"Dziewczyna na klifie" Lucinda Riley

 

"Dwie irlandzkie rodziny, cztery pokolenia kobiet i łącząca je tragiczna przeszłość, sięgająca czasów I wojny światowej. Przejmująca opowieść o poszukiwaniu własnych korzeni, o rodzinnych sekretach, o kłamstwach, krzywdach i rozstaniach, ale też o miłości i nadziei. Młoda rzeźbiarka Grania Ryan po latach nieobecności wraca do Irlandii, do rodzinnego domu położonego nad smaganą wichrami zatoką Dunworley. Pewnego dnia, podczas spaceru, zauważa na krawędzi klifu dziewczynkę o rudych włosach. Okazuje się, że to Aurora Lisle, osierocona przez matkę ośmiolatka, która wraz z ojcem mieszka w pobliskim pałacu. Szybko nawiązują nić porozumienia. Zaniepokojona tym matka Granii, Kathleen, zaczyna snuć poruszającą opowieść o zawikłanych losach dwóch rodzin. Z jej słów i starych listów Grania poznaje historię miłości i tragedii. Zdaje też sobie sprawę z istnienia klątwy, która może położyć się cieniem na jej szczęściu…"

Uwielbiam historie przeskakujące w czasie oraz rodzinne tajemnice. I lubię też autorkę. Jednak tym razem coś nie zagrało. Trochę naiwna, ale dobrze się ją czytało. Jak zazwyczaj bywa, historie i postacie z przeszłości o wiele ciekawsze niż współczesne.

"Życie zachowuje wszystko w naturalnej równowadze, bo skąd byśmy wiedzieli, że jesteśmy szczęśliwi, gdybyśmy czasem nie byli smutni? Albo zdrowi, gdybyśmy nigdy nie chorowali?"

"Życie każdego człowieka pełne jest fascynujących wydarzeń, a gra w nim wielu aktorów: złych i dobrych."

"(...) w dzisiejszych czasach ludzie mają zbyt duże oczekiwania. Zmieniła się hierarchia potrzeb. Małżonkowie nie muszą się już martwić, czy będą mieli dosyć jedzenia dla dzieci albo skąd wezmą następny grosz. A przede wszystkim, czy maluchy przetrwają niebezpieczną chorobę dziecięcą. Teraz nie chodzi o to, żeby w zimie mieć czym ciepło się opatulić, ale którego projektanta ciuchy najlepiej nadają się do pracy. W dzisiejszych czasach kobiety zachodniego społeczeństwa nie całują mężów na pożegnanie, nie wiedząc, czy ich jeszcze zobaczą, bo ci nie wyruszają na wojnę. Najważniejsze życiowe sprawy znacznie wyszły ponad poziom zwykłego przetrwania."

Wątek miłosny - przewidywalny i nieco nużący. Całość - doskonała na letnie popołudnie. Do przeczytania i zapomnienia.

5/10

"Dziewczyna z wrzosowisk" Lucinda Riley

 

"Stworzona z epickim rozmachem, niezwykle sugestywna i pełna tajemnic saga rodzinna obejmująca trzy pokolenia, w której główną rolę odgrywa przeznaczenie.

Powieść, w której słychać echa Wichrowych Wzgórz.

Ukryty skarb uwielbianej brytyjskiej pisarki nareszcie ujrzy światło dzienne!

Przeznaczenia nie sposób odmienić…

Anglia, lata siedemdziesiąte.

Urodzona i wychowana w małej wiosce na wrzosowiskach Yorkshire Leah Thompson z każdym dniem staje się piękniejsza. Kilka lat później szturmem zdobywa świat modelingu, podróżuje z Mediolanu do Londynu i Nowego Jorku pławiąc się w luksusie. Nigdy nie marzyła o takim życiu i dostała znacznie więcej niżby chciała – choć nie całkiem to, czego pragnęła. Ale mroczna i niemal już zapomniana przepowiednia, podąża jej śladem niczym cień, a jedyną szansą, by się od niej uwolnić, jest rzucenie wyzwania przeznaczeniu. Czy Leah znajdzie w sobie odwagę i siłę, by przeciwstawić się temu, co dawno już zapisano w gwiazdach?

Polska, lata II wojny światowej.

Róża i David stracili rodziców w okupowanej przez Niemców Polsce. Przeszli przez piekło obozu, gdzie poznali czym jest głód, strach i samotność. Ich nadzieją była ucieczka do Anglii, do rodziny matki. Czy uda im się tam dotrzeć i odnaleźć bezpieczne schronienie? Czy druga ojczyzna zapewni im dostatek i pozwoli oddać się artystycznym pasjom, które odziedziczyli? Czy zdołają uciec przed mrokiem i zostawić za sobą wojenną przeszłość?"

Tyle było szumu wokół tej książki, że aż postanowiłam po nią sięgnąć. Czy się zawiodłam? Nie. Jest to  urokliwa powieść dla osób, które lubią literaturę piękną. Spotyka się tutaj tradycja, która łączy pokolenia rodzinne. Jesteśmy świadkami ścierających się dwóch płaszczyzn czasowych, a losy bohaterów łączą się w całość.

"Pieniądze i luksusy nie uchroniły matki przed śmiercią. Był na nią wściekły, że nie powiedziała mu, że coś jest źle. Czy nie zdawała sobie sprawy, jak będzie się czuł przez to, że nie był przy niej, kiedy umierała?"

"Prześladowało ją wspomnienie chłopaka, którego naprawdę chciała nienawidzić, ale potrafiła jedynie kochać."

"Wszystko to sprawa proporcji, Leah. Weź na przykład naszą rodzinę. Nie mamy skąd wygrzebać dwóch pensów, a pani Delancey mówi tak samo. Ale ona była kiedyś bogata, bardzo bogata. Dlatego w porównaniu z tym, co było, czuje się biedna."

Nie do końca jednak to mój typ książek. Momentami tę powieść czyta się jak strumień świadomości nastolatki, gdzie ważne kwestie są przeplatane z zupełnie banalnymi, z punktu widzenia bohaterów i powieści. Historia przewidywalna, chwilami wzruszająca, tragiczna miłość, kariera, wzloty i upadki. Czasem chce się przeczytać i taką historię.

6/10