamy do czynienia z gatesheadem. Albo zidentyfikujemy to ciało, albo do widzenia."

"Robin cały czas pracowała, postanawiając, że nikomu się nie przyzna, jak bardzo ta sytuacja daje się jej we znaki. Wzięła tylko tydzień urlopu, żeby dojść do siebie po miesiącach nieustannej i bardzo stresującej pracy, ale nie chciała łykać hormonów, by nie pogarszać stanu swojego umysłu, który, jak przyznawała się wyłącznie przed sobą samą, był teraz bardzo niestabilny."

Śledztwo w książce jest niezwykle pokręcone. Autorka stworzyła istny labirynt, w którym napotykamy mnóstwo osób pasujących zarówno do roli sprawcy, jak i potencjalnej ofiary. Całość książki jest przy tym podszyta uczuciami łączącymi Robin i Cormorana, które (choć niewypowiedziane) stale unoszą się między bohaterami. J.K. Rowling po raz kolejny dowodzi, że jest mistrzynią budowania skomplikowanych intryg i rozbudowanych, wielowarstwowych historii. 

8/10

"Miasto upadłych" David Baldacci

 

"Coś okrutnego dzieje się w Baronville. W niegdyś tętniącym życiem, a dziś pokrytym rdzą górniczym miasteczku w ciągu dwóch tygodni dochodzi do czterech morderstw. W dodatku szaleje tam plaga uzależnień od opioidów. Obdarzony wyjątkowym talentem śledczym Amos Decker jest przypadkowym świadkiem podwójnego zabójstwa. Wkrótce niebezpieczeństwo zaczyna zagrażać jego bliskim... Detektyw podejrzewa, że zbrodnie z Baronville są tylko wierzchołkiem góry lodowej, sięgającej daleko poza granice tej miejscowości."

Dobry kryminał, taki z serii lekki łatwy i przyjemny. Jednak zakończenie rozczarowujące. Banalne i łatwe do przewidzenia.

"Wielu ludzi poniosło taką czy inną potworną stratę. To zdarza się codziennie. A jednak potrafią żyć dalej."

"(...) przypuszczenie to nie to samo, co fakt."

"Są rany, które nigdy się nie zabliźniają."

"W śledztwie chodzi o to, żeby mieć jak najpełniejszy obraz sytuacji. Diabeł tkwi w szczegółach. A każdy czyn ma swój motyw."

Dobrze się czyta, ale trochę przekombinowana - za dużo wątków naraz, przez co ma się wrażenie, że miejscami panuje chaos. Może nie jest to najlepsza powieść autora, jednak David Baldacci nigdy mnie jeszcze nie zawiódł. Lekka i przyjemna lektura też jest w cenie.

6/10

"Samotny wilk" Jo Nesbø

 

"Taksydermista potrafi zachować iluzję życia.

Ale śmierć jest nieodwracalna…

Jordan, przestępcza dzielnica Minneapolis, w której zginąć jest łatwiej niż żyć. Wojny gangów zbierają żniwo wśród przypadkowych mieszkańców, a policja pozostaje bezradna. Gdy dochodzi tu do zamachu na handlarza bronią, zakrawa to na ironię lub… sprawiedliwość.

Cyniczny detektyw Wydziału Zabójstw, Bob Oz, zagłębia się w mroczne zaułki miasta, by odkryć, kto pociągnął za spust. Instynktownie wyczuwa, że nie jest to zwykła próba zabójstwa, a dochodzenie coraz mocniej przypomina mu sprawę, o której próbuje zapomnieć. Prowadząc śledztwo, wpada w spiralę przemocy.

Losy bohaterów Samotnego wilka wstrząsają i prowokują do myślenia o zawiłościach ludzkiej natury.

Nie każdy jest zdolny do popełnienia zbrodni. Do czasu."

Autor jest mistrzem w kreowaniu postaci. To, jak znakomicie buduje psychologię swoich bohaterów, to zdecydowanie jeden z wyróżników jego twórczości. Nie od razu zapałałam sympatią do głównego bohatera. W zasadzie nie wiem czy w ogóle. Ale ważniejsze dla mnie jest to, żeby ten bohater wzbudzał emocje. Mogę się na niego wkurzać, może mnie irytować, ale nie może być mdły i nijaki.

"Miasto i świat potrzebują naiwnych optymistów bardziej niż zrezygnowanych realistów."

"Zawsze będzie wojna, ale to ja muszę nauczyć się strategii… Wszystkie bitwy toczone są najpierw w umyśle. Jeśli nie mogę wygrać ataku w mojej głowie, jak mogę pokonać wojnę poza mną."

"Bez ciemności nie ma światła. A bez światła nie może być ciemności… Samotny wilk nigdy do tego nie pasuje, bierze to, co do niego należy… Jego łapy są zawsze zakorzenione w jego własnej prawdzie."

"Kiedy już raz się spadło poza krawędź otchłani, równie dobrze można się napawać swobodnym spadaniem."

Ciekawy kryminał i świetne zakończenie. Nieźle uknuta intryga - długo nie można złapać, dlaczego... Inny Nesbo, ale nadal dobry.

7/10

"W pułapce pamięci" David Baldacci

 

"Detektyw Amos Decker na skutek urazu głowy, którego doznał w młodości, zyskał niezwykłą zdolność: niczego nie zapomina. Umiejętność, która pozwala mu znakomicie wykonywać policyjną robotę, staje się jego przekleństwem – mężczyzna nie może wymazać z pamięci szczegółów żadnego morderstwa. Po przeżyciu osobistej tragedii detektyw znalazł się na dnie – stracił dom, pracę, a przede wszystkim sens życia. Gdy w miejscowej szkole dochodzi do makabrycznej zbrodni, Decker zostaje włączony w śledztwo, ponieważ policja liczy na jego wyjątkowe umiejętności. Detektyw wpada na trop, na który nikt wcześniej nie zwrócił uwagi. Szybko jednak przestaje być jasne, kto na kogo poluje..."

Ciekawa książka z mnóstwem nieoczekiwanych wątków, nie jest zbyt brutalna. Ciekawy pomysł na główną postać. Historia opisana jest świetnie, szybko, płynnie z lekkością dzięki której, nie czuje się upływających stron.

"Jeżeli ktoś chce cudu, musi włączyć telewizor."

"Mój umysł zamieszkuje dziki lokator. I tak się składa, że tym lokatorem jestem ja sam."

"Prawda i sprawiedliwość niekoniecznie idą ze sobą w parze."

"I możecie mówić, co chcecie, o niesprawiedliwości i o tym, że niektórzy potrafią otrząsnąć się z okrucieństw, jakich zaznali w swym życiu, ale każdy jest inny. Niektórzy są twardzi jak stal, inni krusi. Nigdy nie wiemy, co przypadnie nam w udziale."

To jedna z tych książek, podczas których lektury człowiek żałuje, że od czasu do czasu musi jednak położyć się spać i przerwać czytanie. Wartka akcja, nietypowy śledczy, coś nowego. Naprawdę wciągający i inteligentny kryminał.

7/10

"Naśladowca" Nadine Matheson

 

"Seryjny morderca i jego naśladowca toczą brutalną grę w kotka i myszkę.

Nad Tamizą zostają znalezione części poćwiartowanych ciał dwóch ofiar. Dochodzenie prowadzi Anjelica Henley, inspektor londyńskiej policji. Sposób działania mordercy jest uderzająco podobny do modus operandi Petera Oliviera, który odsiaduje wyrok dożywocia za serię przerażających zabójstw. Gdy Olivier dowiaduje się, że ktoś imituje jego zbrodnie, bierze sprawy w swoje ręce. Wkrótce inspektor Henley uświadamia sobie, że i ona jest obiektem zainteresowania zabójcy, a ofiary nie zostały wybrane przypadkowo…

Pierwszy tom kryminalnej serii z komisarz Anjelicą Henley, którą pokochają fani Hannibala Lectera i Larsa Keplera!"

Jestem fanką Hannibala Lectera, ale nie uważam, żeby to porównanie było dobre. Seryjny morderca przedstawiony jako narcystyczny psychopata, jest zupełnie innym typem bohatera, niż Lecter. Ale to tylko moje subiektywne odczucia.

"Nie zdziwiłabym się, gdyby się okazało, że facet wrzucił już na Instagrama zdjęcia swojego znaleziska."

"Matei, ten robotnik budowlany, powiedział, że nie tknął nogi, ale niestety zwymiotował na nią, co z pewnością nie ułatwia nam sprawy."

"Nikt nie zabezpieczał śladów tak dobrze jak on. Thomas był skrupulatny i, co najważniejsze lojalny."

Dobry kryminał, lecz nie najlepszy. Historia mrozi krew w żyłach i przeraża swoją brutalnością, a sam morderca podsyca tylko wyobraźnię. I na tym kończą się plusy tej powieści, jak dla mnie. Lektura dla wytrwałych.

6/10

"Bezimienna" Lisa Regan

 

"Drugi tom bestsellerowej serii z niepokorną detektywką w roli głównej! Josie Quinn zostaje wezwana do domu na obrzeżach miasteczka Denton. Jest wstrząśnięta tym, co tam zastaje: zraniona przez nieznanego napastnika samotna matka walczy o życie, a jej nowo narodzone dziecko zniknęło. Z miejsca zdarzenia próbuje uciec tajemnicza dziewczyna, która nie ma pojęcia, kim jest, co tu robi i dlaczego jest przerażona... Josie nie wie, czy traktować ją jak świadka, podejrzaną czy kolejną ofiarę. W trakcie dochodzenia Quinn natrafia na list dotyczący pomyłki w klinice leczenia niepłodności, który łączy bezimienną dziewczynę i zaginione dziecko z falą zabójstw w całym hrabstwie. Detektywka staje przed tragicznym dylematem: czy wolno ryzykować życiem jednego niewinnego dziecka, by uratować wiele innych? Jedno jest pewne - musi powstrzymać zabójcę, zanim dojdzie do kolejnych morderstw."

Bardzo lubię styl, jakim pisze Lisa Regan. I lubię klimat, jaki tworzy. A ta powieść to rasowy, bardzo dobry kryminał, który zadowoli każdego fana tego gatunku.

"Czasami lepiej prosić o wybaczenie niż o pozwolenie."

"Nie należy grać na nerwach temu, kto ma coś, na czym najbardziej nam zależy, prawda?"

Ciekawa fabuła, świetnie wykreowani bohaterowie i pędząca akcja to na pewno atuty tej powieści. Historia wciąga od pierwszych stron i trzyma w napięciu do samego końca. Uwielbiam kryminały, w których jest mocny początek, a cała narracja powieści prowadzona jest różnymi ścieżkami. Książka z gatunku "ciężkie do odłożenia", póki się nie przeczyta.

8/10

"Śleboda" Małgorzata Michał Kuźmińscy

 

"Anka Serafin, młoda doktor antropologii z Krakowa, jedzie w Tatry, by szukać własnej tożsamości. Znajduje trupa. Zmasakrowane zwłoki z Doliny Suchej Wody należą do starego górala Jana Ślebody. Jego historia wiedzie ku wstydliwie skrywanej podhalańskiej przeszłości. To zabójstwo jest dopiero pierwszą ze zbrodni, które zdają się karą za stare grzechy. Czy Anka i tabloidowy dziennikarz Sebastian Strzygoń odkryją, kto zabija w Murzasichlu? Dlaczego krwią ofiar maluje swastykę? I czy przekonają się, ile dla górali warta jest śleboda, czyli wolność?"

Świetna książka. Intryga, akcja oraz bohaterowie i gwara - doskonałe. Powplatane retrospekcje z przeszłości dodają smaczku i wzbudzają rosnące zainteresowanie. Niesamowity góralski klimat.

"Korzenie to nie jest taka prosta sprawa (...). Z jednej strony dają ci oparcie, a z drugiej trzymają cię w miejscu. Nie pójdziesz do przodu, choćbyś chciała."

"W górach najbardziej lubiła uczucie, że wszystkie problemy, stresy i nerwy zostawia tam, na dole, że porzuca je daleko poniżej pasma kosówki, wspina się dużo lżejsza."

"Siedziała, zadzierając głowę, i słuchała opowieści sprzed wielu lat, z czasów strasznej wojny, z czasów niegodziwych; historii o zakazanym zakochaniu, historii bez dobrego zakończenia, w której wszyscy żyli długo, ale nikt szczęśliwie."

"Ludzie tacy jak my powinni trzymać się razem. Niepiloki, jak mówią górale. Jesteśmy i stąd, i nie stąd. Nigdy tu i nigdy tam. Zawsze tu i zawsze tam. Widzimy więcej, rozumiemy więcej. Więcej nam wolno."

Ciekawi bohaterowie i dynamiczna akcja. Przyjemnie dałam się wciągnąć w morderczą zagadkę prosto z Podhala. Najbardziej lubię takie książki, które pokazują jakiś kawałek nieznanej mi rzeczywistości - po tej lekturze aż chce się sięgnąć po materiały dotyczące Podhala, nie tylko dzisiejszego. To mnie w samej sobie zaskoczyło i zasługuje to na dodatkowy plus.

8/10

"Stąpając po linie" David Baldacci

 

"Amos Decker powraca, by rozwikłać sprawę makabrycznego zabójstwa młodej kobiety.

London to miasto, które kusi przybyszów obietnicą szybkich pieniędzy. Pełno tu bezwzględnych biznesmenów, podejrzanych urzędników oraz religijnych outsiderów. Pod powierzchnią nabrzmiewają problemy coraz liczniejszej społeczności.

Amos Decker i Alex Jamison prowadzą śledztwo w sprawie zabójstwa Irene Cramer. Odkrywają, że ofiara nocami pracowała jako prostytutka, a za dnia była nauczycielką w lokalnej wspólnocie religijnej. W obliczu kolejnych zabójstw Decker musi wykorzystać swoją bezbłędną pamięć i przyjąć pomoc niespodziewanego sojusznika. Jeśli nie uda mu się odkryć, kto stoi za śmiercią Irene, prosperujące miasto samo się unicestwi."

Kolejna dobra, choć nie najlepsza, powieść Baldacciego. Powieść jest ciekawa i czyta się dobrze. 

"Myślę, że każdy człowiek jest inny. Nie ma jednej rady dobrej dla wszystkich."

"Miłość jest czymś cudownym, ale przy braku wzajemności może przekształcić się w coś innego. W nienawiść, destrukcyjne uczucie."

"Tuż przed dokopaniem się do żyły złota zawsze grzęźnie się w błocie."

Książkę przeczytałam bardziej pamiętając o innych . Ta niestety przeciętna. Zabrakło mi w niej płynności. Mimo wszystko - mam jeszcze kilka powieści tego autora do przeczytania i ich nie porzucę.

6/10

"Odkupienie" David Baldacci

 

"Amos Decker powraca do Burlington w rocznicę śmierci swoich bliskich. Na cmentarzu odnajduje go Meryl Hawkins, którego aresztował przed wielu laty za zabójstwa. Mężczyzna zwolniony z więzienia ze względu na nieuleczalną chorobę twierdzi, że jest niewinny. Jeżeli mówi prawdę, to morderca cały czas jest na wolności! Załamany Decker odkrywa brzemienne w skutki błędy, które popełnił, prowadząc swoje pierwsze śledztwo, i kwestionuje dowody, które przed laty nie budziły jego wątpliwości. Sprawa, którą uważał za zamkniętą, wciąż przynosi nowe ofiary."

Kolejna powieść Baldacciego warta uwagi i przeczytania. Ta seria jest naprawdę dobra i godna polecenia każdemu. Kolejna dobra opowieść pełna zaskakujących sytuacji.

"(...) jak ciekawi bywają ludzie. Czasem nie potrafią odróżnić prawdy od ewidentnych bzdur. Czasem po prostu nie chcą. Często łatwiej im wierzyć w kłamstwa."

"Spokoju sumienia nie można sobie kupić."

"Wspomnienia nie ogrzeją cię w nocy. Nie rozweselą. - Zawiesił głos. - Chociaż potrafią doprowadzić do płaczu."

"Prawie nikt nie mówi całej prawdy. Ludzie zwykle naginają fakty, żeby lepiej wypaść albo się wybielić. Albo jedno i drugie."

Dobrze napisana powieść, ciekawy zarys fabuły. Zgrabnie poprowadzona intryga i bohaterowie, którym się kibicuje. Takie książki czyta się z największą przyjemnością.

7/10

"Budynek Q" David Baldacci

 

"W bazie wojskowej Fort Monroe w Wirginii zjawiają się równocześnie John Puller i Paul Rogers. Żaden z nich nie ma pojęcia o istnieniu tego drugiego. Żaden nie wie, że dawno temu ich drogi już raz się w tym miejscu przecięły. Obaj przyjechali tu zamknąć sprawy, które zaważyły na ostatnich 30 latach ich życia…

Trzydzieści lat. Dwóch mężczyzn. Jeden szuka sprawiedliwości, drugi zemsty…

Puller postanawia wreszcie wyjaśnić okoliczności tajemniczego zaginięcia matki, Rogers zamierza dopaść winnych swojego fizycznego i psychicznego cierpienia. Obaj chcą się upomnieć o prawdę. Ale ta prawda ma swoją cenę…"

Ciekawa i dobrze napisana książka. Bardziej sensacyjna, niż kryminalna, ale to akurat mi tu nie przeszkadza. Świetnie skonstruowana fabuła, taka z polotem.

"Zastanawiał się, po co ludzie przychodzą do baru, skoro w nim nie siedzą. Może mają drugi, prywatny tam na górze. I może serwują w nim coś więcej niż zwykłym klientom na parterze."

"Nigdy w to nie wątpiłam. Bo ty po prostu taki jesteś. Wymienili uśmiechy, a następnie oboje popatrzyli przed siebie. Czekała ich droga. Do lepszego świata."

Ciekawy wątek, a główna postać bardzo intrygująca. Wyobraźnia autora nie zna granic. Polecam, to fantastyczna książka.

7/10

"Dylemat" David Baldacci

 

"Detektyw Amos Decker zostaje zaangażowany do bardzo tajemniczej sprawy. W Waszyngtonie, przed siedzibą FBI, sześćdziesięcioletni Walter Dabney zastrzelił Anne Berkshire i popełnił samobójstwo. Nie ma żadnych powodów, dla których ten spokojny człowiek zabił spokojną nauczycielkę i kobietę, która jako wolontariusz pracuje w hospicjum. Szybko okazuje się, że Anne była niewiarygodnie bogata. Po głębszych poszukiwaniach Amos odkrywa, że jej praca w hospicjum była związana z przekazywaniem tajemniczych informacji z zakresu bezpieczeństwa państwa."

Bardzo dobrze napisana książka, spójna i ciekawa akcja. Fantastyczne śledztwo, na dodatek historia ma wiele tajemnic, ciągle coś nowego się pojawia i nie wiadomo, kto tu jest katem, a kto ofiarą.

"Wszystko jest istotne, póki nie udowodnimy, że nie jest (...)."

"Wydaje ci się, że znasz kogoś kopę lat, a potem okazuje się, że wcale nie znasz tej osoby. I nim się obejrzysz, jest już za późno."

"(...) kiedy człowiek patrzy na swój rychły koniec, to widzi wszystko tak przejrzyście jak nigdy dotąd."

"Kto by pomyślał, że można tak otwarcie mówić o własnej zbliżającej się śmierci. Ale kiedy człowiek nie ma wyboru, to po prostu... rozmawia."

Mam jednak wrażenie, że dużą robotę odgrywa tu zdolność autora do opowiadania i dbałość o szczegóły. Baldacci stworzył grupę świetnych postaci i bardzo cieszę się, że wokół tej grupy buduje historie. Czyta się świetnie i szybko. A później żal, że to już koniec. Niemniej dalsze części serii w kolejce do przeczytania.

7/10

"Świadek oskarżenia" Agatha Christie

 

"Zbiór ulubionych historii Agathy Christie, w których pisarka "zagląda do innego świata". Tropi tajemnice zjawisk nadprzyrodzonych i głosy z zaświatów, zajmuje się szaleństwem i intuicją. Zaświaty używają do komunikacji radia, błękitnej wazy albo kostiumu. Pisarka demaskuje ludzką naiwność oraz strach przed nieznanym. Przewrotnych sztuczek i nastrojowych scen grozy nie brakuje, a literacki kunszt Christie pozwala powrócić bezpiecznie do świata, który ma tylko trzy wymiary.

Zbiór 12 opowiadań po raz pierwszy wydanych w 1933 roku."

Zbiór raczej średni, większość opowiadań zdecydowanie była troszkę mdła, wolę jednak Christie w bardziej rozbudowanych formach.

"Idziemy przez życie jak pociąg, pędzący w ciemności do nieznanego celu."

"Niezwykła normalność osób nienormalnych to bardzo interesujący temat."

Sprytni zbrodniarze. Niewytłumaczalne zdarzenia. To wszystko owiane tajemnicą pomysłowości zbrodniarzy lub... zjawiskami paranormalnymi. Wolę jednak Królową Kryminału w książkach kryminalnych.

6/10