"Koszmarna cisza" Wulf Dorn

 

"Psychiatra Jan Forstner od dwudziestu trzech lat cierpi z powodu utraty brata. Sven przepadł bez śladu w zagadkowych okolicznościach. Pozostało po nim tylko nagranie na dyktafonie, który chłopcy mieli przy sobie tragicznej nocy. Na kasecie Sven wypowiada krótkie zdanie, a potem następuje cisza. Od tego czasu Jana męczą go koszmary…

Po latach dorosły Jan przeżywa załamanie nerwowe, spowodowane rozpadem małżeństwa i utratą pracy, i postanawia wrócić do rodzinnego miasta. Tam pomocną dłoń wyciąga do niego dyrektor kliniki psychiatrycznej i proponuje mu etat.

Wkrótce Jan staje się świadkiem samobójstwa. Razem z dziennikarką Carlą Weller trafia na ślad dramatycznych zdarzeń, które rozegrały się w murach kliniki. Zdarzeń, które miały bezpośredni związek z jego przeszłością."

Jedna z lepszych powieści, jakie ostatnio czytałam. Ujęła mnie na swój sposób. 

"Czy dlatego uznajemy, że coś stało się przypadkiem, bo nie potrafilibyśmy znieść myśli, że mogłoby być inaczej?"

"Tak, życie jest dziwne, pomyślał i spojrzał w górę na bezchmurne, niebieskie niebo. Każdy dzień przynosi coś nowego. Życie jest jak to cudownie błękitne niebo. Nigdy nie można powiedzieć, kiedy się z powrotem zachmurzy i spadnie z niego śnieg. Dlatego dobrze jest rozkoszować się każdą piękną chwilą, ponieważ jutro może być już na to za późno."

"Czasami życie stawia pytania, na które nie ma odpowiedzi (...). Ale niekiedy daje nam szansę, by zacząć wszystko od początku."

"(...) zła sława kroczy w ślad za człowiekiem. Nie możesz się jej pozbyć tak łatwo jak psiej kupy z buta."

Pisarz Wulf Dorn spisał się świetnie - napisał super ciekawą książkę. Jest w niej dużo emocji, niesamowitych i mocnych wrażeń. Doskonale trzyma w napięciu, dynamiczna i szybka akcja nabiera błyskawicznego tempa. Bardzo dobrze skrojony thriller psychologiczny, ani na moment nie oderwałam się od czytania, wchłonęłam jak gąbkę książkę mrożąca krew w żyłach. Warta uwagi, poważnie.

8/10

"Po drugiej stronie jaźni" Wulf Dorn

 

"Mroczny thriller psychologiczny, który z hipnotyczną siłą wciąga czytelnika w czeluście ludzkiej psychiki. Autor wie, jak wziąć czytelnika za mokrą od potu dłoń i uprowadzić w otchłań duszy.

Doktor Ellen Roth jest cenionym psychiatrą. Od kilku lat pracuje w znanej Leśnej Klinice. Do szpitala trafia pewnego dnia zaniedbana, brudna kobieta z widocznymi śladami maltretowania. Jest śmiertelnie przerażona i cały czas mówi o Czarnym Ludzie, który ją ponoć prześladuje. Boi się, że oprawca ją w końcu dopadnie i błaga Ellen o pomoc.

Ich rozmowę przerywa zamieszanie na korytarzu. Jeden z pacjentów próbuje popełnić samobójstwo. Kiedy lekarce udaje się opanować sytuację i wraca, by dokończyć rozmowę z przestraszoną kobietą, okazuje się, że ta zniknęła. Ellen zaczyna jej szukać: rozpytuje personel, sprawdza karty pacjentów. Niestety, nikt nie wie o jej istnieniu, nikt nie zna jej nazwiska, w papierach nie ma o takiej pacjentce wzmianki..."

Zaskakująco dobry thriller psychologiczny. Doskonale poprowadzona narracja i mocne zakończenie. To książka, wciąga czytelnika z hipnotyczną siłą w otchłań ludzkiej psychiki.

"Czasami człowiekowi udaje się tak długo oszukiwać samego siebie, że w końcu zaczyna wierzyć we własne wymysły."

"Osobowość człowieka to jednak krucha rzecz. [...] Krucha jak szkło. Niekiedy zwykła choroba albo wspomnienie wystarczą, żeby to, co czyni człowieka istotą tak niezwykłą, zniszczyć i zamienić w pustą cielesną powłokę."

"Wydaje mi się, że straszliwe przeżycie, gdy ktoś widzi śmierć bliskiej osoby, a na dodatek jest przekonany, że to on jest temu winien."

Książka pełna napięcia, ale i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Końcówka naprawdę zaskakuje. Bałam się, a jednocześnie chłonęłam, co będzie dalej. Wywołuje dużo najróżniejszych emocji, a to bardzo lubię. Warta sięgnięcia po nią.

7/10